1 Μετὰ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα. meta tayta ēn hē heortē tōn ioydaiōn, kai anebē iēsoys eis hierosolyma.
2 ἔστιν δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, τὸ λεγόμενον Ἑβραϊστὶ Βηθζαθά, πέντε στοὰς ἔχουσα. estin de en tois hierosolymois epi tē probatikē kolymbēthra, to legomenon hebraisti bēthzatha, pente stoas echoysa.
3 ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν. en taytais katekeito plēthos tōn asthenoyntōn, typhlōn, chōlōn, xērōn.
4 Ce verset est absent du texte de cette édition.
5 ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ· ēn de tis anthrōpos ekei triakonta kai oktō etē echōn en tē astheneia aytoy·
6 τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; toyton idōn ho iēsoys katakeimenon, kai gnoys hoti polyn ēdē chronon echei, legei aytō· theleis hygiēs genesthai ;
7 ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγὼ ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. apekrithē aytō ho asthenōn· kyrie, anthrōpon oyk echō, hina hotan tarachthē to hydōr balē me eis tēn kolymbēthran· en hō de erchomai egō allos pro emoy katabainei.
8 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἔγειρε ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. legei aytō ho iēsoys· egeire aron ton krabatton soy kai peripatei.
9 καὶ ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρεν τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει· ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. kai egeneto hygiēs ho anthrōpos, kai ēren ton krabatton aytoy kai periepatei· ēn de sabbaton en ekeinē tē hēmera.
10 ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· σάββατόν ἐστιν, καὶ οὐκ ἔξεστίν σοι ἆραι τὸν κράβαττόν. elegon oyn ohi ioydaioi tō tetherapeymenō· sabbaton estin, kai oyk exestin soi arai ton krabatton.
11 ἀπεκρίθη αὐτοῖς· ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. apekrithē aytois· ho poiēsas me hygiē, ekeinos moi eipen· aron ton krabatton soy kai peripatei.
12 ἠρώτησαν αὐτόν· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι· ἆρον καὶ περιπάτει; ērōtēsan ayton· tis estin ho anthrōpos ho eipōn soi· aron kai peripatei ;
13 ὁ δὲ ἀσθενῶν οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. ho de asthenōn oyk ēdei tis estin· ho gar iēsoys exeneysen ochloy ontos en tō topō.
14 μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. meta tayta ehyriskei ayton ho iēsoys en tō hierō kai eipen aytō· ide hygiēs gegonas· mēketi hamartane, hina mē cheiron soi ti genētai.
15 ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ εἶπεν τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ. apēlthen ho anthrōpos kai eipen tois ioydaiois hoti iēsoys estin ho poiēsas ayton hygiē.
16 καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον οἱ Ἰουδαῖοι τὸν Ἰησοῦν, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ. kai dia toyto ediōkon ohi ioydaioi ton iēsoyn, hoti tayta epoiei en sabbatō.
17 ὁ δὲ ἀπεκρίνατο αὐτοῖς· ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι. ho de apekrinato aytois· ho patēr moy heōs arti ergazetai, kagō ergazomai.
18 διὰ τοῦτο μᾶλλον ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι, ὅτι οὐ μόνον ἔλυεν τὸ σάββατον, ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν θεόν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ θεῷ. dia toyto mallon ezētoyn ayton ohi ioydaioi apokteinai, hoti oy monon elyen to sabbaton, alla kai patera idion elegen ton theon, ison heayton poiōn tō theō.
19 Ἀπεκρίνατο οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐδέν, ἂν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα· ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ υἱὸς ποιεῖ ὁμοίως. apekrinato oyn ho iēsoys kai elegen aytois· amēn amēn legō hymin, oy dynatai ho yhios poiein aph’ heaytoy oyden, an mē ti blepē ton patera poioynta· ha gar an ekeinos poiē, tayta kai ho yhios poiei homoiōs.
20 ὁ γὰρ πατὴρ φιλεῖ τὸν υἱὸν καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ ἃ αὐτὸς ποιεῖ, καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα, ἵνα ὑμεῖς θαυμάζετε. ho gar patēr philei ton yhion kai panta deiknysin aytō ha aytos poiei, kai meizona toytōn deixei aytō erga, hina hymeis thaymazete.
21 ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζῳοποιεῖ, οὕτως καὶ ὁ υἱὸς οὓς θέλει ζῳοποιεῖ. hōsper gar ho patēr egeirei toys nekroys kai zōopoiei, ohytōs kai ho yhios ohys thelei zōopoiei.
22 οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκεν τῷ υἱῷ, oyde gar ho patēr krinei oydena, alla tēn krisin pasan dedōken tō yhiō,
23 ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱὸν καθὼς τιμῶσι τὸν πατέρα. ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱὸν οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν. hina pantes timōsi ton yhion kathōs timōsi ton patera. ho mē timōn ton yhion oy tima ton patera ton pempsanta ayton.
24 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν. amēn amēn legō hymin hoti ho ton logon moy akoyōn kai pisteyōn tō pempsanti me echei zōēn aiōnion, kai eis krisin oyk erchetai alla metabebēken ek toy thanatoy eis tēn zōēn.
25 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσουσιν τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσουσιν. amēn amēn legō hymin hoti erchetai hōra kai nyn estin, hote ohi nekroi akoysoysin tēs phōnēs toy yhioy toy theoy kai ohi akoysantes zēsoysin.
26 ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως καὶ τῷ υἱῷ ἔδωκεν ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ· hōsper gar ho patēr echei zōēn en heaytō, ohytōs kai tō yhiō edōken zōēn echein en heaytō·
27 καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστίν. kai exoysian edōken aytō krisin poiein, hoti yhios anthrōpoy estin.
28 μὴ θαυμάζετε τοῦτο, ὅτι ἔρχεται ὥρα ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσουσιν τῆς φωνῆς αὐτοῦ, mē thaymazete toyto, hoti erchetai hōra en hē pantes ohi en tois mnēmeiois akoysoysin tēs phōnēs aytoy,
29 καὶ ἐκπορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως. kai ekporeysontai ohi ta agatha poiēsantes eis anastasin zōēs, ohi ta phayla praxantes eis anastasin kriseōs.
30 οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐδέν· καθὼς ἀκούω κρίνω, καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν, ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με oy dynamai egō poiein ap’ emaytoy oyden· kathōs akoyō krinō, kai hē krisis hē emē dikaia estin, hoti oy zētō to thelēma to emon alla to thelēma toy pempsantos me
31 ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής· ean egō martyrō peri emaytoy, hē martyria moy oyk estin alēthēs·
32 ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ, καὶ οἴδατε ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ. allos estin ho martyrōn peri emoy, kai oidate hoti alēthēs estin hē martyria hēn martyrei peri emoy.
33 ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς Ἰωάννην, καὶ μεμαρτύρηκεν τῇ ἀληθείᾳ· hymeis apestalkate pros iōannēn, kai memartyrēken tē alētheia·
34 ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω, ἀλλὰ ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε. egō de oy para anthrōpoy tēn martyrian lambanō, alla tayta legō hina hymeis sōthēte.
35 ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων, ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιαθῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ. ekeinos ēn ho lychnos ho kaiomenos kai phainōn, hymeis de ēthelēsate agalliathēnai pros hōran en tō phōti aytoy.
36 ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω τοῦ Ἰωάννου· τὰ γὰρ ἔργα ἃ δέδωκέν μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά, αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ποιῶ μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκεν. egō de echō tēn martyrian meizō toy iōannoy· ta gar erga ha dedōken moi ho patēr hina teleiōsō ayta, ayta ta erga ha poiō martyrei peri emoy hoti ho patēr me apestalken.
37 καὶ ὁ πέμψας με πατήρ, ἐκεῖνος μεμαρτύρηκεν περὶ ἐμοῦ. οὔτε φωνὴν αὐτοῦ πώποτε ἀκηκόατε, οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε, kai ho pempsas me patēr, ekeinos memartyrēken peri emoy. oyte phōnēn aytoy pōpote akēkoate, oyte eidos aytoy heōrakate,
38 καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ὑμῖν μένοντα, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος, τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε. kai ton logon aytoy oyk echete en hymin menonta, hoti hon apesteilen ekeinos, toytō hymeis oy pisteyete.
39 ἐραυνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν· καὶ ἐκεῖναί εἰσίν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ· eraynate tas graphas, hoti hymeis dokeite en aytais zōēn aiōnion echein· kai ekeinai eisin ahi martyroysai peri emoy·
40 καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με ἵνα ζωὴν ἔχητε. kai oy thelete elthein pros me hina zōēn echēte.
41 δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω, doxan para anthrōpōn oy lambanō,
42 ἀλλὰ ἔγνωκα ὑμᾶς ὅτι οὐκ ἔχετε τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ ἐν ἑαυτοῖς. alla egnōka hymas hoti oyk echete tēn agapēn toy theoy en heaytois.
43 ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήμψεσθε. egō elēlytha en tō onomati toy patros moy, kai oy lambanete me· ean allos elthē en tō onomati tō idiō, ekeinon lēmpsesthe.
44 πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες, καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου θεοῦ οὐ ζητεῖτε; pōs dynasthe hymeis pisteysai, doxan para allēlōn lambanontes, kai tēn doxan tēn para toy monoy theoy oy zēteite ;
45 μὴ δοκεῖτε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα· ἔστιν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν Μωϋσῆς, εἰς ὃν ὑμεῖς ἠλπίκατε. mē dokeite hoti egō katēgorēsō hymōn pros ton patera· estin ho katēgorōn hymōn mōysēs, eis hon hymeis ēlpikate.
46 εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωϋσεῖ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί· περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν. ei gar episteyete mōysei, episteyete an emoi· peri gar emoy ekeinos egrapsen.
47 εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε, πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασιν πιστεύσετε; ei de tois ekeinoy grammasin oy pisteyete, pōs tois emois hrēmasin pisteysete ;