1 Οὐδὲν ἄρα νῦν κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. oyden ara nyn katakrima tois en christō iēsoy.
2 ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσέν σε ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου. ho gar nomos toy pneymatos tēs zōēs en christō iēsoy ēleytherōsen se apo toy nomoy tēs hamartias kai toy thanatoy.
3 τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκός, ὁ θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινεν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί, to gar adynaton toy nomoy, en hō ēsthenei dia tēs sarkos, ho theos ton heaytoy yhion pempsas en homoiōmati sarkos hamartias kai peri hamartias katekrinen tēn hamartian en tē sarki,
4 ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα. hina to dikaiōma toy nomoy plērōthē en hēmin tois mē kata sarka peripatoysin alla kata pneyma.
5 οἱ γὰρ κατὰ σάρκα ὄντες τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν, οἱ δὲ κατὰ πνεῦμα τὰ τοῦ πνεύματος. ohi gar kata sarka ontes ta tēs sarkos phronoysin, ohi de kata pneyma ta toy pneymatos.
6 τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνατος, τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωὴ καὶ εἰρήνη· to gar phronēma tēs sarkos thanatos, to de phronēma toy pneymatos zōē kai eirēnē·
7 διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς θεόν, τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται, οὐδὲ γὰρ δύναται· dioti to phronēma tēs sarkos echthra eis theon, tō gar nomō toy theoy oych hypotassetai, oyde gar dynatai·
8 οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται. ohi de en sarki ontes theō aresai oy dynantai.
9 ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ ἀλλὰ ἐν πνεύματι, εἴπερ πνεῦμα θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν. εἰ δέ τις πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει, οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ. hymeis de oyk este en sarki alla en pneymati, eiper pneyma theoy oikei en hymin. ei de tis pneyma christoy oyk echei, ohytos oyk estin aytoy.
10 εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν, τὸ μὲν σῶμα νεκρὸν διὰ ἁμαρτίαν, τὸ δὲ πνεῦμα ζωὴ διὰ δικαιοσύνην. ei de christos en hymin, to men sōma nekron dia hamartian, to de pneyma zōē dia dikaiosynēn.
11 εἰ δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος τὸν Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἰκεῖ ἐν ὑμῖν, ὁ ἐγείρας ἐκ νεκρῶν Χριστὸν Ἰησοῦν ζῳοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν. ei de to pneyma toy egeirantos ton iēsoyn ek nekrōn oikei en hymin, ho egeiras ek nekrōn christon iēsoyn zōopoiēsei kai ta thnēta sōmata hymōn dia toy enoikoyntos aytoy pneymatos en hymin.
12 Ἄρα οὖν, ἀδελφοί, ὀφειλέται ἐσμέν, οὐ τῇ σαρκὶ τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν· ara oyn, adelphoi, opheiletai esmen, oy tē sarki toy kata sarka zēn·
13 εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε μέλλετε ἀποθνῄσκειν, εἰ δὲ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε ζήσεσθε. ei gar kata sarka zēte mellete apothnēskein, ei de pneymati tas praxeis toy sōmatos thanatoyte zēsesthe.
14 ὅσοι γὰρ πνεύματι θεοῦ ἄγονται, οὗτοι υἱοὶ εἰσιν θεοῦ. hosoi gar pneymati theoy agontai, ohytoi yhioi eisin theoy.
15 οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλίας πάλιν εἰς φόβον, ἀλλὰ ἐλάβετε πνεῦμα υἱοθεσίας, ἐν ᾧ κράζομεν, Ἀββᾶ ὁ πατήρ· oy gar elabete pneyma doylias palin eis phobon, alla elabete pneyma yhiothesias, en hō krazomen, abba ho patēr·
16 αὐτὸ τὸ πνεῦμα συνμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν ὅτι ἐσμὲν τέκνα θεοῦ. ayto to pneyma synmartyrei tō pneymati hēmōn hoti esmen tekna theoy.
17 εἰ δὲ τέκνα, καὶ κληρονόμοι· κληρονόμοι μὲν θεοῦ, συνκληρονόμοι δὲ Χριστοῦ, εἴπερ συνπάσχομεν ἵνα καὶ συνδοξασθῶμεν. ei de tekna, kai klēronomoi· klēronomoi men theoy, synklēronomoi de christoy, eiper synpaschomen hina kai syndoxasthōmen.
18 Λογίζομαι γὰρ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς. logizomai gar hoti oyk axia ta pathēmata toy nyn kairoy pros tēn melloysan doxan apokalyphthēnai eis hēmas.
19 ἡ γὰρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ θεοῦ ἀπεκδέχεται· hē gar apokaradokia tēs ktiseōs tēn apokalypsin tōn yhiōn toy theoy apekdechetai·
20 τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη, οὐχ ἑκοῦσα ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα, ἐφ’ ἐλπίδι tē gar mataiotēti hē ktisis hypetagē, oych hekoysa alla dia ton hypotaxanta, eph’ elpidi
21 διότι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλίας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ θεοῦ. dioti kai aytē hē ktisis eleytherōthēsetai apo tēs doylias tēs phthoras eis tēn eleytherian tēs doxēs tōn teknōn toy theoy.
22 οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν· oidamen gar hoti pasa hē ktisis systenazei kai synōdinei achri toy nyn·
23 οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ πνεύματος ἔχοντες ἡμεῖς καὶ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι, τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν. oy monon de, alla kai aytoi tēn aparchēn toy pneymatos echontes hēmeis kai aytoi en heaytois stenazomen yhiothesian apekdechomenoi, tēn apolytrōsin toy sōmatos hēmōn.
24 τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐσώθημεν· ἐλπὶς δὲ βλεπομένη οὐκ ἔστιν ἐλπίς· ὃ γὰρ βλέπει τίς, τί καὶ ἐλπίζει; tē gar elpidi esōthēmen· elpis de blepomenē oyk estin elpis· ho gar blepei tis, ti kai elpizei ;
25 εἰ δὲ ὃ οὐ βλέπομεν ἐλπίζομεν, δι’ ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα. ei de ho oy blepomen elpizomen, di’ hypomonēs apekdechometha.
26 Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ πνεῦμα συναντιλαμβάνεται τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν· τὸ γὰρ τί προσευξώμεθα καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει στεναγμοῖς ἀλαλήτοις· hōsaytōs de kai to pneyma synantilambanetai tē astheneia hēmōn· to gar ti proseyxōmetha katho dei oyk oidamen, alla ayto to pneyma hyperentygchanei stenagmois alalētois·
27 ὁ δὲ ἐραυνῶν τὰς καρδίας οἶδεν τί τὸ φρόνημα τοῦ πνεύματος, ὅτι κατὰ θεὸν ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἁγίων. ho de eraynōn tas kardias oiden ti to phronēma toy pneymatos, hoti kata theon entygchanei hyper hagiōn.
28 οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσιν τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν. oidamen de hoti tois agapōsin ton theon panta synergei eis agathon, tois kata prothesin klētois oysin.
29 ὅτι οὓς προέγνω, καὶ προώρισεν συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς· hoti ohys proegnō, kai proōrisen symmorphoys tēs eikonos toy yhioy aytoy, eis to einai ayton prōtotokon en pollois adelphois·
30 οὓς δὲ προώρισεν, τούτους καὶ ἐκάλεσεν· καὶ οὓς ἐκάλεσεν, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν· οὓς δὲ ἐδικαίωσεν, τούτους καὶ ἐδόξασεν. ohys de proōrisen, toytoys kai ekalesen· kai ohys ekalesen, toytoys kai edikaiōsen· ohys de edikaiōsen, toytoys kai edoxasen.
31 Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα; εἰ ὁ θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ’ ἡμῶν; ti oyn eroymen pros tayta ; ei ho theos hyper hēmōn, tis kath’ hēmōn ;
32 ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν, πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται; hos ge toy idioy yhioy oyk epheisato, alla hyper hēmōn pantōn paredōken ayton, pōs oychi kai syn aytō ta panta hēmin charisetai ;
33 τίς ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν θεοῦ; θεὸς ὁ δικαιῶν· tis egkalesei kata eklektōn theoy ; theos ho dikaiōn·
34 τίς ὁ κατακρινῶν; Χριστὸς Ἰησοῦς ὁ ἀποθανών, μᾶλλον δὲ ἐγερθείς, ὃς ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ, ὃς καὶ ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν. tis ho katakrinōn ; christos iēsoys ho apothanōn, mallon de egertheis, hos estin en dexia toy theoy, hos kai entygchanei hyper hēmōn.
35 τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; tis hēmas chōrisei apo tēs agapēs toy christoy ; thlipsis ē stenochōria ē diōgmos ē limos ē gymnotēs ē kindynos ē machaira ;
36 καθὼς γέγραπται ὅτι ἕνεκεν σοῦ θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν, ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς. kathōs gegraptai hoti heneken soy thanatoymetha holēn tēn hēmeran, elogisthēmen hōs probata sphagēs.
37 ἀλλ’ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς. all’ en toytois pasin hypernikōmen dia toy agapēsantos hēmas.
38 πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε δυνάμεις pepeismai gar hoti oyte thanatos oyte zōē oyte aggeloi oyte archai oyte enestōta oyte mellonta oyte dynameis
39 οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν. oyte hypsōma oyte bathos oyte tis ktisis hetera dynēsetai hēmas chōrisai apo tēs agapēs toy theoy tēs en christō iēsoy tō kyriō hēmōn.