1 Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, toigaroyn kai hēmeis, tosoyton echontes perikeimenon hēmin nephos martyrōn, ogkon apothemenoi panta kai tēn eyperistaton hamartian, di’ hypomonēs trechōmen ton prokeimenon hēmin agōna,
2 ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν, ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινεν σταυρὸν αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ κεκάθικεν. aphorōntes eis ton tēs pisteōs archēgon kai teleiōtēn iēsoyn, hos anti tēs prokeimenēs aytō charas hypemeinen stayron aischynēs kataphronēsas, en dexia te toy thronoy toy theoy kekathiken.
3 ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαύτην ὑπομεμενηκότα ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς ἑαυτὸν ἀντιλογίαν, ἵνα μὴ κάμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι. analogisasthe gar ton toiaytēn hypomemenēkota hypo tōn hamartōlōn eis heayton antilogian, hina mē kamēte tais psychais hymōn eklyomenoi.
4 Οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι, oypō mechris ahimatos antikatestēte pros tēn hamartian antagōnizomenoi,
5 καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως, ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται, υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδίας κυρίου, μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος· kai eklelēsthe tēs paraklēseōs, hētis hymin hōs yhiois dialegetai, yhie moy, mē oligōrei paidias kyrioy, mēde eklyoy hyp’ aytoy elegchomenos·
6 ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται. hon gar agapa kyrios paideyei, mastigoi de panta yhion hon paradechetai.
7 εἰς παιδίαν ὑπομένετε· ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ θεός· τίς γὰρ υἱὸς ὃν οὐ παιδεύει πατήρ; eis paidian hypomenete· hōs yhiois hymin prospheretai ho theos· tis gar yhios hon oy paideyei patēr ;
8 εἰ δὲ χωρίς ἐστε παιδίας, ἧς μέτοχοι γεγόνασιν πάντες, ἄρα νόθοι καὶ οὐχ υἱοί ἐστε. ei de chōris este paidias, hēs metochoi gegonasin pantes, ara nothoi kai oych yhioi este.
9 εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτὰς καὶ ἐνετρεπόμεθα· οὐ πολὺ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων καὶ ζήσομεν; eita toys men tēs sarkos hēmōn pateras eichomen paideytas kai enetrepometha· oy poly mallon hypotagēsometha tō patri tōn pneymatōn kai zēsomen ;
10 οἱ μὲν γὰρ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἐπαίδευον, ὁ δὲ ἐπὶ τὸ συμφέρον εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ. ohi men gar pros oligas hēmeras kata to dokoyn aytois epaideyon, ho de epi to sympheron eis to metalabein tēs hagiotētos aytoy.
11 πᾶσα μὲν παιδία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι ἀλλὰ λύπης, ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς δι’ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσιν δικαιοσύνης. pasa men paidia pros men to paron oy dokei charas einai alla lypēs, hysteron de karpon eirēnikon tois di’ aytēs gegymnasmenois apodidōsin dikaiosynēs.
12 Διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας καὶ τὰ παραλελυμένα γόνατα ἀνορθώσατε, dio tas pareimenas cheiras kai ta paralelymena gonata anorthōsate,
13 καὶ τροχιὰς ὀρθὰς ποιεῖτε τοῖς ποσὶν ὑμῶν, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον. kai trochias orthas poieite tois posin hymōn, hina mē to chōlon ektrapē, iathē de mallon.
14 εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων, καὶ τὸν ἁγιασμόν, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν κύριον, eirēnēn diōkete meta pantōn, kai ton hagiasmon, ohy chōris oydeis opsetai ton kyrion,
15 ἐπισκοποῦντες μή τις ὑστερῶν ἀπὸ τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ, μή τις ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλῇ καὶ διὰ ταύτης μιανθῶσιν οἱ πολλοί, episkopoyntes mē tis hysterōn apo tēs charitos toy theoy, mē tis hriza pikrias anō phyoysa enochlē kai dia taytēs mianthōsin ohi polloi,
16 μή τις πόρνος ἢ βέβηλος ὡς Ἠσαῦ, ὃς ἀντὶ βρώσεως μιᾶς ἀπέδετο τὰ πρωτοτόκια ἑαυτοῦ. mē tis pornos ē bebēlos hōs ēsay, hos anti brōseōs mias apedeto ta prōtotokia heaytoy.
17 ἴστε γὰρ ὅτι καὶ μετέπειτα θέλων κληρονομῆσαι τὴν εὐλογίαν ἀπεδοκιμάσθη, μετανοίας γὰρ τόπον οὐχ εὗρεν, καίπερ μετὰ δακρύων ἐκζητήσας αὐτήν. iste gar hoti kai metepeita thelōn klēronomēsai tēn eylogian apedokimasthē, metanoias gar topon oych ehyren, kaiper meta dakryōn ekzētēsas aytēn.
18 Οὐ γὰρ προσεληλύθατε ψηλαφωμένῳ καὶ κεκαυμένῳ πυρὶ καὶ γνόφῳ καὶ ζόφῳ καὶ θυέλλῃ oy gar proselēlythate psēlaphōmenō kai kekaymenō pyri kai gnophō kai zophō kai thyellē
19 καὶ σάλπιγγος ἤχῳ καὶ φωνῇ ῥημάτων, ἧς οἱ ἀκούσαντες παρῃτήσαντο μὴ προστεθῆναι αὐτοῖς λόγον· kai salpiggos ēchō kai phōnē hrēmatōn, hēs ohi akoysantes parētēsanto mē prostethēnai aytois logon·
20 οὐκ ἔφερον γὰρ τὸ διαστελλόμενον, κἂν θηρίον θίγῃ τοῦ ὄρους, λιθοβοληθήσεται· oyk epheron gar to diastellomenon, kan thērion thigē toy oroys, lithobolēthēsetai·
21 καί, οὕτω φοβερὸν ἦν τὸ φανταζόμενον, Μωϋσῆς εἶπεν· ἔκφοβός εἰμι καὶ ἔντρομος. kai, ohytō phoberon ēn to phantazomenon, mōysēs eipen· ekphobos eimi kai entromos.
22 ἀλλὰ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος, Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ, καὶ μυριάσιν ἀγγέλων alla proselēlythate siōn orei kai polei theoy zōntos, hieroysalēm epoyraniō, kai myriasin aggelōn
23 πανηγύρει, καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς, καὶ κριτῇ θεῷ πάντων, καὶ πνεύμασι δικαίων τετελειωμένων, panēgyrei, kai ekklēsia prōtotokōn apogegrammenōn en oyranois, kai kritē theō pantōn, kai pneymasi dikaiōn teteleiōmenōn,
24 καὶ διαθήκης νέας μεσίτῃ Ἰησοῦ, καὶ αἵματι ῥαντισμοῦ κρεῖττον λαλοῦντι παρὰ τὸν Ἄβελ. kai diathēkēs neas mesitē iēsoy, kai ahimati hrantismoy kreitton laloynti para ton abel.
25 βλέπετε μὴ παραιτήσησθε τὸν λαλοῦντα· εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐκ ἐξέφυγον ἐπὶ γῆς παραιτησάμενοι τὸν χρηματίζοντα, πολὺ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ τὸν ἀπ’ οὐρανῶν ἀποστρεφόμενοι· blepete mē paraitēsēsthe ton laloynta· ei gar ekeinoi oyk exephygon epi gēs paraitēsamenoi ton chrēmatizonta, poly mallon hēmeis ohi ton ap’ oyranōn apostrephomenoi·
26 οὗ ἡ φωνὴ τὴν γῆν ἐσάλευσεν τότε, νῦν δὲ ἐπήγγελται λέγων, ἔτι ἅπαξ ἐγὼ σείσω οὐ μόνον τὴν γῆν ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανόν. ohy hē phōnē tēn gēn esaleysen tote, nyn de epēggeltai legōn, eti hapax egō seisō oy monon tēn gēn alla kai ton oyranon.
27 τὸ δέ, ἔτι ἅπαξ δηλοῖ τὴν τῶν σαλευομένων μετάθεσιν ὡς πεποιημένων, ἵνα μείνῃ τὰ μὴ σαλευόμενα. to de, eti hapax dēloi tēn tōn saleyomenōn metathesin hōs pepoiēmenōn, hina meinē ta mē saleyomena.
28 διὸ βασιλείαν ἀσάλευτον παραλαμβάνοντες ἔχωμεν χάριν, δι’ ἧς λατρεύωμεν εὐαρέστως τῷ θεῷ μετὰ εὐλαβείας καὶ δέους· dio basileian asaleyton paralambanontes echōmen charin, di’ hēs latreyōmen eyarestōs tō theō meta eylabeias kai deoys·
29 καὶ γὰρ ὁ θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον. kai gar ho theos hēmōn pyr katanaliskon.