1 Τρίτον τοῦτο ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς· ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων καὶ τριῶν σταθήσεται πᾶν ῥῆμα. triton toyto erchomai pros hymas· epi stomatos dyo martyrōn kai triōn stathēsetai pan hrēma.
2 προείρηκα καὶ προλέγω ὡς παρὼν τὸ δεύτερον καὶ ἀπὼν νῦν τοῖς προημαρτηκόσιν καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσιν, ὅτι ἐὰν ἔλθω εἰς τὸ πάλιν οὐ φείσομαι, proeirēka kai prolegō hōs parōn to deyteron kai apōn nyn tois proēmartēkosin kai tois loipois pasin, hoti ean elthō eis to palin oy pheisomai,
3 ἐπεὶ δοκιμὴν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ· ὃς εἰς ὑμᾶς οὐκ ἀσθενεῖ ἀλλὰ δυνατεῖ ἐν ὑμῖν. epei dokimēn zēteite toy en emoi laloyntos christoy· hos eis hymas oyk asthenei alla dynatei en hymin.
4 καὶ γὰρ ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας, ἀλλὰ ζῇ ἐκ δυνάμεως θεοῦ. καὶ γὰρ ἡμεῖς ἀσθενοῦμεν ἐν αὐτῷ, ἀλλὰ ζήσομεν σὺν αὐτῷ ἐκ δυνάμεως θεοῦ εἰς ὑμᾶς. kai gar estayrōthē ex astheneias, alla zē ek dynameōs theoy. kai gar hēmeis asthenoymen en aytō, alla zēsomen syn aytō ek dynameōs theoy eis hymas.
5 ἑαυτοὺς πειράζετε εἰ ἐστὲ ἐν τῇ πίστει, ἑαυτοὺς δοκιμάζετε· ἢ οὐκ ἐπιγινώσκετε ἑαυτοὺς ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς ἐν ὑμῖν; εἰ μήτι ἀδόκιμοί ἐστε. heaytoys peirazete ei este en tē pistei, heaytoys dokimazete· ē oyk epiginōskete heaytoys hoti christos iēsoys en hymin ; ei mēti adokimoi este.
6 ἐλπίζω δὲ ὅτι γνώσεσθε ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἐσμὲν ἀδόκιμοι. elpizō de hoti gnōsesthe hoti hēmeis oyk esmen adokimoi.
7 εὐχόμεθα δὲ πρὸς τὸν θεὸν μὴ ποιῆσαι ὑμᾶς κακὸν μηδέν, οὐχ ἵνα ἡμεῖς δόκιμοι φανῶμεν, ἀλλ’ ἵνα ὑμεῖς τὸ καλὸν ποιῆτε, ἡμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ὦμεν. eychometha de pros ton theon mē poiēsai hymas kakon mēden, oych hina hēmeis dokimoi phanōmen, all’ hina hymeis to kalon poiēte, hēmeis de hōs adokimoi ōmen.
8 οὐ γὰρ δυνάμεθά τι κατὰ τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας. oy gar dynametha ti kata tēs alētheias, alla hyper tēs alētheias.
9 χαίρομεν γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενῶμεν, ὑμεῖς δὲ δυνατοὶ ἦτε· τοῦτο καὶ εὐχόμεθα, τὴν ὑμῶν κατάρτισιν. chairomen gar hotan hēmeis asthenōmen, hymeis de dynatoi ēte· toyto kai eychometha, tēn hymōn katartisin.
10 διὰ τοῦτο ταῦτα ἀπὼν γράφω, ἵνα παρὼν μὴ ἀποτόμως χρήσωμαι κατὰ τὴν ἐξουσίαν ἣν ὁ κύριος ἔδωκέν μοι, εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν. dia toyto tayta apōn graphō, hina parōn mē apotomōs chrēsōmai kata tēn exoysian hēn ho kyrios edōken moi, eis oikodomēn kai oyk eis kathairesin.
11 Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρακαλεῖσθε, τὸ αὐτὸ φρονεῖτε, εἰρηνεύετε, καὶ ὁ θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ εἰρήνης ἔσται μεθ’ ὑμῶν. loipon, adelphoi, chairete, katartizesthe, parakaleisthe, to ayto phroneite, eirēneyete, kai ho theos tēs agapēs kai eirēnēs estai meth’ hymōn.
12 ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν ἁγίῳ φιλήματι. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἅγιοι πάντες. aspasasthe allēloys en hagiō philēmati. aspazontai hymas ohi hagioi pantes.
13 Ἡ χάρις τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ ἁγίου πνεύματος μετὰ πάντων ὑμῶν. hē charis toy kyrioy iēsoy christoy kai hē agapē toy theoy kai hē koinōnia toy hagioy pneymatos meta pantōn hymōn.