1 Καὶ ἤρξατο αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς λαλεῖν. ἀμπελῶνα ἄνθρωπος ἐφύτευσεν, καὶ περιέθηκεν φραγμὸν καὶ ὤρυξεν ὑπολήνιον καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον, καὶ ἐξέδετο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. kai ērxato aytois en parabolais lalein. ampelōna anthrōpos ephyteysen, kai periethēken phragmon kai ōryxen hypolēnion kai ōkodomēsen pyrgon, kai exedeto ayton geōrgois, kai apedēmēsen.
2 καὶ ἀπέστειλεν πρὸς τοὺς γεωργοὺς τῷ καιρῷ δοῦλον, ἵνα παρὰ τῶν γεωργῶν λάβῃ ἀπὸ τῶν καρπῶν τοῦ ἀμπελῶνος· kai apesteilen pros toys geōrgoys tō kairō doylon, hina para tōn geōrgōn labē apo tōn karpōn toy ampelōnos·
3 καὶ λαβόντες αὐτὸν ἔδειραν καὶ ἀπέστειλαν κενόν. kai labontes ayton edeiran kai apesteilan kenon.
4 καὶ πάλιν ἀπέστειλεν πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον· κἀκεῖνον ἐκεφαλίωσαν καὶ ἠτίμασαν. kai palin apesteilen pros aytoys allon doylon· kakeinon ekephaliōsan kai ētimasan.
5 καὶ ἄλλον ἀπέστειλεν· κἀκεῖνον ἀπέκτειναν, καὶ πολλοὺς ἄλλους, οὓς μὲν δέροντες, οὓς δὲ ἀποκτέννοντες. kai allon apesteilen· kakeinon apekteinan, kai polloys alloys, ohys men derontes, ohys de apoktennontes.
6 ἔτι ἕνα εἶχεν, υἱὸν ἀγαπητόν· ἀπέστειλεν αὐτὸν ἔσχατον πρὸς αὐτοὺς λέγων ὅτι ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. eti hena eichen, yhion agapēton· apesteilen ayton eschaton pros aytoys legōn hoti entrapēsontai ton yhion moy.
7 ἐκεῖνοι δὲ οἱ γεωργοὶ πρὸς ἑαυτοὺς εἶπαν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσται ἡ κληρονομία. ekeinoi de ohi geōrgoi pros heaytoys eipan hoti ohytos estin ho klēronomos· deyte apokteinōmen ayton, kai hēmōn estai hē klēronomia.
8 καὶ λαβόντες ἀπέκτειναν αὐτόν, καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος. kai labontes apekteinan ayton, kai exebalon ayton exō toy ampelōnos.
9 τί ποιήσει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος; ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργούς, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις. ti poiēsei ho kyrios toy ampelōnos ; eleysetai kai apolesei toys geōrgoys, kai dōsei ton ampelōna allois.
10 οὐδὲ τὴν γραφὴν ταύτην ἀνέγνωτε· λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· oyde tēn graphēn taytēn anegnōte· lithon hon apedokimasan ohi oikodomoyntes, ohytos egenēthē eis kephalēn gōnias·
11 παρὰ κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστιν θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν; para kyrioy egeneto ahytē kai estin thaymastē en ophthalmois hēmōn ;
12 καὶ ἐζήτουν αὐτὸν κρατῆσαι, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν ὄχλον· ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἶπεν. καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον. kai ezētoyn ayton kratēsai, kai ephobēthēsan ton ochlon· egnōsan gar hoti pros aytoys tēn parabolēn eipen. kai aphentes ayton apēlthon.
13 Καὶ ἀποστέλλουσιν πρὸς αὐτόν τινας τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν Ἡρῳδιανῶν ἵνα αὐτὸν ἀγρεύσωσιν λόγῳ. kai apostelloysin pros ayton tinas tōn pharisaiōn kai tōn hērōdianōn hina ayton agreysōsin logō.
14 καὶ ἐλθόντες λέγουσιν αὐτῷ· διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐπ’ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ θεοῦ διδάσκεις· ἔξεστιν κῆνσον Καίσαρι δοῦναι ἢ οὔ; δῶμεν ἢ μὴ δῶμεν; kai elthontes legoysin aytō· didaskale, oidamen hoti alēthēs ei kai oy melei soi peri oydenos· oy gar blepeis eis prosōpon anthrōpōn, all’ ep’ alētheias tēn hodon toy theoy didaskeis· exestin kēnson kaisari doynai ē oy ; dōmen ē mē dōmen ;
15 ὁ δὲ ἰδὼν αὐτῶν τὴν ὑπόκρισιν εἶπεν αὐτοῖς· τί με πειράζετε; φέρετέ μοι δηνάριον ἵνα ἴδω. ho de idōn aytōn tēn hypokrisin eipen aytois· ti me peirazete ; pherete moi dēnarion hina idō.
16 οἱ δὲ ἤνεγκαν. καὶ λέγει αὐτοῖς· τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή; οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· Καίσαρος. ohi de ēnegkan. kai legei aytois· tinos hē eikōn ahytē kai hē epigraphē ; ohi de eipan aytō· kaisaros.
17 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὰ Καίσαρος ἀπόδοτε Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ. καὶ ἐξεθαύμαζον ἐπ’ αὐτῷ. ho de iēsoys eipen aytois· ta kaisaros apodote kaisari kai ta toy theoy tō theō. kai exethaymazon ep’ aytō.
18 Καὶ ἔρχονται Σαδδουκαῖοι πρὸς αὐτόν, οἵτινες λέγουσιν ἀνάστασιν μὴ εἶναι, καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες· kai erchontai saddoykaioi pros ayton, ohitines legoysin anastasin mē einai, kai epērōtōn ayton legontes·
19 διδάσκαλε, Μωϋσῆς ἔγραψεν ἡμῖν ὅτι ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ καὶ καταλίπῃ γυναῖκα καὶ μὴ ἀφῇ τέκνον, ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ. didaskale, mōysēs egrapsen hēmin hoti ean tinos adelphos apothanē kai katalipē gynaika kai mē aphē teknon, hina labē ho adelphos aytoy tēn gynaika kai exanastēsē sperma tō adelphō aytoy.
20 ἑπτὰ ἀδελφοὶ ἦσαν· καὶ ὁ πρῶτος ἔλαβεν γυναῖκα, καὶ ἀποθνῄσκων οὐκ ἀφῆκεν σπέρμα. hepta adelphoi ēsan· kai ho prōtos elaben gynaika, kai apothnēskōn oyk aphēken sperma.
21 καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν μὴ καταλιπὼν σπέρμα· καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως· kai ho deyteros elaben aytēn, kai apethanen mē katalipōn sperma· kai ho tritos hōsaytōs·
22 καὶ οἱ ἑπτὰ οὐκ ἀφῆκαν σπέρμα. ἔσχατον πάντων καὶ ἡ γυνὴ ἀπέθανεν. kai ohi hepta oyk aphēkan sperma. eschaton pantōn kai hē gynē apethanen.
23 ἐν τῇ ἀναστάσει, ὅταν ἀναστῶσιν, τίνος αὐτῶν ἔσται γυνή; οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχον αὐτὴν γυναῖκα. en tē anastasei, hotan anastōsin, tinos aytōn estai gynē ; ohi gar hepta eschon aytēn gynaika.
24 ἔφη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· οὐ διὰ τοῦτο πλανᾶσθε μὴ εἰδότες τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ; ephē aytois ho iēsoys· oy dia toyto planasthe mē eidotes tas graphas mēde tēn dynamin toy theoy ;
25 ὅταν γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀναστῶσιν, οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται, ἀλλ’ εἰσὶν ὡς ἄγγελοι ἐν τοῖς οὐρανοῖς. hotan gar ek nekrōn anastōsin, oyte gamoysin oyte gamizontai, all’ eisin hōs aggeloi en tois oyranois.
26 περὶ δὲ τῶν νεκρῶν, ὅτι ἐγείρονται οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῇ βίβλῳ Μωϋσέως ἐπὶ τοῦ βάτου πῶς εἶπεν αὐτῷ ὁ θεὸς λέγων· ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ; peri de tōn nekrōn, hoti egeirontai oyk anegnōte en tē biblō mōyseōs epi toy batoy pōs eipen aytō ho theos legōn· egō ho theos abraam kai ho theos isaak kai ho theos iakōb ;
27 οὐκ ἔστιν θεὸς νεκρῶν ἀλλὰ ζώντων. πολὺ πλανᾶσθε. oyk estin theos nekrōn alla zōntōn. poly planasthe.
28 Καὶ προσελθὼν εἷς τῶν γραμματέων, ἀκούσας αὐτῶν συζητούντων, ἰδὼν ὅτι καλῶς ἀπεκρίθη αὐτοῖς, ἐπηρώτησεν αὐτόν· ποία ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη πάντων; kai proselthōn ehis tōn grammateōn, akoysas aytōn syzētoyntōn, idōn hoti kalōs apekrithē aytois, epērōtēsen ayton· poia estin entolē prōtē pantōn ;
29 ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς ὅτι πρώτη ἐστίν· ἄκουε Ἰσραήλ, κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν, apekrithē ho iēsoys hoti prōtē estin· akoye israēl, kyrios ho theos hēmōn kyrios ehis estin,
30 καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. kai agapēseis kyrion ton theon soy ex holēs tēs kardias soy kai ex holēs tēs psychēs soy kai ex holēs tēs dianoias soy kai ex holēs tēs ischyos soy.
31 δευτέρα αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν. deytera ahytē· agapēseis ton plēsion soy hōs seayton. meizōn toytōn allē entolē oyk estin.
32 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς· καλῶς, διδάσκαλε, ἐπ’ ἀληθείας εἶπες ὅτι εἷς ἐστιν καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ· kai eipen aytō ho grammateys· kalōs, didaskale, ep’ alētheias eipes hoti ehis estin kai oyk estin allos plēn aytoy·
33 καὶ τὸ ἀγαπᾶν αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς συνέσεως καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος καὶ τὸ ἀγαπᾶν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν περισσότερόν ἐστιν πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τῶν θυσιῶν. kai to agapan ayton ex holēs tēs kardias kai ex holēs tēs syneseōs kai ex holēs tēs ischyos kai to agapan ton plēsion hōs heayton perissoteron estin pantōn tōn holokaytōmatōn kai tōn thysiōn.
34 καὶ ὁ Ἰησοῦς ἰδὼν αὐτὸν ὅτι νουνεχῶς ἀπεκρίθη, εἶπεν αὐτῷ· οὐ μακρὰν εἶ ἀπὸ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ. καὶ οὐδεὶς οὐκέτι ἐτόλμα αὐτὸν ἐπερωτῆσαι. kai ho iēsoys idōn ayton hoti noynechōs apekrithē, eipen aytō· oy makran ei apo tēs basileias toy theoy. kai oydeis oyketi etolma ayton eperōtēsai.
35 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἔλεγεν διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ· πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ Χριστὸς υἱὸς Δαυείδ ἐστιν; kai apokritheis ho iēsoys elegen didaskōn en tō hierō· pōs legoysin ohi grammateis hoti ho christos yhios dayeid estin ;
36 αὐτὸς Δαυεὶδ εἶπεν ἐν τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ· εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. aytos dayeid eipen en tō pneymati tō hagiō· eipen ho kyrios tō kyriō moy· kathoy ek dexiōn moy heōs an thō toys echthroys soy hypopodion tōn podōn soy.
37 αὐτὸς Δαυεὶδ λέγει αὐτὸν κύριον, καὶ πόθεν αὐτοῦ ἐστιν υἱός; καὶ ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουεν αὐτοῦ ἡδέως. aytos dayeid legei ayton kyrion, kai pothen aytoy estin yhios ; kai ho polys ochlos ēkoyen aytoy hēdeōs.
38 Καὶ ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ ἔλεγεν· βλέπετε ἀπὸ τῶν γραμματέων τῶν θελόντων ἐν στολαῖς περιπατεῖν καὶ ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς kai en tē didachē aytoy elegen· blepete apo tōn grammateōn tōn thelontōn en stolais peripatein kai aspasmoys en tais agorais
39 καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις· kai prōtokathedrias en tais synagōgais kai prōtoklisias en tois deipnois·
40 οἱ κατεσθίοντες τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι, οὗτοι λήμψονται περισσότερον κρίμα. ohi katesthiontes tas oikias tōn chērōn kai prophasei makra proseychomenoi, ohytoi lēmpsontai perissoteron krima.
41 Καὶ καθίσας κατέναντι τοῦ γαζοφυλακίου ἐθεώρει πῶς ὁ ὄχλος βάλλει χαλκὸν εἰς τὸ γαζοφυλάκιον· καὶ πολλοὶ πλούσιοι ἔβαλλον πολλά, kai kathisas katenanti toy gazophylakioy etheōrei pōs ho ochlos ballei chalkon eis to gazophylakion· kai polloi ploysioi eballon polla,
42 καὶ ἐλθοῦσα μία χήρα πτωχὴ ἔβαλεν λεπτὰ δύο, ὅ ἐστιν κοδράντης. kai elthoysa mia chēra ptōchē ebalen lepta dyo, ho estin kodrantēs.
43 καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχὴ πλεῖον πάντων βέβληκεν τῶν βαλλόντων εἰς τὸ γαζοφυλάκιον· kai proskalesamenos toys mathētas aytoy eipen aytois· amēn legō hymin hoti hē chēra ahytē hē ptōchē pleion pantōn beblēken tōn ballontōn eis to gazophylakion·
44 πάντες γὰρ ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον, αὕτη δὲ ἐκ τῆς ὑστερήσεως αὐτῆς πάντα ὅσα εἶχεν ἔβαλεν, ὅλον τὸν βίον αὐτῆς. pantes gar ek toy perisseyontos aytois ebalon, ahytē de ek tēs hysterēseōs aytēs panta hosa eichen ebalen, holon ton bion aytēs.