1 Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς πάντας τοὺς λόγους τούτους, εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· kai egeneto hote etelesen ho iēsoys pantas toys logoys toytoys, eipen tois mathētais aytoy·
2 οἴδατε ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. oidate hoti meta dyo hēmeras to pascha ginetai, kai ho yhios toy anthrōpoy paradidotai eis to stayrōthēnai.
3 Τότε συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως τοῦ λεγομένου Καϊάφα, tote synēchthēsan ohi archiereis kai ohi presbyteroi toy laoy eis tēn aylēn toy archiereōs toy legomenoy kaiapha,
4 καὶ συνεβουλεύσαντο ἵνα τὸν Ἰησοῦν δόλῳ κρατήσωσιν καὶ ἀποκτείνωσιν· kai syneboyleysanto hina ton iēsoyn dolō kratēsōsin kai apokteinōsin·
5 ἔλεγον δέ· μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, ἵνα μὴ θόρυβος γένηται ἐν τῷ λαῷ. elegon de· mē en tē heortē, hina mē thorybos genētai en tō laō.
6 Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γενομένου ἐν Βηθανίᾳ ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, toy de iēsoy genomenoy en bēthania en oikia simōnos toy leproy,
7 προσῆλθεν αὐτῷ γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου πολυτίμου καὶ κατέχεεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἀνακειμένου. prosēlthen aytō gynē echoysa alabastron myroy polytimoy kai katecheen epi tēs kephalēs aytoy anakeimenoy.
8 ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ ἠγανάκτησαν λέγοντες· εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη; idontes de ohi mathētai ēganaktēsan legontes· eis ti hē apōleia ahytē ;
9 ἐδύνατο γὰρ τοῦτο πραθῆναι πολλοῦ καὶ δοθῆναι πτωχοῖς. edynato gar toyto prathēnai polloy kai dothēnai ptōchois.
10 γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τί κόπους παρέχετε τῇ γυναικί; ἔργον γὰρ καλὸν ἠργάσατο εἰς ἐμέ. gnoys de ho iēsoys eipen aytois· ti kopoys parechete tē gynaiki ; ergon gar kalon ērgasato eis eme.
11 πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. pantote gar toys ptōchoys echete meth’ heaytōn, eme de oy pantote echete.
12 βαλοῦσα γὰρ αὕτη τὸ μύρον τοῦτο ἐπὶ τοῦ σώματός μου πρὸς τὸ ἐνταφιάσαι με ἐποίησεν. baloysa gar ahytē to myron toyto epi toy sōmatos moy pros to entaphiasai me epoiēsen.
13 ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ, λαληθήσεται καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη εἰς μνημόσυνον αὐτῆς. amēn legō hymin, hopoy ean kērychthē to eyaggelion toyto en holō tō kosmō, lalēthēsetai kai ho epoiēsen ahytē eis mnēmosynon aytēs.
14 Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης, πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς tote poreytheis ehis tōn dōdeka, ho legomenos ioydas iskariōtēs, pros toys archiereis
15 εἶπεν· τί θέλετέ μοι δοῦναι, καὶ ἐγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια. eipen· ti thelete moi doynai, kai egō hymin paradōsō ayton ; ohi de estēsan aytō triakonta argyria.
16 καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν ἵνα αὐτὸν παραδῷ. kai apo tote ezētei eykairian hina ayton paradō.
17 Τῇ δὲ πρώτῃ τῶν ἀζύμων προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ λέγοντες· ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ πάσχα; tē de prōtē tōn azymōn prosēlthon ohi mathētai tō iēsoy legontes· poy theleis hetoimasōmen soi phagein to pascha ;
18 ὁ δὲ εἶπεν· ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν πρὸς τὸν δεῖνα καὶ εἴπατε αὐτῷ· ὁ διδάσκαλος λέγει· ὁ καιρός μου ἐγγύς ἐστιν, πρὸς σὲ ποιῶ τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου. ho de eipen· hypagete eis tēn polin pros ton deina kai eipate aytō· ho didaskalos legei· ho kairos moy eggys estin, pros se poiō to pascha meta tōn mathētōn moy.
19 καὶ ἐποίησαν οἱ μαθηταὶ ὡς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα. kai epoiēsan ohi mathētai hōs synetaxen aytois ho iēsoys, kai hētoimasan to pascha.
20 Ὀψίας δὲ γενομένης ἀνέκειτο μετὰ τῶν δώδεκα μαθητῶν. opsias de genomenēs anekeito meta tōn dōdeka mathētōn.
21 καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν εἶπεν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με. kai esthiontōn aytōn eipen· amēn legō hymin hoti ehis ex hymōn paradōsei me.
22 καὶ λυπούμενοι σφόδρα ἤρξαντο λέγειν αὐτῷ εἷς ἕκαστος· μήτι ἐγώ εἰμι, κύριε; kai lypoymenoi sphodra ērxanto legein aytō ehis hekastos· mēti egō eimi, kyrie ;
23 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ὁ ἐμβάψας μετ’ ἐμοῦ τὴν χεῖρα ἐν τῷ τρυβλίῳ, οὗτός με παραδώσει. ho de apokritheis eipen· ho embapsas met’ emoy tēn cheira en tō trybliō, ohytos me paradōsei.
24 ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ. οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται· καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος. ho men yhios toy anthrōpoy hypagei kathōs gegraptai peri aytoy. oyai de tō anthrōpō ekeinō di’ ohy ho yhios toy anthrōpoy paradidotai· kalon ēn aytō ei oyk egennēthē ho anthrōpos ekeinos.
25 ἀποκριθεὶς δὲ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν εἶπεν· μήτι ἐγώ εἰμι, ῥαββεί; λέγει αὐτῷ· σὺ εἶπας. apokritheis de ioydas ho paradidoys ayton eipen· mēti egō eimi, hrabbei ; legei aytō· sy eipas.
26 Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν λαβὼν ὁ Ἰησοῦς ἄρτον καὶ εὐλογήσας ἔκλασεν καὶ δοὺς τοῖς μαθηταῖς εἶπεν· λάβετε φάγετε· τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου. esthiontōn de aytōn labōn ho iēsoys arton kai eylogēsas eklasen kai doys tois mathētais eipen· labete phagete· toyto estin to sōma moy.
27 καὶ λαβὼν ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· kai labōn potērion kai eycharistēsas edōken aytois legōn· piete ex aytoy pantes·
28 τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ αἷμά μου τῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυννόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. toyto gar estin to ahima moy tēs diathēkēs to peri pollōn ekchynnomenon eis aphesin hamartiōn.
29 λέγω δὲ ὑμῖν, οὐ μὴ πίω ἀπ’ ἄρτι ἐκ τούτου τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτὸ πίνω μεθ’ ὑμῶν καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρός μου. legō de hymin, oy mē piō ap’ arti ek toytoy toy genēmatos tēs ampeloy heōs tēs hēmeras ekeinēs hotan ayto pinō meth’ hymōn kainon en tē basileia toy patros moy.
30 Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν. kai hymnēsantes exēlthon eis to oros tōn elaiōn.
31 τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· πάντες ὑμεῖς σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ, γέγραπται γάρ· πατάξω τὸν ποιμένα, καὶ διασκορπισθήσονται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης. tote legei aytois ho iēsoys· pantes hymeis skandalisthēsesthe en emoi en tē nykti taytē, gegraptai gar· pataxō ton poimena, kai diaskorpisthēsontai ta probata tēs poimnēs.
32 μετὰ δὲ τὸ ἐγερθῆναί με προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν. meta de to egerthēnai me proaxō hymas eis tēn galilaian.
33 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ· εἰ πάντες σκανδαλισθήσονται ἐν σοί, ἐγὼ οὐδέποτε σκανδαλισθήσομαι. apokritheis de ho petros eipen aytō· ei pantes skandalisthēsontai en soi, egō oydepote skandalisthēsomai.
34 ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι τρὶς ἀπαρνήσῃ με. ephē aytō ho iēsoys· amēn legō soi hoti en taytē tē nykti prin alektora phōnēsai tris aparnēsē me.
35 λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος· κἂν δέῃ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι. ὁμοίως καὶ πάντες οἱ μαθηταὶ εἶπον. legei aytō ho petros· kan deē me syn soi apothanein, oy mē se aparnēsomai. homoiōs kai pantes ohi mathētai eipon.
36 Τότε ἔρχεται μετ’ αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς εἰς χωρίον λεγόμενον Γεθσημανεί, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς, καθίσατε αὐτοῦ ἕως οὗ ἀπελθὼν ἐκεῖ προσεύξωμαι. tote erchetai met’ aytōn ho iēsoys eis chōrion legomenon gethsēmanei, kai legei tois mathētais, kathisate aytoy heōs ohy apelthōn ekei proseyxōmai.
37 καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ τοὺς δύο υἱοὺς Ζεβεδαίου ἤρξατο λυπεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν. kai paralabōn ton petron kai toys dyo yhioys zebedaioy ērxato lypeisthai kai adēmonein.
38 τότε λέγει αὐτοῖς· περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ’ ἐμοῦ. tote legei aytois· perilypos estin hē psychē moy heōs thanatoy· meinate hōde kai grēgoreite met’ emoy.
39 καὶ προσελθὼν μικρὸν ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ προσευχόμενος καὶ λέγων· πάτερ, εἰ δυνατόν ἐστιν, παρελθάτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο· πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω ἀλλ’ ὡς σύ. kai proselthōn mikron epesen epi prosōpon aytoy proseychomenos kai legōn· pater, ei dynaton estin, parelthatō ap’ emoy to potērion toyto· plēn oych hōs egō thelō all’ hōs sy.
40 καὶ ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ· οὕτως οὐκ ἰσχύσατε μίαν ὥραν γρηγορῆσαι μετ’ ἐμοῦ; kai erchetai pros toys mathētas kai ehyriskei aytoys katheydontas, kai legei tō petrō· ohytōs oyk ischysate mian hōran grēgorēsai met’ emoy ;
41 γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν· τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής. grēgoreite kai proseychesthe, hina mē eiselthēte eis peirasmon· to men pneyma prothymon, hē de sarx asthenēs.
42 πάλιν ἐκ δευτέρου ἀπελθὼν προσηύξατο λέγων· πάτερ μου, εἰ οὐ δύναται τοῦτο παρελθεῖν ἐὰν μὴ αὐτὸ πίω, γενηθήτω τὸ θέλημά σου. palin ek deyteroy apelthōn prosēyxato legōn· pater moy, ei oy dynatai toyto parelthein ean mē ayto piō, genēthētō to thelēma soy.
43 καὶ ἐλθὼν πάλιν εὗρεν αὐτοὺς καθεύδοντας· ἦσαν γὰρ αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοὶ βεβαρημένοι. kai elthōn palin ehyren aytoys katheydontas· ēsan gar aytōn ohi ophthalmoi bebarēmenoi.
44 καὶ ἀφεὶς αὐτοὺς πάλιν ἀπελθὼν προσηύξατο ἐκ τρίτου, τὸν αὐτὸν λόγον εἰπὼν πάλιν. kai apheis aytoys palin apelthōn prosēyxato ek tritoy, ton ayton logon eipōn palin.
45 τότε ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ λέγει αὐτοῖς· καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε. ἰδοὺ ἤγγικεν ἡ ὥρα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἁμαρτωλῶν. tote erchetai pros toys mathētas kai legei aytois· katheydete to loipon kai anapayesthe. idoy ēggiken hē hōra kai ho yhios toy anthrōpoy paradidotai eis cheiras hamartōlōn.
46 ἐγείρεσθε, ἄγωμεν· ἰδοὺ ἤγγικεν ὁ παραδιδούς με. egeiresthe, agōmen· idoy ēggiken ho paradidoys me.
47 Καὶ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ Ἰούδας εἷς τῶν δώδεκα ἦλθεν καὶ μετ’ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων ἀπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ. kai eti aytoy laloyntos idoy ioydas ehis tōn dōdeka ēlthen kai met’ aytoy ochlos polys meta machairōn kai xylōn apo tōn archiereōn kai presbyterōn toy laoy.
48 ὁ δὲ παραδιδοὺς αὐτὸν ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον λέγων· ὃν ἐὰν φιλήσω αὐτός ἐστιν· κρατήσατε αὐτόν. ho de paradidoys ayton edōken aytois sēmeion legōn· hon ean philēsō aytos estin· kratēsate ayton.
49 καὶ εὐθέως προσελθὼν τῷ Ἰησοῦ εἶπεν· χαῖρε, ῥαββεί· καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. kai eytheōs proselthōn tō iēsoy eipen· chaire, hrabbei· kai katephilēsen ayton.
50 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, ἑταῖρε, ἐφ’ ὃ πάρει. τότε προσελθόντες ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐκράτησαν αὐτόν. ho de iēsoys eipen aytō, hetaire, eph’ ho parei. tote proselthontes epebalon tas cheiras epi ton iēsoyn kai ekratēsan ayton.
51 καὶ ἰδοὺ εἷς τῶν μετὰ Ἰησοῦ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἀπέσπασεν τὴν μάχαιραν αὐτοῦ καὶ πατάξας τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον. kai idoy ehis tōn meta iēsoy ekteinas tēn cheira apespasen tēn machairan aytoy kai pataxas ton doylon toy archiereōs apheilen aytoy to ōtion.
52 τότε λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἀπόστρεψον τὴν μάχαιράν σου εἰς τὸν τόπον αὐτῆς· πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρῃ ἀπολοῦνται. tote legei aytō ho iēsoys· apostrepson tēn machairan soy eis ton topon aytēs· pantes gar ohi labontes machairan en machairē apoloyntai.
53 ἢ δοκεῖς ὅτι οὐ δύναμαι παρακαλέσαι τὸν πατέρα μου, καὶ παραστήσει μοι ἄρτι πλείω δώδεκα λεγιώνων ἀγγέλων; ē dokeis hoti oy dynamai parakalesai ton patera moy, kai parastēsei moi arti pleiō dōdeka legiōnōn aggelōn ;
54 πῶς οὖν πληρωθῶσιν αἱ γραφαὶ, ὅτι οὕτως δεῖ γενέσθαι; pōs oyn plērōthōsin ahi graphai, hoti ohytōs dei genesthai ;
55 ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τοῖς ὄχλοις· ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθατε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με· καθ’ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ ἐκαθεζόμην διδάσκων καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με. en ekeinē tē hōra eipen ho iēsoys tois ochlois· hōs epi lēstēn exēlthate meta machairōn kai xylōn syllabein me· kath’ hēmeran en tō hierō ekathezomēn didaskōn kai oyk ekratēsate me.
56 τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαὶ τῶν προφητῶν. τότε οἱ μαθηταὶ πάντες ἀφέντες αὐτὸν ἔφυγον. toyto de holon gegonen hina plērōthōsin ahi graphai tōn prophētōn. tote ohi mathētai pantes aphentes ayton ephygon.
57 Οἱ δὲ κρατήσαντες τὸν Ἰησοῦν ἀπήγαγον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα, ὅπου οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι συνήχθησαν. ohi de kratēsantes ton iēsoyn apēgagon pros kaiaphan ton archierea, hopoy ohi grammateis kai ohi presbyteroi synēchthēsan.
58 ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει αὐτῷ μακρόθεν ἕως τῆς αὐλῆς τοῦ ἀρχιερέως, καὶ εἰσελθὼν ἔσω ἐκάθητο μετὰ τῶν ὑπηρετῶν ἰδεῖν τὸ τέλος. ho de petros ēkoloythei aytō makrothen heōs tēs aylēs toy archiereōs, kai eiselthōn esō ekathēto meta tōn hypēretōn idein to telos.
59 Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ τὸ συνέδριον ὅλον ἐζήτουν ψευδομαρτυρίαν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ, ὅπως αὐτὸν θανατώσουσιν, ohi de archiereis kai to synedrion holon ezētoyn pseydomartyrian kata toy iēsoy, hopōs ayton thanatōsoysin,
60 καὶ οὐχ εὗρον πολλῶν προσελθόντων ψευδομαρτύρων. ὕστερον δὲ προσελθόντες δύο kai oych ehyron pollōn proselthontōn pseydomartyrōn. hysteron de proselthontes dyo
61 εἶπον· οὗτος ἔφη· δύναμαι καταλῦσαι τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν αὐτὸν οἰκοδομῆσαι. eipon· ohytos ephē· dynamai katalysai ton naon toy theoy kai dia triōn hēmerōn ayton oikodomēsai.
62 καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ· οὐδὲν ἀποκρίνῃ; τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν; kai anastas ho archiereys eipen aytō· oyden apokrinē ; ti ohytoi soy katamartyroysin ;
63 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐσιώπα. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ· ἐξορκίζω σε κατὰ τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος, ἵνα ἡμῖν εἴπῃς εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ. ho de iēsoys esiōpa. kai apokritheis ho archiereys eipen aytō· exorkizō se kata toy theoy toy zōntos, hina hēmin eipēs ei sy ei ho christos ho yhios toy theoy.
64 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· σὺ εἶπας· πλὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καθήμενον ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ. legei aytō ho iēsoys· sy eipas· plēn legō hymin, ap’ arti opsesthe ton yhion toy anthrōpoy kathēmenon ek dexiōn tēs dynameōs kai erchomenon epi tōn nephelōn toy oyranoy.
65 τότε ὁ ἀρχιερεὺς διέρρηξεν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λέγων· ἐβλασφήμησεν· τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; ἴδε νῦν ἠκούσατε τὴν βλασφημίαν. tote ho archiereys dierrēxen ta himatia aytoy legōn· eblasphēmēsen· ti eti chreian echomen martyrōn ; ide nyn ēkoysate tēn blasphēmian.
66 τί ὑμῖν δοκεῖ; οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπον· ἔνοχος θανάτου ἐστίν. ti hymin dokei ; ohi de apokrithentes eipon· enochos thanatoy estin.
67 Τότε ἐνέπτυσαν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἐκολάφισαν αὐτόν, οἱ δὲ ἐράπισαν tote eneptysan eis to prosōpon aytoy kai ekolaphisan ayton, ohi de erapisan
68 λέγοντες· προφήτευσον ἡμῖν, Χριστέ, τίς ἐστιν ὁ παίσας σε; legontes· prophēteyson hēmin, christe, tis estin ho paisas se ;
69 Ὁ δὲ Πέτρος ἐκάθητο ἔξω ἐν τῇ αὐλῇ· καὶ προσῆλθεν αὐτῷ μία παιδίσκη λέγουσα· καὶ σὺ ἦσθα μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Γαλιλαίου. ho de petros ekathēto exō en tē aylē· kai prosēlthen aytō mia paidiskē legoysa· kai sy ēstha meta iēsoy toy galilaioy.
70 ὁ δὲ ἠρνήσατο ἔμπροσθεν πάντων λέγων· οὐκ οἶδα τί λέγεις. ho de ērnēsato emprosthen pantōn legōn· oyk oida ti legeis.
71 ἐξελθόντα δὲ αὐτὸν εἰς τὸν πυλῶνα, εἶδεν αὐτὸν ἄλλη καὶ λέγει τοῖς ἐκεῖ· οὗτος ἦν μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου. exelthonta de ayton eis ton pylōna, eiden ayton allē kai legei tois ekei· ohytos ēn meta iēsoy toy nazōraioy.
72 καὶ πάλιν ἠρνήσατο μετὰ ὅρκου ὅτι οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον. kai palin ērnēsato meta horkoy hoti oyk oida ton anthrōpon.
73 μετὰ μικρὸν δὲ προσελθόντες οἱ ἑστῶτες εἶπον τῷ Πέτρῳ, ἀληθῶς καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶ· καὶ γὰρ ἡ λαλιά σου δῆλόν σε ποιεῖ. meta mikron de proselthontes ohi hestōtes eipon tō petrō, alēthōs kai sy ex aytōn ei· kai gar hē lalia soy dēlon se poiei.
74 τότε ἤρξατο καταθεματίζειν καὶ ὀμνύειν ὅτι οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον· καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν. tote ērxato katathematizein kai omnyein hoti oyk oida ton anthrōpon· kai eytheōs alektōr ephōnēsen.
75 καὶ ἐμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ ῥήματος Ἰησοῦ εἰρηκότος ὅτι πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι τρὶς ἀπαρνήσῃ με· καὶ ἐξελθὼν ἔξω ἔκλαυσεν πικρῶς. kai emnēsthē ho petros toy hrēmatos iēsoy eirēkotos hoti prin alektora phōnēsai tris aparnēsē me· kai exelthōn exō eklaysen pikrōs.