1 Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἱεροῦ, λέγει αὐτῷ εἷς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ· διδάσκαλε, ἴδε ποταποὶ λίθοι καὶ ποταπαὶ οἰκοδομαί. kai ekporeyomenoy aytoy ek toy hieroy, legei aytō ehis tōn mathētōn aytoy· didaskale, ide potapoi lithoi kai potapai oikodomai.
2 καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· βλέπεις ταύτας τὰς μεγάλας οἰκοδομάς; οὐ μὴ ἀφεθῇ λίθος ἐπὶ λίθον. ὃς οὐ μὴ καταλυθῇ. kai ho iēsoys eipen aytō· blepeis taytas tas megalas oikodomas ; oy mē aphethē lithos epi lithon. hos oy mē katalythē.
3 καὶ καθημένου αὐτοῦ εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν κατέναντι τοῦ ἱεροῦ, ἐπηρώτα αὐτὸν κατ’ ἰδίαν ὁ Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας· kai kathēmenoy aytoy eis to oros tōn elaiōn katenanti toy hieroy, epērōta ayton kat’ idian ho petros kai iakōbos kai iōannēs kai andreas·
4 εἰπὸν ἡμῖν, πότε ταῦτα ἔσται; καὶ τί τὸ σημεῖον ὅταν μέλλῃ ταῦτα συντελεῖσθαι πάντα; eipon hēmin, pote tayta estai ; kai ti to sēmeion hotan mellē tayta synteleisthai panta ;
5 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἤρξατο λέγειν αὐτοῖς· βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ. ho de iēsoys ērxato legein aytois· blepete mē tis hymas planēsē.
6 πολλοὶ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν. polloi eleysontai epi tō onomati moy, legontes hoti egō eimi, kai polloys planēsoysin.
7 ὅταν δὲ ἀκούσητε πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων, μὴ θροεῖσθε· δεῖ γενέσθαι, ἀλλ’ οὔπω τὸ τέλος. hotan de akoysēte polemoys kai akoas polemōn, mē throeisthe· dei genesthai, all’ oypō to telos.
8 ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπ’ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν, ἔσονται σεισμοὶ κατὰ τόπους, ἔσονται λιμοί. egerthēsetai gar ethnos ep’ ethnos kai basileia epi basileian, esontai seismoi kata topoys, esontai limoi.
9 ἀρχὴ ὠδίνων ταῦτα. Βλέπετε δὲ ὑμεῖς ἑαυτούς· παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς συνέδρια καὶ εἰς συναγωγὰς δαρήσεσθε καὶ ἐπὶ ἡγεμόνων καὶ βασιλέων σταθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς. archē ōdinōn tayta. blepete de hymeis heaytoys· paradōsoysin hymas eis synedria kai eis synagōgas darēsesthe kai epi hēgemonōn kai basileōn stathēsesthe heneken emoy, eis martyrion aytois.
10 καὶ εἰς πάντα τὰ ἔθνη πρῶτον δεῖ κηρυχθῆναι τὸ εὐαγγέλιον. kai eis panta ta ethnē prōton dei kērychthēnai to eyaggelion.
11 καὶ ὅταν ἄγωσιν ὑμᾶς παραδιδόντες, μὴ προμεριμνᾶτε τί λαλήσητε, ἀλλ’ ὃ ἐὰν δοθῇ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, τοῦτο λαλεῖτε· οὐ γάρ ἐστε ὑμεῖς οἱ λαλοῦντες, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον. kai hotan agōsin hymas paradidontes, mē promerimnate ti lalēsēte, all’ ho ean dothē hymin en ekeinē tē hōra, toyto laleite· oy gar este hymeis ohi laloyntes, alla to pneyma to hagion.
12 καὶ παραδώσει ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς καὶ θανατώσουσιν αὐτούς. kai paradōsei adelphos adelphon eis thanaton kai patēr teknon, kai epanastēsontai tekna epi goneis kai thanatōsoysin aytoys.
13 καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται. kai esesthe misoymenoi hypo pantōn dia to onoma moy· ho de hypomeinas eis telos, ohytos sōthēsetai.
14 Ὅταν δὲ ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἑστηκότα ὅπου οὐ δεῖ, ὁ ἀναγινώσκων νοείτω, τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη, hotan de idēte to bdelygma tēs erēmōseōs hestēkota hopoy oy dei, ho anaginōskōn noeitō, tote ohi en tē ioydaia pheygetōsan eis ta orē,
15 ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβάτω μηδὲ εἰσελθάτω ἆραί τι ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ, ho de epi toy dōmatos mē katabatō mēde eiselthatō arai ti ek tēs oikias aytoy,
16 καὶ ὁ εἰς τὸν ἀγρὸν μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω ἆραι τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ. kai ho eis ton agron mē epistrepsatō eis ta opisō arai to himation aytoy.
17 οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις. oyai de tais en gastri echoysais kai tais thēlazoysais en ekeinais tais hēmerais.
18 προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται χειμῶνος· proseychesthe de hina mē genētai cheimōnos·
19 ἔσονται γὰρ αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι θλῖψις οἵα οὐ γέγονεν τοιαύτη ἀπ’ ἀρχῆς κτίσεως, ἣν ἔκτισεν ὁ θεὸς ἕως τοῦ νῦν καὶ οὐ μὴ γένηται. esontai gar ahi hēmerai ekeinai thlipsis ohia oy gegonen toiaytē ap’ archēs ktiseōs, hēn ektisen ho theos heōs toy nyn kai oy mē genētai.
20 καὶ εἰ μὴ ἐκολόβωσεν κύριος τὰς ἡμέρας, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς οὓς ἐξελέξατο ἐκολόβωσεν τὰς ἡμέρας. kai ei mē ekolobōsen kyrios tas hēmeras, oyk an esōthē pasa sarx· alla dia toys eklektoys ohys exelexato ekolobōsen tas hēmeras.
21 καὶ τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ· ἴδε ὧδε ὁ Χριστός, ἴδε ἐκεῖ, μὴ πιστεύετε. kai tote ean tis hymin eipē· ide hōde ho christos, ide ekei, mē pisteyete.
22 ἐγερθήσονται δὲ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ ποιήσουσιν σημεῖα καὶ τέρατα πρὸς τὸ ἀποπλανᾶν, εἰ δυνατόν, τοὺς ἐκλεκτούς. egerthēsontai de pseydochristoi kai pseydoprophētai kai poiēsoysin sēmeia kai terata pros to apoplanan, ei dynaton, toys eklektoys.
23 ὑμεῖς δὲ βλέπετε· προείρηκα ὑμῖν πάντα. hymeis de blepete· proeirēka hymin panta.
24 Ἀλλὰ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις μετὰ τὴν θλῖψιν ἐκείνην ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, alla en ekeinais tais hēmerais meta tēn thlipsin ekeinēn ho hēlios skotisthēsetai, kai hē selēnē oy dōsei to pheggos aytēs,
25 καὶ οἱ ἀστέρες ἔσονται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πίπτοντες, καὶ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς σαλευθήσονται. kai ohi asteres esontai ek toy oyranoy piptontes, kai ahi dynameis ahi en tois oyranois saleythēsontai.
26 καὶ τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλαις μετὰ δυνάμεως πολλῆς καὶ δόξης. kai tote opsontai ton yhion toy anthrōpoy erchomenon en nephelais meta dynameōs pollēs kai doxēs.
27 καὶ τότε ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἐπισυνάξει τοὺς ἐκλεκτοὺς ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ’ ἄκρου γῆς ἕως ἄκρου οὐρανοῦ. kai tote apostelei toys aggeloys kai episynaxei toys eklektoys ek tōn tessarōn anemōn ap’ akroy gēs heōs akroy oyranoy.
28 Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν. ὅταν αὐτῆς ἤδη ὁ κλάδος ἁπαλὸς γένηται καὶ ἐκφύῃ τὰ φύλλα, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος ἐστίν· apo de tēs sykēs mathete tēn parabolēn. hotan aytēs ēdē ho klados hapalos genētai kai ekphyē ta phylla, ginōskete hoti eggys to theros estin·
29 οὕτως καὶ ὑμεῖς ὅταν ἴδητε ταῦτα γινόμενα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις. ohytōs kai hymeis hotan idēte tayta ginomena, ginōskete hoti eggys estin epi thyrais.
30 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη μέχρις οὗ ταῦτα πάντα γένηται. amēn legō hymin hoti oy mē parelthē hē genea ahytē mechris ohy tayta panta genētai.
31 ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρελεύσονται. ho oyranos kai hē gē pareleysontai, ohi de logoi moy oy mē pareleysontai.
32 Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἢ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι ἐν οὐρανῷ οὐδὲ ὁ υἱός, εἰ μὴ ὁ πατήρ. peri de tēs hēmeras ekeinēs ē tēs hōras oydeis oiden, oyde ohi aggeloi en oyranō oyde ho yhios, ei mē ho patēr.
33 βλέπετε ἀγρυπνεῖτε· οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ καιρός ἐστιν. blepete agrypneite· oyk oidate gar pote ho kairos estin.
34 ὡς ἄνθρωπος ἀπόδημος ἀφεὶς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ καὶ δοὺς τοῖς δούλοις αὐτοῦ τὴν ἐξουσίαν, ἑκάστῳ τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ τῷ θυρωρῷ ἐνετείλατο ἵνα γρηγορῇ. hōs anthrōpos apodēmos apheis tēn oikian aytoy kai doys tois doylois aytoy tēn exoysian, hekastō to ergon aytoy, kai tō thyrōrō eneteilato hina grēgorē.
35 γρηγορεῖτε οὖν· οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ κύριος τῆς οἰκίας ἔρχεται, ἢ ὀψὲ ἢ μεσονύκτιον ἢ ἀλεκτοροφωνίας ἢ πρωΐ· grēgoreite oyn· oyk oidate gar pote ho kyrios tēs oikias erchetai, ē opse ē mesonyktion ē alektorophōnias ē prōi·
36 μὴ ἐλθὼν ἐξαίφνης εὕρῃ ὑμᾶς καθεύδοντας. mē elthōn exaiphnēs ehyrē hymas katheydontas.
37 ὃ δὲ ὑμῖν λέγω, πᾶσιν λέγω, γρηγορεῖτε. ho de hymin legō, pasin legō, grēgoreite.