Luc 2

¹ Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐξῆλθεν δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην. egeneto de en tais hēmerais ekeinais exēlthen dogma para kaisaros aygoystoy apographesthai pasan tēn oikoymenēn.

² αὕτη ἀπογραφὴ ἐγένετο πρώτη ἡγεμονεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου. ahytē apographē egeneto prōtē hēgemoneyontos tēs syrias kyrēnioy.

³ καὶ ἐπορεύοντο πάντες ἀπογράφεσθαι, ἕκαστος εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν. kai eporeyonto pantes apographesthai, hekastos eis tēn heaytoy polin.

⁴ ἀνέβη δὲ καὶ Ἰωσὴφ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐκ πόλεως Ναζαρὲθ εἰς τὴν Ἰουδαίαν εἰς πόλιν Δαυεὶδ ἥτις καλεῖται Βηθλέεμ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαυείδ, anebē de kai iōsēph apo tēs galilaias ek poleōs nazareth eis tēn ioydaian eis polin dayeid hētis kaleitai bēthleem, dia to einai ayton ex oikoy kai patrias dayeid,

⁵ ἀπογράψασθαι σὺν Μαριὰμ τῇ ἐμνηστευμένῃ αὐτῷ, οὔσῃ ἐγκύῳ. apograpsasthai syn mariam tē emnēsteymenē aytō, oysē egkyō.

⁶ Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν, egeneto de en tō einai aytoys ekei eplēsthēsan ahi hēmerai toy tekein aytēn,

⁷ καὶ ἔτεκεν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι. kai eteken ton yhion aytēs ton prōtotokon, kai esparganōsen ayton kai aneklinen ayton en phatnē, dioti oyk ēn aytois topos en tō katalymati.

⁸ Καὶ ποιμένες ἦσαν ἐν τῇ χώρᾳ τῇ αὐτῇ ἀγραυλοῦντες καὶ φυλάσσοντες φυλακὰς τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὴν ποίμνην αὐτῶν. kai poimenes ēsan en tē chōra tē aytē agrayloyntes kai phylassontes phylakas tēs nyktos epi tēn poimnēn aytōn.

⁹ καὶ ἄγγελος κυρίου ἐπέστη αὐτοῖς καὶ δόξα κυρίου περιέλαμψεν αὐτούς, καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν. kai aggelos kyrioy epestē aytois kai doxa kyrioy perielampsen aytoys, kai ephobēthēsan phobon megan.

¹⁰ καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ ἄγγελος· μὴ φοβεῖσθε· ἰδοὺ γὰρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαρὰν μεγάλην ἥτις ἔσται παντὶ τῷ λαῷ, kai eipen aytois ho aggelos· mē phobeisthe· idoy gar eyaggelizomai hymin charan megalēn hētis estai panti tō laō,

¹¹ ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτὴρ ὅς ἐστιν Χριστὸς κύριος ἐν πόλει Δαυείδ· hoti etechthē hymin sēmeron sōtēr hos estin christos kyrios en polei dayeid·

¹² καὶ τοῦτο ὑμῖν τὸ σημεῖον, εὑρήσετε βρέφος ἐσπαργανωμένον ἐν φάτνῃ. kai toyto hymin to sēmeion, ehyrēsete brephos esparganōmenon en phatnē.

¹³ καὶ ἐξαίφνης ἐγένετο σὺν τῷ ἀγγέλῳ πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου αἰνούντων τὸν θεὸν καὶ λεγόντων· kai exaiphnēs egeneto syn tō aggelō plēthos stratias oyranioy ainoyntōn ton theon kai legontōn·

¹⁴ δόξα ἐν ὑψίστοις θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκίας. doxa en hypsistois theō kai epi gēs eirēnē en anthrōpois eydokias.

¹⁵ Καὶ ἐγένετο ὡς ἀπῆλθον ἀπ’ αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανὸν οἱ ἄγγελοι, οἱ ποιμένες ἐλάλουν πρὸς ἀλλήλους· διέλθωμεν δὴ ἕως Βηθλεὲμ καὶ ἴδωμεν τὸ ῥήμα τοῦτο τὸ γεγονὸς ὃ ὁ κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν. kai egeneto hōs apēlthon ap’ aytōn eis ton oyranon ohi aggeloi, ohi poimenes elaloyn pros allēloys· dielthōmen dē heōs bēthleem kai idōmen to hrēma toyto to gegonos ho ho kyrios egnōrisen hēmin.

¹⁶ καὶ ἦλθαν σπεύσαντες, καὶ ἀνεῦραν τήν τε Μαριὰμ καὶ τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὸ βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ· kai ēlthan speysantes, kai aneyran tēn te mariam kai ton iōsēph kai to brephos keimenon en tē phatnē·

¹⁷ ἰδόντες δὲ ἐγνώρισαν περὶ τοῦ ῥήματος τοῦ λαληθέντος αὐτοῖς περὶ τοῦ παιδίου τούτου. idontes de egnōrisan peri toy hrēmatos toy lalēthentos aytois peri toy paidioy toytoy.

¹⁸ καὶ πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν περὶ τῶν λαληθέντων ὑπὸ τῶν ποιμένων πρὸς αὐτούς· kai pantes ohi akoysantes ethaymasan peri tōn lalēthentōn hypo tōn poimenōn pros aytoys·

¹⁹ ἡ δὲ Μαρία πάντα συνετήρει τὰ ῥήματα ταῦτα συνβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. hē de maria panta synetērei ta hrēmata tayta synballoysa en tē kardia aytēs.

²⁰ καὶ ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες, δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ ἴδον καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς. kai hypestrepsan ohi poimenes, doxazontes kai ainoyntes ton theon epi pasin ohis ēkoysan kai idon kathōs elalēthē pros aytoys.

²¹ Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν αὐτόν, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλλημφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ. kai hote eplēsthēsan hēmerai oktō toy peritemein ayton, kai eklēthē to onoma aytoy iēsoys, to klēthen hypo toy aggeloy pro toy syllēmphthēnai ayton en tē koilia.

²² Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν, κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ κυρίῳ, kai hote eplēsthēsan ahi hēmerai toy katharismoy aytōn, kata ton nomon mōyseōs, anēgagon ayton eis hierosolyma parastēsai tō kyriō,

²³ καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ κυρίῳ κληθήσεται, kathōs gegraptai en nomō kyrioy hoti pan arsen dianoigon mētran hagion tō kyriō klēthēsetai,

²⁴ καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν τῷ νόμῳ, κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νοσσοὺς περιστερῶν. kai toy doynai thysian kata to eirēmenon en tō nomō, kyrioy, zeygos trygonōn ē dyo nossoys peristerōn.

²⁵ Καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος ἦν ἐν Ἱερουσαλὴμ ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ πνεῦμα ἦν ἅγιον ἐπ’ αὐτόν· kai idoy anthrōpos ēn en hieroysalēm hō onoma symeōn, kai ho anthrōpos ohytos dikaios kai eylabēs, prosdechomenos paraklēsin toy israēl, kai pneyma ēn hagion ep’ ayton·

²⁶ καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἂν ἴδῃ τὸν Χριστὸν κυρίου. kai ēn aytō kechrēmatismenon hypo toy pneymatos toy hagioy, mē idein thanaton prin ē an idē ton christon kyrioy.

²⁷ καὶ ἦλθεν ἐν τῷ πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ, kai ēlthen en tō pneymati eis to hieron· kai en tō eisagagein toys goneis to paidion iēsoyn toy poiēsai aytoys kata to eithismenon toy nomoy peri aytoy,

²⁸ καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας καὶ εὐλόγησεν τὸν θεὸν καὶ εἶπεν· kai aytos edexato ayto eis tas agkalas kai eylogēsen ton theon kai eipen·

²⁹ νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ· nyn apolyeis ton doylon soy, despota, kata to hrēma soy en eirēnē·

³⁰ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, hoti eidon ohi ophthalmoi moy to sōtērion soy,

³¹ ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, ho hētoimasas kata prosōpon pantōn tōn laōn,

³² φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. phōs eis apokalypsin ethnōn kai doxan laoy soy israēl.

³³ καὶ ἦν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ. kai ēn ho patēr aytoy kai hē mētēr aytoy thaymazontes epi tois laloymenois peri aytoy.

³⁴ καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπεν πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. kai eylogēsen aytoys symeōn kai eipen pros mariam tēn mētera aytoy· idoy ohytos keitai eis ptōsin kai anastasin pollōn en tō israēl kai eis sēmeion antilegomenon.

³⁵ καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί. kai soy de aytēs tēn psychēn dieleysetai hromphaia, hopōs an apokalyphthōsin ek pollōn kardiōn dialogismoi.

³⁶ Καὶ ἦν Ἅννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ· αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, Ζήσασα μετὰ ἀνδρὸς ἔτη ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς, kai ēn hanna prophētis, thygatēr phanoyēl, ek phylēs asēr· ahytē probebēkyia en hēmerais pollais, zēsasa meta andros etē hepta apo tēs parthenias aytēs,

³⁷ καὶ αὐτὴ χήρα ἕως ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων, ἣ οὐκ ἀφίστατο τοῦ ἱεροῦ νηστείαις καὶ δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν. kai aytē chēra heōs etōn ogdoēkonta tessarōn, hē oyk aphistato toy hieroy nēsteiais kai deēsesi latreyoysa nykta kai hēmeran.

³⁸ καὶ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ θεῷ καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσιν τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν Ἱερουσαλήμ. kai aytē tē hōra epistasa anthōmologeito tō theō kai elalei peri aytoy pasin tois prosdechomenois lytrōsin hieroysalēm.

³⁹ Καὶ ὡς ἐτέλεσαν πάντα κατὰ τὸν νόμον κυρίου, ἐπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἰς πόλιν ἑαυτῶν Ναζαρέθ. kai hōs etelesan panta kata ton nomon kyrioy, epestrepsan eis tēn galilaian eis polin heaytōn nazareth.

⁴⁰ τὸ δὲ παιδίον ηὔξανεν καὶ ἐκραταιοῦτο πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις θεοῦ ἦν ἐπ’ αὐτό. to de paidion ēyxanen kai ekrataioyto plēroymenon sophias, kai charis theoy ēn ep’ ayto.

⁴¹ Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ’ ἔτος εἰς Ἱερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα. kai eporeyonto ohi goneis aytoy kat’ etos eis hieroysalēm tē heortē toy pascha.

⁴² καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβαινόντων αὐτῶν κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς, kai hote egeneto etōn dōdeka, anabainontōn aytōn kata to ethos tēs heortēs,

⁴³ καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς ὑπέμεινεν Ἰησοῦς ὁ παῖς ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνωσαν οἱ γονεῖς αὐτοῦ. kai teleiōsantōn tas hēmeras, en tō hypostrephein aytoys hypemeinen iēsoys ho pais en hieroysalēm, kai oyk egnōsan ohi goneis aytoy.

⁴⁴ νομίσαντες δὲ αὐτὸν εἶναι ἐν τῇ συνοδίᾳ ἦλθον ἡμέρας ὁδὸν καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενεῦσιν καὶ τοῖς γνωστοῖς, nomisantes de ayton einai en tē synodia ēlthon hēmeras hodon kai anezētoyn ayton en tois syggeneysin kai tois gnōstois,

⁴⁵ καὶ μὴ εὑρόντες ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀναζητοῦντες αὐτόν. kai mē ehyrontes hypestrepsan eis hieroysalēm anazētoyntes ayton.

⁴⁶ καὶ ἐγένετο μετὰ ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων καὶ ἀκούοντα αὐτῶν καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς· kai egeneto meta hēmeras treis ehyron ayton en tō hierō kathezomenon en mesō tōn didaskalōn kai akoyonta aytōn kai eperōtōnta aytoys·

⁴⁷ ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ. existanto de pantes ohi akoyontes aytoy epi tē synesei kai tais apokrisesin aytoy.

⁴⁸ καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν, καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ· τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; ἰδοὺ ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε. kai idontes ayton exeplagēsan, kai eipen pros ayton hē mētēr aytoy· teknon, ti epoiēsas hēmin ohytōs ; idoy ho patēr soy kagō odynōmenoi ezētoymen se.

⁴⁹ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με; kai eipen pros aytoys· ti hoti ezēteite me ; oyk ēdeite hoti en tois toy patros moy dei einai me ;

⁵⁰ καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς. kai aytoi oy synēkan to hrēma ho elalēsen aytois.

⁵¹ καὶ κατέβη μετ’ αὐτῶν καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέθ, καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ῥήματα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. kai katebē met’ aytōn kai ēlthen eis nazareth, kai ēn hypotassomenos aytois. kai hē mētēr aytoy dietērei panta ta hrēmata en tē kardia aytēs.

⁵² καὶ Ἰησοῦς προέκοπτεν ἐν τῇ σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ καὶ χάριτι παρὰ θεῷ καὶ ἀνθρώποις. kai iēsoys proekopten en tē sophia kai hēlikia kai chariti para theō kai anthrōpois.