1 Συμεὼν Πέτρος δοῦλος καὶ ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῖς ἰσότιμον ἡμῖν λαχοῦσιν πίστιν ἐν δικαιοσύνῃ τοῦ θεοῦ ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. symeōn petros doylos kai apostolos iēsoy christoy tois isotimon hēmin lachoysin pistin en dikaiosynē toy theoy hēmōn kai sōtēros iēsoy christoy.
2 χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη ἐν ἐπιγνώσει τοῦ θεοῦ καὶ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν. charis hymin kai eirēnē plēthyntheiē en epignōsei toy theoy kai iēsoy toy kyrioy hēmōn.
3 Ὡς τὰ πάντα ἡμῖν τῆς θείας δυνάμεως αὐτοῦ τὰ πρὸς ζωὴν καὶ εὐσέβειαν δεδωρημένης διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς ἰδίᾳ δόξῃ καὶ ἀρετῇ, hōs ta panta hēmin tēs theias dynameōs aytoy ta pros zōēn kai eysebeian dedōrēmenēs dia tēs epignōseōs toy kalesantos hēmas idia doxē kai aretē,
4 δι’ ὧν τὰ τίμια ἡμῖν καὶ μέγιστα ἐπαγγέλματα δεδώρηται, ἵνα διὰ τούτων γένησθε θείας κοινωνοὶ φύσεως, ἀποφυγόντες τῆς ἐν τῷ κόσμῳ ἐν ἐπιθυμίᾳ φθορᾶς. di’ hōn ta timia hēmin kai megista epaggelmata dedōrētai, hina dia toytōn genēsthe theias koinōnoi physeōs, apophygontes tēs en tō kosmō en epithymia phthoras.
5 καὶ αὐτὸ τοῦτο δὲ σπουδὴν πᾶσαν παρεισενέγκαντες ἐπιχορηγήσατε ἐν τῇ πίστει ὑμῶν τὴν ἀρετήν, ἐν δὲ τῇ ἀρετῇ τὴν γνῶσιν, kai ayto toyto de spoydēn pasan pareisenegkantes epichorēgēsate en tē pistei hymōn tēn aretēn, en de tē aretē tēn gnōsin,
6 ἐν δὲ τῇ γνώσει τὴν ἐγκράτειαν, ἐν δὲ τῇ ἐγκρατείᾳ τὴν ὑπομονήν, ἐν δὲ τῇ ὑπομονῇ τὴν εὐσέβειαν, en de tē gnōsei tēn egkrateian, en de tē egkrateia tēn hypomonēn, en de tē hypomonē tēn eysebeian,
7 ἐν δὲ τῇ εὐσεβείᾳ τὴν φιλαδελφίαν, ἐν δὲ τῇ φιλαδελφίᾳ τὴν ἀγάπην. en de tē eysebeia tēn philadelphian, en de tē philadelphia tēn agapēn.
8 ταῦτα γὰρ ὑμῖν ὑπάρχοντα καὶ πλεονάζοντα οὐκ ἀργοὺς οὐδὲ ἀκάρπους καθίστησιν εἰς τὴν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπίγνωσιν· tayta gar hymin hyparchonta kai pleonazonta oyk argoys oyde akarpoys kathistēsin eis tēn toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy epignōsin·
9 ᾧ γὰρ μὴ πάρεστιν ταῦτα, τυφλός ἐστιν μυωπάζων, λήθην λαβὼν τοῦ καθαρισμοῦ τῶν πάλαι αὐτοῦ ἁμαρτημάτων. hō gar mē parestin tayta, typhlos estin myōpazōn, lēthēn labōn toy katharismoy tōn palai aytoy hamartēmatōn.
10 διὸ μᾶλλον, ἀδελφοί, σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι· ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὐ μὴ πταίσητέ ποτε· dio mallon, adelphoi, spoydasate bebaian hymōn tēn klēsin kai eklogēn poieisthai· tayta gar poioyntes oy mē ptaisēte pote·
11 οὕτως γὰρ πλουσίως ἐπιχορηγηθήσεται ὑμῖν ἡ εἴσοδος εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. ohytōs gar ploysiōs epichorēgēthēsetai hymin hē eisodos eis tēn aiōnion basileian toy kyrioy hēmōn kai sōtēros iēsoy christoy.
12 Διὸ μελλήσω ἀεὶ ὑμᾶς ὑπομιμνῄσκειν περὶ τούτων, καίπερ εἰδότας καὶ ἐστηριγμένους ἐν τῇ παρούσῃ ἀληθείᾳ. dio mellēsō aei hymas hypomimnēskein peri toytōn, kaiper eidotas kai estērigmenoys en tē paroysē alētheia.
13 δίκαιον δὲ ἡγοῦμαι, ἐφ’ ὅσον εἰμὶ ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι, διεγείρειν ὑμᾶς ἐν ὑπομνήσει, dikaion de hēgoymai, eph’ hoson eimi en toytō tō skēnōmati, diegeirein hymas en hypomnēsei,
14 εἰδὼς ὅτι ταχινή ἐστιν ἡ ἀπόθεσις τοῦ σκηνώματός μου, καθὼς καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐδήλωσέν μοι· eidōs hoti tachinē estin hē apothesis toy skēnōmatos moy, kathōs kai ho kyrios hēmōn iēsoys christos edēlōsen moi·
15 σπουδάσω δὲ καὶ ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τὴν τούτων μνήμην ποιεῖσθαι. spoydasō de kai hekastote echein hymas meta tēn emēn exodon tēn toytōn mnēmēn poieisthai.
16 οὐ γὰρ σεσοφισμένοις μύθοις ἐξακολουθήσαντες ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τὴν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δύναμιν καὶ παρουσίαν, ἀλλ’ ἐπόπται γενηθέντες τῆς ἐκείνου μεγαλειότητος. oy gar sesophismenois mythois exakoloythēsantes egnōrisamen hymin tēn toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy dynamin kai paroysian, all’ epoptai genēthentes tēs ekeinoy megaleiotētos.
17 λαβὼν γὰρ παρὰ θεοῦ πατρὸς τιμὴν καὶ δόξαν φωνῆς ἐνεχθείσης αὐτῷ τοιᾶσδε ὑπὸ τῆς μεγαλοπρεποῦς δόξης· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, εἰς ὃν ἐγὼ εὐδόκησα. labōn gar para theoy patros timēn kai doxan phōnēs enechtheisēs aytō toiasde hypo tēs megaloprepoys doxēs· ohytos estin ho yhios moy ho agapētos, eis hon egō eydokēsa.
18 καὶ ταύτην τὴν φωνὴν ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐξ οὐρανοῦ ἐνεχθεῖσαν σὺν αὐτῷ ὄντες ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ. kai taytēn tēn phōnēn hēmeis ēkoysamen ex oyranoy enechtheisan syn aytō ontes en tō orei tō hagiō.
19 καὶ ἔχομεν βεβαιότερον τὸν προφητικὸν λόγον, ᾧ καλῶς ποιεῖτε προσέχοντες ὡς λύχνῳ φαίνοντι ἐν αὐχμηρῷ τόπῳ, ἕως οὗ ἡμέρα διαυγάσῃ καὶ φωσφόρος ἀνατείλῃ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν· kai echomen bebaioteron ton prophētikon logon, hō kalōs poieite prosechontes hōs lychnō phainonti en aychmērō topō, heōs ohy hēmera diaygasē kai phōsphoros anateilē en tais kardiais hymōn·
20 τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες, ὅτι πᾶσα προφητεία γραφῆς ἰδίας ἐπιλύσεως οὐ γίνεται· toyto prōton ginōskontes, hoti pasa prophēteia graphēs idias epilyseōs oy ginetai·
21 οὐ γὰρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη ποτέ προφητεία, ἀλλὰ ὑπὸ πνεύματος ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἀπὸ θεοῦ ἄνθρωποι. oy gar thelēmati anthrōpoy ēnechthē pote prophēteia, alla hypo pneymatos hagioy pheromenoi elalēsan apo theoy anthrōpoi.