1 Ὅσοι εἰσὶν ὑπὸ ζυγὸν δοῦλοι, τοὺς ἰδίους δεσπότας πάσης τιμῆς ἀξίους ἡγείσθωσαν, ἵνα μὴ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία βλασφημῆται. hosoi eisin hypo zygon doyloi, toys idioys despotas pasēs timēs axioys hēgeisthōsan, hina mē to onoma toy theoy kai hē didaskalia blasphēmētai.
2 οἱ δὲ πιστοὺς ἔχοντες δεσπότας μὴ καταφρονείτωσαν, ὅτι ἀδελφοί εἰσιν· ἀλλὰ μᾶλλον δουλευέτωσαν, ὅτι πιστοί εἰσιν καὶ ἀγαπητοὶ οἱ τῆς εὐεργεσίας ἀντιλαμβανόμενοι. Ταῦτα δίδασκε καὶ παρακάλει. ohi de pistoys echontes despotas mē kataphroneitōsan, hoti adelphoi eisin· alla mallon doyleyetōsan, hoti pistoi eisin kai agapētoi ohi tēs eyergesias antilambanomenoi. tayta didaske kai parakalei.
3 εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσιν λόγοις, τοῖς τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τῇ κατ’ εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ, ei tis heterodidaskalei kai mē proserchetai hygiainoysin logois, tois toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy, kai tē kat’ eysebeian didaskalia,
4 τετύφωται, μηδὲν ἐπιστάμενος, ἀλλὰ νοσῶν περὶ ζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἐξ ὧν γίνεται φθόνος, ἔρις, βλασφημίαι, ὑπόνοιαι πονηραί, tetyphōtai, mēden epistamenos, alla nosōn peri zētēseis kai logomachias, ex hōn ginetai phthonos, eris, blasphēmiai, hyponoiai ponērai,
5 διαπαρατριβαὶ διεφθαρμένων ἀνθρώπων τὸν νοῦν καὶ ἀπεστερημένων τῆς ἀληθείας, νομιζόντων πορισμὸν εἶναι τὴν εὐσέβειαν. diaparatribai diephtharmenōn anthrōpōn ton noyn kai apesterēmenōn tēs alētheias, nomizontōn porismon einai tēn eysebeian.
6 ἔστιν δὲ πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας· estin de porismos megas hē eysebeia meta aytarkeias·
7 οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα· oyden gar eisēnegkamen eis ton kosmon, hoti oyde exenegkein ti dynametha·
8 ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα. echontes de diatrophas kai skepasmata, toytois arkesthēsometha.
9 οἱ δὲ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμὸν καὶ παγίδα καὶ ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσιν τοὺς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καὶ ἀπώλειαν· ohi de boylomenoi ploytein empiptoysin eis peirasmon kai pagida kai epithymias pollas anoētoys kai blaberas, ahitines bythizoysin toys anthrōpoys eis olethron kai apōleian·
10 ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία, ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς πίστεως καὶ ἑαυτοὺς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς. hriza gar pantōn tōn kakōn estin hē philargyria, hēs tines oregomenoi apeplanēthēsan apo tēs pisteōs kai heaytoys periepeiran odynais pollais.
11 Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πραϋπαθίαν. sy de, ō anthrōpe theoy, tayta pheyge· diōke de dikaiosynēn, eysebeian, pistin, agapēn, hypomonēn, praypathian.
12 ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως, ἐπιλαβοῦ τῆς αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἣν ἐκλήθης καὶ ὡμολόγησας τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων. agōnizoy ton kalon agōna tēs pisteōs, epilaboy tēs aiōnioy zōēs, eis hēn eklēthēs kai hōmologēsas tēn kalēn homologian enōpion pollōn martyrōn.
13 παραγγέλλω ἐνώπιον θεοῦ τοῦ ζῳογονοῦντος τὰ πάντα καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πειλάτου τὴν καλὴν ὁμολογίαν, paraggellō enōpion theoy toy zōogonoyntos ta panta kai christoy iēsoy toy martyrēsantos epi pontioy peilatoy tēn kalēn homologian,
14 τηρῆσαί σε τὴν ἐντολὴν ἄσπιλον ἀνεπίλημπτον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, tērēsai se tēn entolēn aspilon anepilēmpton mechri tēs epiphaneias toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy,
15 ἣν καιροῖς ἰδίοις δείξει ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ κύριος τῶν κυριευόντων, hēn kairois idiois deixei ho makarios kai monos dynastēs, ho basileys tōn basileyontōn kai kyrios tōn kyrieyontōn,
16 ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν, φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὃν εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων οὐδὲ ἰδεῖν δύναται· ᾧ τιμὴ καὶ κράτος αἰώνιον· ἀμήν. ho monos echōn athanasian, phōs oikōn aprositon, hon eiden oydeis anthrōpōn oyde idein dynatai· hō timē kai kratos aiōnion· amēn.
17 Τοῖς πλουσίοις ἐν τῷ νῦν αἰῶνι παράγγελλε μὴ ὑψηλὰ φρονεῖν μηδὲ ἠλπικέναι ἐπὶ πλούτου ἀδηλότητι, ἀλλ’ ἐπὶ θεῷ τῷ παρέχοντι ἡμῖν πάντα πλουσίως εἰς ἀπόλαυσιν, tois ploysiois en tō nyn aiōni paraggelle mē hypsēla phronein mēde ēlpikenai epi ploytoy adēlotēti, all’ epi theō tō parechonti hēmin panta ploysiōs eis apolaysin,
18 ἀγαθοεργεῖν, πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς, εὐμεταδότους εἶναι, κοινωνικούς, agathoergein, ploytein en ergois kalois, eymetadotoys einai, koinōnikoys,
19 ἀποθησαυρίζοντας ἑαυτοῖς θεμέλιον καλὸν εἰς τὸ μέλλον, ἵνα ἐπιλάβωνται τῆς ὄντως ζωῆς. apothēsayrizontas heaytois themelion kalon eis to mellon, hina epilabōntai tēs ontōs zōēs.
20 Ὦ Τιμόθεε, τὴν παραθήκην φύλαξον, ἐκτρεπόμενος τὰς βεβήλους κενοφωνίας καὶ ἀντιθέσεις τῆς ψευδωνύμου γνώσεως, ō timothee, tēn parathēkēn phylaxon, ektrepomenos tas bebēloys kenophōnias kai antitheseis tēs pseydōnymoy gnōseōs,
21 ἥν τινες ἐπαγγελλόμενοι περὶ τὴν πίστιν ἠστόχησαν. Ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν. hēn tines epaggellomenoi peri tēn pistin ēstochēsan. hē charis meth’ hymōn.