1 Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ θεοῦ ἔχομεν οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς. oidamen gar hoti ean hē epigeios hēmōn oikia toy skēnoys katalythē, oikodomēn ek theoy echomen oikian acheiropoiēton aiōnion en tois oyranois.
2 καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν, τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες, kai gar en toytō stenazomen, to oikētērion hēmōn to ex oyranoy ependysasthai epipothoyntes,
3 εἴγε καὶ ἐνδυσάμενοι οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα. eige kai endysamenoi oy gymnoi ehyrethēsometha.
4 καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν βαρούμενοι, ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς. kai gar ohi ontes en tō skēnei stenazomen baroymenoi, eph’ hō oy thelomen ekdysasthai all’ ependysasthai, hina katapothē to thnēton hypo tēs zōēs.
5 ὁ δὲ κατεργασάμενος ἡμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο θεός, ὁ δοὺς ἡμῖν τὸν ἀρραβῶνα τοῦ πνεύματος. ho de katergasamenos hēmas eis ayto toyto theos, ho doys hēmin ton arrabōna toy pneymatos.
6 θαρροῦντες οὖν πάντοτε καὶ εἰδότες ὅτι ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι ἐκδημοῦμεν ἀπὸ τοῦ κυρίου, tharroyntes oyn pantote kai eidotes hoti endēmoyntes en tō sōmati ekdēmoymen apo toy kyrioy,
7 διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν οὐ διὰ εἴδους dia pisteōs gar peripatoymen oy dia eidoys
8 θαρροῦμεν δὲ καὶ εὐδοκοῦμεν μᾶλλον ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν κύριον. tharroymen de kai eydokoymen mallon ekdēmēsai ek toy sōmatos kai endēmēsai pros ton kyrion.
9 διὸ καὶ φιλοτιμούμεθα, εἴτε ἐνδημοῦντες εἴτε ἐκδημοῦντες, εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι. dio kai philotimoymetha, eite endēmoyntes eite ekdēmoyntes, eyarestoi aytō einai.
10 τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθὸν εἴτε φαῦλον. toys gar pantas hēmas phanerōthēnai dei emprosthen toy bēmatos toy christoy, hina komisētai hekastos ta dia toy sōmatos pros ha epraxen, eite agathon eite phaylon.
11 Εἰδότες οὖν τὸν φόβον τοῦ κυρίου ἀνθρώπους πείθομεν, θεῷ δὲ πεφανερώμεθα· ἐλπίζω δὲ καὶ ἐν ταῖς συνειδήσεσιν ὑμῶν πεφανερῶσθαι. eidotes oyn ton phobon toy kyrioy anthrōpoys peithomen, theō de pephanerōmetha· elpizō de kai en tais syneidēsesin hymōn pephanerōsthai.
12 οὐ γὰρ πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνομεν ὑμῖν, ἀλλὰ ἀφορμὴν διδόντες ὑμῖν καυχήματος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα ἔχητε πρὸς τοὺς ἐν προσώπῳ καυχωμένους καὶ μὴ ἐν καρδίᾳ. oy gar palin heaytoys synistanomen hymin, alla aphormēn didontes hymin kaychēmatos hyper hēmōn, hina echēte pros toys en prosōpō kaychōmenoys kai mē en kardia.
13 εἴτε γὰρ ἐξέστημεν, θεῷ· εἴτε σωφρονοῦμεν, ὑμῖν. eite gar exestēmen, theō· eite sōphronoymen, hymin.
14 ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς, hē gar agapē toy christoy synechei hēmas,
15 κρίναντας τοῦτο, ὅτι εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν· ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον· καὶ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι. krinantas toyto, hoti ehis hyper pantōn apethanen· ara ohi pantes apethanon· kai hyper pantōn apethanen hina ohi zōntes mēketi heaytois zōsin alla tō hyper aytōn apothanonti kai egerthenti.
16 ὥστε ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ νῦν οὐδένα οἴδαμεν κατὰ σάρκα· εἰ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα Χριστόν, ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν. hōste hēmeis apo toy nyn oydena oidamen kata sarka· ei kai egnōkamen kata sarka christon, alla nyn oyketi ginōskomen.
17 ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονεν καινά· hōste ei tis en christō, kainē ktisis· ta archaia parēlthen, idoy gegonen kaina·
18 τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ θεοῦ τοῦ καταλλάξαντος ἡμᾶς ἑαυτῷ διὰ Χριστοῦ καὶ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς, ta de panta ek toy theoy toy katallaxantos hēmas heaytō dia christoy kai dontos hēmin tēn diakonian tēs katallagēs,
19 ὡς ὅτι θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ, μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώματα αὐτῶν, καὶ θέμενος ἐν ἡμῖν τὸν λόγον τῆς καταλλαγῆς. hōs hoti theos ēn en christō kosmon katallassōn heaytō, mē logizomenos aytois ta paraptōmata aytōn, kai themenos en hēmin ton logon tēs katallagēs.
20 ὑπὲρ Χριστοῦ οὖν πρεσβεύομεν ὡς τοῦ θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν· δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ, καταλλάγητε τῷ θεῷ. hyper christoy oyn presbeyomen hōs toy theoy parakaloyntos di’ hēmōn· deometha hyper christoy, katallagēte tō theō.
21 τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν, ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα δικαιοσύνη θεοῦ ἐν αὐτῷ. ton mē gnonta hamartian hyper hēmōn hamartian epoiēsen, hina hēmeis genōmetha dikaiosynē theoy en aytō.