Luc 5

¹ Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ καὶ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, egeneto de en tō ton ochlon epikeisthai aytō kai akoyein ton logon toy theoy, kai aytos ēn hestōs para tēn limnēn gennēsaret,

² καὶ ἴδεν δύο πλοιάρια ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλεεῖς ἀπ’ αὐτῶν ἀποβάντες ἔπλυναν τὰ δίκτυα. kai iden dyo ploiaria hestōta para tēn limnēn· ohi de haleeis ap’ aytōn apobantes eplynan ta diktya.

³ ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον, καθίσας δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐδίδασκεν τοὺς ὄχλους. embas de eis hen tōn ploiōn, ho ēn simōnos, ērōtēsen ayton apo tēs gēs epanagagein oligon, kathisas de en tō ploiō edidasken toys ochloys.

⁴ ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπεν πρὸς τὸν Σίμωνα· ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. hōs de epaysato lalōn, eipen pros ton simōna· epanagage eis to bathos kai chalasate ta diktya hymōn eis agran.

⁵ καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν· ἐπιστάτα, δι’ ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὰ δίκτυα. kai apokritheis simōn eipen· epistata, di’ holēs nyktos kopiasantes oyden elabomen· epi de tō hrēmati soy chalasō ta diktya.

⁶ καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήσσετο δὲ τὰ δίκτυα αὐτῶν. kai toyto poiēsantes synekleisan plēthos ichthyōn poly· dierrēsseto de ta diktya aytōn.

⁷ καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθαν, καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. kai kateneysan tois metochois en tō heterō ploiō toy elthontas syllabesthai aytois· kai ēlthan, kai eplēsan amphotera ta ploia, hōste bythizesthai ayta.

⁸ ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσεν τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, κύριε. idōn de simōn petros prosepesen tois gonasin iēsoy legōn· exelthe ap’ emoy, hoti anēr hamartōlos eimi, kyrie.

⁹ θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, thambos gar perieschen ayton kai pantas toys syn aytō epi tē agra tōn ichthyōn hē synelabon,

¹⁰ ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπεν πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. homoiōs de kai iakōbon kai iōannēn yhioys zebedaioy, ohi ēsan koinōnoi tō simōni. kai eipen pros ton simōna ho iēsoys· mē phoboy· apo toy nyn anthrōpoys esē zōgrōn.

¹¹ καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες πάντα ἠκολούθησαν αὐτῷ. kai katagagontes ta ploia epi tēn gēn, aphentes panta ēkoloythēsan aytō.

¹² Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν πόλεων, καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ πλήρης λέπρας· ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν, πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον ἐδεήθη αὐτοῦ λέγων· κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι. kai egeneto en tō einai ayton en mia tōn poleōn, kai idoy anēr plērēs lepras· idōn de ton iēsoyn, pesōn epi prosōpon edeēthē aytoy legōn· kyrie, ean thelēs, dynasai me katharisai.

¹³ καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ εἰπών· θέλω, καθαρίσθητι. καὶ εὐθέως ἡ λέπρα ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ. kai ekteinas tēn cheira hēpsato aytoy eipōn· thelō, katharisthēti. kai eytheōs hē lepra apēlthen ap’ aytoy.

¹⁴ καὶ αὐτὸς παρήγγειλεν αὐτῷ μηδενὶ εἰπεῖν, ἀλλὰ ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ, καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου καθὼς προσέταξεν Μωϋσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς. kai aytos parēggeilen aytō mēdeni eipein, alla apelthōn deixon seayton tō hierei, kai prosenegke peri toy katharismoy soy kathōs prosetaxen mōysēs, eis martyrion aytois.

¹⁵ διήρχετο δὲ μᾶλλον ὁ λόγος περὶ αὐτοῦ, καὶ συνήρχοντο ὄχλοι πολλοὶ ἀκούειν καὶ θεραπεύεσθαι ἀπὸ τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν· diērcheto de mallon ho logos peri aytoy, kai synērchonto ochloi polloi akoyein kai therapeyesthai apo tōn astheneiōn aytōn·

¹⁶ αὐτὸς δὲ ἦν ὑποχωρῶν ἐν ταῖς ἐρήμοις καὶ προσευχόμενος. aytos de ēn hypochōrōn en tais erēmois kai proseychomenos.

¹⁷ Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν καὶ αὐτὸς ἦν διδάσκων, καὶ ἦσαν καθήμενοι Φαρισαῖοι καὶ νομοδιδάσκαλοι, οἳ ἦσαν ἐληλυθότες ἐκ πάσης κώμης τῆς Γαλιλαίας καὶ Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλήμ· καὶ δύναμις κυρίου ἦν εἰς τὸ ἰᾶσθαι αὐτόν. kai egeneto en mia tōn hēmerōn kai aytos ēn didaskōn, kai ēsan kathēmenoi pharisaioi kai nomodidaskaloi, ohi ēsan elēlythotes ek pasēs kōmēs tēs galilaias kai ioydaias kai hieroysalēm· kai dynamis kyrioy ēn eis to iasthai ayton.

¹⁸ καὶ ἰδοὺ ἄνδρες φέροντες ἐπὶ κλίνης ἄνθρωπον ὃς ἦν παραλελυμένος, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν εἰσενεγκεῖν καὶ θεῖναι ἐνώπιον αὐτοῦ. kai idoy andres pherontes epi klinēs anthrōpon hos ēn paralelymenos, kai ezētoyn ayton eisenegkein kai theinai enōpion aytoy.

¹⁹ καὶ μὴ εὑρόντες ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτὸν διὰ τὸν ὄχλον, ἀναβάντες ἐπὶ τὸ δῶμα διὰ τῶν κεράμων καθῆκαν αὐτὸν σὺν τῷ κλινιδίῳ εἰς τὸ μέσον ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ. kai mē ehyrontes poias eisenegkōsin ayton dia ton ochlon, anabantes epi to dōma dia tōn keramōn kathēkan ayton syn tō klinidiō eis to meson emprosthen toy iēsoy.

²⁰ καὶ ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπεν· ἄνθρωπε, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. kai idōn tēn pistin aytōn eipen· anthrōpe, apheōntai soi ahi hamartiai soy.

²¹ καὶ ἤρξαντο διαλογίζεσθαι οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι λέγοντες· τίς ἐστιν οὗτος ὃς λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἁμαρτίας ἀφεῖναι εἰ μὴ μόνος ὁ θεός; kai ērxanto dialogizesthai ohi grammateis kai ohi pharisaioi legontes· tis estin ohytos hos lalei blasphēmias ; tis dynatai hamartias apheinai ei mē monos ho theos ;

²² ἐπιγνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν ἀποκριθεὶς εἶπεν πρὸς αὐτούς· τί διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; epignoys de ho iēsoys toys dialogismoys aytōn apokritheis eipen pros aytoys· ti dialogizesthe en tais kardiais hymōn ;

²³ τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου, ἢ εἰπεῖν· ἔγειρε καὶ περιπάτει; ti estin eykopōteron, eipein· apheōntai soi ahi hamartiai soy, ē eipein· egeire kai peripatei ;

²⁴ ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἶπεν τῷ παραλελυμένῳ· σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου. hina de eidēte hoti ho yhios toy anthrōpoy exoysian echei epi tēs gēs aphienai hamartias, eipen tō paralelymenō· soi legō, egeire kai aras to klinidion soy poreyoy eis ton oikon soy.

²⁵ καὶ παραχρῆμα ἀναστὰς ἐνώπιον αὐτῶν, ἄρας ἐφ’ ὃ κατέκειτο, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ δοξάζων τὸν θεόν. kai parachrēma anastas enōpion aytōn, aras eph’ ho katekeito, apēlthen eis ton oikon aytoy doxazōn ton theon.

²⁶ καὶ ἔκστασις ἔλαβεν ἅπαντας, καὶ ἐδόξαζον τὸν θεόν, καὶ ἐπλήσθησαν φόβου λέγοντες ὅτι εἴδομεν παράδοξα σήμερον. kai ekstasis elaben hapantas, kai edoxazon ton theon, kai eplēsthēsan phoboy legontes hoti eidomen paradoxa sēmeron.

²⁷ Καὶ μετὰ ταῦτα ἐξῆλθεν, καὶ ἐθεάσατο τελώνην ὀνόματι Λευεὶν καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. kai meta tayta exēlthen, kai etheasato telōnēn onomati leyein kathēmenon epi to telōnion, kai eipen aytō· akoloythei moi.

²⁸ καὶ καταλιπὼν πάντα ἀναστὰς ἠκολούθει αὐτῷ. kai katalipōn panta anastas ēkoloythei aytō.

²⁹ καὶ ἐποίησεν δοχὴν μεγάλην Λευεὶς αὐτῷ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ· καὶ ἦν ὄχλος πολὺς τελωνῶν καὶ ἄλλων οἳ ἦσαν μετ’ αὐτῶν κατακείμενοι. kai epoiēsen dochēn megalēn leyeis aytō en tē oikia aytoy· kai ēn ochlos polys telōnōn kai allōn ohi ēsan met’ aytōn katakeimenoi.

³⁰ καὶ ἐγόγγυζον οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς αὐτῶν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγοντες· διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίετε καὶ πίνετε; kai egoggyzon ohi pharisaioi kai ohi grammateis aytōn pros toys mathētas aytoy legontes· diati meta tōn telōnōn kai hamartōlōn esthiete kai pinete ;

³¹ καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτούς· οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ ἀλλὰ οἱ κακῶς ἔχοντες· kai apokritheis ho iēsoys eipen pros aytoys· oy chreian echoysin ohi hygiainontes iatroy alla ohi kakōs echontes·

³² οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν. oyk elēlytha kalesai dikaioys alla hamartōloys eis metanoian.

³³ Οἱ δὲ εἶπαν πρὸς αὐτόν· οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου νηστεύουσιν πυκνὰ καὶ δεήσεις ποιοῦνται, ὁμοίως καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων, οἱ δὲ σοὶ ἐσθίουσιν καὶ πίνουσιν. ohi de eipan pros ayton· ohi mathētai iōannoy nēsteyoysin pykna kai deēseis poioyntai, homoiōs kai ohi tōn pharisaiōn, ohi de soi esthioysin kai pinoysin.

³⁴ ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτούς, μὴ δύνασθε τοὺς υἱοὺς τοῦ νυμφῶνος, ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστιν, ποιῆσαι νηστεῦσαι; ho de iēsoys eipen pros aytoys, mē dynasthe toys yhioys toy nymphōnos, en hō ho nymphios met’ aytōn estin, poiēsai nēsteysai ;

³⁵ ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι, καὶ ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις. eleysontai de hēmerai, kai hotan aparthē ap’ aytōn ho nymphios, tote nēsteysoysin en ekeinais tais hēmerais.

³⁶ Ἔλεγεν δὲ καὶ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς ὅτι οὐδεὶς ἐπίβλημα ἀπο ἱματίου καινοῦ σχίσας ἐπιβάλλει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν· εἰ δὲ μήγε, καὶ τὸ καινὸν σχίσει καὶ τῷ παλαιῷ οὐ συμφωνήσει τὸ ἐπίβλημα τὸ ἀπὸ τοῦ καινοῦ. elegen de kai parabolēn pros aytoys hoti oydeis epiblēma apo himatioy kainoy schisas epiballei epi himation palaion· ei de mēge, kai to kainon schisei kai tō palaiō oy symphōnēsei to epiblēma to apo toy kainoy.

³⁷ καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μήγε, ῥήξει ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκούς, καὶ αὐτὸς ἐκχυθήσεται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται· kai oydeis ballei oinon neon eis askoys palaioys· ei de mēge, hrēxei ho oinos ho neos toys askoys, kai aytos ekchythēsetai kai ohi askoi apoloyntai·

³⁸ ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον. alla oinon neon eis askoys kainoys blēteon.

³⁹ καὶ οὐδεὶς πιὼν παλαιὸν θέλει νέον· λέγει γάρ· ὁ παλαιὸς χρηστός ἐστιν. kai oydeis piōn palaion thelei neon· legei gar· ho palaios chrēstos estin.