1 Τὰ τέκνα, ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν ὑμῶν ἐν κυρίῳ, τοῦτο γάρ ἐστιν δίκαιον. ta tekna, hypakoyete tois goneysin hymōn en kyriō, toyto gar estin dikaion.
2 τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα, ἥτις ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη ἐν ἐπαγγελίᾳ, tima ton patera soy kai tēn mētera, hētis estin entolē prōtē en epaggelia,
3 ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ ἔσῃ μακροχρόνιος ἐπὶ τῆς γῆς. hina ey soi genētai kai esē makrochronios epi tēs gēs.
4 Καὶ οἱ πατέρες, μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλὰ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ κυρίου. kai ohi pateres, mē parorgizete ta tekna hymōn, alla ektrephete ayta en paideia kai noythesia kyrioy.
5 Οἱ δοῦλοι, ὑπακούετε τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις μετὰ φόβου καὶ τρόμου ἐν ἁπλότητι καρδίας ὑμῶν ὡς τῷ Χριστῷ, ohi doyloi, hypakoyete tois kata sarka kyriois meta phoboy kai tromoy en haplotēti kardias hymōn hōs tō christō,
6 μὴ κατ’ ὀφθαλμοδουλίαν ὡς ἀνθρωπάρεσκοι ἀλλ’ ὡς δοῦλοι Χριστοῦ ποιοῦντες τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ἐκ ψυχῆς, mē kat’ ophthalmodoylian hōs anthrōpareskoi all’ hōs doyloi christoy poioyntes to thelēma toy theoy ek psychēs,
7 μετ’ εὐνοίας δουλεύοντες, ὡς τῷ κυρίῳ καὶ οὐκ ἀνθρώποις, met’ eynoias doyleyontes, hōs tō kyriō kai oyk anthrōpois,
8 εἰδότες ὅτι ἕκαστος, ἐάν τι ποιήσῃ ἀγαθόν, τοῦτο κομίσεται παρὰ κυρίου, εἴτε δοῦλος εἴτε ἐλεύθερος. eidotes hoti hekastos, ean ti poiēsē agathon, toyto komisetai para kyrioy, eite doylos eite eleytheros.
9 Καὶ οἱ κύριοι, τὰ αὐτὰ ποιεῖτε πρὸς αὐτούς, ἀνιέντες τὴν ἀπειλήν, εἰδότες ὅτι καὶ αὐτῶν καὶ ὑμῶν ὁ κύριός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς, καὶ προσωπολημψία οὐκ ἔστιν παρ’ αὐτῷ. kai ohi kyrioi, ta ayta poieite pros aytoys, anientes tēn apeilēn, eidotes hoti kai aytōn kai hymōn ho kyrios estin en oyranois, kai prosōpolēmpsia oyk estin par’ aytō.
10 Τοῦ λοιποῦ ἐνδυναμοῦσθε ἐν κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. toy loipoy endynamoysthe en kyriō kai en tō kratei tēs ischyos aytoy.
11 ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδίας τοῦ διαβόλου· endysasthe tēn panoplian toy theoy pros to dynasthai hymas stēnai pros tas methodias toy diaboloy·
12 ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις. hoti oyk estin hēmin hē palē pros ahima kai sarka, alla pros tas archas, pros tas exoysias, pros toys kosmokratoras toy skotoys toytoy, pros ta pneymatika tēs ponērias en tois epoyraniois.
13 διὰ τοῦτο ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ, ἵνα δυνηθῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ καὶ ἅπαντα κατεργασάμενοι στῆναι. dia toyto analabete tēn panoplian toy theoy, hina dynēthēte antistēnai en tē hēmera tē ponēra kai hapanta katergasamenoi stēnai.
14 στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης, stēte oyn perizōsamenoi tēn osphyn hymōn en alētheia, kai endysamenoi ton thōraka tēs dikaiosynēs,
15 καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, kai hypodēsamenoi toys podas en hetoimasia toy eyaggelioy tēs eirēnēs,
16 ἐν πᾶσιν ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι· en pasin analabontes ton thyreon tēs pisteōs, en hō dynēsesthe panta ta belē toy ponēroy ta pepyrōmena sbesai·
17 καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ πνεύματος, ὅ ἐστιν ῥῆμα θεοῦ, kai tēn perikephalaian toy sōtērioy dexasthe, kai tēn machairan toy pneymatos, ho estin hrēma theoy,
18 διὰ πάσης προσευχῆς καὶ δεήσεως προσευχόμενοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν πνεύματι, καὶ εἰς αὐτὸ ἀγρυπνοῦντες ἐν πάσῃ προσκαρτερήσει καὶ δεήσει περὶ πάντων τῶν ἁγίων, dia pasēs proseychēs kai deēseōs proseychomenoi en panti kairō en pneymati, kai eis ayto agrypnoyntes en pasē proskarterēsei kai deēsei peri pantōn tōn hagiōn,
19 καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ, ἵνα μοι δοθῇ λόγος ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματός μου, ἐν παρρησίᾳ γνωρίσαι τὸ μυστήριον τοῦ εὐαγγελίου kai hyper emoy, hina moi dothē logos en anoixei toy stomatos moy, en parrēsia gnōrisai to mystērion toy eyaggelioy
20 ὑπὲρ οὗ πρεσβεύω ἐν ἁλύσει, ἵνα ἐν αὐτῷ παρρησιάσωμαι ὡς δεῖ με λαλῆσαι. hyper ohy presbeyō en halysei, hina en aytō parrēsiasōmai hōs dei me lalēsai.
21 Ἵνα δὲ καὶ ὑμεῖς εἰδῆτε τὰ κατ’ ἐμέ, τί πράσσω, πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος ἐν κυρίῳ, hina de kai hymeis eidēte ta kat’ eme, ti prassō, panta gnōrisei hymin tychikos ho agapētos adelphos kai pistos diakonos en kyriō,
22 ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν. hon epempsa pros hymas eis ayto toyto hina gnōte ta peri hēmōn kai parakalesē tas kardias hymōn.
23 Εἰρήνη τοῖς ἀδελφοῖς καὶ ἀγάπη μετὰ πίστεως ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. eirēnē tois adelphois kai agapē meta pisteōs apo theoy patros kai kyrioy iēsoy christoy.
24 ἡ χάρις μετὰ πάντων τῶν ἀγαπώντων τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν ἀφθαρσίᾳ. hē charis meta pantōn tōn agapōntōn ton kyrion hēmōn iēsoyn christon en aphtharsia.