1 Καὶ εἰσελθὼν πάλιν εἰς Καφαρναοὺμ δι’ ἡμερῶν ἠκούσθη ὅτι ἐν οἴκῳ ἐστίν. kai eiselthōn palin eis kapharnaoym di’ hēmerōn ēkoysthē hoti en oikō estin.
2 καὶ συνήχθησαν πολλοὶ, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν, καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. kai synēchthēsan polloi, hōste mēketi chōrein mēde ta pros tēn thyran, kai elalei aytois ton logon.
3 καὶ ἔρχονται φέροντες πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. kai erchontai pherontes pros ayton paralytikon airomenon hypo tessarōn.
4 καὶ μὴ δυνάμενοι προσενέγκαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον ὅπου ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. kai mē dynamenoi prosenegkai aytō dia ton ochlon apestegasan tēn stegēn hopoy ēn, kai exoryxantes chalōsi ton krabatton hopoy ho paralytikos katekeito.
5 καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι. kai idōn ho iēsoys tēn pistin aytōn legei tō paralytikō· teknon, aphientai soy ahi hamartiai.
6 ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· ēsan de tines tōn grammateōn ekei kathēmenoi kai dialogizomenoi en tais kardiais aytōn·
7 τί οὗτος οὕτως λαλεῖ; βλασφημεῖ· τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ θεός; ti ohytos ohytōs lalei ; blasphēmei· tis dynatai aphienai hamartias ei mē ehis ho theos ;
8 καὶ εὐθὺς ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς λέγει αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; kai eythys epignoys ho iēsoys tō pneymati aytoy hoti ohytōs dialogizontai en heaytois legei aytois· ti tayta dialogizesthe en tais kardiais hymōn ;
9 τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ· ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν· ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε; ti estin eykopōteron, eipein tō paralytikō· aphientai soy ahi hamartiai, ē eipein· egeire kai aron ton krabatton soy kai hypage ;
10 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας, λέγει τῷ παραλυτικῷ· hina de eidēte hoti exoysian echei ho yhios toy anthrōpoy epi tēs gēs aphienai hamartias, legei tō paralytikō·
11 σοὶ λέγω, ἔγειρε ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. soi legō, egeire aron ton krabatton soy kai hypage eis ton oikon soy.
12 καὶ ἠγέρθη καὶ εὐθὺς ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἔμπροσθεν πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν θεὸν λέγοντας ὅτι οὕτως οὐδέποτε εἴδαμεν. kai ēgerthē kai eythys aras ton krabatton exēlthen emprosthen pantōn, hōste existasthai pantas kai doxazein ton theon legontas hoti ohytōs oydepote eidamen.
13 Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν εἴς τὴν θάλασσαν· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς. kai exēlthen palin eis tēn thalassan· kai pas ho ochlos ērcheto pros ayton, kai edidasken aytoys.
14 καὶ παράγων εἶδεν Λευεὶν τὸν τοῦ Ἁλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. kai paragōn eiden leyein ton toy halphaioy kathēmenon epi to telōnion, kai legei aytō· akoloythei moi. kai anastas ēkoloythēsen aytō.
15 καὶ γίνεται κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἦσαν γὰρ πολλοὶ καὶ ἠκολούθουν αὐτῷ kai ginetai katakeisthai ayton en tē oikia aytoy, kai polloi telōnai kai hamartōloi synanekeinto tō iēsoy kai tois mathētais aytoy· ēsan gar polloi kai ēkoloythoyn aytō
16 καὶ γραμματεῖς τῶν Φαρισαίων. καὶ ἰδόντες ὅτι ἤσθιεν μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει; kai grammateis tōn pharisaiōn. kai idontes hoti ēsthien meta tōn telōnōn kai hamartōlōn, elegon tois mathētais aytoy· hoti meta tōn telōnōn kai hamartōlōn esthiei kai pinei ;
17 καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες· οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλούς. kai akoysas ho iēsoys legei aytois· oy chreian echoysin ohi ischyontes iatroy all’ ohi kakōs echontes· oyk ēlthon kalesai dikaioys alla hamartōloys.
18 Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύοντες. καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ· διατί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ μαθηταὶ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσιν; kai ēsan ohi mathētai iōannoy kai ohi pharisaioi nēsteyontes. kai erchontai kai legoysin aytō· diati ohi mathētai iōannoy kai ohi mathētai tōn pharisaiōn nēsteyoysin, ohi de soi mathētai oy nēsteyoysin ;
19 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστιν νηστεύειν; ὅσον χρόνον ἔχουσιν τὸν νυμφίον μετ’ αὐτῶν, οὐ δύνανται νηστεύειν· kai eipen aytois ho iēsoys, mē dynantai ohi yhioi toy nymphōnos en hō ho nymphios met’ aytōn estin nēsteyein ; hoson chronon echoysin ton nymphion met’ aytōn, oy dynantai nēsteyein·
20 ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. eleysontai de hēmerai hotan aparthē ap’ aytōn ho nymphios, kai tote nēsteysoysin en ekeinē tē hēmera.
21 Οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιράπτει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν· εἰ δὲ μή, αἴρει τὸ πλήρωμα ἀπ’ αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται. oydeis epiblēma hrakoys agnaphoy epiraptei epi himation palaion· ei de mē, airei to plērōma ap’ aytoy to kainon toy palaioy, kai cheiron schisma ginetai.
22 καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μή, ῥήξει ὁ οἶνος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἀπόλλυται καὶ οἱ ἀσκοί. kai oydeis ballei oinon neon eis askoys palaioys· ei de mē, hrēxei ho oinos toys askoys, kai ho oinos apollytai kai ohi askoi.
23 Καὶ ἐγένετο αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασιν παραπορεύεσθαι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἤρξαντο ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας. kai egeneto ayton en tois sabbasin paraporeyesthai dia tōn sporimōn, kai ohi mathētai aytoy ērxanto hodon poiein tillontes toys stachyas.
24 καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ· ἴδε τί ποιοῦσιν τοῖς σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστιν; kai ohi pharisaioi elegon aytō· ide ti poioysin tois sabbasin ho oyk exestin ;
25 καὶ λέγει αὐτοῖς· οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυείδ, ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ; kai legei aytois· oydepote anegnōte ti epoiēsen dayeid, hote chreian eschen kai epeinasen aytos kai ohi met’ aytoy ;
26 πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ ἐπὶ Ἀβιαθὰρ ἀρχιερέως καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μὴ τοὺς ἱερεῖς, καὶ ἔδωκεν καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσιν; pōs eisēlthen eis ton oikon toy theoy epi abiathar archiereōs kai toys artoys tēs protheseōs ephagen, ohys oyk exestin phagein ei mē toys hiereis, kai edōken kai tois syn aytō oysin ;
27 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο καὶ οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον· kai elegen aytois· to sabbaton dia ton anthrōpon egeneto kai oych ho anthrōpos dia to sabbaton·
28 ὥστε κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου. hōste kyrios estin ho yhios toy anthrōpoy kai toy sabbatoy.