1 Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ θεοῦ, ὡς τέκνα ἀγαπητά, ginesthe oyn mimētai toy theoy, hōs tekna agapēta,
2 καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ὑμᾶς καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας. kai peripateite en agapē, kathōs kai ho christos ēgapēsen hymas kai paredōken heayton hyper hēmōn prosphoran kai thysian tō theō eis osmēn eyōdias.
3 Πορνεία δὲ καὶ ἀκαθαρσία πᾶσα ἢ πλεονεξία μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθὼς πρέπει ἁγίοις, porneia de kai akatharsia pasa ē pleonexia mēde onomazesthō en hymin, kathōs prepei hagiois,
4 καὶ αἰσχρότης ἢ μωρολογία ἢ εὐτραπελία, ἃ οὐκ ἀνῆκεν, ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία. kai aischrotēs ē mōrologia ē eytrapelia, ha oyk anēken, alla mallon eycharistia.
5 τοῦτο γὰρ ἴστε γινώσκοντες ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅ ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ. toyto gar iste ginōskontes hoti pas pornos ē akathartos ē pleonektēs, ho estin eidōlolatrēs, oyk echei klēronomian en tē basileia toy christoy kai theoy.
6 μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις, διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας. mēdeis hymas apatatō kenois logois, dia tayta gar erchetai hē orgē toy theoy epi toys yhioys tēs apeitheias.
7 μὴ οὖν γίνεσθε συνμέτοχοι αὐτῶν· mē oyn ginesthe synmetochoi aytōn·
8 ἦτε γάρ ποτε σκότος, νῦν δὲ φῶς ἐν κυρίῳ· ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε, ēte gar pote skotos, nyn de phōs en kyriō· hōs tekna phōtos peripateite,
9 ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ φωτὸς ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἀληθείᾳ, ho gar karpos toy phōtos en pasē agathōsynē kai dikaiosynē kai alētheia,
10 δοκιμάζοντες τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ κυρίῳ, dokimazontes ti estin eyareston tō kyriō,
11 καὶ μὴ συνκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε. kai mē synkoinōneite tois ergois tois akarpois toy skotoys, mallon de kai elegchete.
12 τὰ γὰρ κρυφῇ γινόμενα ὑπ’ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστιν καὶ λέγειν· ta gar kryphē ginomena hyp’ aytōn aischron estin kai legein·
13 τὰ δὲ πάντα ἐλεγχόμενα ὑπὸ τοῦ φωτὸς φανεροῦται, πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον φῶς ἐστιν. ta de panta elegchomena hypo toy phōtos phaneroytai, pan gar to phaneroymenon phōs estin.
14 διὸ λέγει, ἔγειρε, ὁ καθεύδων, καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός. dio legei, egeire, ho katheydōn, kai anasta ek tōn nekrōn, kai epiphaysei soi ho christos.
15 Βλέπετε οὖν ἀκριβῶς πῶς περιπατεῖτε, μὴ ὡς ἄσοφοι ἀλλ’ ὡς σοφοί, blepete oyn akribōs pōs peripateite, mē hōs asophoi all’ hōs sophoi,
16 ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσιν. exagorazomenoi ton kairon, hoti ahi hēmerai ponērai eisin.
17 διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθε ἄφρονες, ἀλλὰ συνίετε τί τὸ θέλημα τοῦ κυρίου. dia toyto mē ginesthe aphrones, alla syniete ti to thelēma toy kyrioy.
18 καὶ μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ, ἐν ᾧ ἐστιν ἀσωτία, ἀλλὰ πληροῦσθε ἐν πνεύματι, kai mē methyskesthe oinō, en hō estin asōtia, alla plēroysthe en pneymati,
19 λαλοῦντες ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ κυρίῳ, laloyntes heaytois psalmois kai hymnois kai ōdais pneymatikais, adontes kai psallontes tē kardia hymōn tō kyriō,
20 εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπὲρ πάντων ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ θεῷ καὶ πατρί, eycharistoyntes pantote hyper pantōn en onomati toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy tō theō kai patri,
21 ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ Χριστοῦ. hypotassomenoi allēlois en phobō christoy.
22 αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὡς τῷ κυρίῳ, ahi gynaikes tois idiois andrasin hōs tō kyriō,
23 ὅτι ἀνήρ ἐστιν κεφαλὴ τῆς γυναικὸς ὡς καὶ ὁ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας, αὐτὸς σωτὴρ τοῦ σώματος. hoti anēr estin kephalē tēs gynaikos hōs kai ho christos kephalē tēs ekklēsias, aytos sōtēr toy sōmatos.
24 ἀλλὰ ὡς ἡ ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ Χριστῷ, οὕτως καὶ αἱ γυναῖκες τοῖς ἀνδράσιν ἐν παντί. alla hōs hē ekklēsia hypotassetai tō christō, ohytōs kai ahi gynaikes tois andrasin en panti.
25 Οἱ ἄνδρες, ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς, ohi andres, agapate tas gynaikas, kathōs kai ho christos ēgapēsen tēn ekklēsian kai heayton paredōken hyper aytēs,
26 ἵνα αὐτὴν ἁγιάσῃ καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι, hina aytēn hagiasē katharisas tō loytrō toy hydatos en hrēmati,
27 ἵνα παραστήσῃ αὐτὸς ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ἐκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων, ἀλλ’ ἵνα ᾖ ἁγία καὶ ἄμωμος. hina parastēsē aytos heaytō endoxon tēn ekklēsian, mē echoysan spilon ē hrytida ē ti tōn toioytōn, all’ hina ē hagia kai amōmos.
28 οὕτως ὀφείλουσιν οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶν τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα. ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ, ohytōs opheiloysin ohi andres agapan tas heaytōn gynaikas hōs ta heaytōn sōmata. ho agapōn tēn heaytoy gynaika heayton agapa,
29 οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν, ἀλλὰ ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτήν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς τὴν ἐκκλησίαν, oydeis gar pote tēn heaytoy sarka emisēsen, alla ektrephei kai thalpei aytēn, kathōs kai ho christos tēn ekklēsian,
30 ὅτι μέλη ἐσμὲν τοῦ σώματος αὐτοῦ. hoti melē esmen toy sōmatos aytoy.
31 ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται τῇ γυναικί, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. anti toytoy kataleipsei anthrōpos ton patera kai tēn mētera kai proskollēthēsetai tē gynaiki, kai esontai ohi dyo eis sarka mian.
32 τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν. to mystērion toyto mega estin, egō de legō eis christon kai eis tēn ekklēsian.
33 πλὴν καὶ ὑμεῖς οἱ καθ’ ἕνα ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα οὕτως ἀγαπάτω ὡς ἑαυτόν, ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα. plēn kai hymeis ohi kath’ hena hekastos tēn heaytoy gynaika ohytōs agapatō hōs heayton, hē de gynē hina phobētai ton andra.