1 Καὶ διασωθέντες τότε ἐπέγνωμεν ὅτι Μελίτη ἡ νῆσος καλεῖται. kai diasōthentes tote epegnōmen hoti melitē hē nēsos kaleitai.
2 οἵ τε βάρβαροι παρεῖχαν οὐ τὴν τυχοῦσαν φιλανθρωπίαν ἡμῖν, ἅψαντες γὰρ πυρὰν προσελάβοντο πάντας ἡμᾶς διὰ τὸν ὑετὸν τὸν ἐφεστῶτα καὶ διὰ τὸ ψῦχος. ohi te barbaroi pareichan oy tēn tychoysan philanthrōpian hēmin, hapsantes gar pyran proselabonto pantas hēmas dia ton hyeton ton ephestōta kai dia to psychos.
3 συστρέψαντος δὲ τοῦ Παύλου φρυγάνων τι πλῆθος καὶ ἐπιθέντος ἐπὶ τὴν πυράν, ἔχιδνα ἀπὸ τῆς θέρμης ἐξελθοῦσα καθῆψεν τῆς χειρὸς αὐτοῦ. systrepsantos de toy payloy phryganōn ti plēthos kai epithentos epi tēn pyran, echidna apo tēs thermēs exelthoysa kathēpsen tēs cheiros aytoy.
4 ὡς δὲ εἶδον οἱ βάρβαροι κρεμάμενον τὸ θηρίον ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, πρὸς ἀλλήλους ἔλεγον, πάντως φονεύς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὃν διασωθέντα ἐκ τῆς θαλάσσης ἡ δίκη ζῆν οὐκ εἴασεν. hōs de eidon ohi barbaroi kremamenon to thērion ek tēs cheiros aytoy, pros allēloys elegon, pantōs phoneys estin ho anthrōpos ohytos hon diasōthenta ek tēs thalassēs hē dikē zēn oyk eiasen.
5 ὁ μὲν οὖν ἀποτινάξας τὸ θηρίον εἰς τὸ πῦρ ἔπαθεν οὐδὲν κακόν· ho men oyn apotinaxas to thērion eis to pyr epathen oyden kakon·
6 οἱ δὲ προσεδόκων αὐτὸν μέλλειν ἐμπιπρᾶσθαι ἢ καταπίπτειν ἄφνω νεκρόν. ἐπὶ πολὺ δὲ αὐτῶν προσδοκώντων καὶ θεωρούντων μηδὲν ἄτοπον εἰς αὐτὸν γινόμενον, μεταβαλλόμενοι ἔλεγον αὐτὸν εἶναι θεόν. ohi de prosedokōn ayton mellein empiprasthai ē katapiptein aphnō nekron. epi poly de aytōn prosdokōntōn kai theōroyntōn mēden atopon eis ayton ginomenon, metaballomenoi elegon ayton einai theon.
7 ἐν δὲ τοῖς περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον ὑπῆρχεν χωρία τῷ πρώτῳ τῆς νήσου ὀνόματι Ποπλίῳ, ὃς ἀναδεξάμενος ἡμᾶς τρεῖς ἡμέρας φιλοφρόνως ἐξένισεν. en de tois peri ton topon ekeinon hypērchen chōria tō prōtō tēs nēsoy onomati popliō, hos anadexamenos hēmas treis hēmeras philophronōs exenisen.
8 ἐγένετο δὲ τὸν πατέρα τοῦ Ποπλίου πυρετοῖς καὶ δυσεντερίῳ συνεχόμενον κατακεῖσθαι, πρὸς ὃν ὁ Παῦλος εἰσελθὼν καὶ προσευξάμενος, ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτῷ ἰάσατο αὐτόν. egeneto de ton patera toy poplioy pyretois kai dysenteriō synechomenon katakeisthai, pros hon ho paylos eiselthōn kai proseyxamenos, epitheis tas cheiras aytō iasato ayton.
9 τούτου δὲ γενομένου καὶ οἱ λοιποὶ οἱ ἐν τῇ νήσῳ ἔχοντες ἀσθενείας προσήρχοντο καὶ ἐθεραπεύοντο, toytoy de genomenoy kai ohi loipoi ohi en tē nēsō echontes astheneias prosērchonto kai etherapeyonto,
10 οἳ καὶ πολλαῖς τιμαῖς ἐτίμησαν ἡμᾶς καὶ ἀναγομένοις ἐπέθεντο τὰ πρὸς τὰς χρείας. ohi kai pollais timais etimēsan hēmas kai anagomenois epethento ta pros tas chreias.
11 Μετὰ δὲ τρεῖς μῆνας ἀνήχθημεν ἐν πλοίῳ παρακεχειμακότι ἐν τῇ νήσῳ Ἀλεξανδρίνῳ, παρασήμῳ Διοσκούροις. meta de treis mēnas anēchthēmen en ploiō parakecheimakoti en tē nēsō alexandrinō, parasēmō dioskoyrois.
12 καὶ καταχθέντες εἰς Συρακούσας ἐπεμείναμεν ἡμέρας τρεῖς, kai katachthentes eis syrakoysas epemeinamen hēmeras treis,
13 ὅθεν περιελθόντες κατηντήσαμεν εἰς Ῥήγιον. καὶ μετὰ μίαν ἡμέραν ἐπιγενομένου νότου δευτεραῖοι ἤλθομεν εἰς Ποτιόλους, hothen perielthontes katēntēsamen eis hrēgion. kai meta mian hēmeran epigenomenoy notoy deyteraioi ēlthomen eis potioloys,
14 οὗ εὑρόντες ἀδελφοὺς παρεκλήθημεν παρ’ αὐτοῖς ἐπιμεῖναι ἡμέρας ἑπτά· καὶ οὕτως εἰς τὴν Ῥώμην ἤλθαμεν. ohy ehyrontes adelphoys pareklēthēmen par’ aytois epimeinai hēmeras hepta· kai ohytōs eis tēn hrōmēn ēlthamen.
15 κἀκεῖθεν οἱ ἀδελφοὶ ἀκούσαντες τὰ περὶ ἡμῶν ἦλθαν εἰς ἀπάντησιν ἡμῖν ἄχρι Ἀππίου φόρου καὶ Τριῶν ταβερνῶν, οὓς ἰδὼν ὁ Παῦλος εὐχαριστήσας τῷ θεῷ ἔλαβε θάρσος. kakeithen ohi adelphoi akoysantes ta peri hēmōn ēlthan eis apantēsin hēmin achri appioy phoroy kai triōn tabernōn, ohys idōn ho paylos eycharistēsas tō theō elabe tharsos.
16 Ὅτε δὲ εἰσήλθομεν εἰς τὴν Ῥώμην, ἐπετράπη τῷ Παύλῳ μένειν καθ’ ἑαυτὸν σὺν τῷ φυλάσσοντι αὐτὸν στρατιώτῃ. hote de eisēlthomen eis tēn hrōmēn, epetrapē tō paylō menein kath’ heayton syn tō phylassonti ayton stratiōtē.
17 ἐγένετο δὲ μετὰ ἡμέρας τρεῖς συνκαλέσασθαι αὐτὸν τοὺς ὄντας τῶν Ἰουδαίων πρώτους· συνελθόντων δὲ αὐτῶν ἔλεγεν πρὸς αὐτούς· ἐγώ, ἄνδρες ἀδελφοί, οὐδὲν ἐναντίον ποιήσας τῷ λαῷ ἢ τοῖς ἔθεσι τοῖς πατρῴοις, δέσμιος ἐξ Ἱεροσολύμων παρεδόθην εἰς τὰς χεῖρας τῶν Ῥωμαίων, egeneto de meta hēmeras treis synkalesasthai ayton toys ontas tōn ioydaiōn prōtoys· synelthontōn de aytōn elegen pros aytoys· egō, andres adelphoi, oyden enantion poiēsas tō laō ē tois ethesi tois patrōois, desmios ex hierosolymōn paredothēn eis tas cheiras tōn hrōmaiōn,
18 οἵτινες ἀνακρίναντές με ἐβούλοντο ἀπολῦσαι διὰ τὸ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου ὑπάρχειν ἐν ἐμοί· ohitines anakrinantes me eboylonto apolysai dia to mēdemian aitian thanatoy hyparchein en emoi·
19 ἀντιλεγόντων δὲ τῶν Ἰουδαίων ἠναγκάσθην ἐπικαλέσασθαι Καίσαρα, οὐχ ὡς τοῦ ἔθνους μου ἔχων τι κατηγορεῖν. antilegontōn de tōn ioydaiōn ēnagkasthēn epikalesasthai kaisara, oych hōs toy ethnoys moy echōn ti katēgorein.
20 διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν παρεκάλεσα ὑμᾶς ἰδεῖν καὶ προσλαλῆσαι· εἵνεκεν γὰρ τῆς ἐλπίδος τοῦ Ἰσραὴλ τὴν ἅλυσιν ταύτην περίκειμαι. dia taytēn oyn tēn aitian parekalesa hymas idein kai proslalēsai· ehineken gar tēs elpidos toy israēl tēn halysin taytēn perikeimai.
21 οἱ δὲ πρὸς αὐτὸν εἶπαν, ἡμεῖς οὔτε γράμματα περὶ σοῦ ἐδεξάμεθα ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας, οὔτε παραγενόμενός τις τῶν ἀδελφῶν ἀπήγγειλεν ἢ ἐλάλησέν τι περὶ σοῦ πονηρόν. ohi de pros ayton eipan, hēmeis oyte grammata peri soy edexametha apo tēs ioydaias, oyte paragenomenos tis tōn adelphōn apēggeilen ē elalēsen ti peri soy ponēron.
22 ἀξιοῦμεν δὲ παρὰ σοῦ ἀκοῦσαι ἃ φρονεῖς, περὶ μὲν γὰρ τῆς αἱρέσεως ταύτης γνωστὸν ἡμῖν ἐστιν ὅτι πανταχοῦ ἀντιλέγεται. axioymen de para soy akoysai ha phroneis, peri men gar tēs ahireseōs taytēs gnōston hēmin estin hoti pantachoy antilegetai.
23 ταξάμενοι δὲ αὐτῷ ἡμέραν ἦλθον πρὸς αὐτὸν εἰς τὴν ξενίαν πλείονες, οἷς ἐξετίθετο διαμαρτυρόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ πείθων τε αὐτοὺς περὶ τοῦ Ἰησοῦ ἀπό τε τοῦ νόμου Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν ἀπὸ πρωῒ ἕως ἑσπέρας. taxamenoi de aytō hēmeran ēlthon pros ayton eis tēn xenian pleiones, ohis exetitheto diamartyromenos tēn basileian toy theoy peithōn te aytoys peri toy iēsoy apo te toy nomoy mōyseōs kai tōn prophētōn apo prōi heōs hesperas.
24 καὶ οἱ μὲν ἐπείθοντο τοῖς λεγομένοις, οἱ δὲ ἠπίστουν· kai ohi men epeithonto tois legomenois, ohi de ēpistoyn·
25 ἀσύμφωνοι τε ὄντες πρὸς ἀλλήλους ἀπελύοντο, εἰπόντος τοῦ Παύλου ῥῆμα ἓν ὅτι καλῶς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐλάλησεν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν asymphōnoi te ontes pros allēloys apelyonto, eipontos toy payloy hrēma hen hoti kalōs to pneyma to hagion elalēsen dia ēsaioy toy prophētoy pros toys pateras hymōn
26 λέγων, πορεύθητι πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον καὶ εἰπόν, ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ οὐ μὴ συνῆτε, καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ ἴδητε· legōn, poreythēti pros ton laon toyton kai eipon, akoē akoysete kai oy mē synēte, kai blepontes blepsete kai oy mē idēte·
27 ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶν βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν· μήποτε ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσιν καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσιν καὶ ἐπιστρέψωσιν, καὶ ἰάσομαι αὐτούς. epachynthē gar hē kardia toy laoy toytoy, kai tois ōsin bareōs ēkoysan, kai toys ophthalmoys aytōn ekammysan· mēpote idōsin tois ophthalmois kai tois ōsin akoysōsin kai tē kardia synōsin kai epistrepsōsin, kai iasomai aytoys.
28 γνωστὸν οὖν ἔστω ὑμῖν ὅτι τοῖς ἔθνεσιν ἀπεστάλη τοῦτο τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ· αὐτοὶ καὶ ἀκούσονται. gnōston oyn estō hymin hoti tois ethnesin apestalē toyto to sōtērion toy theoy· aytoi kai akoysontai.
29 Ce verset est absent du texte de cette édition.
30 Ἐνέμεινεν δὲ διετίαν ὅλην ἐν ἰδίῳ μισθώματι, καὶ ἀπεδέχετο πάντας τοὺς εἰσπορευομένους πρὸς αὐτόν, enemeinen de dietian holēn en idiō misthōmati, kai apedecheto pantas toys eisporeyomenoys pros ayton,
31 κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ καὶ διδάσκων τὰ περὶ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ μετὰ πάσης παρρησίας ἀκωλύτως. kēryssōn tēn basileian toy theoy kai didaskōn ta peri toy kyrioy iēsoy meta pasēs parrēsias akōlytōs.