Luc 4

¹ Ἰησοῦς δὲ πλήρης πνεύματος ἁγίου ὑπέστρεψεν ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἤγετο ἐν τῷ πνεύματι ἐν τῇ ἐρήμῳ iēsoys de plērēs pneymatos hagioy hypestrepsen apo toy iordanoy, kai ēgeto en tō pneymati en tē erēmō

² ἡμέρας τεσσεράκοντα πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ διαβόλου. καὶ οὐκ ἔφαγεν οὐδὲν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, καὶ συντελεσθεισῶν αὐτῶν ἐπείνασεν. hēmeras tesserakonta peirazomenos hypo toy diaboloy. kai oyk ephagen oyden en tais hēmerais ekeinais, kai syntelestheisōn aytōn epeinasen.

³ εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ διάβολος· εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, εἰπὲ τῷ λίθῳ τούτῳ ἵνα γένηται ἄρτος. eipen de aytō ho diabolos· ei yhios ei toy theoy, eipe tō lithō toytō hina genētai artos.

⁴ καὶ ἀπεκρίθη πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· γέγραπται ὅτι οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος. kai apekrithē pros ayton ho iēsoys· gegraptai hoti oyk ep’ artō monō zēsetai ho anthrōpos.

⁵ καὶ ἀναγαγὼν αὐτὸν ἔδειξεν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τῆς οἰκουμένης ἐν στιγμῇ χρόνου· kai anagagōn ayton edeixen aytō pasas tas basileias tēs oikoymenēs en stigmē chronoy·

⁶ καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ διάβολος· σοὶ δώσω τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἅπασαν καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν, ὅτι ἐμοὶ παραδέδοται καὶ ᾧ ἐὰν θέλω δίδωμι αὐτήν· kai eipen aytō ho diabolos· soi dōsō tēn exoysian taytēn hapasan kai tēn doxan aytōn, hoti emoi paradedotai kai hō ean thelō didōmi aytēn·

⁷ σὺ οὖν ἐὰν προσκυνήσῃς ἐνώπιον ἐμοῦ, ἔσται σοῦ πᾶσα. sy oyn ean proskynēsēs enōpion emoy, estai soy pasa.

⁸ καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· γέγραπται· προσκυνήσεις κύριον τὸν θεόν σου καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις. kai apokritheis ho iēsoys eipen aytō· gegraptai· proskynēseis kyrion ton theon soy kai aytō monō latreyseis.

⁹ ἤγαγεν δὲ αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἔστησεν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ, καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, βάλε σεαυτὸν ἐντεῦθεν κάτω· ēgagen de ayton eis hieroysalēm kai estēsen epi to pterygion toy hieroy, kai eipen aytō· ei yhios ei toy theoy, bale seayton enteythen katō·

¹⁰ γέγραπται γὰρ ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ τοῦ διαφυλάξαι σε, gegraptai gar hoti tois aggelois aytoy enteleitai peri soy toy diaphylaxai se,

¹¹ καὶ ὅτι ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσίν σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου. kai hoti epi cheirōn aroysin se, mēpote proskopsēs pros lithon ton poda soy.

¹² καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι εἴρηται· οὐκ ἐκπειράσεις κύριον τὸν θεόν σου. kai apokritheis eipen aytō ho iēsoys hoti eirētai· oyk ekpeiraseis kyrion ton theon soy.

¹³ καὶ συντελέσας πάντα πειρασμὸν ὁ διάβολος ἀπέστη ἀπ’ αὐτοῦ ἄχρι καιροῦ. kai syntelesas panta peirasmon ho diabolos apestē ap’ aytoy achri kairoy.

¹⁴ Καὶ ὑπέστρεψεν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῇ δυνάμει τοῦ πνεύματος εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ φήμη ἐξῆλθεν καθ’ ὅλης τῆς περιχώρου περὶ αὐτοῦ. kai hypestrepsen ho iēsoys en tē dynamei toy pneymatos eis tēn galilaian· kai phēmē exēlthen kath’ holēs tēs perichōroy peri aytoy.

¹⁵ καὶ αὐτὸς ἐδίδασκεν ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν, δοξαζόμενος ὑπὸ πάντων. kai aytos edidasken en tais synagōgais aytōn, doxazomenos hypo pantōn.

¹⁶ Καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρά, οὗ ἦν ἀνατεθραμμένος, καὶ εἰσῆλθεν κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἀνέστη ἀναγνῶναι. kai ēlthen eis nazara, ohy ēn anatethrammenos, kai eisēlthen kata to eiōthos aytō en tē hēmera tōn sabbatōn eis tēn synagōgēn, kai anestē anagnōnai.

¹⁷ καὶ ἐπεδόθη αὐτῷ βιβλίον τοῦ προφήτου Ἡσαΐου, καὶ ἀναπτύξας τὸ βιβλίον εὗρεν τόπον οὗ ἦν γεγραμμένον· kai epedothē aytō biblion toy prophētoy hēsaioy, kai anaptyxas to biblion ehyren topon ohy ēn gegrammenon·

¹⁸ πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέν με εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς, ἀπέσταλκέν με pneyma kyrioy ep’ eme, ohy ehineken echrisen me eyaggelisasthai ptōchois, apestalken me

¹⁹ κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, ἀποστεῖλαι τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει, κηρύξαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτόν. kēryxai aichmalōtois aphesin kai typhlois anablepsin, aposteilai tethraysmenoys en aphesei, kēryxai eniayton kyrioy dekton.

²⁰ καὶ πτύξας τὸ βιβλίον ἀποδοὺς τῷ ὑπηρέτῃ ἐκάθισεν, καὶ πάντων οἱ ὀφθαλμοὶ ἐν τῇ συναγωγῇ ἦσαν ἀτενίζοντες αὐτῷ. kai ptyxas to biblion apodoys tō hypēretē ekathisen, kai pantōn ohi ophthalmoi en tē synagōgē ēsan atenizontes aytō.

²¹ ἤρξατο δὲ λέγειν πρὸς αὐτοὺς ὅτι σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν. ērxato de legein pros aytoys hoti sēmeron peplērōtai hē graphē ahytē en tois ōsin hymōn.

²² καὶ πάντες ἐμαρτύρουν αὐτῷ καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ ἔλεγον· οὐχὶ υἱός ἐστιν Ἰωσὴφ οὗτος; kai pantes emartyroyn aytō kai ethaymazon epi tois logois tēs charitos tois ekporeyomenois ek toy stomatos aytoy, kai elegon· oychi yhios estin iōsēph ohytos ;

²³ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· πάντως ἐρεῖτέ μοι τὴν παραβολὴν ταύτην· ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν· ὅσα ἠκούσαμεν γενόμενα εἰς τὴν Καφαρναοὺμ ποίησον καὶ ὧδε ἐν τῇ πατρίδι σου. kai eipen pros aytoys· pantōs ereite moi tēn parabolēn taytēn· iatre, therapeyson seayton· hosa ēkoysamen genomena eis tēn kapharnaoym poiēson kai hōde en tē patridi soy.

²⁴ εἶπεν δέ· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι ἑαυτοῦ. eipen de· amēn legō hymin hoti oydeis prophētēs dektos estin en tē patridi heaytoy.

²⁵ ἐπ’ ἀληθείας δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πολλαὶ χῆραι ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις Ἡλείου ἐν τῷ Ἰσραήλ, ὅτε ἐκλείσθη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ ἔτη τρία καὶ μῆνας ἕξ, ὡς ἐγένετο λιμὸς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, ep’ alētheias de legō hymin hoti pollai chērai ēsan en tais hēmerais hēleioy en tō israēl, hote ekleisthē ho oyranos epi etē tria kai mēnas hex, hōs egeneto limos megas epi pasan tēn gēn,

²⁶ καὶ πρὸς οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπέμφθη Ἡλείας εἰ μὴ εἰς Σάρεπτα τῆς Σιδωνίας πρὸς γυναῖκα χήραν. kai pros oydemian aytōn epemphthē hēleias ei mē eis sarepta tēs sidōnias pros gynaika chēran.

²⁷ καὶ πολλοὶ λεπροὶ ἦσαν ἐν τῷ Ἰσραὴλ ἐπὶ Ἐλισαίου τοῦ προφήτου, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐκαθαρίσθη εἰ μὴ Ναιμὰν ὁ Σύρος. kai polloi leproi ēsan en tō israēl epi elisaioy toy prophētoy, kai oydeis aytōn ekatharisthē ei mē naiman ho syros.

²⁸ καὶ ἐπλήσθησαν πάντες θυμοῦ ἐν τῇ συναγωγῇ ἀκούοντες ταῦτα, kai eplēsthēsan pantes thymoy en tē synagōgē akoyontes tayta,

²⁹ καὶ ἀναστάντες ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως, καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἕως ὀφρύος τοῦ ὄρους ἐφ’ οὗ ἡ πόλις ᾠκοδόμητο αὐτῶν, ὥστε κατακρημνίσαι αὐτόν· kai anastantes exebalon ayton exō tēs poleōs, kai ēgagon ayton heōs ophryos toy oroys eph’ ohy hē polis ōkodomēto aytōn, hōste katakrēmnisai ayton·

³⁰ αὐτὸς δὲ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο. aytos de dielthōn dia mesoy aytōn eporeyeto.

³¹ Καὶ κατῆλθεν εἰς Καφαρναοὺμ πόλιν τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦν διδάσκων αὐτοὺς ἐν τοῖς σάββασιν· kai katēlthen eis kapharnaoym polin tēs galilaias, kai ēn didaskōn aytoys en tois sabbasin·

³² καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ ἦν ὁ λόγος αὐτοῦ. kai exeplēssonto epi tē didachē aytoy, hoti en exoysia ēn ho logos aytoy.

³³ Καὶ ἐν τῇ συναγωγῇ ἦν ἄνθρωπος ἔχων πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου, καὶ ἀνέκραξεν φωνῇ μεγάλῃ· kai en tē synagōgē ēn anthrōpos echōn pneyma daimonioy akathartoy, kai anekraxen phōnē megalē·

³⁴ ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ; ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ. ea, ti hēmin kai soi, iēsoy nazarēne ; ēlthes apolesai hēmas ; oida se tis ei, ho hagios toy theoy.

³⁵ καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς λέγων· φιμώθητι καὶ ἔξελθε ἀπ’ αὐτοῦ. καὶ ῥίψαν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον εἰς τὸ μέσον ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ μηδὲν βλάψαν αὐτόν. kai epetimēsen aytō ho iēsoys legōn· phimōthēti kai exelthe ap’ aytoy. kai hripsan ayton to daimonion eis to meson exēlthen ap’ aytoy mēden blapsan ayton.

³⁶ καὶ ἐγένετο θάμβος ἐπὶ πάντας, καὶ συνελάλουν πρὸς ἀλλήλους λέγοντες· τίς ὁ λόγος οὗτος, ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ καὶ δυνάμει ἐπιτάσσει τοῖς ἀκαθάρτοις πνεύμασιν, καὶ ἐξέρχονται; kai egeneto thambos epi pantas, kai synelaloyn pros allēloys legontes· tis ho logos ohytos, hoti en exoysia kai dynamei epitassei tois akathartois pneymasin, kai exerchontai ;

³⁷ καὶ ἐξεπορεύετο ἦχος περὶ αὐτοῦ εἰς πάντα τόπον τῆς περιχώρου. kai exeporeyeto ēchos peri aytoy eis panta topon tēs perichōroy.

³⁸ Ἀναστὰς δὲ ἀπὸ τῆς συναγωγῆς εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος. πενθερὰ δὲ τοῦ Σίμωνος ἦν συνεχομένη πυρετῷ μεγάλῳ, καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν περὶ αὐτῆς. anastas de apo tēs synagōgēs eisēlthen eis tēn oikian simōnos. penthera de toy simōnos ēn synechomenē pyretō megalō, kai ērōtēsan ayton peri aytēs.

³⁹ καὶ ἐπιστὰς ἐπάνω αὐτῆς ἐπετίμησεν τῷ πυρετῷ, καὶ ἀφῆκεν αὐτήν· παραχρῆμα δὲ ἀναστᾶσα διηκόνει αὐτοῖς. kai epistas epanō aytēs epetimēsen tō pyretō, kai aphēken aytēn· parachrēma de anastasa diēkonei aytois.

⁴⁰ Δύνοντος δὲ τοῦ ἡλίου πάντες ὅσοι εἶχον ἀσθενοῦντας νόσοις ποικίλαις ἤγαγον αὐτοὺς πρὸς αὐτόν· ὁ δὲ ἑνὶ ἑκάστῳ αὐτῶν τὰς χεῖρας ἐπιτιθεὶς ἐθεράπευεν αὐτούς. dynontos de toy hēlioy pantes hosoi eichon asthenoyntas nosois poikilais ēgagon aytoys pros ayton· ho de heni hekastō aytōn tas cheiras epititheis etherapeyen aytoys.

⁴¹ ἐξήρχοντο δὲ καὶ δαιμόνια ἀπὸ πολλῶν, κραυγάζοντα καὶ λέγοντα ὅτι σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ. καὶ ἐπιτιμῶν οὐκ εἴα αὐτὰ λαλεῖν, ὅτι ᾔδεισαν τὸν Χριστὸν αὐτὸν εἶναι. exērchonto de kai daimonia apo pollōn, kraygazonta kai legonta hoti sy ei ho yhios toy theoy. kai epitimōn oyk eia ayta lalein, hoti ēdeisan ton christon ayton einai.

⁴² Γενομένης δὲ ἡμέρας ἐξελθὼν ἐπορεύθη εἰς ἔρημον τόπον, καὶ οἱ ὄχλοι ἐπεζήτουν αὐτόν· καὶ ἦλθον ἕως αὐτοῦ, καὶ κατεῖχον αὐτὸν τοῦ μὴ πορεύεσθαι ἀπ’ αὐτῶν. genomenēs de hēmeras exelthōn eporeythē eis erēmon topon, kai ohi ochloi epezētoyn ayton· kai ēlthon heōs aytoy, kai kateichon ayton toy mē poreyesthai ap’ aytōn.

⁴³ ὁ δὲ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς ὅτι καὶ ταῖς ἑτέραις πόλεσιν εὐαγγελίσασθαί με δεῖ τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐπὶ τοῦτο ἀπεστάλην. ho de eipen pros aytoys hoti kai tais heterais polesin eyaggelisasthai me dei tēn basileian toy theoy, hoti epi toyto apestalēn.

⁴⁴ καὶ ἦν κηρύσσων εἰς τὰς συναγωγὰς τῆς Γαλιλαίας. kai ēn kēryssōn eis tas synagōgas tēs galilaias.