1 Φῆστος οὖν ἐπιβὰς τῇ ἐπαρχείῳ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπὸ Καισαρίας, phēstos oyn epibas tē eparcheiō meta treis hēmeras anebē eis hierosolyma apo kaisarias,
2 ἐνεφάνισάν τε αὐτῷ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρῶτοι τῶν Ἰουδαίων κατὰ τοῦ Παύλου, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν enephanisan te aytō ohi archiereis kai ohi prōtoi tōn ioydaiōn kata toy payloy, kai parekaloyn ayton
3 αἰτούμενοι χάριν κατ’ αὐτοῦ ὅπως μεταπέμψηται αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ, ἐνέδραν ποιοῦντες ἀνελεῖν αὐτὸν κατὰ τὴν ὁδόν. aitoymenoi charin kat’ aytoy hopōs metapempsētai ayton eis hieroysalēm, enedran poioyntes anelein ayton kata tēn hodon.
4 ὁ μὲν οὖν Φῆστος ἀπεκρίθη τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον εἰς Καισάριαν, ἑαυτὸν δὲ μέλλειν ἐν τάχει ἐκπορεύεσθαι· ho men oyn phēstos apekrithē tēreisthai ton paylon eis kaisarian, heayton de mellein en tachei ekporeyesthai·
5 οἱ οὖν ἐν ὑμῖν, φησίν, δυνατοὶ συνκαταβάντες εἴ τί ἐστιν ἐν τῷ ἀνδρὶ ἄτοπον κατηγορείτωσαν αὐτοῦ. ohi oyn en hymin, phēsin, dynatoi synkatabantes ei ti estin en tō andri atopon katēgoreitōsan aytoy.
6 διατρίψας δὲ ἐν αὐτοῖς ἡμέρας οὐ πλείους ὀκτὼ ἢ δέκα, καταβὰς εἰς Καισάριαν, τῇ ἐπαύριον καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκέλευσεν τὸν Παῦλον ἀχθῆναι. diatripsas de en aytois hēmeras oy pleioys oktō ē deka, katabas eis kaisarian, tē epayrion kathisas epi toy bēmatos ekeleysen ton paylon achthēnai.
7 παραγενομένου δὲ αὐτοῦ περιέστησαν αὐτὸν οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβεβηκότες Ἰουδαῖοι, πολλὰ καὶ βαρέα αἰτιώματα καταφέροντες ἃ οὐκ ἴσχυον ἀποδεῖξαι, paragenomenoy de aytoy periestēsan ayton ohi apo hierosolymōn katabebēkotes ioydaioi, polla kai barea aitiōmata katapherontes ha oyk ischyon apodeixai,
8 τοῦ Παύλου ἀπολογουμένου ὅτι οὔτε εἰς τὸν νόμον τῶν Ἰουδαίων οὔτε εἰς τὸ ἱερὸν οὔτε εἰς Καίσαρά τι ἥμαρτον. toy payloy apologoymenoy hoti oyte eis ton nomon tōn ioydaiōn oyte eis to hieron oyte eis kaisara ti hēmarton.
9 ὁ Φῆστος δὲ θέλων τοῖς Ἰουδαίοις χάριν καταθέσθαι ἀποκριθεὶς τῷ Παύλῳ εἶπεν, θέλεις εἰς Ἱεροσόλυμα ἀναβὰς ἐκεῖ περὶ τούτων κριθῆναι ἐπ’ ἐμοῦ; ho phēstos de thelōn tois ioydaiois charin katathesthai apokritheis tō paylō eipen, theleis eis hierosolyma anabas ekei peri toytōn krithēnai ep’ emoy ;
10 εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος· ἑστὼς ἐπὶ τοῦ βήματος Καίσαρός εἰμι, οὗ με δεῖ κρίνεσθαι. Ἰουδαίους οὐδὲν ἠδίκηκα, ὡς καὶ σὺ κάλλιον ἐπιγινώσκεις. eipen de ho paylos· hestōs epi toy bēmatos kaisaros eimi, ohy me dei krinesthai. ioydaioys oyden ēdikēka, hōs kai sy kallion epiginōskeis.
11 εἰ μὲν οὖν ἀδικῶ καὶ ἄξιον θανάτου πέπραχά τι, οὐ παραιτοῦμαι τὸ ἀποθανεῖν· εἰ δὲ οὐδέν ἐστιν ὧν οὗτοι κατηγοροῦσίν μου, οὐδείς με δύναται αὐτοῖς χαρίσασθαι· Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι. ei men oyn adikō kai axion thanatoy pepracha ti, oy paraitoymai to apothanein· ei de oyden estin hōn ohytoi katēgoroysin moy, oydeis me dynatai aytois charisasthai· kaisara epikaloymai.
12 τότε ὁ Φῆστος συνλαλήσας μετὰ τοῦ συμβουλίου ἀπεκρίθη, Καίσαρα ἐπικέκλησαι, ἐπὶ Καίσαρα πορεύσῃ. tote ho phēstos synlalēsas meta toy symboylioy apekrithē, kaisara epikeklēsai, epi kaisara poreysē.
13 Ἡμερῶν δὲ διαγενομένων τινῶν Ἀγρίππας ὁ βασιλεὺς καὶ Βερνίκη κατήντησαν εἰς Καισάριαν ἀσπασάμενοι τὸν Φῆστον. hēmerōn de diagenomenōn tinōn agrippas ho basileys kai bernikē katēntēsan eis kaisarian aspasamenoi ton phēston.
14 ὡς δὲ πλείους ἡμέρας διέτριβον ἐκεῖ, ὁ Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τὰ κατὰ τὸν Παῦλον λέγων, ἀνήρ τίς ἐστιν καταλελειμμένος ὑπὸ Φήλικος δέσμιος, hōs de pleioys hēmeras dietribon ekei, ho phēstos tō basilei anetheto ta kata ton paylon legōn, anēr tis estin kataleleimmenos hypo phēlikos desmios,
15 περὶ οὗ γενομένου μου εἰς Ἱεροσόλυμα ἐνεφάνισαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων, αἰτούμενοι κατ’ αὐτοῦ καταδίκην· peri ohy genomenoy moy eis hierosolyma enephanisan ohi archiereis kai ohi presbyteroi tōn ioydaiōn, aitoymenoi kat’ aytoy katadikēn·
16 πρὸς οὓς ἀπεκρίθην ὅτι οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχοι τοὺς κατηγόρους τόπον τε ἀπολογίας λάβοι περὶ τοῦ ἐγκλήματος. pros ohys apekrithēn hoti oyk estin ethos hrōmaiois charizesthai tina anthrōpon prin ē ho katēgoroymenos kata prosōpon echoi toys katēgoroys topon te apologias laboi peri toy egklēmatos.
17 συνελθόντων οὖν αὐτῶν ἐνθάδε ἀναβολὴν μηδεμίαν ποιησάμενος τῇ ἑξῆς καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκέλευσα ἀχθῆναι τὸν ἄνδρα· synelthontōn oyn aytōn enthade anabolēn mēdemian poiēsamenos tē hexēs kathisas epi toy bēmatos ekeleysa achthēnai ton andra·
18 περὶ οὗ σταθέντες οἱ κατήγοροι οὐδεμίαν αἰτίαν ἔφερον ὧν ἐγὼ ὑπενόουν πονηράν, peri ohy stathentes ohi katēgoroi oydemian aitian epheron hōn egō hypenooyn ponēran,
19 ζητήματα δέ τινα περὶ τῆς ἰδίας δεισιδαιμονίας εἶχον πρὸς αὐτὸν καὶ περί τινος Ἰησοῦ τεθνηκότος, ὃν ἔφασκεν ὁ Παῦλος ζῆν. zētēmata de tina peri tēs idias deisidaimonias eichon pros ayton kai peri tinos iēsoy tethnēkotos, hon ephasken ho paylos zēn.
20 ἀπορούμενος δὲ ἐγὼ τὴν περὶ τούτων ζήτησιν ἔλεγον εἰ βούλοιτο πορεύεσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα κἀκεῖ κρίνεσθαι περὶ τούτων. aporoymenos de egō tēn peri toytōn zētēsin elegon ei boyloito poreyesthai eis hierosolyma kakei krinesthai peri toytōn.
21 τοῦ δὲ Παύλου ἐπικαλεσαμένου τηρηθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν τοῦ Σεβαστοῦ διάγνωσιν, ἐκέλευσα τηρεῖσθαι αὐτὸν ἕως οὗ ἀναπέμψω αὐτὸν πρὸς Καίσαρα. toy de payloy epikalesamenoy tērēthēnai ayton eis tēn toy sebastoy diagnōsin, ekeleysa tēreisthai ayton heōs ohy anapempsō ayton pros kaisara.
22 Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Φῆστον, ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι. αὔριον, φησίν, ἀκούσῃ αὐτοῦ. agrippas de pros ton phēston, eboylomēn kai aytos toy anthrōpoy akoysai. ayrion, phēsin, akoysē aytoy.
23 Τῇ οὖν ἐπαύριον ἐλθόντος τοῦ Ἀγρίππα καὶ τῆς Βερνίκης μετὰ πολλῆς φαντασίας καὶ εἰσελθόντων εἰς τὸ ἀκροατήριον σύν τε χιλιάρχοις καὶ ἀνδράσιν τοῖς κατ’ ἐξοχὴν τῆς πόλεως, καὶ κελεύσαντος τοῦ Φήστου ἤχθη ὁ Παῦλος. tē oyn epayrion elthontos toy agrippa kai tēs bernikēs meta pollēs phantasias kai eiselthontōn eis to akroatērion syn te chiliarchois kai andrasin tois kat’ exochēn tēs poleōs, kai keleysantos toy phēstoy ēchthē ho paylos.
24 καί φησιν ὁ Φῆστος· Ἀγρίππα βασιλεῦ καὶ πάντες οἱ συνπαρόντες ἡμῖν ἄνδρες, θεωρεῖτε τοῦτον περὶ οὗ ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐνέτυχόν μοι ἔν τε Ἱεροσολύμοις καὶ ἐνθάδε, βοῶντες μὴ δεῖν αὐτὸν ζῆν μηκέτι. kai phēsin ho phēstos· agrippa basiley kai pantes ohi synparontes hēmin andres, theōreite toyton peri ohy hapan to plēthos tōn ioydaiōn enetychon moi en te hierosolymois kai enthade, boōntes mē dein ayton zēn mēketi.
25 ἐγὼ δὲ κατελαβόμην μηδὲν ἄξιον αὐτὸν θανάτου πεπραχέναι, αὐτοῦ δὲ τούτου ἐπικαλεσαμένου τὸν Σεβαστὸν ἔκρινα πέμπειν. egō de katelabomēn mēden axion ayton thanatoy peprachenai, aytoy de toytoy epikalesamenoy ton sebaston ekrina pempein.
26 περὶ οὗ ἀσφαλές τι γράψαι τῷ κυρίῳ οὐκ ἔχω· διὸ προήγαγον αὐτὸν ἐφ’ ὑμῶν καὶ μάλιστα ἐπὶ σοῦ, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ὅπως τῆς ἀνακρίσεως γενομένης σχῶ τί γράψω· peri ohy asphales ti grapsai tō kyriō oyk echō· dio proēgagon ayton eph’ hymōn kai malista epi soy, basiley agrippa, hopōs tēs anakriseōs genomenēs schō ti grapsō·
27 ἄλογον γάρ μοι δοκεῖ πέμποντα δέσμιον μὴ καὶ τὰς κατ’ αὐτοῦ αἰτίας σημᾶναι. alogon gar moi dokei pemponta desmion mē kai tas kat’ aytoy aitias sēmanai.