1 Τί οὖν τὸ περισσὸν τοῦ Ἰουδαίου, ἢ τίς ἡ ὠφέλεια τῆς περιτομῆς; ti oyn to perisson toy ioydaioy, ē tis hē ōpheleia tēs peritomēs ;
2 πολὺ κατὰ πάντα τρόπον. πρῶτον μὲν γὰρ ὅτι ἐπιστεύθησαν τὰ λόγια τοῦ θεοῦ. poly kata panta tropon. prōton men gar hoti episteythēsan ta logia toy theoy.
3 τί γὰρ εἰ ἠπίστησάν τινες; μὴ ἡ ἀπιστία αὐτῶν τὴν πίστιν τοῦ θεοῦ καταργήσει; ti gar ei ēpistēsan tines ; mē hē apistia aytōn tēn pistin toy theoy katargēsei ;
4 μὴ γένοιτο· γινέσθω δὲ ὁ θεὸς ἀληθής, πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύστης, καθάπερ γέγραπται, ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσεις ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. mē genoito· ginesthō de ho theos alēthēs, pas de anthrōpos pseystēs, kathaper gegraptai, hopōs an dikaiōthēs en tois logois soy kai nikēseis en tō krinesthai se.
5 εἰ δὲ ἡ ἀδικία ἡμῶν θεοῦ δικαιοσύνην συνίστησιν, τί ἐροῦμεν; μὴ ἄδικος ὁ θεὸς ὁ ἐπιφέρων τὴν ὀργήν; κατὰ ἄνθρωπον λέγω. ei de hē adikia hēmōn theoy dikaiosynēn synistēsin, ti eroymen ; mē adikos ho theos ho epipherōn tēn orgēn ; kata anthrōpon legō.
6 μὴ γένοιτο· ἐπεὶ πῶς κρινεῖ ὁ θεὸς τὸν κόσμον; mē genoito· epei pōs krinei ho theos ton kosmon ;
7 εἰ δὲ ἡ ἀλήθεια τοῦ θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ, τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι; ei de hē alētheia toy theoy en tō emō pseysmati eperisseysen eis tēn doxan aytoy, ti eti kagō hōs hamartōlos krinomai ;
8 καὶ μὴ καθὼς βλασφημούμεθα καὶ καθώς φασίν τινες ἡμᾶς λέγειν ὅτι ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά; ὧν τὸ κρίμα ἔνδικόν ἐστιν. kai mē kathōs blasphēmoymetha kai kathōs phasin tines hēmas legein hoti poiēsōmen ta kaka hina elthē ta agatha ; hōn to krima endikon estin.
9 Τί οὖν; προεχόμεθα; οὐ πάντως· προῃτιασάμεθα γὰρ Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας πάντας ὑφ’ ἁμαρτίαν εἶναι, ti oyn ; proechometha ; oy pantōs· proētiasametha gar ioydaioys te kai hellēnas pantas hyph’ hamartian einai,
10 καθὼς γέγραπται ὅτι οὐκ ἔστιν δίκαιος οὐδὲ εἷς, kathōs gegraptai hoti oyk estin dikaios oyde ehis,
11 οὐκ ἔστιν ὁ συνίων, οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὸν θεόν. oyk estin ho syniōn, oyk estin ho ekzētōn ton theon.
12 πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρεώθησαν· οὐκ ἔστιν ὁ ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός. pantes exeklinan, hama ēchreōthēsan· oyk estin ho poiōn chrēstotēta, oyk estin heōs henos.
13 τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν, ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν, taphos aneōgmenos ho larygx aytōn, tais glōssais aytōn edolioysan, ios aspidōn hypo ta cheilē aytōn,
14 ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει· hōn to stoma aras kai pikrias gemei·
15 ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα, oxeis ohi podes aytōn ekcheai ahima,
16 σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, syntrimma kai talaipōria en tais hodois aytōn,
17 καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν. kai hodon eirēnēs oyk egnōsan.
18 οὐκ ἔστιν φόβος θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν. oyk estin phobos theoy apenanti tōn ophthalmōn aytōn.
19 οἴδαμεν δὲ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ, ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ θεῷ· oidamen de hoti hosa ho nomos legei tois en tō nomō lalei, hina pan stoma phragē kai hypodikos genētai pas ho kosmos tō theō·
20 διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ, διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας. dioti ex ergōn nomoy oy dikaiōthēsetai pasa sarx enōpion aytoy, dia gar nomoy epignōsis hamartias.
21 Νυνὶ δὲ χωρὶς νόμου δικαιοσύνη θεοῦ πεφανέρωται, μαρτυρουμένη ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν, nyni de chōris nomoy dikaiosynē theoy pephanerōtai, martyroymenē hypo toy nomoy kai tōn prophētōn,
22 δικαιοσύνη δὲ θεοῦ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς πάντας τοὺς πιστεύοντας· οὐ γάρ ἐστιν διαστολή· dikaiosynē de theoy dia pisteōs iēsoy christoy, eis pantas toys pisteyontas· oy gar estin diastolē·
23 πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ θεοῦ, pantes gar hēmarton kai hysteroyntai tēs doxēs toy theoy,
24 δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· dikaioymenoi dōrean tē aytoy chariti dia tēs apolytrōseōs tēs en christō iēsoy·
25 ὃν προέθετο ὁ θεὸς ἱλαστήριον διὰ πίστεως ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ διὰ τὴν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων hon proetheto ho theos hilastērion dia pisteōs en tō aytoy ahimati eis endeixin tēs dikaiosynēs aytoy dia tēn paresin tōn progegonotōn hamartēmatōn
26 ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ θεοῦ, πρὸς τὴν ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως Ἰησοῦ. en tē anochē toy theoy, pros tēn endeixin tēs dikaiosynēs aytoy en tō nyn kairō, eis to einai ayton dikaion kai dikaioynta ton ek pisteōs iēsoy.
27 Ποῦ οὖν ἡ καύχησις; ἐξεκλείσθη. διὰ ποίου νόμου; τῶν ἔργων; οὐχί, ἀλλὰ διὰ νόμου πίστεως. poy oyn hē kaychēsis ; exekleisthē. dia poioy nomoy ; tōn ergōn ; oychi, alla dia nomoy pisteōs.
28 λογιζόμεθα γὰρ δικαιοῦσθαι πίστει ἄνθρωπον χωρὶς ἔργων νόμου. logizometha gar dikaioysthai pistei anthrōpon chōris ergōn nomoy.
29 ἢ Ἰουδαίων ὁ θεὸς μόνον; οὐχὶ καὶ ἐθνῶν; ναὶ καὶ ἐθνῶν, ē ioydaiōn ho theos monon ; oychi kai ethnōn ; nai kai ethnōn,
30 εἴπερ εἷς ὁ θεός, ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως καὶ ἀκροβυστίαν διὰ τῆς πίστεως. eiper ehis ho theos, hos dikaiōsei peritomēn ek pisteōs kai akrobystian dia tēs pisteōs.
31 νόμον οὖν καταργοῦμεν διὰ τῆς πίστεως; μὴ γένοιτο, ἀλλὰ νόμον ἱστάνομεν. nomon oyn katargoymen dia tēs pisteōs ; mē genoito, alla nomon histanomen.