1 Καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι καὶ Σαδδουκαῖοι πειράζοντες ἐπηρώτησαν αὐτὸν σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτοῖς. kai proselthontes ohi pharisaioi kai saddoykaioi peirazontes epērōtēsan ayton sēmeion ek toy oyranoy epideixai aytois.
2 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, [ὀψίας γενομένης λέγετε· εὐδία, πυρράζει γὰρ ὁ οὐρανός· ho de apokritheis eipen aytois, [opsias genomenēs legete· eydia, pyrrazei gar ho oyranos·
3 καὶ πρωΐ· σήμερον χειμών, πυρράζει γὰρ στυγνάζων ὁ οὐρανός. τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθε;] kai prōi· sēmeron cheimōn, pyrrazei gar stygnazōn ho oyranos. to men prosōpon toy oyranoy ginōskete diakrinein, ta de sēmeia tōn kairōn oy dynasthe ;]
4 γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ. καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἀπῆλθεν. genea ponēra kai moichalis sēmeion epizētei, kai sēmeion oy dothēsetai aytē ei mē to sēmeion iōna. kai katalipōn aytoys apēlthen.
5 Καὶ ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ εἰς τὸ πέραν ἐπελάθοντο ἄρτους λαβεῖν. kai elthontes ohi mathētai eis to peran epelathonto artoys labein.
6 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ὁρᾶτε καὶ προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων. ho de iēsoys eipen aytois· horate kai prosechete apo tēs zymēs tōn pharisaiōn kai saddoykaiōn.
7 οἱ δὲ διελογίζοντο ἐν ἑαυτοῖς λέγοντες ὅτι ἄρτους οὐκ ἐλάβομεν. ohi de dielogizonto en heaytois legontes hoti artoys oyk elabomen.
8 γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· τί διαλογίζεσθε ἐν ἑαυτοῖς, ὀλιγόπιστοι, ὅτι ἄρτους οὐκ ἐλάβετε; gnoys de ho iēsoys eipen· ti dialogizesthe en heaytois, oligopistoi, hoti artoys oyk elabete ;
9 οὔπω νοεῖτε, οὐδὲ μνημονεύετε τοὺς πέντε ἄρτους τῶν πεντακισχιλίων καὶ πόσους κοφίνους ἐλάβετε; oypō noeite, oyde mnēmoneyete toys pente artoys tōn pentakischiliōn kai posoys kophinoys elabete ;
10 οὐδὲ τοὺς ἑπτὰ ἄρτους τῶν τετρακισχιλίων καὶ πόσας σπυρίδας ἐλάβετε; oyde toys hepta artoys tōn tetrakischiliōn kai posas spyridas elabete ;
11 πῶς οὐ νοεῖτε ὅτι οὐ περὶ ἄρτων εἶπον ὑμῖν; προσέχετε δὲ ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων. pōs oy noeite hoti oy peri artōn eipon hymin ; prosechete de apo tēs zymēs tōn pharisaiōn kai saddoykaiōn.
12 τότε συνῆκαν ὅτι οὐκ εἶπεν προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς διδαχῆς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων. tote synēkan hoti oyk eipen prosechein apo tēs zymēs tōn pharisaiōn kai saddoykaiōn, alla apo tēs didachēs tōn pharisaiōn kai saddoykaiōn.
13 Ἐλθὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων· τίνα λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; elthōn de ho iēsoys eis ta merē kaisareias tēs philippoy ērōta toys mathētas aytoy legōn· tina legoysin ohi anthrōpoi einai ton yhion toy anthrōpoy ;
14 οἱ δὲ εἶπαν· οἱ μὲν Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ Ἡλείαν, ἕτεροι δὲ Ἰερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν. ohi de eipan· ohi men iōannēn ton baptistēn, alloi de hēleian, heteroi de ieremian ē hena tōn prophētōn.
15 λέγει αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; legei aytois· hymeis de tina me legete einai ;
16 ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπεν· σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος. apokritheis de simōn petros eipen· sy ei ho christos ho yhios toy theoy toy zōntos.
17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέν σοι ἀλλ’ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. apokritheis de ho iēsoys eipen aytō· makarios ei, simōn bariōna, hoti sarx kai ahima oyk apekalypsen soi all’ ho patēr moy ho en tois oyranois.
18 κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς. kagō de soi legō hoti sy ei petros, kai epi taytē tē petra oikodomēsō moy tēn ekklēsian, kai pylai hadoy oy katischysoysin aytēs.
19 δώσω σοι τὰς κλεῖδας τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς. dōsō soi tas kleidas tēs basileias tōn oyranōn, kai ho ean dēsēs epi tēs gēs estai dedemenon en tois oyranois, kai ho ean lysēs epi tēs gēs estai lelymenon en tois oyranois.
20 τότε διεστείλατο τοῖς μαθηταῖς ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός. tote diesteilato tois mathētais hina mēdeni eipōsin hoti aytos estin ho christos.
21 Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι δεῖ αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν καὶ πολλὰ παθεῖν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων καὶ ἀποκτανθῆναι καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι. apo tote ērxato ho iēsoys deiknyein tois mathētais aytoy hoti dei ayton eis hierosolyma apelthein kai polla pathein apo tōn presbyterōn kai archiereōn kai grammateōn kai apoktanthēnai kai tē tritē hēmera egerthēnai.
22 καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Πέτρος ἤρξατο ἐπιτιμᾶν αὐτῷ λέγων· ἵλεώς σοι, κύριε· οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο. kai proslabomenos ayton ho petros ērxato epitiman aytō legōn· hileōs soi, kyrie· oy mē estai soi toyto.
23 ὁ δὲ στραφεὶς εἶπεν τῷ Πέτρῳ· ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· σκάνδαλον εἶ ἐμοῦ, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων. ho de strapheis eipen tō petrō· hypage opisō moy, satana· skandalon ei emoy, hoti oy phroneis ta toy theoy alla ta tōn anthrōpōn.
24 Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι. tote ho iēsoys eipen tois mathētais aytoy· ei tis thelei opisō moy elthein, aparnēsasthō heayton kai aratō ton stayron aytoy kai akoloytheitō moi.
25 ὃς γὰρ ἐὰν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν. hos gar ean thelē tēn psychēn aytoy sōsai apolesei aytēn· hos d’ an apolesē tēn psychēn aytoy heneken emoy ehyrēsei aytēn.
26 τί γὰρ ὠφεληθήσεται ἄνθρωπος, ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; ti gar ōphelēthēsetai anthrōpos, ean ton kosmon holon kerdēsē tēn de psychēn aytoy zēmiōthē ; ē ti dōsei anthrōpos antallagma tēs psychēs aytoy ;
27 μέλλει γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ, καὶ τότε ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ. mellei gar ho yhios toy anthrōpoy erchesthai en tē doxē toy patros aytoy meta tōn aggelōn aytoy, kai tote apodōsei hekastō kata tēn praxin aytoy.
28 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσίν τινες τῶν ὧδε ἑστώτων οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσιν τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ. amēn legō hymin hoti eisin tines tōn hōde hestōtōn ohitines oy mē geysōntai thanatoy heōs an idōsin ton yhion toy anthrōpoy erchomenon en tē basileia aytoy.