1 Ἄνδρες ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀκούσατέ μου τῆς πρὸς ὑμᾶς νυνὶ ἀπολογίας andres adelphoi kai pateres, akoysate moy tēs pros hymas nyni apologias
2 ἀκούσαντες δὲ ὅτι τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς μᾶλλον παρέσχον ἡσυχίαν. καὶ φησίν· akoysantes de hoti tē hebraidi dialektō prosephōnei aytois mallon pareschon hēsychian. kai phēsin·
3 ἐγώ εἰμι ἀνὴρ Ἰουδαῖος, γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιὴλ πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ θεοῦ καθὼς πάντες ὑμεῖς ἐστε σήμερον· egō eimi anēr ioydaios, gegennēmenos en tarsō tēs kilikias, anatethrammenos de en tē polei taytē, para toys podas gamaliēl pepaideymenos kata akribeian toy patrōoy nomoy, zēlōtēs hyparchōn toy theoy kathōs pantes hymeis este sēmeron·
4 ὃς ταύτην τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας, hos taytēn tēn hodon ediōxa achri thanatoy, desmeyōn kai paradidoys eis phylakas andras te kai gynaikas,
5 ὡς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς μαρτυρεῖ μοι καὶ πᾶν τὸ πρεσβυτέριον· παρ’ ὧν καὶ ἐπιστολὰς δεξάμενος πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς εἰς Δαμασκὸν ἐπορευόμην ἄξων καὶ τοὺς ἐκεῖσε ὄντας δεδεμένους εἰς Ἱερουσαλὴμ ἵνα τιμωρηθῶσιν. hōs kai ho archiereys martyrei moi kai pan to presbyterion· par’ hōn kai epistolas dexamenos pros toys adelphoys eis damaskon eporeyomēn axōn kai toys ekeise ontas dedemenoys eis hieroysalēm hina timōrēthōsin.
6 ἐγένετο δέ μοι πορευομένῳ καὶ ἐγγίζοντι τῇ Δαμασκῷ περὶ μεσημβρίαν ἐξαίφνης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιαστράψαι φῶς ἱκανὸν περὶ ἐμέ, egeneto de moi poreyomenō kai eggizonti tē damaskō peri mesēmbrian exaiphnēs ek toy oyranoy periastrapsai phōs hikanon peri eme,
7 ἔπεσά τε εἰς τὸ ἔδαφος καὶ ἤκουσα φωνῆς λεγούσης μοι, Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; epesa te eis to edaphos kai ēkoysa phōnēs legoysēs moi, saoyl saoyl, ti me diōkeis ;
8 ἐγὼ δὲ ἀπεκρίθην, τίς εἶ, κύριε; εἶπέν τε πρός ἐμέ, ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὃν σὺ διώκεις. egō de apekrithēn, tis ei, kyrie ; eipen te pros eme, egō eimi iēsoys ho nazōraios hon sy diōkeis.
9 οἱ δὲ σὺν ἐμοὶ ὄντες τὸ μὲν φῶς ἐθεάσαντο τὴν δὲ φωνὴν οὐκ ἤκουσαν τοῦ λαλοῦντός μοι. ohi de syn emoi ontes to men phōs etheasanto tēn de phōnēn oyk ēkoysan toy laloyntos moi.
10 εἶπον δέ, τί ποιήσω, κύριε; ὁ δὲ κύριος εἶπεν πρός με, ἀναστὰς πορεύου εἰς Δαμασκόν, κἀκεῖ σοι λαληθήσεται περὶ πάντων ὧν τέτακταί σοι ποιῆσαι. eipon de, ti poiēsō, kyrie ; ho de kyrios eipen pros me, anastas poreyoy eis damaskon, kakei soi lalēthēsetai peri pantōn hōn tetaktai soi poiēsai.
11 ὡς δὲ οὐκ ἐνέβλεπον ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτὸς ἐκείνου, χειραγωγούμενος ὑπὸ τῶν συνόντων μοι ἦλθον εἰς Δαμασκόν. hōs de oyk eneblepon apo tēs doxēs toy phōtos ekeinoy, cheiragōgoymenos hypo tōn synontōn moi ēlthon eis damaskon.
12 Ἀνανίας δέ τις, ἀνὴρ εὐλαβὴς κατὰ τὸν νόμον, μαρτυρούμενος ὑπὸ πάντων τῶν κατοικούντων Ἰουδαίων, ananias de tis, anēr eylabēs kata ton nomon, martyroymenos hypo pantōn tōn katoikoyntōn ioydaiōn,
13 ἐλθὼν πρός ἐμὲ καὶ ἐπιστὰς εἶπέν μοι· Σαοὺλ ἀδελφέ, ἀνάβλεψον· κἀγὼ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἀνέβλεψα εἰς αὐτόν. elthōn pros eme kai epistas eipen moi· saoyl adelphe, anablepson· kagō aytē tē hōra aneblepsa eis ayton.
14 ὁ δὲ εἶπεν, ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν προεχειρίσατό σε γνῶναι τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ἰδεῖν τὸν δίκαιον καὶ ἀκοῦσαι φωνὴν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, ho de eipen, ho theos tōn paterōn hēmōn proecheirisato se gnōnai to thelēma aytoy kai idein ton dikaion kai akoysai phōnēn ek toy stomatos aytoy,
15 ὅτι ἔσῃ μάρτυς αὐτῷ πρὸς πάντας ἀνθρώπους ὧν ἑώρακας καὶ ἤκουσας. hoti esē martys aytō pros pantas anthrōpoys hōn heōrakas kai ēkoysas.
16 καὶ νῦν τί μέλλεις; ἀναστὰς βάπτισαι καὶ ἀπόλυσαι τὰς ἁμαρτίας σου ἐπικαλεσάμενος τὸ ὄνομα αὐτοῦ. kai nyn ti melleis ; anastas baptisai kai apolysai tas hamartias soy epikalesamenos to onoma aytoy.
17 ἐγένετο δέ μοι ὑποστρέψαντι εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ προσευχομένου μου ἐν τῷ ἱερῷ γενέσθαι με ἐν ἐκστάσει egeneto de moi hypostrepsanti eis hieroysalēm kai proseychomenoy moy en tō hierō genesthai me en ekstasei
18 καὶ ἴδον αὐτὸν λέγοντά μοι, σπεῦσον καὶ ἔξελθε ἐν τάχει ἐξ Ἱερουσαλήμ, διότι οὐ παραδέξονταί σου μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ. kai idon ayton legonta moi, speyson kai exelthe en tachei ex hieroysalēm, dioti oy paradexontai soy martyrian peri emoy.
19 κἀγὼ εἶπον, κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ· kagō eipon, kyrie, aytoi epistantai hoti egō ēmēn phylakizōn kai derōn kata tas synagōgas toys pisteyontas epi se·
20 καὶ ὅτε ἐξεχύννετο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς καὶ συνευδοκῶν καὶ φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν. kai hote exechynneto to ahima stephanoy toy martyros soy, kai aytos ēmēn ephestōs kai syneydokōn kai phylassōn ta himatia tōn anairoyntōn ayton.
21 καὶ εἶπεν πρός με, πορεύου, ὅτι ἐγὼ εἰς ἔθνη μακρὰν ἐξαποστελῶ σε. kai eipen pros me, poreyoy, hoti egō eis ethnē makran exapostelō se.
22 Ἤκουον δὲ αὐτοῦ ἄχρι τούτου τοῦ λόγου καὶ ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν λέγοντες, αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν τοιοῦτον, οὐ γὰρ καθῆκεν αὐτὸν ζῆν. ēkoyon de aytoy achri toytoy toy logoy kai epēran tēn phōnēn aytōn legontes, aire apo tēs gēs ton toioyton, oy gar kathēken ayton zēn.
23 κραυγαζόντων δὲ αὐτῶν καὶ ῥιπτούντων τὰ ἱμάτια καὶ κονιορτὸν βαλλόντων εἰς τὸν ἀέρα, kraygazontōn de aytōn kai hriptoyntōn ta himatia kai koniorton ballontōn eis ton aera,
24 ἐκέλευσεν ὁ χιλίαρχος εἰσάγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολήν, εἴπας μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτὸν ἵνα ἐπιγνῷ δι’ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν αὐτῷ. ekeleysen ho chiliarchos eisagesthai ayton eis tēn parembolēn, eipas mastixin anetazesthai ayton hina epignō di’ hēn aitian ohytōs epephōnoyn aytō.
25 ὡς δὲ προέτειναν αὐτὸν τοῖς ἱμᾶσιν εἶπεν πρὸς τὸν ἑστῶτα ἑκατόνταρχον ὁ Παῦλος· εἰ ἄνθρωπον Ῥωμαῖον καὶ ἀκατάκριτον ἔξεστιν ὑμῖν μαστίζειν; hōs de proeteinan ayton tois himasin eipen pros ton hestōta hekatontarchon ho paylos· ei anthrōpon hrōmaion kai akatakriton exestin hymin mastizein ;
26 ἀκούσας δὲ ὁ ἑκατοντάρχης προσελθὼν τῷ χιλιάρχῳ ἀπήγγειλεν λέγων· τί μέλλεις ποιεῖν; ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὗτος Ῥωμαῖός ἐστιν. akoysas de ho hekatontarchēs proselthōn tō chiliarchō apēggeilen legōn· ti melleis poiein ; ho gar anthrōpos ohytos hrōmaios estin.
27 προσελθὼν δὲ ὁ χιλίαρχος εἶπεν αὐτῷ· λέγε μοι, σὺ Ῥωμαῖος εἶ; ὁ δὲ ἔφη, ναί. proselthōn de ho chiliarchos eipen aytō· lege moi, sy hrōmaios ei ; ho de ephē, nai.
28 ἀπεκρίθη δὲ ὁ χιλίαρχος· ἐγὼ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην. ὁ δὲ Παῦλος ἔφη· ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι. apekrithē de ho chiliarchos· egō polloy kephalaioy tēn politeian taytēn ektēsamēn. ho de paylos ephē· egō de kai gegennēmai.
29 εὐθέως οὖν ἀπέστησαν ἀπ’ αὐτοῦ οἱ μέλλοντες αὐτὸν ἀνετάζειν· καὶ ὁ χιλίαρχος δὲ ἐφοβήθη ἐπιγνοὺς ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν καὶ ὅτι αὐτὸν ἦν δεδεκώς. eytheōs oyn apestēsan ap’ aytoy ohi mellontes ayton anetazein· kai ho chiliarchos de ephobēthē epignoys hoti hrōmaios estin kai hoti ayton ēn dedekōs.
30 Τῇ δὲ ἐπαύριον βουλόμενος γνῶναι τὸ ἀσφαλὲς τὸ τί κατηγορεῖται ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἔλυσεν αὐτόν, καὶ ἐκέλευσεν συνελθεῖν τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ πᾶν τὸ συνέδριον, καὶ καταγαγὼν τὸν Παῦλον ἔστησεν εἰς αὐτούς. tē de epayrion boylomenos gnōnai to asphales to ti katēgoreitai hypo tōn ioydaiōn elysen ayton, kai ekeleysen synelthein toys archiereis kai pan to synedrion, kai katagagōn ton paylon estēsen eis aytoys.