1 Ὃ ἦν ἀπ’ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν, περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς ho ēn ap’ archēs, ho akēkoamen, ho heōrakamen tois ophthalmois hēmōn, ho etheasametha kai ahi cheires hēmōn epsēlaphēsan, peri toy logoy tēs zōēs
2 καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη, καὶ ἑωράκαμεν καὶ μαρτυροῦμεν καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον ἥτις ἦν πρὸς τὸν πατέρα καὶ ἐφανερώθη ἡμῖν kai hē zōē ephanerōthē, kai heōrakamen kai martyroymen kai apaggellomen hymin tēn zōēn tēn aiōnion hētis ēn pros ton patera kai ephanerōthē hēmin
3 ὃ ἑωράκαμεν καὶ ἀκηκόαμεν ἀπαγγέλλομεν καὶ ὑμῖν, ἵνα καὶ ὑμεῖς κοινωνίαν ἔχητε μεθ’ ἡμῶν. καὶ ἡ κοινωνία δὲ ἡ ἡμετέρα μετὰ τοῦ πατρὸς καὶ μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ho heōrakamen kai akēkoamen apaggellomen kai hymin, hina kai hymeis koinōnian echēte meth’ hēmōn. kai hē koinōnia de hē hēmetera meta toy patros kai meta toy yhioy aytoy iēsoy christoy.
4 καὶ ταῦτα γράφομεν ἡμεῖς ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν ᾖ πεπληρωμένη. kai tayta graphomen hēmeis hina hē chara hēmōn ē peplērōmenē.
5 Καὶ ἔστιν αὕτη ἡ ἀγγελία ἣν ἀκηκόαμεν ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ἀναγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ θεὸς φῶς ἐστιν καὶ σκοτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν οὐδεμία. kai estin ahytē hē aggelia hēn akēkoamen ap’ aytoy kai anaggellomen hymin, hoti ho theos phōs estin kai skotia en aytō oyk estin oydemia.
6 ἐὰν εἴπωμεν ὅτι κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ σκότει περιπατῶμεν, ψευδόμεθα καὶ οὐ ποιοῦμεν τὴν ἀλήθειαν· ean eipōmen hoti koinōnian echomen met’ aytoy kai en tō skotei peripatōmen, pseydometha kai oy poioymen tēn alētheian·
7 ἐὰν δὲ ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν ὡς αὐτός ἐστιν ἐν τῷ φωτί, κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ ἀλλήλων καὶ τὸ αἷμα Ἰησοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας. ean de en tō phōti peripatōmen hōs aytos estin en tō phōti, koinōnian echomen met’ allēlōn kai to ahima iēsoy toy yhioy aytoy katharizei hēmas apo pasēs hamartias.
8 ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν. ean eipōmen hoti hamartian oyk echomen, heaytoys planōmen kai hē alētheia oyk estin en hēmin.
9 ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστιν καὶ δίκαιος ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας. ean homologōmen tas hamartias hēmōn, pistos estin kai dikaios hina aphē hēmin tas hamartias kai katharisē hēmas apo pasēs adikias.
10 ἐὰν εἴπωμεν ὅτι οὐχ ἡμαρτήκαμεν, ψεύστην ποιοῦμεν αὐτὸν καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν. ean eipōmen hoti oych hēmartēkamen, pseystēn poioymen ayton kai ho logos aytoy oyk estin en hēmin.