1 Χριστοῦ οὖν παθόντος σαρκὶ καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε, ὅτι ὁ παθὼν σαρκὶ πέπαυται ἁμαρτίας, christoy oyn pathontos sarki kai hymeis tēn aytēn ennoian hoplisasthe, hoti ho pathōn sarki pepaytai hamartias,
2 εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις ἀλλὰ θελήματι θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον. eis to mēketi anthrōpōn epithymiais alla thelēmati theoy ton epiloipon en sarki biōsai chronon.
3 ἀρκετὸς γὰρ ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τὸ βούλημα τῶν ἐθνῶν κατειργάσθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις, καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρίαις. arketos gar ho parelēlythōs chronos to boylēma tōn ethnōn kateirgasthai, peporeymenoys en aselgeiais, epithymiais, oinophlygiais, kōmois, potois, kai athemitois eidōlolatriais.
4 ἐν ᾧ ξενίζονται μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες· en hō xenizontai mē syntrechontōn hymōn eis tēn aytēn tēs asōtias anachysin, blasphēmoyntes·
5 οἳ ἀποδώσουσιν λόγον τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. ohi apodōsoysin logon tō hetoimōs echonti krinai zōntas kai nekroys.
6 εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκὶ ζῶσι δὲ κατὰ θεὸν πνεύματι. eis toyto gar kai nekrois eyēggelisthē hina krithōsi men kata anthrōpoys sarki zōsi de kata theon pneymati.
7 Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικεν. σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς προσευχάς· pantōn de to telos ēggiken. sōphronēsate oyn kai nēpsate eis proseychas·
8 πρὸ πάντων τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι ἀγάπη καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν· pro pantōn tēn eis heaytoys agapēn ektenē echontes, hoti agapē kalyptei plēthos hamartiōn·
9 φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμοῦ· philoxenoi eis allēloys aney goggysmoy·
10 ἕκαστος καθὼς ἔλαβεν χάρισμα, εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος θεοῦ. hekastos kathōs elaben charisma, eis heaytoys ayto diakonoyntes hōs kaloi oikonomoi poikilēs charitos theoy.
11 εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος ἧς χορηγεῖ ὁ θεός· ἵνα ἐν πᾶσιν δοξάζηται ὁ θεὸς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. ei tis lalei, hōs logia theoy· ei tis diakonei, hōs ex ischyos hēs chorēgei ho theos· hina en pasin doxazētai ho theos dia iēsoy christoy, hō estin hē doxa kai to kratos eis toys aiōnas tōn aiōnōn· amēn.
12 Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος, agapētoi, mē xenizesthe tē en hymin pyrōsei pros peirasmon hymin ginomenē hōs xenoy hymin symbainontos,
13 ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασιν χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι. alla katho koinōneite tois toy christoy pathēmasin chairete, hina kai en tē apokalypsei tēs doxēs aytoy charēte agalliōmenoi.
14 εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ, μακάριοι, ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ τὸ τοῦ θεοῦ πνεῦμα ἐφ’ ὑμᾶς ἀναπαύεται. ei oneidizesthe en onomati christoy, makarioi, hoti to tēs doxēs kai to toy theoy pneyma eph’ hymas anapayetai.
15 μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοποιὸς ἢ ὡς ἀλλοτριεπίσκοπος· mē gar tis hymōn paschetō hōs phoneys ē kleptēs ē kakopoios ē hōs allotriepiskopos·
16 εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν θεὸν ἐν τῷ ὀνόματι τούτῳ. ei de hōs christianos, mē aischynesthō, doxazetō de ton theon en tō onomati toytō.
17 ὅτι καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρίμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ· εἰ δὲ πρῶτον ἀφ’ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ θεοῦ εὐαγγελίῳ; hoti kairos toy arxasthai to krima apo toy oikoy toy theoy· ei de prōton aph’ hēmōn, ti to telos tōn apeithoyntōn tō toy theoy eyaggeliō ;
18 καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται; kai ei ho dikaios molis sōzetai, ho asebēs kai hamartōlos poy phaneitai ;
19 ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ πιστῷ κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ. hōste kai ohi paschontes kata to thelēma toy theoy pistō ktistē paratithesthōsan tas psychas aytōn en agathopoiia.