1 Ἤκουσαν δὲ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ὄντες κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ὅτι καὶ τὰ ἔθνη ἐδέξαντο τὸν λόγον τοῦ θεοῦ. ēkoysan de ohi apostoloi kai ohi adelphoi ohi ontes kata tēn ioydaian hoti kai ta ethnē edexanto ton logon toy theoy.
2 ὅτε δὲ ἀνέβη Πέτρος εἰς Ἱερουσαλήμ, διεκρίνοντο πρὸς αὐτὸν οἱ ἐκ περιτομῆς hote de anebē petros eis hieroysalēm, diekrinonto pros ayton ohi ek peritomēs
3 λέγοντες ὅτι εἰσῆλθες πρὸς ἄνδρας ἀκροβυστίαν ἔχοντας καὶ συνέφαγες αὐτοῖς. legontes hoti eisēlthes pros andras akrobystian echontas kai synephages aytois.
4 ἀρξάμενος δὲ Πέτρος ἐξετίθετο αὐτοῖς καθεξῆς λέγων, arxamenos de petros exetitheto aytois kathexēs legōn,
5 ἐγὼ ἤμην ἐν πόλει Ἰόππῃ προσευχόμενος καὶ εἶδον ἐν ἐκστάσει ὅραμα, καταβαῖνον σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς καθιεμένην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἦλθεν ἄχρι ἐμοῦ· egō ēmēn en polei ioppē proseychomenos kai eidon en ekstasei horama, katabainon skeyos ti hōs othonēn megalēn tessarsin archais kathiemenēn ek toy oyranoy, kai ēlthen achri emoy·
6 εἰς ἣν ἀτενίσας κατενόουν καὶ εἶδον τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. eis hēn atenisas katenooyn kai eidon ta tetrapoda tēs gēs kai ta thēria kai ta herpeta kai ta peteina toy oyranoy.
7 ἤκουσα δὲ καὶ φωνῆς λεγούσης μοι, ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε. ēkoysa de kai phōnēs legoysēs moi, anastas, petre, thyson kai phage.
8 εἶπον δέ, μηδαμῶς, κύριε, ὅτι κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον οὐδέποτε εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου. eipon de, mēdamōs, kyrie, hoti koinon ē akatharton oydepote eisēlthen eis to stoma moy.
9 ἀπεκρίθη δὲ φωνὴ ἐκ δευτέρου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισεν σὺ μὴ κοίνου. apekrithē de phōnē ek deyteroy ek toy oyranoy, ha ho theos ekatharisen sy mē koinoy.
10 τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς, καὶ ἀνεσπάσθη πάλιν ἅπαντα εἰς τὸν οὐρανόν. toyto de egeneto epi tris, kai anespasthē palin hapanta eis ton oyranon.
11 καὶ ἰδοὺ ἐξαυτῆς τρεῖς ἄνδρες ἐπέστησαν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἐν ᾗ ἦμεν, ἀπεσταλμένοι ἀπὸ Καισαρίας πρός με. kai idoy exaytēs treis andres epestēsan epi tēn oikian en hē ēmen, apestalmenoi apo kaisarias pros me.
12 εἶπεν δὲ τὸ πνεῦμά μοι συνελθεῖν αὐτοῖς μηδὲν διακρίναντα. ἦλθον δὲ σὺν ἐμοὶ καὶ οἱ ἓξ ἀδελφοὶ οὗτοι, καὶ εἰσήλθομεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀνδρός· eipen de to pneyma moi synelthein aytois mēden diakrinanta. ēlthon de syn emoi kai ohi hex adelphoi ohytoi, kai eisēlthomen eis ton oikon toy andros·
13 ἀπήγγειλεν δὲ ἡμῖν πῶς εἶδεν τὸν ἄγγελον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ σταθέντα καὶ εἰπόντα, ἀπόστειλον εἰς Ἰόππην καὶ μετάπεμψαι Σίμωνα τὸν ἐπικαλούμενον Πέτρον, apēggeilen de hēmin pōs eiden ton aggelon en tō oikō aytoy stathenta kai eiponta, aposteilon eis ioppēn kai metapempsai simōna ton epikaloymenon petron,
14 ὃς λαλήσει ῥήματα πρὸς σὲ ἐν οἷς σωθήσῃ σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου. hos lalēsei hrēmata pros se en ohis sōthēsē sy kai pas ho oikos soy.
15 ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαί με λαλεῖν ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπ’ αὐτοὺς ὥσπερ καὶ ἐφ’ ἡμᾶς ἐν ἀρχῇ. en de tō arxasthai me lalein epepesen to pneyma to hagion ep’ aytoys hōsper kai eph’ hēmas en archē.
16 ἐμνήσθην δὲ τοῦ ῥήματος τοῦ κυρίου ὡς ἔλεγεν, Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν πνεύματι ἁγίῳ. emnēsthēn de toy hrēmatos toy kyrioy hōs elegen, iōannēs men ebaptisen hydati, hymeis de baptisthēsesthe en pneymati hagiō.
17 εἰ οὖν τὴν ἴσην δωρεὰν ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς ὡς καὶ ἡμῖν πιστεύσασιν ἐπὶ τὸν κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἐγὼ τίς ἤμην δυνατὸς κωλῦσαι τὸν θεόν; ei oyn tēn isēn dōrean edōken aytois ho theos hōs kai hēmin pisteysasin epi ton kyrion iēsoyn christon, egō tis ēmēn dynatos kōlysai ton theon ;
18 ἀκούσαντες δὲ ταῦτα ἡσύχασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν λέγοντες, ἄρα καὶ τοῖς ἔθνεσιν ὁ θεὸς τὴν μετάνοιαν εἰς ζωὴν ἔδωκεν. akoysantes de tayta hēsychasan kai edoxasan ton theon legontes, ara kai tois ethnesin ho theos tēn metanoian eis zōēn edōken.
19 Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις. ohi men oyn diasparentes apo tēs thlipseōs tēs genomenēs epi stephanō diēlthon heōs phoinikēs kai kyproy kai antiocheias, mēdeni laloyntes ton logon ei mē monon ioydaiois.
20 ἦσαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες ἐλθόντες εἰς Ἀντιόχειαν ἐλάλουν καὶ πρὸς τοὺς Ἑλληνάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν κύριον Ἰησοῦν. ēsan de tines ex aytōn andres kyprioi kai kyrēnaioi, ohitines elthontes eis antiocheian elaloyn kai pros toys hellēnas, eyaggelizomenoi ton kyrion iēsoyn.
21 καὶ ἦν χεὶρ κυρίου μετ’ αὐτῶν, πολύς τε ἀριθμὸς ὁ πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν κύριον. kai ēn cheir kyrioy met’ aytōn, polys te arithmos ho pisteysas epestrepsen epi ton kyrion.
22 Ἠκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς οὔσης ἐν Ἱερουσαλὴμ περὶ αὐτῶν, καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρναβᾶν ἕως Ἀντιοχείας· ēkoysthē de ho logos eis ta ōta tēs ekklēsias tēs oysēs en hieroysalēm peri aytōn, kai exapesteilan barnaban heōs antiocheias·
23 ὃς παραγενόμενος καὶ ἰδὼν τὴν χάριν τὴν τοῦ θεοῦ ἐχάρη καὶ παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ κυρίῳ, hos paragenomenos kai idōn tēn charin tēn toy theoy echarē kai parekalei pantas tē prothesei tēs kardias prosmenein tō kyriō,
24 ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης πνεύματος ἁγίου καὶ πίστεως. καὶ προσετέθη ὄχλος ἱκανὸς τῷ κυρίῳ. hoti ēn anēr agathos kai plērēs pneymatos hagioy kai pisteōs. kai prosetethē ochlos hikanos tō kyriō.
25 ἐξῆλθεν δὲ εἰς Ταρσὸν ἀναζητῆσαι Σαῦλον, καὶ εὑρὼν ἤγαγεν εἰς Ἀντιόχειαν. exēlthen de eis tarson anazētēsai saylon, kai ehyrōn ēgagen eis antiocheian.
26 ἐγένετο δὲ αὐτοῖς καὶ ἐνιαυτὸν ὅλον συναχθῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδάξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματίσαι τε πρώτως ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς. egeneto de aytois kai eniayton holon synachthēnai en tē ekklēsia kai didaxai ochlon hikanon, chrēmatisai te prōtōs en antiocheia toys mathētas christianoys.
27 Ἐν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραις κατῆλθον ἀπὸ Ἱεροσολύμων προφῆται εἰς Ἀντιόχειαν· en taytais de tais hēmerais katēlthon apo hierosolymōn prophētai eis antiocheian·
28 ἀναστὰς δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν ὀνόματι Ἄγαβος ἐσήμανεν διὰ τοῦ πνεύματος λιμὸν μεγάλην μέλλειν ἔσεσθαι ἐφ’ ὅλην τὴν οἰκουμένην· ἥτις ἐγένετο ἐπὶ Κλαυδίου. anastas de ehis ex aytōn onomati agabos esēmanen dia toy pneymatos limon megalēn mellein esesthai eph’ holēn tēn oikoymenēn· hētis egeneto epi klaydioy.
29 τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς εὐπορεῖτό τις ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς· tōn de mathētōn kathōs eyporeito tis hōrisan hekastos aytōn eis diakonian pempsai tois katoikoysin en tē ioydaia adelphois·
30 ὃ καὶ ἐποίησαν ἀποστείλαντες πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ χειρὸς Βαρναβᾶ καὶ Σαύλου. ho kai epoiēsan aposteilantes pros toys presbyteroys dia cheiros barnaba kai sayloy.