1 Καὶ ἀναστὰν ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτῶν ἤγαγον αὐτὸν ἐπὶ τὸν Πειλᾶτον. kai anastan hapan to plēthos aytōn ēgagon ayton epi ton peilaton.
2 ἤρξαντο δὲ κατηγορεῖν αὐτοῦ λέγοντες· τοῦτον εὕραμεν διαστρέφοντα τὸ ἔθνος ἡμῶν καὶ κωλύοντα φόρους Καίσαρι διδόναι, καὶ λέγοντα ἑαυτὸν Χριστὸν βασιλέα εἶναι. ērxanto de katēgorein aytoy legontes· toyton ehyramen diastrephonta to ethnos hēmōn kai kōlyonta phoroys kaisari didonai, kai legonta heayton christon basilea einai.
3 ὁ δὲ Πειλᾶτος ἠρώτησεν αὐτὸν λέγων· σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ ἔφη· σὺ λέγεις. ho de peilatos ērōtēsen ayton legōn· sy ei ho basileys tōn ioydaiōn ; ho de apokritheis aytō ephē· sy legeis.
4 ὁ δὲ Πειλᾶτος εἶπεν πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς ὄχλους· οὐδὲν εὑρίσκω αἴτιον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ. ho de peilatos eipen pros toys archiereis kai toys ochloys· oyden ehyriskō aition en tō anthrōpō toytō.
5 οἱ δὲ ἐπίσχυον λέγοντες ὅτι ἀνασείει τὸν λαόν, διδάσκων καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἕως ὧδε. ohi de epischyon legontes hoti anaseiei ton laon, didaskōn kath’ holēs tēs ioydaias kai arxamenos apo tēs galilaias heōs hōde.
6 Πειλᾶτος δὲ ἀκούσας ἐπηρώτησεν εἰ ὁ ἄνθρωπος Γαλιλαῖός ἐστιν, peilatos de akoysas epērōtēsen ei ho anthrōpos galilaios estin,
7 καὶ ἐπιγνοὺς ὅτι ἐκ τῆς ἐξουσίας Ἡρῴδου ἐστίν, ἀνέπεμψεν αὐτὸν πρὸς Ἡρῴδην, ὄντα καὶ αὐτὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις. kai epignoys hoti ek tēs exoysias hērōdoy estin, anepempsen ayton pros hērōdēn, onta kai ayton en hierosolymois en taytais tais hēmerais.
8 ὁ δὲ Ἡρώδης ἰδὼν τὸν Ἰησοῦν ἐχάρη λίαν· ἦν γὰρ ἐξ ἱκανῶν χρόνων θέλων ἰδεῖν αὐτὸν διὰ τὸ ἀκούειν περὶ αὐτοῦ, καὶ ἤλπιζέν τι σημεῖον ἰδεῖν ὑπ’ αὐτοῦ γινόμενον. ho de hērōdēs idōn ton iēsoyn echarē lian· ēn gar ex hikanōn chronōn thelōn idein ayton dia to akoyein peri aytoy, kai ēlpizen ti sēmeion idein hyp’ aytoy ginomenon.
9 ἐπηρώτα δὲ αὐτὸν ἐν λόγοις ἱκανοῖς· αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἀπεκρίνατο αὐτῷ. epērōta de ayton en logois hikanois· aytos de oyden apekrinato aytō.
10 εἱστήκεισαν δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς εὐτόνως κατηγοροῦντες αὐτοῦ. ehistēkeisan de ohi archiereis kai ohi grammateis eytonōs katēgoroyntes aytoy.
11 ἐξουθενήσας δὲ αὐτὸν καὶ ὁ Ἡρώδης σὺν τοῖς στρατεύμασιν αὐτοῦ καὶ ἐμπαίξας περιβαλὼν ἐσθῆτα λαμπρὰν ἀνέπεμψεν αὐτὸν τῷ Πειλάτῳ. exoythenēsas de ayton kai ho hērōdēs syn tois strateymasin aytoy kai empaixas peribalōn esthēta lampran anepempsen ayton tō peilatō.
12 ἐγένοντο δὲ φίλοι ὅ τε Ἡρώδης καὶ ὁ Πειλᾶτος ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ μετ’ ἀλλήλων· προϋπῆρχον γὰρ ἐν ἔχθρᾳ ὄντες πρὸς αὐτούς. egenonto de philoi ho te hērōdēs kai ho peilatos en aytē tē hēmera met’ allēlōn· proypērchon gar en echthra ontes pros aytoys.
13 Πειλᾶτος δὲ συνκαλεσάμενος τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ τὸν λαὸν peilatos de synkalesamenos toys archiereis kai toys archontas kai ton laon
14 εἶπεν πρὸς αὐτούς· προσηνέγκατέ μοι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὡς ἀποστρέφοντα τὸν λαόν, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἐνώπιον ὑμῶν ἀνακρίνας οὐθὲν εὗρον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ αἴτιον ὧν κατηγορεῖτε κατ’ αὐτοῦ, eipen pros aytoys· prosēnegkate moi ton anthrōpon toyton hōs apostrephonta ton laon, kai idoy egō enōpion hymōn anakrinas oythen ehyron en tō anthrōpō toytō aition hōn katēgoreite kat’ aytoy,
15 ἀλλ’ οὐδὲ Ἡρώδης· ἀνέπεμψεν γὰρ αὐτὸν πρὸς ἡμᾶς· καὶ ἰδοὺ οὐδὲν ἄξιον θανάτου ἐστὶν πεπραγμένον αὐτῷ. all’ oyde hērōdēs· anepempsen gar ayton pros hēmas· kai idoy oyden axion thanatoy estin pepragmenon aytō.
16 παιδεύσας οὖν αὐτὸν ἀπολύσω. paideysas oyn ayton apolysō.
17 Ce verset est absent du texte de cette édition.
18 ἀνέκραγον δὲ παμπληθεὶ λέγοντες· αἶρε τοῦτον, ἀπόλυσον δὲ ἡμῖν τὸν Βαραββᾶν· anekragon de pamplēthei legontes· aire toyton, apolyson de hēmin ton barabban·
19 ὅστις ἦν διὰ στάσιν τινὰ γενομένην ἐν τῇ πόλει καὶ φόνον βληθεὶς ἐν τῇ φυλακῇ. hostis ēn dia stasin tina genomenēn en tē polei kai phonon blētheis en tē phylakē.
20 πάλιν δὲ ὁ Πειλᾶτος προσεφώνησεν, θέλων ἀπολῦσαι τὸν Ἰησοῦν. palin de ho peilatos prosephōnēsen, thelōn apolysai ton iēsoyn.
21 οἱ δὲ ἐπεφώνουν λέγοντες· σταύρου, σταύρου αὐτόν. ohi de epephōnoyn legontes· stayroy, stayroy ayton.
22 ὁ δὲ τρίτον εἶπεν πρὸς αὐτούς· τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν οὗτος; οὐδὲν αἴτιον θανάτου εὗρον ἐν αὐτῷ· παιδεύσας οὖν αὐτὸν ἀπολύσω. ho de triton eipen pros aytoys· ti gar kakon epoiēsen ohytos ; oyden aition thanatoy ehyron en aytō· paideysas oyn ayton apolysō.
23 οἱ δὲ ἐπέκειντο φωναῖς μεγάλαις αἰτούμενοι αὐτὸν σταυρωθῆναι, καὶ κατίσχυον αἱ φωναὶ αὐτῶν. ohi de epekeinto phōnais megalais aitoymenoi ayton stayrōthēnai, kai katischyon ahi phōnai aytōn.
24 καὶ Πειλᾶτος ἐπέκρινεν γενέσθαι τὸ αἴτημα αὐτῶν· kai peilatos epekrinen genesthai to aitēma aytōn·
25 ἀπέλυσεν δὲ τὸν διὰ στάσιν καὶ φόνον βεβλημένον εἰς φυλακήν, ὃν ᾐτοῦντο, τὸν δὲ Ἰησοῦν παρέδωκεν τῷ θελήματι αὐτῶν. apelysen de ton dia stasin kai phonon beblēmenon eis phylakēn, hon ētoynto, ton de iēsoyn paredōken tō thelēmati aytōn.
26 Καὶ ὡς ἀπήγαγον αὐτόν, ἐπιλαβόμενοι Σίμωνά τινα Κυρηναῖον ἐρχόμενον ἀπ’ ἀγροῦ ἐπέθηκαν αὐτῷ τὸν σταυρὸν φέρειν ὄπισθεν τοῦ Ἰησοῦ. kai hōs apēgagon ayton, epilabomenoi simōna tina kyrēnaion erchomenon ap’ agroy epethēkan aytō ton stayron pherein opisthen toy iēsoy.
27 ἠκολούθει δὲ αὐτῷ πολὺ πλῆθος τοῦ λαοῦ καὶ γυναικῶν, αἳ ἐκόπτοντο καὶ ἐθρήνουν αὐτόν. ēkoloythei de aytō poly plēthos toy laoy kai gynaikōn, ahi ekoptonto kai ethrēnoyn ayton.
28 στραφεὶς δὲ πρὸς αὐτὰς Ἰησοῦς εἶπεν· θυγατέρες Ἱερουσαλήμ, μὴ κλαίετε ἐπ’ ἐμέ· πλὴν ἐφ’ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν, strapheis de pros aytas iēsoys eipen· thygateres hieroysalēm, mē klaiete ep’ eme· plēn eph’ heaytas klaiete kai epi ta tekna hymōn,
29 ὅτι ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέραι ἐν αἷς ἐροῦσιν· μακάριαι αἱ στεῖραι καὶ αἱ κοιλίαι αἳ οὐκ ἐγέννησαν, καὶ μαστοὶ οἳ οὐκ ἔθρεψαν. hoti idoy erchontai hēmerai en ahis eroysin· makariai ahi steirai kai ahi koiliai ahi oyk egennēsan, kai mastoi ohi oyk ethrepsan.
30 τότε ἄρξονται λέγειν τοῖς ὄρεσιν· πέσατε ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ τοῖς βουνοῖς· καλύψατε ἡμᾶς· tote arxontai legein tois oresin· pesate eph’ hēmas, kai tois boynois· kalypsate hēmas·
31 ὅτι εἰ ἐν τῷ ὑγρῷ ξύλῳ ταῦτα ποιοῦσιν, ἐν τῷ ξηρῷ τί γένηται; hoti ei en tō hygrō xylō tayta poioysin, en tō xērō ti genētai ;
32 ἤγοντο δὲ καὶ ἕτεροι δύο κακοῦργοι σὺν αὐτῷ ἀναιρεθῆναι. ēgonto de kai heteroi dyo kakoyrgoi syn aytō anairethēnai.
33 Καὶ ὅτε ἀπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κρανίον, ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτὸν καὶ τοὺς κακούργους, ὃν μὲν ἐκ δεξιῶν, ὃν δὲ ἀριστερῶν. kai hote apēlthon epi ton topon ton kaloymenon kranion, ekei estayrōsan ayton kai toys kakoyrgoys, hon men ek dexiōn, hon de aristerōn.
34 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔλεγεν· πάτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὐ γὰρ οἴδασιν τί ποιοῦσιν. διαμεριζόμενοι δὲ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἔβαλον κλήρους. ho de iēsoys elegen· pater, aphes aytois, oy gar oidasin ti poioysin. diamerizomenoi de ta himatia aytoy ebalon klēroys.
35 καὶ εἱστήκει ὁ λαὸς θεωρῶν. ἐξεμυκτήριζον δὲ οἱ ἄρχοντες λέγοντες· ἄλλους ἔσωσεν, σωσάτω ἑαυτόν, εἰ οὗτός ἐστιν ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ ὁ ἐκλεκτός. kai ehistēkei ho laos theōrōn. exemyktērizon de ohi archontes legontes· alloys esōsen, sōsatō heayton, ei ohytos estin ho christos toy theoy ho eklektos.
36 ἐνέπαιξαν δὲ αὐτῷ καὶ οἱ στρατιῶται προσερχόμενοι, ὄξος προσφέροντες αὐτῷ enepaixan de aytō kai ohi stratiōtai proserchomenoi, oxos prospherontes aytō
37 καὶ λέγοντες· εἰ σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων, σῶσον σεαυτόν. kai legontes· ei sy ei ho basileys tōn ioydaiōn, sōson seayton.
38 ἦν δὲ καὶ ἐπιγραφὴ ἐπ’ αὐτῷ· ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων οὗτος. ēn de kai epigraphē ep’ aytō· ho basileys tōn ioydaiōn ohytos.
39 Εἷς δὲ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφήμει αὐτόν· οὐχὶ σὺ εἶ ὁ Χριστός; σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς. ehis de tōn kremasthentōn kakoyrgōn eblasphēmei ayton· oychi sy ei ho christos ; sōson seayton kai hēmas.
40 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἕτερος ἐπιτιμῶν αὐτῷ ἔφη· οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν θεόν, ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ; apokritheis de ho heteros epitimōn aytō ephē· oyde phobē sy ton theon, hoti en tō aytō krimati ei ;
41 καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως, ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξεν. kai hēmeis men dikaiōs, axia gar hōn epraxamen apolambanomen· ohytos de oyden atopon epraxen.
42 καὶ ἔλεγεν· Ἰησοῦ, μνήσθητί μου ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου. kai elegen· iēsoy, mnēsthēti moy hotan elthēs en tē basileia soy.
43 καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀμήν σοι λέγω, σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ. kai eipen aytō· amēn soi legō, sēmeron met’ emoy esē en tō paradeisō.
44 Καὶ ἦν ἤδη ὡσεὶ ὥρα ἕκτη καὶ σκότος ἐγένετο ἐφ’ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης, kai ēn ēdē hōsei hōra hektē kai skotos egeneto eph’ holēn tēn gēn heōs hōras enatēs,
45 τοῦ ἡλίου ἐκλιπόντος· ἐσχίσθη δὲ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ μέσον. toy hēlioy eklipontos· eschisthē de to katapetasma toy naoy meson.
46 καὶ φωνήσας φωνῇ μεγάλῃ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου. τοῦτο δὲ εἰπὼν ἐξέπνευσεν. kai phōnēsas phōnē megalē ho iēsoys eipen· pater, eis cheiras soy paratithemai to pneyma moy. toyto de eipōn exepneysen.
47 ἰδὼν δὲ ὁ ἑκατοντάρχης τὸ γενόμενον ἐδόξαζεν τὸν θεὸν λέγων· ὄντως ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος ἦν. idōn de ho hekatontarchēs to genomenon edoxazen ton theon legōn· ontōs ho anthrōpos ohytos dikaios ēn.
48 καὶ πάντες οἱ συνπαραγενόμενοι ὄχλοι ἐπὶ τὴν θεωρίαν ταύτην, θεωρήσαντες τὰ γενόμενα, τύπτοντες τὰ στήθη ὑπέστρεφον. kai pantes ohi synparagenomenoi ochloi epi tēn theōrian taytēn, theōrēsantes ta genomena, typtontes ta stēthē hypestrephon.
49 εἱστήκεισαν δὲ πάντες οἱ γνωστοὶ αὐτῷ ἀπὸ μακρόθεν, καὶ γυναῖκες αἱ συνακολουθοῦσαι αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, ὁρῶσαι ταῦτα. ehistēkeisan de pantes ohi gnōstoi aytō apo makrothen, kai gynaikes ahi synakoloythoysai aytō apo tēs galilaias, horōsai tayta.
50 Καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι Ἰωσὴφ βουλευτὴς ὑπάρχων, καὶ ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ δίκαιος kai idoy anēr onomati iōsēph boyleytēs hyparchōn, kai anēr agathos kai dikaios
51 οὗτος οὐκ ἦν συνκατατιθειμένος τῇ βουλῇ καὶ τῇ πράξει αὐτῶν, ἀπὸ Ἀριμαθαίας πόλεως τῶν Ἰουδαίων, ὃς προσεδέχετο τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, ohytos oyk ēn synkatatitheimenos tē boylē kai tē praxei aytōn, apo arimathaias poleōs tōn ioydaiōn, hos prosedecheto tēn basileian toy theoy,
52 οὗτος προσελθὼν τῷ Πειλάτῳ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ, ohytos proselthōn tō peilatō ētēsato to sōma toy iēsoy,
53 καὶ καθελὼν ἐνετύλιξεν αὐτὸ σινδόνι, καὶ ἔθηκεν αὐτὸν ἐν μνήματι λαξευτῷ οὗ οὐκ ἦν οὐδεὶς οὐδέπω κείμενος. kai kathelōn enetylixen ayto sindoni, kai ethēken ayton en mnēmati laxeytō ohy oyk ēn oydeis oydepō keimenos.
54 καὶ ἡμέρα ἦν παρασκευῆς, καὶ σάββατον ἐπέφωσκεν. kai hēmera ēn paraskeyēs, kai sabbaton epephōsken.
55 Κατακολουθήσασαι δὲ γυναῖκες, αἵτινες ἦσαν συνεληλυθυῖαι ἐκ τῆς Γαλιλαίας αὐτῷ, ἐθεάσαντο τὸ μνημεῖον καὶ ὡς ἐτέθη τὸ σῶμα αὐτοῦ, katakoloythēsasai de gynaikes, ahitines ēsan synelēlythyiai ek tēs galilaias aytō, etheasanto to mnēmeion kai hōs etethē to sōma aytoy,
56 ὑποστρέψασαι δὲ ἡτοίμασαν ἀρώματα καὶ μύρα· καὶ τὸ μὲν σάββατον ἡσύχασαν κατὰ τὴν ἐντολήν. hypostrepsasai de hētoimasan arōmata kai myra· kai to men sabbaton hēsychasan kata tēn entolēn.