1 Περὶ δὲ τῶν εἰδωλοθύτων, οἴδαμεν ὅτι πάντες γνῶσιν ἔχομεν. ἡ γνῶσις φυσιοῖ, ἡ δὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ. peri de tōn eidōlothytōn, oidamen hoti pantes gnōsin echomen. hē gnōsis physioi, hē de agapē oikodomei.
2 εἴ τις δοκεῖ ἐγνωκέναι τι, οὔπω ἔγνω καθὼς δεῖ γνῶναι· ei tis dokei egnōkenai ti, oypō egnō kathōs dei gnōnai·
3 εἰ δέ τις ἀγαπᾷ τὸν θεόν, οὗτος ἔγνωσται ὑπ’ αὐτοῦ. ei de tis agapa ton theon, ohytos egnōstai hyp’ aytoy.
4 περὶ τῆς βρώσεως οὖν τῶν εἰδωλοθύτων οἴδαμεν ὅτι οὐδὲν εἴδωλον ἐν κόσμῳ, καὶ ὅτι οὐδεὶς θεὸς εἰ μὴ εἷς. peri tēs brōseōs oyn tōn eidōlothytōn oidamen hoti oyden eidōlon en kosmō, kai hoti oydeis theos ei mē ehis.
5 καὶ γὰρ εἴπερ εἰσὶν λεγόμενοι θεοὶ εἴτε ἐν οὐρανῷ εἴτε ἐπὶ γῆς, ὥσπερ εἰσὶν θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι πολλοί, kai gar eiper eisin legomenoi theoi eite en oyranō eite epi gēs, hōsper eisin theoi polloi kai kyrioi polloi,
6 ἀλλ’ ἡμῖν εἷς θεὸς ὁ πατήρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν, καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός, δι’ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ. all’ hēmin ehis theos ho patēr, ex ohy ta panta kai hēmeis eis ayton, kai ehis kyrios iēsoys christos, di’ ohy ta panta kai hēmeis di’ aytoy.
7 ἀλλ’ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις· τινὲς δὲ τῇ συνηθείᾳ ἕως ἄρτι τοῦ εἰδώλου ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσιν, καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται. all’ oyk en pasin hē gnōsis· tines de tē synētheia heōs arti toy eidōloy hōs eidōlothyton esthioysin, kai hē syneidēsis aytōn asthenēs oysa molynetai.
8 βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παραστήσει τῷ θεῷ· οὔτε ἐὰν φάγωμεν περισσεύομεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα. brōma de hēmas oy parastēsei tō theō· oyte ean phagōmen perisseyomen, oyte ean mē phagōmen hysteroymetha.
9 βλέπετε δὲ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενέσιν. blepete de mēpōs hē exoysia hymōn ahytē proskomma genētai tois asthenesin.
10 ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σὲ τὸν ἔχοντα γνῶσιν ἐν εἰδωλίῳ κατακείμενον, οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν; ean gar tis idē se ton echonta gnōsin en eidōliō katakeimenon, oychi hē syneidēsis aytoy asthenoys ontos oikodomēthēsetai eis to ta eidōlothyta esthiein ;
11 ἀπόλλυται γὰρ ὁ ἀσθενῶν ἐν τῇ σῇ γνώσει, ὁ ἀδελφὸς δι’ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν. apollytai gar ho asthenōn en tē sē gnōsei, ho adelphos di’ hon christos apethanen.
12 οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε. ohytōs de hamartanontes eis toys adelphoys kai typtontes aytōn tēn syneidēsin asthenoysan eis christon hamartanete.
13 διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω. dioper ei brōma skandalizei ton adelphon moy, oy mē phagō krea eis ton aiōna, hina mē ton adelphon moy skandalisō.