1 Καὶ ἐκεῖθεν ἀναστὰς ἔρχεται εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ συμπορεύονται πάλιν ὄχλοι πρὸς αὐτόν, καὶ ὡς εἰώθει πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς. kai ekeithen anastas erchetai eis ta horia tēs ioydaias kai peran toy iordanoy, kai symporeyontai palin ochloi pros ayton, kai hōs eiōthei palin edidasken aytoys.
2 καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι ἐπηρώτων αὐτὸν εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν. kai proselthontes ohi pharisaioi epērōtōn ayton ei exestin andri gynaika apolysai, peirazontes ayton.
3 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωϋσῆς; ho de apokritheis eipen aytois· ti hymin eneteilato mōysēs ;
4 οἱ δὲ εἶπαν· ἐπέτρεψεν Μωϋσῆς βιβλίον ἀποστασίου γράψαι καὶ ἀπολῦσαι. ohi de eipan· epetrepsen mōysēs biblion apostasioy grapsai kai apolysai.
5 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν ταύτην. ho de iēsoys eipen aytois· pros tēn sklērokardian hymōn egrapsen hymin tēn entolēn taytēn.
6 ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς· apo de archēs ktiseōs arsen kai thēly epoiēsen aytoys·
7 ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, heneken toytoy kataleipsei anthrōpos ton patera aytoy kai tēn mētera aytoy,
8 καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν, ὥστε οὐκέτι εἰσὶν δύο ἀλλὰ μία σάρξ. kai esontai ohi dyo eis sarka mian, hōste oyketi eisin dyo alla mia sarx.
9 ὃ οὖν ὁ θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω. ho oyn ho theos synezeyxen, anthrōpos mē chōrizetō.
10 καὶ εἰς τὴν οἰκίαν πάλιν οἱ μαθηταὶ περὶ τούτου ἐπηρώτων αὐτόν. kai eis tēn oikian palin ohi mathētai peri toytoy epērōtōn ayton.
11 καὶ λέγει αὐτοῖς· ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται ἐπ’ αὐτήν· kai legei aytois· hos an apolysē tēn gynaika aytoy kai gamēsē allēn, moichatai ep’ aytēn·
12 καὶ ἐὰν αὐτὴ ἀπολύσασα τὸν ἄνδρα αὐτῆς γαμήσῃ ἄλλον, μοιχᾶται. kai ean aytē apolysasa ton andra aytēs gamēsē allon, moichatai.
13 Καὶ προσέφερον αὐτῷ παιδία ἵνα ἅψηται αὐτῶν· οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμων τοῖς προσφέρουσιν kai prosepheron aytō paidia hina hapsētai aytōn· ohi de mathētai epetimōn tois prospheroysin
14 ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἠγανάκτησεν καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με, μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ. idōn de ho iēsoys ēganaktēsen kai eipen aytois· aphete ta paidia erchesthai pros me, mē kōlyete ayta· tōn gar toioytōn estin hē basileia toy theoy.
15 ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἂν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν. amēn legō hymin, hos an mē dexētai tēn basileian toy theoy hōs paidion, oy mē eiselthē eis aytēn.
16 καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτὰ κατευλόγει τιθεὶς τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτά. kai enagkalisamenos ayta kateylogei titheis tas cheiras ep’ ayta.
17 Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδὸν, προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετήσας αὐτὸν ἐπηρώτα αὐτόν· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; kai ekporeyomenoy aytoy eis hodon, prosdramōn ehis kai gonypetēsas ayton epērōta ayton· didaskale agathe, ti poiēsō hina zōēn aiōnion klēronomēsō ;
18 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός. ho de iēsoys eipen aytō· ti me legeis agathon ; oydeis agathos ei mē ehis ho theos.
19 τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, μὴ ἀποστερήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. tas entolas oidas· mē moicheysēs, mē phoneysēs, mē klepsēs, mē pseydomartyrēsēs, mē aposterēsēs, tima ton patera soy kai tēn mētera soy.
20 ὁ δὲ ἔφη αὐτῷ· διδάσκαλε, ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. ho de ephē aytō· didaskale, tayta panta ephylaxamēn ek neotētos moy.
21 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐμβλέψας αὐτῷ ἠγάπησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἕν σε ὑστερεῖ· ὕπαγε, ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ δὸς τοῖς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. ho de iēsoys emblepsas aytō ēgapēsen ayton kai eipen aytō· hen se hysterei· hypage, hosa echeis pōlēson kai dos tois ptōchois, kai hexeis thēsayron en oyranō, kai deyro akoloythei moi.
22 ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθεν λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά. ho de stygnasas epi tō logō apēlthen lypoymenos· ēn gar echōn ktēmata polla.
23 καὶ περιβλεψάμενος ὁ Ἰησοῦς λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελεύσονται. kai periblepsamenos ho iēsoys legei tois mathētais aytoy· pōs dyskolōs ohi ta chrēmata echontes eis tēn basileian toy theoy eiseleysontai.
24 οἱ δὲ μαθηταὶ ἐθαμβοῦντο ἐπὶ τοῖς λόγοις αὐτοῦ. ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς· τέκνα, πῶς δύσκολόν ἐστιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν· ohi de mathētai ethamboynto epi tois logois aytoy. ho de iēsoys palin apokritheis legei aytois· tekna, pōs dyskolon estin eis tēn basileian toy theoy eiselthein·
25 εὐκοπώτερόν ἐστιν κάμηλον διὰ τῆς τρυμαλιᾶς τῆς ῥαφίδος διελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν. eykopōteron estin kamēlon dia tēs trymalias tēs hraphidos dielthein ē ploysion eis tēn basileian toy theoy eiselthein.
26 οἱ δὲ περισσῶς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες πρὸς ἑαυτούς, καὶ τίς δύναται σωθῆναι; ohi de perissōs exeplēssonto legontes pros heaytoys, kai tis dynatai sōthēnai ;
27 ἐμβλέψας αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγει· παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον, ἀλλ’ οὐ παρὰ θεῷ· πάντα γὰρ δυνατὰ παρὰ τῷ θεῷ. emblepsas aytois ho iēsoys legei· para anthrōpois adynaton, all’ oy para theō· panta gar dynata para tō theō.
28 Ἤρξατο λέγειν ὁ Πέτρος αὐτῷ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήκαμέν σοι. ērxato legein ho petros aytō· idoy hēmeis aphēkamen panta kai ēkoloythēkamen soi.
29 ἔφη ὁ Ἰησοῦς, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ μητέρα ἢ πατέρα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου, ephē ho iēsoys, amēn legō hymin, oydeis estin hos aphēken oikian ē adelphoys ē adelphas ē mētera ē patera ē tekna ē agroys heneken emoy kai heneken toy eyaggelioy,
30 ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ μητέρας καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς μετὰ διωγμῶν, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον. ean mē labē hekatontaplasiona nyn en tō kairō toytō oikias kai adelphoys kai adelphas kai mēteras kai tekna kai agroys meta diōgmōn, kai en tō aiōni tō erchomenō zōēn aiōnion.
31 πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ οἱ ἔσχατοι πρῶτοι. polloi de esontai prōtoi eschatoi kai ohi eschatoi prōtoi.
32 Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, οἱ δὲ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν, ēsan de en tē hodō anabainontes eis hierosolyma, kai ēn proagōn aytoys ho iēsoys, kai ethamboynto, ohi de akoloythoyntes ephoboynto. kai paralabōn palin toys dōdeka ērxato aytois legein ta mellonta aytō symbainein,
33 ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς γραμματεῦσιν, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν hoti idoy anabainomen eis hierosolyma, kai ho yhios toy anthrōpoy paradothēsetai tois archiereysin kai tois grammateysin, kai katakrinoysin ayton thanatō kai paradōsoysin ayton tois ethnesin
34 καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποκτενοῦσιν, καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστήσεται. kai empaixoysin aytō kai emptysoysin aytō kai mastigōsoysin ayton kai apoktenoysin, kai meta treis hēmeras anastēsetai.
35 Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου, λέγοντες αὐτῷ, διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμέν σε ποιήσῃς ἡμῖν. kai prosporeyontai aytō iakōbos kai iōannēs ohi yhioi zebedaioy, legontes aytō, didaskale, thelomen hina ho ean aitēsōmen se poiēsēs hēmin.
36 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετέ με ποιήσω ὑμῖν; ho de eipen aytois· ti thelete me poiēsō hymin ;
37 οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ, δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς σου ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς σου ἐξ ἀριστερῶν καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. ohi de eipan aytō, dos hēmin hina ehis soy ek dexiōn kai ehis soy ex aristerōn kathisōmen en tē doxē soy.
38 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, ἢ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; ho de iēsoys eipen aytois· oyk oidate ti aiteisthe. dynasthe piein to potērion ho egō pinō, ē to baptisma ho egō baptizomai baptisthēnai ;
39 οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· δυνάμεθα. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· ohi de eipan aytō· dynametha. ho de iēsoys eipen aytois· to potērion ho egō pinō piesthe kai to baptisma ho egō baptizomai baptisthēsesthe·
40 τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου ἢ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται. to de kathisai ek dexiōn moy ē ex eyōnymōn oyk estin emon doynai, all’ ohis hētoimastai.
41 Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου. kai akoysantes ohi deka ērxanto aganaktein peri iakōboy kai iōannoy.
42 καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν. kai proskalesamenos aytoys ho iēsoys legei aytois· oidate hoti ohi dokoyntes archein tōn ethnōn katakyrieyoysin aytōn kai ohi megaloi aytōn katexoysiazoysin aytōn.
43 οὐχ οὕτως δέ ἐστιν ἐν ὑμῖν· ἀλλ’ ὃς ἂν θέλῃ μέγας γενέσθαι ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, oych ohytōs de estin en hymin· all’ hos an thelē megas genesthai en hymin, estai hymōn diakonos,
44 καὶ ὃς ἂν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· kai hos an thelē hymōn genesthai prōtos, estai pantōn doylos·
45 καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν. kai gar ho yhios toy anthrōpoy oyk ēlthen diakonēthēnai alla diakonēsai kai doynai tēn psychēn aytoy lytron anti pollōn.
46 Καὶ ἔρχονται εἰς Ἰερειχώ. καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἀπὸ Ἰερειχὼ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶ ὄχλου ἱκανοῦ ὁ υἱὸς Τιμαίου Βαρτιμαῖος, τυφλὸς προσαίτης, ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδόν. kai erchontai eis iereichō. kai ekporeyomenoy aytoy apo iereichō kai tōn mathētōn aytoy kai ochloy hikanoy ho yhios timaioy bartimaios, typhlos prosaitēs, ekathēto para tēn hodon.
47 καὶ ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζαρηνός ἐστιν, ἤρξατο κράζειν καὶ λέγειν· υἱὲ Δαυεὶδ Ἰησοῦ, ἐλέησόν με. kai akoysas hoti iēsoys ho nazarēnos estin, ērxato krazein kai legein· yhie dayeid iēsoy, eleēson me.
48 καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοὶ ἵνα σιωπήσῃ· ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, υἱὲ Δαυείδ, ἐλέησόν με. kai epetimōn aytō polloi hina siōpēsē· ho de pollō mallon ekrazen, yhie dayeid, eleēson me.
49 καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· φωνήσατε αὐτόν. καὶ φωνοῦσιν τὸν τυφλὸν λέγοντες αὐτῷ· θάρσει, ἔγειρε, φωνεῖ σε. kai stas ho iēsoys eipen· phōnēsate ayton. kai phōnoysin ton typhlon legontes aytō· tharsei, egeire, phōnei se.
50 ὁ δὲ ἀποβαλὼν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ ἀναπηδήσας ἦλθεν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ho de apobalōn to himation aytoy anapēdēsas ēlthen pros ton iēsoyn.
51 καὶ ἀποκριθεὶς αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· τί σοι θέλεις ποιήσω; ὁ δὲ τυφλὸς εἶπεν αὐτῷ· ῥαββουνί, ἵνα ἀναβλέψω. kai apokritheis aytō ho iēsoys eipen· ti soi theleis poiēsō ; ho de typhlos eipen aytō· hrabboyni, hina anablepsō.
52 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, ὕπαγε, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε. καὶ εὐθὺς ἀνέβλεψεν, καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ἐν τῇ ὁδῷ. ho de iēsoys eipen aytō, hypage, hē pistis soy sesōken se. kai eythys aneblepsen, kai ēkoloythei aytō en tē hodō.