1 Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ διὰ θελήματος θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός, τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ, σὺν τοῖς ἁγίοις πᾶσιν τοῖς οὖσιν ἐν ὅλῃ τῇ Ἀχαΐᾳ· paylos apostolos christoy iēsoy dia thelēmatos theoy, kai timotheos ho adelphos, tē ekklēsia toy theoy tē oysē en korinthō, syn tois hagiois pasin tois oysin en holē tē achaia·
2 χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. charis hymin kai eirēnē apo theoy patros hēmōn kai kyrioy iēsoy christoy.
3 Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ θεὸς πάσης παρακλήσεως, eylogētos ho theos kai patēr toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy, ho patēr tōn oiktirmōn kai theos pasēs paraklēseōs,
4 ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν, εἰς τὸ δύνασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει διὰ τῆς παρακλήσεως ἧς παρακαλούμεθα αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ θεοῦ· ho parakalōn hēmas epi pasē tē thlipsei hēmōn, eis to dynasthai hēmas parakalein toys en pasē thlipsei dia tēs paraklēseōs hēs parakaloymetha aytoi hypo toy theoy·
5 ὅτι καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς, οὕτως διὰ τοῦ Χριστοῦ περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν. hoti kathōs perisseyei ta pathēmata toy christoy eis hēmas, ohytōs dia toy christoy perisseyei kai hē paraklēsis hēmōn.
6 εἴτε δὲ θλιβόμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας· εἴτε παρακαλούμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων ὧν καὶ ἡμεῖς πάσχομεν. καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν, eite de thlibometha, hyper tēs hymōn paraklēseōs kai sōtērias· eite parakaloymetha, hyper tēs hymōn paraklēseōs tēs energoymenēs en hypomonē tōn aytōn pathēmatōn hōn kai hēmeis paschomen. kai hē elpis hēmōn bebaia hyper hymōn,
7 εἰδότες ὅτι ὡς κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων, οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως. eidotes hoti hōs koinōnoi este tōn pathēmatōn, ohytōs kai tēs paraklēseōs.
8 Οὐ γὰρ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς θλίψεως ἡμῶν τῆς γενομένης ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ὑπὲρ δύναμιν ἐβαρήθημεν, ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν· oy gar thelomen hymas agnoein, adelphoi, hyper tēs thlipseōs hēmōn tēs genomenēs en tē asia, hoti kath’ hyperbolēn hyper dynamin ebarēthēmen, hōste exaporēthēnai hēmas kai toy zēn·
9 ἀλλὰ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτου ἐσχήκαμεν, ἵνα μὴ πεποιθότες ὦμεν ἐφ’ ἑαυτοῖς ἀλλ’ ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ ἐγείροντι τοὺς νεκρούς· alla aytoi en heaytois to apokrima toy thanatoy eschēkamen, hina mē pepoithotes ōmen eph’ heaytois all’ epi tō theō tō egeironti toys nekroys·
10 ὃς ἐκ τηλικούτου θανάτου ἐρρύσατο ἡμᾶς καὶ ῥύσεται, εἰς ὃν ἠλπίκαμεν ὅτι καὶ ἔτι ῥύσεται, hos ek tēlikoytoy thanatoy errysato hēmas kai hrysetai, eis hon ēlpikamen hoti kai eti hrysetai,
11 συνυπουργούντων καὶ ὑμῶν ὑπὲρ ἡμῶν τῇ δεήσει, ἵνα ἐκ πολλῶν προσώπων τὸ εἰς ἡμᾶς χάρισμα διὰ πολλῶν εὐχαριστηθῇ ὑπὲρ ἡμῶν. synypoyrgoyntōn kai hymōn hyper hēmōn tē deēsei, hina ek pollōn prosōpōn to eis hēmas charisma dia pollōn eycharistēthē hyper hēmōn.
12 ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστίν, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁγιότητι καὶ εἰλικρινίᾳ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλ’ ἐν χάριτι θεοῦ, ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς. hē gar kaychēsis hēmōn ahytē estin, to martyrion tēs syneidēseōs hēmōn, hoti en hagiotēti kai eilikrinia toy theoy, oyk en sophia sarkikē all’ en chariti theoy, anestraphēmen en tō kosmō, perissoterōs de pros hymas.
13 οὐ γὰρ ἄλλα γράφομεν ὑμῖν ἀλλ’ ἢ ἃ ἀναγινώσκετε ἢ καὶ ἐπιγινώσκετε, ἐλπίζω δὲ ὅτι ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε, oy gar alla graphomen hymin all’ ē ha anaginōskete ē kai epiginōskete, elpizō de hoti heōs teloys epignōsesthe,
14 καθὼς καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ἀπὸ μέρους, ὅτι καύχημα ὑμῶν ἐσμεν καθάπερ καὶ ὑμεῖς ἡμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ. kathōs kai epegnōte hēmas apo meroys, hoti kaychēma hymōn esmen kathaper kai hymeis hēmōn en tē hēmera toy kyrioy hēmōn iēsoy.
15 Καὶ ταύτῃ τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην πρότερον πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν, ἵνα δευτέραν χάριν σχῆτε, kai taytē tē pepoithēsei eboylomēn proteron pros hymas elthein, hina deyteran charin schēte,
16 καὶ δι’ ὑμῶν διελθεῖν εἰς Μακεδονίαν, καὶ πάλιν ἀπὸ Μακεδονίας ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑφ’ ὑμῶν προπεμφθῆναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν. kai di’ hymōn dielthein eis makedonian, kai palin apo makedonias elthein pros hymas kai hyph’ hymōn propemphthēnai eis tēn ioydaian.
17 τοῦτο οὖν βουλόμενος μήτι ἄρα τῇ ἐλαφρίᾳ ἐχρησάμην; ἢ ἃ βουλεύομαι κατὰ σάρκα βουλεύομαι, ἵνα ᾖ παρ’ ἐμοὶ τὸ ναὶ ναὶ καὶ τὸ οὒ οὔ; toyto oyn boylomenos mēti ara tē elaphria echrēsamēn ; ē ha boyleyomai kata sarka boyleyomai, hina ē par’ emoi to nai nai kai to oy oy ;
18 πιστὸς δὲ ὁ θεὸς ὅτι ὁ λόγος ἡμῶν ὁ πρὸς ὑμᾶς οὐκ ἔστιν ναὶ καὶ οὔ. pistos de ho theos hoti ho logos hēmōn ho pros hymas oyk estin nai kai oy.
19 ὁ τοῦ θεοῦ γὰρ υἱὸς Χριστὸς Ἰησοῦς ὁ ἐν ὑμῖν δι’ ἡμῶν κηρυχθείς, δι’ ἐμοῦ καὶ Σιλουανοῦ καὶ Τιμοθέου, οὐκ ἐγένετο ναὶ καὶ οὔ, ἀλλὰ ναὶ ἐν αὐτῷ γέγονεν. ho toy theoy gar yhios christos iēsoys ho en hymin di’ hēmōn kērychtheis, di’ emoy kai siloyanoy kai timotheoy, oyk egeneto nai kai oy, alla nai en aytō gegonen.
20 ὅσαι γὰρ ἐπαγγελίαι θεοῦ, ἐν αὐτῷ τὸ ναί· διὸ καὶ δι’ αὐτοῦ τὸ ἀμὴν τῷ θεῷ πρὸς δόξαν δι’ ἡμῶν. hosai gar epaggeliai theoy, en aytō to nai· dio kai di’ aytoy to amēn tō theō pros doxan di’ hēmōn.
21 ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς θεός, ho de bebaiōn hēmas syn hymin eis christon kai chrisas hēmas theos,
22 ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀραβῶνα τοῦ πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν. ho kai sphragisamenos hēmas kai doys ton arabōna toy pneymatos en tais kardiais hēmōn.
23 Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν, ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον. egō de martyra ton theon epikaloymai epi tēn emēn psychēn, hoti pheidomenos hymōn oyketi ēlthon eis korinthon.
24 οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως, ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν, τῇ γὰρ πίστει ἑστήκατε. oych hoti kyrieyomen hymōn tēs pisteōs, alla synergoi esmen tēs charas hymōn, tē gar pistei hestēkate.