1 Μετὰ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην, καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ. meta tayta eidon allon aggelon katabainonta ek toy oyranoy, echonta exoysian megalēn, kai hē gē ephōtisthē ek tēs doxēs aytoy.
2 καὶ ἔκραξεν ἐν ἰσχυρᾷ φωνῇ λέγων· ἔπεσεν, ἔπεσεν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμονίων καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου καὶ μεμισημένου, kai ekraxen en ischyra phōnē legōn· epesen, epesen babylōn hē megalē, kai egeneto katoikētērion daimoniōn kai phylakē pantos pneymatos akathartoy kai phylakē pantos orneoy akathartoy kai memisēmenoy,
3 ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πέπωκαν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς μετ’ αὐτῆς ἐπόρνευσαν, καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν. hoti ek toy oinoy toy thymoy tēs porneias aytēs pepōkan panta ta ethnē, kai ohi basileis tēs gēs met’ aytēs eporneysan, kai ohi emporoi tēs gēs ek tēs dynameōs toy strēnoys aytēs eploytēsan.
4 καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν, ἐξέλθατε, ὁ λαός μου, ἐξ αὐτῆς, ἵνα μὴ συνκοινωνήσητε ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῆς, καὶ ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς ἵνα μὴ λάβητε· kai ēkoysa allēn phōnēn ek toy oyranoy legoysan, exelthate, ho laos moy, ex aytēs, hina mē synkoinōnēsēte tais hamartiais aytēs, kai ek tōn plēgōn aytēs hina mē labēte·
5 ὅτι ἐκολλήθησαν αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι ἄχρι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐμνημόνευσεν ὁ θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς. hoti ekollēthēsan aytēs ahi hamartiai achri toy oyranoy, kai emnēmoneysen ho theos ta adikēmata aytēs.
6 ἀπόδοτε αὐτῇ ὡς καὶ αὐτὴ ἀπέδωκεν, καὶ διπλώσατε τὰ διπλᾶ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς· ἐν τῷ ποτηρίῳ ᾧ ἐκέρασεν κεράσατε αὐτῇ διπλοῦν· apodote aytē hōs kai aytē apedōken, kai diplōsate ta dipla kata ta erga aytēs· en tō potēriō hō ekerasen kerasate aytē diployn·
7 ὅσα ἐδόξασεν αὐτὴν καὶ ἐστρηνίασεν, τοσοῦτον δότε αὐτῇ βασανισμὸν καὶ πένθος. ὅτι ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς λέγει ὅτι κάθημαι βασίλισσα, καὶ χήρα οὐκ εἰμί, καὶ πένθος οὐ μὴ ἴδω· hosa edoxasen aytēn kai estrēniasen, tosoyton dote aytē basanismon kai penthos. hoti en tē kardia aytēs legei hoti kathēmai basilissa, kai chēra oyk eimi, kai penthos oy mē idō·
8 διὰ τοῦτο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἥξουσιν αἱ πληγαὶ αὐτῆς, θάνατος καὶ πένθος καὶ λιμός, καὶ ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται· ὅτι ἰσχυρὸς κύριος ὁ θεὸς ὁ κρίνας αὐτήν. dia toyto en mia hēmera hēxoysin ahi plēgai aytēs, thanatos kai penthos kai limos, kai en pyri katakaythēsetai· hoti ischyros kyrios ho theos ho krinas aytēn.
9 Καὶ κλαύσουσιν καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὴν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱ μετ’ αὐτῆς πορνεύσαντες καὶ στρηνιάσαντες, ὅταν βλέπωσιν τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, kai klaysoysin kai kopsontai ep’ aytēn ohi basileis tēs gēs ohi met’ aytēs porneysantes kai strēniasantes, hotan blepōsin ton kapnon tēs pyrōseōs aytēs,
10 ἀπὸ μακρόθεν ἑστηκότες διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, λέγοντες, οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, Βαβυλὼν ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις σου. apo makrothen hestēkotes dia ton phobon toy basanismoy aytēs, legontes, oyai oyai, hē polis hē megalē, babylōn hē polis hē ischyra, hoti mia hōra ēlthen hē krisis soy.
11 καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς κλαίουσιν καὶ πενθοῦσιν ἐπ’ αὐτήν, ὅτι τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ἀγοράζει οὐκέτι, kai ohi emporoi tēs gēs klaioysin kai penthoysin ep’ aytēn, hoti ton gomon aytōn oydeis agorazei oyketi,
12 γόμον χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ λίθου τιμίου καὶ μαργαριτῶν καὶ βυσσίνου καὶ πορφύρας καὶ σιρικοῦ καὶ κοκκίνου, καὶ πᾶν ξύλον θύϊον καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινον καὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιμιωτάτου καὶ χαλκοῦ καὶ σιδήρου καὶ μαρμάρου, gomon chrysoy kai argyroy kai lithoy timioy kai margaritōn kai byssinoy kai porphyras kai sirikoy kai kokkinoy, kai pan xylon thyion kai pan skeyos elephantinon kai pan skeyos ek xyloy timiōtatoy kai chalkoy kai sidēroy kai marmaroy,
13 καὶ κιννάμωμον καὶ ἄμωμον καὶ θυμιάματα καὶ μύρον καὶ λίβανον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ σεμίδαλιν καὶ σῖτον καὶ κτήνη καὶ πρόβατα, καὶ ἵππων καὶ ῥεδῶν καὶ σωμάτων, καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων. kai kinnamōmon kai amōmon kai thymiamata kai myron kai libanon kai oinon kai elaion kai semidalin kai siton kai ktēnē kai probata, kai hippōn kai hredōn kai sōmatōn, kai psychas anthrōpōn.
14 καὶ ἡ ὀπώρα σου τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς ἀπῆλθεν ἀπὸ σοῦ, καὶ πάντα τὰ λιπαρὰ καὶ τὰ λαμπρὰ ἀπώλοντο ἀπὸ σοῦ, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ αὐτὰ εὑρήσουσιν. kai hē opōra soy tēs epithymias tēs psychēs apēlthen apo soy, kai panta ta lipara kai ta lampra apōlonto apo soy, kai oyketi oy mē ayta ehyrēsoysin.
15 οἱ ἔμποροι τούτων, οἱ πλουτήσαντες ἀπ’ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, κλαίοντες καὶ πενθοῦντες, ohi emporoi toytōn, ohi ploytēsantes ap’ aytēs, apo makrothen stēsontai dia ton phobon toy basanismoy aytēs, klaiontes kai penthoyntes,
16 λέγοντες· οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον, καὶ κεχρυσωμένη ἐν χρυσῷ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίτῃ, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος. legontes· oyai oyai, hē polis hē megalē, hē peribeblēmenē byssinon kai porphyroyn kai kokkinon, kai kechrysōmenē en chrysō kai lithō timiō kai margaritē, hoti mia hōra ērēmōthē ho tosoytos ploytos.
17 καὶ πᾶς κυβερνήτης καὶ πᾶς ὁ ἐπὶ τόπον πλέων καὶ ναῦται καὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν kai pas kybernētēs kai pas ho epi topon pleōn kai naytai kai hosoi tēn thalassan ergazontai apo makrothen estēsan
18 καὶ ἔκραζον βλέποντες τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς λέγοντες, τίς ὁμοία τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ; kai ekrazon blepontes ton kapnon tēs pyrōseōs aytēs legontes, tis homoia tē polei tē megalē ;
19 καὶ ἔβαλον χοῦν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ ἔκραζον κλαίοντες καὶ πενθοῦντες, λέγοντες· οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες τὰ πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος αὐτῆς, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη. kai ebalon choyn epi tas kephalas aytōn, kai ekrazon klaiontes kai penthoyntes, legontes· oyai oyai, hē polis hē megalē, en hē eploytēsan pantes ohi echontes ta ploia en tē thalassē ek tēs timiotētos aytēs, hoti mia hōra ērēmōthē.
20 εὐφραίνου ἐπ’ αὐτῇ, οὐρανέ, καὶ οἱ ἅγιοι καὶ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ προφῆται, ὅτι ἔκρινεν ὁ θεὸς τὸ κρίμα ὑμῶν ἐξ αὐτῆς. eyphrainoy ep’ aytē, oyrane, kai ohi hagioi kai ohi apostoloi kai ohi prophētai, hoti ekrinen ho theos to krima hymōn ex aytēs.
21 Καὶ ἦρεν εἷς ἄγγελος ἰσχυρὸς λίθον ὡς μύλον μέγαν καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν θάλασσαν λέγων, οὕτως ὁρμήματι βληθήσεται Βαβυλὼν ἡ μεγάλη πόλις, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ ἔτι. kai ēren ehis aggelos ischyros lithon hōs mylon megan kai ebalen eis tēn thalassan legōn, ohytōs hormēmati blēthēsetai babylōn hē megalē polis, kai oy mē ehyrethē eti.
22 καὶ φωνὴ κιθαρῳδῶν καὶ μουσικῶν καὶ αὐλητῶν καὶ σαλπιστῶν οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ πᾶς τεχνίτης πάσης τέχνης οὐ μὴ εὑρεθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ μύλου οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι, kai phōnē kitharōdōn kai moysikōn kai aylētōn kai salpistōn oy mē akoysthē en soi eti, kai pas technitēs pasēs technēs oy mē ehyrethē en soi eti, kai phōnē myloy oy mē akoysthē en soi eti,
23 καὶ φῶς λύχνου οὐ μὴ φάνῃ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ νυμφίου καὶ νύμφης οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι· ὅτι οἱ ἔμποροί σου ἦσαν οἱ μεγιστᾶνες τῆς γῆς, ὅτι ἐν τῇ φαρμακίᾳ σου ἐπλανήθησαν πάντα τὰ ἔθνη, kai phōs lychnoy oy mē phanē en soi eti, kai phōnē nymphioy kai nymphēs oy mē akoysthē en soi eti· hoti ohi emporoi soy ēsan ohi megistanes tēs gēs, hoti en tē pharmakia soy eplanēthēsan panta ta ethnē,
24 καὶ ἐν αὐτῇ αἷμα προφητῶν καὶ ἁγίων εὑρέθη καὶ πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς. kai en aytē ahima prophētōn kai hagiōn ehyrethē kai pantōn tōn esphagmenōn epi tēs gēs.