1 Καὶ εἰσῆλθεν πάλιν εἰς συναγωγήν, καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος ἐξηραμμένην ἔχων τὴν χεῖρα· kai eisēlthen palin eis synagōgēn, kai ēn ekei anthrōpos exērammenēn echōn tēn cheira·

2 καὶ παρετήρουν αὐτὸν εἰ ἐν τοῖς σάββασιν θεραπεύει αὐτόν, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ. kai paretēroyn ayton ei en tois sabbasin therapeyei ayton, hina katēgorēsōsin aytoy.

3 καὶ λέγει τῷ ἀνθρώπῳ τῷ τὴν ξηρὰν χεῖρα ἔχοντι· ἔγειρε εἰς τὸ μέσον. kai legei tō anthrōpō tō tēn xēran cheira echonti· egeire eis to meson.

4 καὶ λέγει αὐτοῖς· ἔξεστιν τοῖς σάββασιν ἀγαθὸν ποιῆσαι ἢ κακοποιῆσαι, ψυχὴν σῶσαι ἢ ἀποκτεῖναι; οἱ δὲ ἐσιώπων. kai legei aytois· exestin tois sabbasin agathon poiēsai ē kakopoiēsai, psychēn sōsai ē apokteinai ; ohi de esiōpōn.

5 καὶ περιβλεψάμενος αὐτοὺς μετ’ ὀργῆς, συνλυπούμενος ἐπὶ τῇ πωρώσει τῆς καρδίας αὐτῶν, λέγει τῷ ἀνθρώπῳ· ἔκτεινον τὴν χεῖρα. καὶ ἐξέτεινεν, καὶ ἀπεκατεστάθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ. kai periblepsamenos aytoys met’ orgēs, synlypoymenos epi tē pōrōsei tēs kardias aytōn, legei tō anthrōpō· ekteinon tēn cheira. kai exeteinen, kai apekatestathē hē cheir aytoy.

6 καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι εὐθὺς μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν συμβούλιον ἐποίησαν κατ’ αὐτοῦ ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν. kai exelthontes ohi pharisaioi eythys meta tōn hērōdianōn symboylion epoiēsan kat’ aytoy hopōs ayton apolesōsin.

7 Καὶ ὁ Ἰησοῦς μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ πολὺ πλῆθος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας ἠκολούθησαν, kai ho iēsoys meta tōn mathētōn aytoy anechōrēsen eis tēn thalassan, kai poly plēthos apo tēs galilaias kai apo tēs ioydaias ēkoloythēsan,

8 καὶ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καὶ ἀπὸ τῆς Ἰδουμαίας καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου καὶ περὶ Τύρον καὶ Σιδῶνα, πλῆθος πολύ, ἀκούοντες ὅσα ἐποίει ἦλθον πρὸς αὐτόν. kai apo hierosolymōn kai apo tēs idoymaias kai peran toy iordanoy kai peri tyron kai sidōna, plēthos poly, akoyontes hosa epoiei ēlthon pros ayton.

9 καὶ εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἵνα μὴ θλίβωσιν αὐτόν· kai eipen tois mathētais aytoy hina ploiarion proskarterē aytō dia ton ochlon, hina mē thlibōsin ayton·

10 πολλοὺς γὰρ ἐθεράπευσεν, ὥστε ἐπιπίπτειν αὐτῷ, ἵνα αὐτοῦ ἅψωνται, ὅσοι εἶχον μάστιγας. polloys gar etherapeysen, hōste epipiptein aytō, hina aytoy hapsōntai, hosoi eichon mastigas.

11 καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώρουν, προσέπιπτον αὐτῷ καὶ ἔκραζον λέγοντες ὅτι σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ. kai ta pneymata ta akatharta, hotan ayton etheōroyn, prosepipton aytō kai ekrazon legontes hoti sy ei ho yhios toy theoy.

12 καὶ πολλὰ ἐπετίμα αὐτοῖς ἵνα μὴ αὐτὸν φανερὸν ποιήσωσιν. kai polla epetima aytois hina mē ayton phaneron poiēsōsin.

13 Καὶ ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος καὶ προσκαλεῖται οὓς ἤθελεν αὐτός, καὶ ἀπῆλθον πρὸς αὐτόν. kai anabainei eis to oros kai proskaleitai ohys ēthelen aytos, kai apēlthon pros ayton.

14 καὶ ἐποίησεν δώδεκα, ἵνα ὦσιν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἵνα ἀποστέλλῃ αὐτοὺς κηρύσσειν kai epoiēsen dōdeka, hina ōsin met’ aytoy, kai hina apostellē aytoys kēryssein

15 καὶ ἔχειν ἐξουσίαν ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια· kai echein exoysian ekballein ta daimonia·

16 καὶ ἐποίησεν τοὺς δώδεκα, καὶ ἐπέθηκεν ὄνομα τῷ Σίμωνι Πέτρον· kai epoiēsen toys dōdeka, kai epethēken onoma tō simōni petron·

17 καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἰακώβου, καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖς ὀνόματα Βοανηργές, ὅ ἐστιν υἱοὶ βροντῆς· kai iakōbon ton toy zebedaioy kai iōannēn ton adelphon toy iakōboy, kai epethēken aytois onomata boanērges, ho estin yhioi brontēs·

18 καὶ Ἀνδρέαν καὶ Φίλιππον καὶ Βαρθολομαῖον καὶ Μαθθαῖον καὶ Θωμᾶν καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἁλφαίου καὶ Θαδδαῖον καὶ Σίμωνα τὸν Καναναῖον kai andrean kai philippon kai bartholomaion kai maththaion kai thōman kai iakōbon ton toy halphaioy kai thaddaion kai simōna ton kananaion

19 καὶ Ἰούδαν Ἰσκαριώθ, ὃς καὶ παρέδωκεν αὐτόν. Καὶ ἔρχεται εἰς οἶκον· kai ioydan iskariōth, hos kai paredōken ayton. kai erchetai eis oikon·

20 καὶ συνέρχεται πάλιν ὄχλος, ὥστε μὴ δύνασθαι αὐτοὺς μήτε ἄρτον φαγεῖν. kai synerchetai palin ochlos, hōste mē dynasthai aytoys mēte arton phagein.

21 καὶ ἀκούσαντες οἱ παρ’ αὐτοῦ ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν· ἔλεγον γὰρ ὅτι ἐξέστη. kai akoysantes ohi par’ aytoy exēlthon kratēsai ayton· elegon gar hoti exestē.

22 καὶ οἱ γραμματεῖς οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβάντες ἔλεγον ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει, καὶ ὅτι ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια. kai ohi grammateis ohi apo hierosolymōn katabantes elegon hoti beelzeboyl echei, kai hoti en tō archonti tōn daimoniōn ekballei ta daimonia.

23 καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν αὐτοῖς· πῶς δύναται σατανᾶς σατανᾶν ἐκβάλλειν; kai proskalesamenos aytoys en parabolais elegen aytois· pōs dynatai satanas satanan ekballein ;

24 καὶ ἐὰν βασιλεία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται σταθῆναι ἡ βασιλεία ἐκείνη. kai ean basileia eph’ heaytēn meristhē, oy dynatai stathēnai hē basileia ekeinē.

25 καὶ ἐὰν οἰκία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δυνήσεται ἡ οἰκία ἐκείνη σταθῆναι. kai ean oikia eph’ heaytēn meristhē, oy dynēsetai hē oikia ekeinē stathēnai.

26 καὶ εἰ ὁ σατανᾶς ἀνέστη ἐφ’ ἑαυτὸν ἐμερίσθη, καὶ οὐ δύναται στῆναι ἀλλὰ τέλος ἔχει. kai ei ho satanas anestē eph’ heayton emeristhē, kai oy dynatai stēnai alla telos echei.

27 ἀλλ’ οὐ δύναται οὐδεὶς εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ εἰσελθὼν τὰ σκεύη αὐτοῦ διαρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον τὸν ἰσχυρὸν δήσῃ, καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει. all’ oy dynatai oydeis eis tēn oikian toy ischyroy eiselthōn ta skeyē aytoy diarpasai, ean mē prōton ton ischyron dēsē, kai tote tēn oikian aytoy diarpasei.

28 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τὰ ἁμαρτήματα καὶ αἱ βλασφημίαι, ὅσα ἂν βλασφημήσωσιν· amēn legō hymin hoti panta aphethēsetai tois yhiois tōn anthrōpōn ta hamartēmata kai ahi blasphēmiai, hosa an blasphēmēsōsin·

29 ὃς δ’ ἂν βλασφημήσῃ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ ἔνοχός ἔσται αἰωνίου ἁμαρτήματος hos d’ an blasphēmēsē eis to pneyma to hagion, oyk echei aphesin eis ton aiōna, alla enochos estai aiōnioy hamartēmatos

30 ὅτι ἔλεγον· πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχει. hoti elegon· pneyma akatharton echei.

31 Καὶ ἔρχεται ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ ἔξω στήκοντες ἀπέστειλαν πρὸς αὐτὸν καλοῦντες αὐτόν. kai erchetai hē mētēr aytoy kai ohi adelphoi aytoy, kai exō stēkontes apesteilan pros ayton kaloyntes ayton.

32 καὶ ἐκάθητο περὶ αὐτὸν ὄχλος, καὶ λέγουσιν αὐτῷ· ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου καὶ αἱ ἀδελφαί σου ἔξω ζητοῦσίν σε. kai ekathēto peri ayton ochlos, kai legoysin aytō· idoy hē mētēr soy kai ohi adelphoi soy kai ahi adelphai soy exō zētoysin se.

33 καὶ ἀποκριθεὶς αὐτοῖς λέγει· τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου; kai apokritheis aytois legei· tis estin hē mētēr moy kai ohi adelphoi moy ;

34 καὶ περιβλεψάμενος τοὺς περὶ αὐτὸν κύκλῳ καθημένους λέγει· ἴδε ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου. kai periblepsamenos toys peri ayton kyklō kathēmenoys legei· ide hē mētēr moy kai ohi adelphoi moy.

35 ὃς ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, οὗτος ἀδελφός μου καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν. hos an poiēsē to thelēma toy theoy, ohytos adelphos moy kai adelphē kai mētēr estin.