1 Τεκνία μου, ταῦτα γράφω ὑμῖν ἵνα μὴ ἁμάρτητε. καὶ ἐάν τις ἁμάρτῃ, παράκλητον ἔχομεν πρὸς τὸν πατέρα, Ἰησοῦν Χριστὸν δίκαιον· teknia moy, tayta graphō hymin hina mē hamartēte. kai ean tis hamartē, paraklēton echomen pros ton patera, iēsoyn christon dikaion·

2 καὶ αὐτὸς ἱλασμός ἐστιν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου. kai aytos hilasmos estin peri tōn hamartiōn hēmōn, oy peri tōn hēmeterōn de monon alla kai peri holoy toy kosmoy.

3 καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν, ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν. kai en toytō ginōskomen hoti egnōkamen ayton, ean tas entolas aytoy tērōmen.

4 ὁ λέγων ὅτι ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστίν, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν· ho legōn hoti egnōka ayton, kai tas entolas aytoy mē tērōn, pseystēs estin, kai en toytō hē alētheia oyk estin·

5 ὃς δ’ ἂν τηρῇ αὐτοῦ τὸν λόγον, ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ τετελείωται. ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμεν· hos d’ an tērē aytoy ton logon, alēthōs en toytō hē agapē toy theoy teteleiōtai. en toytō ginōskomen hoti en aytō esmen·

6 ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν ὀφείλει καθὼς ἐκεῖνος περιεπάτησεν καὶ αὐτὸς οὕτως περιπατεῖν. ho legōn en aytō menein opheilei kathōs ekeinos periepatēsen kai aytos ohytōs peripatein.

7 Ἀγαπητοί, οὐκ ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ἀλλ’ ἐντολὴν παλαιὰν ἣν εἴχετε ἀπ’ ἀρχῆς· ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιά ἐστιν ὁ λόγος ὃν ἠκούσατε. agapētoi, oyk entolēn kainēn graphō hymin, all’ entolēn palaian hēn eichete ap’ archēs· hē entolē hē palaia estin ho logos hon ēkoysate.

8 πάλιν ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἐν αὐτῷ καὶ ἐν ὑμῖν, ὅτι ἡ σκοτία παράγεται καὶ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ἤδη φαίνει. palin entolēn kainēn graphō hymin, ho estin alēthes en aytō kai en hymin, hoti hē skotia paragetai kai to phōs to alēthinon ēdē phainei.

9 ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι. ho legōn en tō phōti einai kai ton adelphon aytoy misōn en tē skotia estin heōs arti.

10 ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ· ho agapōn ton adelphon aytoy en tō phōti menei, kai skandalon oyk estin en aytō·

11 ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσεν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ. ho de misōn ton adelphon aytoy en tē skotia estin kai en tē skotia peripatei, kai oyk oiden poy hypagei, hoti hē skotia etyphlōsen toys ophthalmoys aytoy.

12 Γράφω ὑμῖν, τεκνία, ὅτι ἀφέωνται ὑμῖν αἱ ἁμαρτίαι διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ. graphō hymin, teknia, hoti apheōntai hymin ahi hamartiai dia to onoma aytoy.

13 γράφω ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ’ ἀρχῆς. γράφω ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι νενικήκατε τὸν πονηρόν. ἔγραψα ὑμῖν, παιδία, ὅτι ἐγνώκατε τὸν πατέρα. graphō hymin, pateres, hoti egnōkate ton ap’ archēs. graphō hymin, neaniskoi, hoti nenikēkate ton ponēron. egrapsa hymin, paidia, hoti egnōkate ton patera.

14 ἔγραψα ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ’ ἀρχῆς. ἔγραψα ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι ἰσχυροί ἐστε καὶ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει καὶ νενικήκατε τὸν πονηρόν. egrapsa hymin, pateres, hoti egnōkate ton ap’ archēs. egrapsa hymin, neaniskoi, hoti ischyroi este kai ho logos toy theoy en hymin menei kai nenikēkate ton ponēron.

15 μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ. ἐάν τις ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ πατρὸς ἐν αὐτῷ· mē agapate ton kosmon mēde ta en tō kosmō. ean tis agapa ton kosmon, oyk estin hē agapē toy patros en aytō·

16 ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἡ ἀλαζονία τοῦ βίου, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ πατρὸς ἀλλ’ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστίν. hoti pan to en tō kosmō, hē epithymia tēs sarkos kai hē epithymia tōn ophthalmōn kai hē alazonia toy bioy, oyk estin ek toy patros all’ ek toy kosmoy estin.

17 καὶ ὁ κόσμος παράγεται καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ, ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. kai ho kosmos paragetai kai hē epithymia aytoy, ho de poiōn to thelēma toy theoy menei eis ton aiōna.

18 Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστίν, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν· ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν. paidia, eschatē hōra estin, kai kathōs ēkoysate hoti antichristos erchetai, kai nyn antichristoi polloi gegonasin· hothen ginōskomen hoti eschatē hōra estin.

19 ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθαν, ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ’ ἡμῶν· ἀλλ’ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶν πάντες ἐξ ἡμῶν. ex hēmōn exēlthan, all’ oyk ēsan ex hēmōn· ei gar ēsan ex hēmōn, memenēkeisan an meth’ hēmōn· all’ hina phanerōthōsin hoti oyk eisin pantes ex hēmōn.

20 καὶ ὑμεῖς χρῖσμα ἔχετε ἀπὸ τοῦ ἁγίου, καὶ οἴδατε πάντες. kai hymeis chrisma echete apo toy hagioy, kai oidate pantes.

21 οὐκ ἔγραψα ὑμῖν ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ’ ὅτι οἴδατε αὐτήν, καὶ ὅτι πᾶν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἔστιν. oyk egrapsa hymin hoti oyk oidate tēn alētheian, all’ hoti oidate aytēn, kai hoti pan pseydos ek tēs alētheias oyk estin.

22 τίς ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν. tis estin ho pseystēs ei mē ho arnoymenos hoti iēsoys oyk estin ho christos ; ohytos estin ho antichristos, ho arnoymenos ton patera kai ton yhion.

23 πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει· ὁ ὁμολογῶν τὸν υἱὸν καὶ τὸν πατέρα ἔχει. pas ho arnoymenos ton yhion oyde ton patera echei· ho homologōn ton yhion kai ton patera echei.

24 ὑμεῖς ὃ ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς ἐν ὑμῖν μενέτω· ἐὰν ἐν ὑμῖν μείνῃ ὃ ἀπ’ ἀρχῆς ἠκούσατε, καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ υἱῷ καὶ ἐν τῷ πατρὶ μενεῖτε. hymeis ho ēkoysate ap’ archēs en hymin menetō· ean en hymin meinē ho ap’ archēs ēkoysate, kai hymeis en tō yhiō kai en tō patri meneite.

25 καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπαγγελία ἣν αὐτὸς ἐπηγγείλατο ἡμῖν, τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον. kai ahytē estin hē epaggelia hēn aytos epēggeilato hēmin, tēn zōēn tēn aiōnion.

26 Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν περὶ τῶν πλανώντων ὑμᾶς. tayta egrapsa hymin peri tōn planōntōn hymas.

27 καὶ ὑμεῖς τὸ χρῖσμα ὃ ἐλάβετε ἀπ’ αὐτοῦ μένει ἐν ὑμῖν, καὶ οὐ χρείαν ἔχετε ἵνα τις διδάσκῃ ὑμᾶς· ἀλλ’ ὡς τὸ αὐτοῦ χρῖσμα διδάσκει ὑμᾶς περὶ πάντων, καὶ ἀληθές ἐστιν καὶ οὐκ ἔστιν ψεῦδος, καὶ καθὼς ἐδίδαξεν ὑμᾶς, μένετε ἐν αὐτῷ. kai hymeis to chrisma ho elabete ap’ aytoy menei en hymin, kai oy chreian echete hina tis didaskē hymas· all’ hōs to aytoy chrisma didaskei hymas peri pantōn, kai alēthes estin kai oyk estin pseydos, kai kathōs edidaxen hymas, menete en aytō.

28 Καὶ νῦν, τεκνία, μένετε ἐν αὐτῷ, ἵνα ἐὰν φανερωθῇ σχῶμεν παρρησίαν καὶ μὴ αἰσχυνθῶμεν ἀπ’ αὐτοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ. kai nyn, teknia, menete en aytō, hina ean phanerōthē schōmen parrēsian kai mē aischynthōmen ap’ aytoy en tē paroysia aytoy.

29 ἐὰν εἰδῆτε ὅτι δίκαιός ἐστιν, γινώσκετε ὅτι καὶ πᾶς ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην ἐξ αὐτοῦ γεγέννηται. ean eidēte hoti dikaios estin, ginōskete hoti kai pas ho poiōn tēn dikaiosynēn ex aytoy gegennētai.