Actes 4

¹ Λαλούντων δὲ αὐτῶν πρὸς τὸν λαὸν ἐπέστησαν αὐτοῖς οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ Σαδδουκαῖοι, laloyntōn de aytōn pros ton laon epestēsan aytois ohi hiereis kai ho stratēgos toy hieroy kai ohi saddoykaioi,

² διαπονούμενοι διὰ τὸ διδάσκειν αὐτοὺς τὸν λαὸν καὶ καταγγέλλειν ἐν τῷ Ἰησοῦ τὴν ἀνάστασιν τὴν ἐκ νεκρῶν, diaponoymenoi dia to didaskein aytoys ton laon kai kataggellein en tō iēsoy tēn anastasin tēn ek nekrōn,

³ καὶ ἐπέβαλον αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ ἔθεντο εἰς τήρησιν εἰς τὴν αὔριον· ἦν γὰρ ἑσπέρα ἤδη. kai epebalon aytois tas cheiras kai ethento eis tērēsin eis tēn ayrion· ēn gar hespera ēdē.

⁴ πολλοὶ δὲ τῶν ἀκουσάντων τὸν λόγον ἐπίστευσαν, καὶ ἐγενήθη ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν χιλιάδες πέντε. polloi de tōn akoysantōn ton logon episteysan, kai egenēthē arithmos tōn andrōn chiliades pente.

⁵ Ἐγένετο δὲ ἐπὶ τὴν αὔριον συναχθῆναι αὐτῶν τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς γραμματεῖς εἰς Ἱερουσαλήμ egeneto de epi tēn ayrion synachthēnai aytōn toys archontas kai toys presbyteroys kai toys grammateis eis hieroysalēm

⁶ καὶ Ἄννας ὁ ἀρχιερεὺς καὶ Καϊάφας καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀλέξανδρος καὶ ὅσοι ἦσαν ἐκ γένους ἀρχιερατικοῦ kai annas ho archiereys kai kaiaphas kai iōannēs kai alexandros kai hosoi ēsan ek genoys archieratikoy

⁷ καὶ στήσαντες αὐτοὺς ἐν τῷ μέσῳ ἐπυνθάνοντο, ἐν ποίᾳ δυνάμει ἢ ἐν ποίῳ ὀνόματι τοῦτο ἐποιήσατε ὑμεῖς; kai stēsantes aytoys en tō mesō epynthanonto, en poia dynamei ē en poiō onomati toyto epoiēsate hymeis ;

⁸ τότε Πέτρος πλησθεὶς πνεύματος ἁγίου εἶπεν πρὸς αὐτούς, ἄρχοντες τοῦ λαοῦ καὶ πρεσβύτεροι, tote petros plēstheis pneymatos hagioy eipen pros aytoys, archontes toy laoy kai presbyteroi,

⁹ εἰ ἡμεῖς σήμερον ἀνακρινόμεθα ἐπὶ εὐεργεσίᾳ ἀνθρώπου ἀσθενοῦς, ἐν τίνι οὗτος σέσωται, ei hēmeis sēmeron anakrinometha epi eyergesia anthrōpoy asthenoys, en tini ohytos sesōtai,

¹⁰ γνωστὸν ἔστω πᾶσιν ὑμῖν καὶ παντὶ τῷ λαῷ Ἰσραὴλ ὅτι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε, ὃν ὁ θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, ἐν τούτῳ οὗτος παρέστηκεν ἐνώπιον ὑμῶν ὑγιής. gnōston estō pasin hymin kai panti tō laō israēl hoti en tō onomati iēsoy christoy toy nazōraioy, hon hymeis estayrōsate, hon ho theos ēgeiren ek nekrōn, en toytō ohytos parestēken enōpion hymōn hygiēs.

¹¹ οὗτός ἐστιν ὁ λίθος ὁ ἐξουθενηθεὶς ὑφ’ ὑμῶν τῶν οἰκοδόμων, ὁ γενόμενος εἰς κεφαλὴν γωνίας. ohytos estin ho lithos ho exoythenētheis hyph’ hymōn tōn oikodomōn, ho genomenos eis kephalēn gōnias.

¹² καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία, οὐδὲ γὰρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς. kai oyk estin en allō oydeni hē sōtēria, oyde gar onoma estin heteron hypo ton oyranon to dedomenon en anthrōpois en hō dei sōthēnai hēmas.

¹³ Θεωροῦντες δὲ τὴν τοῦ Πέτρου παρρησίαν καὶ Ἰωάννου, καὶ καταλαβόμενοι ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοί εἰσιν καὶ ἰδιῶται, ἐθαύμαζον ἐπεγίνωσκόν τε αὐτοὺς ὅτι σὺν τῷ Ἰησοῦ ἦσαν· theōroyntes de tēn toy petroy parrēsian kai iōannoy, kai katalabomenoi hoti anthrōpoi agrammatoi eisin kai idiōtai, ethaymazon epeginōskon te aytoys hoti syn tō iēsoy ēsan·

¹⁴ τόν τε ἄνθρωπον βλέποντες σὺν αὐτοῖς ἑστῶτα τὸν τεθεραπευμένον οὐδὲν εἶχον ἀντειπεῖν. ton te anthrōpon blepontes syn aytois hestōta ton tetherapeymenon oyden eichon anteipein.

¹⁵ κελεύσαντες δὲ αὐτοὺς ἔξω τοῦ συνεδρίου ἀπελθεῖν συνέβαλλον πρὸς ἀλλήλους keleysantes de aytoys exō toy synedrioy apelthein syneballon pros allēloys

¹⁶ λέγοντες, τί ποιήσωμεν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις; ὅτι μὲν γὰρ γνωστὸν σημεῖον γέγονεν δι’ αὐτῶν πᾶσιν τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλὴμ φανερόν, καὶ οὐ δυνάμεθα ἀρνεῖσθαι· legontes, ti poiēsōmen tois anthrōpois toytois ; hoti men gar gnōston sēmeion gegonen di’ aytōn pasin tois katoikoysin hieroysalēm phaneron, kai oy dynametha arneisthai·

¹⁷ ἀλλ’ ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον διανεμηθῇ εἰς τὸν λαόν, ἀπειλησώμεθα αὐτοῖς μηκέτι λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ μηδενὶ ἀνθρώπων. all’ hina mē epi pleion dianemēthē eis ton laon, apeilēsōmetha aytois mēketi lalein epi tō onomati toytō mēdeni anthrōpōn.

¹⁸ καὶ καλέσαντες αὐτοὺς παρήγγειλαν καθόλου μὴ φθέγγεσθαι μηδὲ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ. kai kalesantes aytoys parēggeilan katholoy mē phtheggesthai mēde didaskein epi tō onomati toy iēsoy.

¹⁹ ὁ δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀποκριθέντες εἶπον πρὸς αὐτούς· εἰ δίκαιόν ἐστιν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὑμῶν ἀκούειν μᾶλλον ἢ τοῦ θεοῦ, κρίνατε· ho de petros kai iōannēs apokrithentes eipon pros aytoys· ei dikaion estin enōpion toy theoy hymōn akoyein mallon ē toy theoy, krinate·

²⁰ οὐ δυνάμεθα γὰρ ἡμεῖς ἃ εἴδαμεν καὶ ἠκούσαμεν μὴ λαλεῖν. oy dynametha gar hēmeis ha eidamen kai ēkoysamen mē lalein.

²¹ οἱ δὲ προσαπειλησάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς, μηδὲν εὑρίσκοντες τὸ πῶς κολάσωνται αὐτούς, διὰ τὸν λαόν, ὅτι πάντες ἐδόξαζον τὸν θεὸν ἐπὶ τῷ γεγονότι· ohi de prosapeilēsamenoi apelysan aytoys, mēden ehyriskontes to pōs kolasōntai aytoys, dia ton laon, hoti pantes edoxazon ton theon epi tō gegonoti·

²² ἐτῶν γὰρ ἦν πλειόνων τεσσεράκοντα ὁ ἄνθρωπος ἐφ’ ὃν γεγόνει τὸ σημεῖον τοῦτο τῆς ἰάσεως. etōn gar ēn pleionōn tesserakonta ho anthrōpos eph’ hon gegonei to sēmeion toyto tēs iaseōs.

²³ Ἀπολυθέντες δὲ ἦλθον πρὸς τοὺς ἰδίους καὶ ἀπήγγειλαν ὅσα πρὸς αὐτοὺς οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι εἶπαν. apolythentes de ēlthon pros toys idioys kai apēggeilan hosa pros aytoys ohi archiereis kai ohi presbyteroi eipan.

²⁴ οἱ δὲ ἀκούσαντες ὁμοθυμαδὸν ἦραν φωνὴν πρὸς τὸν θεὸν καὶ εἶπαν, δέσποτα, σὺ ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς, ohi de akoysantes homothymadon ēran phōnēn pros ton theon kai eipan, despota, sy ho poiēsas ton oyranon kai tēn gēn kai tēn thalassan kai panta ta en aytois,

²⁵ ὁ τοῦ πατρὸς ἡμῶν διὰ πνεύματος ἁγίου στόματος Δαυεὶδ παιδός σου εἰπών, ἱνατί ἐφρύαξαν ἔθνη καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά; ho toy patros hēmōn dia pneymatos hagioy stomatos dayeid paidos soy eipōn, hinati ephryaxan ethnē kai laoi emeletēsan kena ;

²⁶ παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ. parestēsan ohi basileis tēs gēs kai ohi archontes synēchthēsan epi to ayto kata toy kyrioy kai kata toy christoy aytoy.

²⁷ συνήχθησαν γὰρ ἐπ’ ἀληθείας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἐπὶ τὸν ἅγιον παῖδά σου Ἰησοῦν, ὃν ἔχρισας, Ἡρῴδης τε καὶ Πόντιος Πειλᾶτος σὺν ἔθνεσιν καὶ λαοῖς Ἰσραήλ, synēchthēsan gar ep’ alētheias en tē polei taytē epi ton hagion paida soy iēsoyn, hon echrisas, hērōdēs te kai pontios peilatos syn ethnesin kai laois israēl,

²⁸ ποιῆσαι ὅσα ἡ χείρ σου καὶ ἡ βουλή σου προώρισεν γενέσθαι. poiēsai hosa hē cheir soy kai hē boylē soy proōrisen genesthai.

²⁹ καὶ τὰ νῦν, κύριε, ἔπιδε ἐπὶ τὰς ἀπειλὰς αὐτῶν, καὶ δὸς τοῖς δούλοις σου μετὰ παρρησίας πάσης λαλεῖν τὸν λόγον σου, kai ta nyn, kyrie, epide epi tas apeilas aytōn, kai dos tois doylois soy meta parrēsias pasēs lalein ton logon soy,

³⁰ ἐν τῷ τὴν χεῖρά σου ἐκτείνειν σε εἰς ἴασιν καὶ σημεῖα καὶ τέρατα γίνεσθαι διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἁγίου παιδός σου Ἰησοῦ. en tō tēn cheira soy ekteinein se eis iasin kai sēmeia kai terata ginesthai dia toy onomatos toy hagioy paidos soy iēsoy.

³¹ καὶ δεηθέντων αὐτῶν ἐσαλεύθη ὁ τόπος ἐν ᾧ ἦσαν συνηγμένοι, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες τοῦ ἁγίου πνεύματος, καὶ ἐλάλουν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ μετὰ παρρησίας. kai deēthentōn aytōn esaleythē ho topos en hō ēsan synēgmenoi, kai eplēsthēsan hapantes toy hagioy pneymatos, kai elaloyn ton logon toy theoy meta parrēsias.

³² Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν καρδία καὶ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ’ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. toy de plēthoys tōn pisteysantōn ēn kardia kai psychē mia, kai oyde ehis ti tōn hyparchontōn aytō elegen idion einai, all’ ēn aytois hapanta koina.

³³ καὶ δυνάμει μεγάλῃ ἀπεδίδουν τὸ μαρτύριον οἱ ἀπόστολοι τῆς ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου, χάρις τε μεγάλη ἦν ἐπὶ πάντας αὐτούς. kai dynamei megalē apedidoyn to martyrion ohi apostoloi tēs anastaseōs iēsoy christoy toy kyrioy, charis te megalē ēn epi pantas aytoys.

³⁴ οὐδὲ γὰρ ἐνδεής τις ἦν ἐν αὐτοῖς· ὅσοι γὰρ κτήτορες χωρίων ἢ οἰκιῶν ὑπῆρχον, πωλοῦντες ἔφερον τὰς τιμὰς τῶν πιπρασκομένων oyde gar endeēs tis ēn en aytois· hosoi gar ktētores chōriōn ē oikiōn hypērchon, pōloyntes epheron tas timas tōn pipraskomenōn

³⁵ καὶ ἐτίθουν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων· διεδίδετο δὲ ἑκάστῳ καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν. kai etithoyn para toys podas tōn apostolōn· diedideto de hekastō kathoti an tis chreian eichen.

³⁶ Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἐπικληθεὶς Βαρναβᾶς ἀπὸ τῶν ἀποστόλων, ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον υἱὸς παρακλήσεως, Λευείτης, Κύπριος τῷ γένει, iōsēph de ho epiklētheis barnabas apo tōn apostolōn, ho estin methermēneyomenon yhios paraklēseōs, leyeitēs, kyprios tō genei,

³⁷ ὑπάρχοντος αὐτῷ ἀγροῦ πωλήσας ἤνεγκεν τὸ χρῆμα καὶ ἔθηκεν πρὸς τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων. hyparchontos aytō agroy pōlēsas ēnegken to chrēma kai ethēken pros toys podas tōn apostolōn.