1 Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ θεοῦ, παραστῆσαι τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν ἁγίαν τῷ θεῷ εὐάρεστον, τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν· parakalō oyn hymas, adelphoi, dia tōn oiktirmōn toy theoy, parastēsai ta sōmata hymōn thysian zōsan hagian tō theō eyareston, tēn logikēn latreian hymōn·
2 καὶ μὴ συνσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον. kai mē synschēmatizesthe tō aiōni toytō, alla metamorphoysthe tē anakainōsei toy noos, eis to dokimazein hymas ti to thelēma toy theoy, to agathon kai eyareston kai teleion.
3 λέγω γὰρ διὰ τῆς χάριτος τῆς δοθείσης μοι παντὶ τῷ ὄντι ἐν ὑμῖν μὴ ὑπερφρονεῖν παρ’ ὃ δεῖ φρονεῖν, ἀλλὰ φρονεῖν εἰς τὸ σωφρονεῖν, ἑκάστῳ ὡς ὁ θεὸς ἐμέρισεν μέτρον πίστεως. legō gar dia tēs charitos tēs dotheisēs moi panti tō onti en hymin mē hyperphronein par’ ho dei phronein, alla phronein eis to sōphronein, hekastō hōs ho theos emerisen metron pisteōs.
4 καθάπερ γὰρ ἐν ἑνὶ σώματι πολλὰ μέλη ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν, kathaper gar en heni sōmati polla melē echomen, ta de melē panta oy tēn aytēn echei praxin,
5 οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, τὸ δὲ καθ’ εἷς ἀλλήλων μέλη, ohytōs ohi polloi hen sōma esmen en christō, to de kath’ ehis allēlōn melē,
6 ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα· εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως, echontes de charismata kata tēn charin tēn dotheisan hēmin diaphora· eite prophēteian, kata tēn analogian tēs pisteōs,
7 εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων ἐν τῇ διδασκαλίᾳ· eite diakonian, en tē diakonia, eite ho didaskōn en tē didaskalia·
8 εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει· ὁ μεταδιδοὺς ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν ἐν ἱλαρότητι. eite ho parakalōn, en tē paraklēsei· ho metadidoys en haplotēti, ho proistamenos en spoydē, ho eleōn en hilarotēti.
9 Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ, hē agapē anypokritos. apostygoyntes to ponēron, kollōmenoi tō agathō,
10 τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, tē philadelphia eis allēloys philostorgoi, tē timē allēloys proēgoymenoi,
11 τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ κυρίῳ δουλεύοντες, tē spoydē mē oknēroi, tō pneymati zeontes, tō kyriō doyleyontes,
12 τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, tē elpidi chairontes, tē thlipsei hypomenontes, tē proseychē proskarteroyntes,
13 ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες. tais chreiais tōn hagiōn koinōnoyntes, tēn philoxenian diōkontes.
14 εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε. eylogeite toys diōkontas hymas, eylogeite kai mē katarasthe.
15 χαίρειν μετὰ χαιρόντων, κλαίειν μετὰ κλαιόντων. chairein meta chairontōn, klaiein meta klaiontōn.
16 τὸ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες, μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι. μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ’ ἑαυτοῖς. to ayto eis allēloys phronoyntes, mē ta hypsēla phronoyntes alla tois tapeinois synapagomenoi. mē ginesthe phronimoi par’ heaytois.
17 μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες· προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων· mēdeni kakon anti kakoy apodidontes· pronooymenoi kala enōpion pantōn anthrōpōn·
18 εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες· ei dynaton, to ex hymōn meta pantōn anthrōpōn eirēneyontes·
19 μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ, γέγραπται γάρ, ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει κύριος. mē heaytoys ekdikoyntes, agapētoi, alla dote topon tē orgē, gegraptai gar, emoi ekdikēsis, egō antapodōsō, legei kyrios.
20 ἀλλὰ ἐὰν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν· ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. alla ean peina ho echthros soy, psōmize ayton· ean dipsa, potize ayton· toyto gar poiōn anthrakas pyros sōreyseis epi tēn kephalēn aytoy.
21 μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν. mē nikō hypo toy kakoy, alla nika en tō agathō to kakon.