1 Ἀποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ὑποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς, apothemenoi oyn pasan kakian kai panta dolon kai hypokriseis kai phthonoys kai pasas katalalias,
2 ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη τὸ λογικὸν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε, ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῆτε εἰς σωτηρίαν, hōs artigennēta brephē to logikon adolon gala epipothēsate, hina en aytō ayxēthēte eis sōtērian,
3 εἰ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστὸς ὁ κύριος. ei egeysasthe hoti chrēstos ho kyrios.
4 πρὸς ὃν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπὸ ἀνθρώπων μὲν ἀποδεδοκιμασμένον παρὰ δὲ θεῷ ἐκλεκτὸν ἔντιμον, pros hon proserchomenoi, lithon zōnta, hypo anthrōpōn men apodedokimasmenon para de theō eklekton entimon,
5 καὶ αὐτοὶ ὡς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε οἶκος πνευματικὸς εἰς ἱεράτευμα ἅγιον, ἀνενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. kai aytoi hōs lithoi zōntes oikodomeisthe oikos pneymatikos eis hierateyma hagion, anenegkai pneymatikas thysias eyprosdektoys theō dia iēsoy christoy.
6 διότι περιέχει ἐν γραφῇ, ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον ἀκρογωνιαῖον ἐκλεκτὸν ἔντιμον, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ. dioti periechei en graphē, idoy tithēmi en siōn lithon akrogōniaion eklekton entimon, kai ho pisteyōn ep’ aytō oy mē kataischynthē.
7 ὑμῖν οὖν ἡ τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν· ἀπιστοῦσιν δὲ λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας καὶ λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου, hymin oyn hē timē tois pisteyoysin· apistoysin de lithon hon apedokimasan ohi oikodomoyntes ohytos egenēthē eis kephalēn gōnias kai lithos proskommatos kai petra skandaloy,
8 οἳ προσκόπτουσιν τῷ λόγῳ ἀπειθοῦντες, εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν. ohi proskoptoysin tō logō apeithoyntes, eis ho kai etethēsan.
9 ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς· hymeis de genos eklekton, basileion hierateyma, ethnos hagion, laos eis peripoiēsin, hopōs tas aretas exaggeilēte toy ek skotoys hymas kalesantos eis to thaymaston aytoy phōs·
10 οἵ ποτε οὐ λαὸς νῦν δὲ λαὸς θεοῦ, οἱ οὐκ ἠλεημένοι νῦν δὲ ἐλεηθέντες. ohi pote oy laos nyn de laos theoy, ohi oyk ēleēmenoi nyn de eleēthentes.
11 Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς, agapētoi, parakalō hōs paroikoys kai parepidēmoys apechesthai tōn sarkikōn epithymiōn, ahitines strateyontai kata tēs psychēs,
12 τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἔχοντες καλήν, ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, ἐκ τῶν καλῶν ἔργων ἐποπτεύοντες δοξάσωσιν τὸν θεὸν ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκοπῆς. tēn anastrophēn hymōn en tois ethnesin echontes kalēn, hina en hō katalaloysin hymōn hōs kakopoiōn, ek tōn kalōn ergōn epopteyontes doxasōsin ton theon en hēmera episkopēs.
13 Ὑποτάγητε πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν κύριον, εἴτε βασιλεῖ ὡς ὑπερέχοντι, hypotagēte pasē anthrōpinē ktisei dia ton kyrion, eite basilei hōs hyperechonti,
14 εἴτε ἡγεμόσιν ὡς δι’ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν κακοποιῶν, ἔπαινον δὲ ἀγαθοποιῶν· eite hēgemosin hōs di’ aytoy pempomenois eis ekdikēsin kakopoiōn, epainon de agathopoiōn·
15 ὅτι οὕτως ἐστὶν τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν· hoti ohytōs estin to thelēma toy theoy, agathopoioyntas phimoyn tēn tōn aphronōn anthrōpōn agnōsian·
16 ὡς ἐλεύθεροι, καὶ μὴ ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς κακίας τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ’ ὡς θεοῦ δοῦλοι. hōs eleytheroi, kai mē hōs epikalymma echontes tēs kakias tēn eleytherian, all’ hōs theoy doyloi.
17 πάντας τιμήσατε, τὴν ἀδελφότητα ἀγαπᾶτε, τὸν θεὸν φοβεῖσθε, τὸν βασιλέα τιμᾶτε. pantas timēsate, tēn adelphotēta agapate, ton theon phobeisthe, ton basilea timate.
18 Οἱ οἰκέται ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς. ohi oiketai hypotassomenoi en panti phobō tois despotais, oy monon tois agathois kai epieikesin alla kai tois skoliois.
19 τοῦτο γὰρ χάρις εἰ διὰ συνείδησιν θεοῦ ὑποφέρει τις λύπας πάσχων ἀδίκως. toyto gar charis ei dia syneidēsin theoy hypopherei tis lypas paschōn adikōs.
20 ποῖον γὰρ κλέος εἰ ἁμαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι ὑπομενεῖτε; ἀλλ’ εἰ ἀγαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες ὑπομενεῖτε, τοῦτο χάρις παρὰ θεῷ. poion gar kleos ei hamartanontes kai kolaphizomenoi hypomeneite ; all’ ei agathopoioyntes kai paschontes hypomeneite, toyto charis para theō.
21 εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ὑμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ· eis toyto gar eklēthēte, hoti kai christos epathen hyper hymōn, hymin hypolimpanōn hypogrammon hina epakoloythēsēte tois ichnesin aytoy·
22 ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ· hos hamartian oyk epoiēsen oyde ehyrethē dolos en tō stomati aytoy·
23 ὃς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως· hos loidoroymenos oyk anteloidorei, paschōn oyk ēpeilei, paredidoy de tō krinonti dikaiōs·
24 ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν· οὗ τῷ μώλωπι ἰάθητε. hos tas hamartias hēmōn aytos anēnegken en tō sōmati aytoy epi to xylon, hina tais hamartiais apogenomenoi tē dikaiosynē zēsōmen· ohy tō mōlōpi iathēte.
25 ἦτε γὰρ ὡς πρόβατα πλανώμενοι, ἀλλ’ ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν. ēte gar hōs probata planōmenoi, all’ epestraphēte nyn epi ton poimena kai episkopon tōn psychōn hymōn.