1 Λέγω δέ, ἐφ’ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου κύριος πάντων ὤν, legō de, eph’ hoson chronon ho klēronomos nēpios estin, oyden diapherei doyloy kyrios pantōn ōn,
2 ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶν καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. alla hypo epitropoys estin kai oikonomoys achri tēs prothesmias toy patros.
3 οὕτως καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἤμεθα δεδουλωμένοι· ohytōs kai hēmeis, hote ēmen nēpioi, hypo ta stoicheia toy kosmoy ēmetha dedoylōmenoi·
4 ὅτε δὲ ἦλθεν τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, hote de ēlthen to plērōma toy chronoy, exapesteilen ho theos ton yhion aytoy, genomenon ek gynaikos, genomenon hypo nomon,
5 ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν. hina toys hypo nomon exagorasē, hina tēn yhiothesian apolabōmen.
6 ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν, κρᾶζον· Ἀββᾶ ὁ πατήρ. hoti de este yhioi, exapesteilen ho theos to pneyma toy yhioy aytoy eis tas kardias hēmōn, krazon· abba ho patēr.
7 ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος ἀλλὰ υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος διὰ θεοῦ. hōste oyketi ei doylos alla yhios· ei de yhios, kai klēronomos dia theoy.
8 Ἀλλὰ τότε μὲν οὐκ εἰδότες θεὸν ἐδουλεύσατε τοῖς φύσει μὴ οὖσιν θεοῖς· alla tote men oyk eidotes theon edoyleysate tois physei mē oysin theois·
9 νῦν δὲ γνόντες θεόν, μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ θεοῦ, πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα, οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεῦσαι θέλετε; nyn de gnontes theon, mallon de gnōsthentes hypo theoy, pōs epistrephete palin epi ta asthenē kai ptōcha stoicheia, ohis palin anōthen doyleysai thelete ;
10 ἡμέρας παρατηρεῖσθε καὶ μῆνας καὶ καιροὺς καὶ ἐνιαυτούς. hēmeras paratēreisthe kai mēnas kai kairoys kai eniaytoys.
11 φοβοῦμαι ὑμᾶς μήπως εἰκῇ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς. phoboymai hymas mēpōs eikē kekopiaka eis hymas.
12 Γίνεσθε ὡς ἐγώ, ὅτι κἀγὼ ὡς ὑμεῖς, ἀδελφοί, δέομαι ὑμῶν. οὐδέν με ἠδικήσατε· ginesthe hōs egō, hoti kagō hōs hymeis, adelphoi, deomai hymōn. oyden me ēdikēsate·
13 οἴδατε δὲ ὅτι δι’ ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς εὐηγγελισάμην ὑμῖν τὸ πρότερον, oidate de hoti di’ astheneian tēs sarkos eyēggelisamēn hymin to proteron,
14 καὶ τὸν πειρασμὸν ὑμῶν ἐν τῇ σαρκί μου οὐκ ἐξουθενήσατε οὐδὲ ἐξεπτύσατε, ἀλλὰ ὡς ἄγγελον θεοῦ ἐδέξασθέ με, ὡς Χριστὸν Ἰησοῦν. kai ton peirasmon hymōn en tē sarki moy oyk exoythenēsate oyde exeptysate, alla hōs aggelon theoy edexasthe me, hōs christon iēsoyn.
15 ποῦ οὖν ὁ μακαρισμὸς ὑμῶν; μαρτυρῶ γὰρ ὑμῖν ὅτι εἰ δυνατὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐξορύξαντες ἐδώκατέ μοι. poy oyn ho makarismos hymōn ; martyrō gar hymin hoti ei dynaton toys ophthalmoys hymōn exoryxantes edōkate moi.
16 ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν; hōste echthros hymōn gegona alētheyōn hymin ;
17 ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐ καλῶς, ἀλλὰ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν, ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε. zēloysin hymas oy kalōs, alla ekkleisai hymas theloysin, hina aytoys zēloyte.
18 καλὸν δὲ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε, καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς, kalon de zēloysthai en kalō pantote, kai mē monon en tō pareinai me pros hymas,
19 τέκνα μου, οὓς πάλιν ὠδίνω μέχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν, tekna moy, ohys palin ōdinō mechris ohy morphōthē christos en hymin,
20 ἤθελον δὲ παρεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἄρτι, καὶ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου, ὅτι ἀποροῦμαι ἐν ὑμῖν. ēthelon de pareinai pros hymas arti, kai allaxai tēn phōnēn moy, hoti aporoymai en hymin.
21 Λέγετέ μοι, οἱ ὑπὸ νόμον θέλοντες εἶναι, τὸν νόμον οὐκ ἀκούετε; legete moi, ohi hypo nomon thelontes einai, ton nomon oyk akoyete ;
22 γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας. gegraptai gar hoti abraam dyo yhioys eschen, hena ek tēs paidiskēs kai hena ek tēs eleytheras.
23 ἀλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας διὰ τῆς ἐπαγγελίας. all’ ho men ek tēs paidiskēs kata sarka gegennētai, ho de ek tēs eleytheras dia tēs epaggelias.
24 ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα· αὗται γάρ εἰσιν δύο διαθῆκαι, μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλίαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν Ἄγαρ. hatina estin allēgoroymena· ahytai gar eisin dyo diathēkai, mia men apo oroys sina, eis doylian gennōsa, hētis estin agar.
25 τὸ γὰρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ· συνστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἱερουσαλήμ, δουλεύει γὰρ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς. to gar sina oros estin en tē arabia· synstoichei de tē nyn hieroysalēm, doyleyei gar meta tōn teknōn aytēs.
26 ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν· hē de anō hieroysalēm eleythera estin, hētis estin mētēr hēmōn·
27 γέγραπται γάρ, εὐφράνθητι, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα· ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα. gegraptai gar, eyphranthēti, steira hē oy tiktoysa· hrēxon kai boēson, hē oyk ōdinoysa· hoti polla ta tekna tēs erēmoy mallon ē tēs echoysēs ton andra.
28 ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, κατὰ Ἰσαὰκ ἐπαγγελίας τέκνα ἐστέ. hymeis de, adelphoi, kata isaak epaggelias tekna este.
29 ἀλλ’ ὥσπερ τότε ὁ κατὰ σάρκα γεννηθεὶς ἐδίωκεν τὸν κατὰ πνεῦμα, οὕτως καὶ νῦν. all’ hōsper tote ho kata sarka gennētheis ediōken ton kata pneyma, ohytōs kai nyn.
30 ἀλλὰ τί λέγει ἡ γραφή; ἔκβαλε τὴν παιδίσκην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς, οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσει ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης μετὰ τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας. alla ti legei hē graphē ; ekbale tēn paidiskēn kai ton yhion aytēs, oy gar mē klēronomēsei ho yhios tēs paidiskēs meta toy yhioy tēs eleytheras.
31 διό, ἀδελφοί, οὐκ ἐσμὲν παιδίσκης τέκνα ἀλλὰ τῆς ἐλευθέρας. dio, adelphoi, oyk esmen paidiskēs tekna alla tēs eleytheras.