Luc 1

¹ Ἐπειδήπερ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων, epeidēper polloi epecheirēsan anataxasthai diēgēsin peri tōn peplērophorēmenōn en hēmin pragmatōn,

² καθὼς παρέδοσαν ἡμῖν οἱ ἀπ’ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται γενόμενοι τοῦ λόγου, kathōs paredosan hēmin ohi ap’ archēs aytoptai kai hypēretai genomenoi toy logoy,

³ ἔδοξε κἀμοὶ παρηκολουθηκότι ἄνωθεν πᾶσιν ἀκριβῶς καθεξῆς σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε, edoxe kamoi parēkoloythēkoti anōthen pasin akribōs kathexēs soi grapsai, kratiste theophile,

⁴ ἵνα ἐπιγνῷς περὶ ὧν κατηχήθης λόγων τὴν ἀσφάλειαν. hina epignōs peri hōn katēchēthēs logōn tēn asphaleian.

⁵ Ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ἡρῴδου βασιλέως τῆς Ἰουδαίας ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας ἐξ ἐφημερίας Ἀβιά, καὶ γυνὴ αὐτῷ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς Ἐλισάβετ. egeneto en tais hēmerais hērōdoy basileōs tēs ioydaias hiereys tis onomati zacharias ex ephēmerias abia, kai gynē aytō ek tōn thygaterōn aarōn, kai to onoma aytēs elisabet.

⁶ ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐναντίον τοῦ θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασιν τοῦ κυρίου ἄμεμπτοι. ēsan de dikaioi amphoteroi enantion toy theoy, poreyomenoi en pasais tais entolais kai dikaiōmasin toy kyrioy amemptoi.

⁷ καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἦν ἡ Ἐλισάβετ στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν. kai oyk ēn aytois teknon, kathoti ēn hē elisabet steira, kai amphoteroi probebēkotes en tais hēmerais aytōn ēsan.

⁸ ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτὸν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἔναντι τοῦ θεοῦ, egeneto de en tō hierateyein ayton en tē taxei tēs ephēmerias aytoy enanti toy theoy,

⁹ κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἱερατείας ἔλαχε τοῦ θυμιᾶσαι εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ κυρίου, kata to ethos tēs hierateias elache toy thymiasai eiselthōn eis ton naon toy kyrioy,

¹⁰ καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἦν τοῦ λαοῦ προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος. kai pan to plēthos ēn toy laoy proseychomenon exō tē hōra toy thymiamatos.

¹¹ ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος κυρίου ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος. ōphthē de aytō aggelos kyrioy hestōs ek dexiōn toy thysiastērioy toy thymiamatos.

¹² καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτόν. kai etarachthē zacharias idōn, kai phobos epepesen ep’ ayton.

¹³ εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία, διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην· eipen de pros ayton ho aggelos· mē phoboy, zacharia, dioti eisēkoysthē hē deēsis soy, kai hē gynē soy elisabet gennēsei yhion soi, kai kaleseis to onoma aytoy iōannēn·

¹⁴ καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γενέσει αὐτοῦ χαρήσονται. kai estai chara soi kai agalliasis, kai polloi epi tē genesei aytoy charēsontai.

¹⁵ ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ, καὶ πνεύματος ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ, estai gar megas enōpion kyrioy, kai oinon kai sikera oy mē piē, kai pneymatos hagioy plēsthēsetai eti ek koilias mētros aytoy,

¹⁶ καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ κύριον τὸν θεὸν αὐτῶν· kai polloys tōn yhiōn israēl epistrepsei epi kyrion ton theon aytōn·

¹⁷ καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἡλεία, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι κυρίῳ λαὸν κατεσκευασμένον. kai aytos proeleysetai enōpion aytoy en pneymati kai dynamei hēleia, epistrepsai kardias paterōn epi tekna kai apeitheis en phronēsei dikaiōn, hetoimasai kyriō laon kateskeyasmenon.

¹⁸ καὶ εἶπεν Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον· κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; ἐγὼ γάρ εἰμι πρεσβύτης καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῆς. kai eipen zacharias pros ton aggelon· kata ti gnōsomai toyto ; egō gar eimi presbytēs kai hē gynē moy probebēkyia en tais hēmerais aytēs.

¹⁹ καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ εἰμι Γαβριὴλ ὁ παρεστηκὼς ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, καὶ ἀπεστάλην λαλῆσαι πρὸς σὲ καὶ εὐαγγελίσασθαί σοι ταῦτα· kai apokritheis ho aggelos eipen aytō· egō eimi gabriēl ho parestēkōs enōpion toy theoy, kai apestalēn lalēsai pros se kai eyaggelisasthai soi tayta·

²⁰ καὶ ἰδοὺ ἔσῃ σιωπῶν καὶ μὴ δυνάμενος λαλῆσαι ἄχρι ἧς ἡμέρας γένηται ταῦτα, ἀνθ’ ὧν οὐκ ἐπίστευσας τοῖς λόγοις μου, οἵτινες πληρωθήσονται εἰς τὸν καιρὸν αὐτῶν. kai idoy esē siōpōn kai mē dynamenos lalēsai achri hēs hēmeras genētai tayta, anth’ hōn oyk episteysas tois logois moy, ohitines plērōthēsontai eis ton kairon aytōn.

²¹ καὶ ἦν ὁ λαὸς προσδοκῶν τὸν Ζαχαρίαν, καὶ ἐθαύμαζον ἐν τῷ χρονίζειν αὐτὸν ἐν τῷ ναῷ. kai ēn ho laos prosdokōn ton zacharian, kai ethaymazon en tō chronizein ayton en tō naō.

²² ἐξελθὼν δὲ οὐκ ἐδύνατο λαλῆσαι αὐτοῖς, καὶ ἐπέγνωσαν ὅτι ὀπτασίαν ἑώρακεν ἐν τῷ ναῷ· καὶ αὐτὸς ἦν διανεύων αὐτοῖς, καὶ διέμενεν κωφός. exelthōn de oyk edynato lalēsai aytois, kai epegnōsan hoti optasian heōraken en tō naō· kai aytos ēn dianeyōn aytois, kai diemenen kōphos.

²³ καὶ ἐγένετο ὡς ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. kai egeneto hōs eplēsthēsan ahi hēmerai tēs leitoyrgias aytoy, apēlthen eis ton oikon aytoy.

²⁴ μετὰ δὲ ταύτας τὰς ἡμέρας συνέλαβεν Ἐλισάβετ ἡ γυνὴ αὐτοῦ· καὶ περιέκρυβεν ἑαυτὴν μῆνας πέντε, λέγουσα meta de taytas tas hēmeras synelaben elisabet hē gynē aytoy· kai periekryben heaytēn mēnas pente, legoysa

²⁵ ὅτι οὕτως μοι πεποίηκεν κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖδεν ἀφελεῖν ὄνειδός μου ἐν ἀνθρώποις. hoti ohytōs moi pepoiēken kyrios en hēmerais ahis epeiden aphelein oneidos moy en anthrōpois.

²⁶ Ἐν δὲ τῷ μηνὶ τῷ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ ἀπὸ τοῦ θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας ᾗ ὄνομα Ναζαρὲθ en de tō mēni tō hektō apestalē ho aggelos gabriēl apo toy theoy eis polin tēs galilaias hē onoma nazareth

²⁷ πρὸς παρθένον ἐμνηστευμένην ἀνδρὶ ᾧ ὄνομα Ἰωσὴφ ἐξ οἴκου Δαυείδ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ. pros parthenon emnēsteymenēn andri hō onoma iōsēph ex oikoy dayeid, kai to onoma tēs parthenoy mariam.

²⁸ καὶ εἰσελθὼν πρὸς αὐτὴν ὁ ἄγγελος εἶπεν· χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ κύριος μετὰ σοῦ. kai eiselthōn pros aytēn ho aggelos eipen· chaire, kecharitōmenē, ho kyrios meta soy.

²⁹ ἡ δὲ ἐπὶ τῷ λόγῳ διεταράχθη, καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος. hē de epi tō logō dietarachthē, kai dielogizeto potapos eiē ho aspasmos ohytos.

³⁰ καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ· μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ θεῷ· kai eipen ho aggelos aytē· mē phoboy, mariam· ehyres gar charin para tō theō·

³¹ καὶ ἰδοὺ συλλήμψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν. kai idoy syllēmpsē en gastri kai texē yhion, kai kaleseis to onoma aytoy iēsoyn.

³² οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ κύριος ὁ θεὸς τὸν θρόνον Δαυεὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ohytos estai megas kai yhios hypsistoy klēthēsetai, kai dōsei aytō kyrios ho theos ton thronon dayeid toy patros aytoy,

³³ καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος. kai basileysei epi ton oikon iakōb eis toys aiōnas, kai tēs basileias aytoy oyk estai telos.

³⁴ εἶπεν δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· πῶς ἔσται τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω; eipen de mariam pros ton aggelon· pōs estai toyto, epei andra oy ginōskō ;

³⁵ καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ, πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ, καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται, υἱὸς θεοῦ. kai apokritheis ho aggelos eipen aytē, pneyma hagion epeleysetai epi se, kai dynamis hypsistoy episkiasei soi· dio kai to gennōmenon hagion klēthēsetai, yhios theoy.

³⁶ καὶ ἰδοὺ Ἐλισάβετ ἡ συγγενίς σου καὶ αὐτὴ συνειληφυῖα υἱὸν ἐν γήρει αὐτῆς, καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ· kai idoy elisabet hē syggenis soy kai aytē syneilēphyia yhion en gērei aytēs, kai ohytos mēn hektos estin aytē tē kaloymenē steira·

³⁷ ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τοῦ θεοῦ πᾶν ῥῆμα. hoti oyk adynatēsei para toy theoy pan hrēma.

³⁸ εἶπεν δὲ Μαριάμ· ἰδοὺ ἡ δούλη κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος. eipen de mariam· idoy hē doylē kyrioy· genoito moi kata to hrēma soy. kai apēlthen ap’ aytēs ho aggelos.

³⁹ Ἀναστᾶσα δὲ Μαριὰμ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἐπορεύθη εἰς τὴν ὀρεινὴν μετὰ σπουδῆς εἰς πόλιν Ἰούδα, anastasa de mariam en tais hēmerais taytais eporeythē eis tēn oreinēn meta spoydēs eis polin ioyda,

⁴⁰ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλισάβετ. kai eisēlthen eis ton oikon zacharioy kai ēspasato tēn elisabet.

⁴¹ καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας ἡ Ἐλισάβετ, ἐσκίρτησεν τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς. καὶ ἐπλήσθη πνεύματος ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ, kai egeneto hōs ēkoysen ton aspasmon tēs marias hē elisabet, eskirtēsen to brephos en tē koilia aytēs. kai eplēsthē pneymatos hagioy hē elisabet,

⁴² καὶ ἀνεφώνησεν κραυγῇ μεγάλῃ καὶ εἶπεν· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου. kai anephōnēsen kraygē megalē kai eipen· eylogēmenē sy en gynaixin, kai eylogēmenos ho karpos tēs koilias soy.

⁴³ καὶ πόθεν μοι τοῦτο ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ κυρίου μου πρὸς ἐμέ; kai pothen moi toyto hina elthē hē mētēr toy kyrioy moy pros eme ;

⁴⁴ ἰδοὺ γὰρ ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ μου. idoy gar hōs egeneto hē phōnē toy aspasmoy soy eis ta ōta moy, eskirtēsen en agalliasei to brephos en tē koilia moy.

⁴⁵ καὶ μακαρία ἡ πιστεύσασα ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ κυρίου. kai makaria hē pisteysasa hoti estai teleiōsis tois lelalēmenois aytē para kyrioy.

⁴⁶ Καὶ εἶπεν Μαριάμ· μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον, kai eipen mariam· megalynei hē psychē moy ton kyrion,

⁴⁷ καὶ ἠγαλλίασεν τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ σωτῆρί μου, kai ēgalliasen to pneyma moy epi tō theō tō sōtēri moy,

⁴⁸ ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσίν με πᾶσαι αἱ γενεαί, hoti epeblepsen epi tēn tapeinōsin tēs doylēs aytoy. idoy gar apo toy nyn makarioysin me pasai ahi geneai,

⁴⁹ ὅτι ἐποίησέν μοι μεγάλα ὁ δυνατός. καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ, hoti epoiēsen moi megala ho dynatos. kai hagion to onoma aytoy,

⁵⁰ καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς καὶ γενεὰς τοῖς φοβουμένοις αὐτόν. kai to eleos aytoy eis geneas kai geneas tois phoboymenois ayton.

⁵¹ ἐποίησεν κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν· epoiēsen kratos en brachioni aytoy, dieskorpisen hyperēphanoys dianoia kardias aytōn·

⁵² καθεῖλεν δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσεν ταπεινούς, katheilen dynastas apo thronōn kai hypsōsen tapeinoys,

⁵³ πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλεν κενούς. peinōntas eneplēsen agathōn kai ploytoyntas exapesteilen kenoys.

⁵⁴ ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους, antelabeto israēl paidos aytoy, mnēsthēnai eleoys,

⁵⁵ καθὼς ἐλάλησεν πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα. kathōs elalēsen pros toys pateras hēmōn, tō abraam kai tō spermati aytoy eis ton aiōna.

⁵⁶ Ἔμεινεν δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ ὡς μῆνας τρεῖς, καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. emeinen de mariam syn aytē hōs mēnas treis, kai hypestrepsen eis ton oikon aytēs.

⁵⁷ Τῇ δὲ Ἐλισάβετ ἐπλήσθη ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ ἐγέννησεν υἱόν. tē de elisabet eplēsthē ho chronos toy tekein aytēn, kai egennēsen yhion.

⁵⁸ καὶ ἤκουσαν οἱ περίοικοι καὶ οἱ συγγενεῖς αὐτῆς ὅτι ἐμεγάλυνεν κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ μετ’ αὐτῆς, καὶ συνέχαιρον αὐτῇ. kai ēkoysan ohi perioikoi kai ohi syggeneis aytēs hoti emegalynen kyrios to eleos aytoy met’ aytēs, kai synechairon aytē.

⁵⁹ καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἦλθον περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκάλουν αὐτὸ ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ζαχαρίαν. kai egeneto en tē hēmera tē ogdoē ēlthon peritemein to paidion, kai ekaloyn ayto epi tō onomati toy patros aytoy zacharian.

⁶⁰ καὶ ἀποκριθεῖσα ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· οὐχί, ἀλλὰ κληθήσεται Ἰωάννης. kai apokritheisa hē mētēr aytoy eipen· oychi, alla klēthēsetai iōannēs.

⁶¹ καὶ εἶπαν πρὸς αὐτὴν ὅτι οὐδείς ἐστιν ἐκ τῆς συγγενείας σου ὃς καλεῖται τῷ ὀνόματι τούτῳ. kai eipan pros aytēn hoti oydeis estin ek tēs syggeneias soy hos kaleitai tō onomati toytō.

⁶² ἐνένευον δὲ τῷ πατρὶ αὐτοῦ τὸ τί ἂν θέλοι καλεῖσθαι αὐτό. eneneyon de tō patri aytoy to ti an theloi kaleisthai ayto.

⁶³ καὶ αἰτήσας πινακίδιον ἔγραψεν λέγων· Ἰωάννης ἐστὶν τὸ ὄνομα αὐτοῦ. καὶ ἐθαύμασαν πάντες. kai aitēsas pinakidion egrapsen legōn· iōannēs estin to onoma aytoy. kai ethaymasan pantes.

⁶⁴ ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν θεόν. aneōchthē de to stoma aytoy parachrēma kai hē glōssa aytoy, kai elalei eylogōn ton theon.

⁶⁵ καὶ ἐγένετο ἐπὶ πάντας φόβος τοὺς περιοικοῦντας αὐτούς, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ὀρεινῇ τῆς Ἰουδαίας διελαλεῖτο πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα, kai egeneto epi pantas phobos toys perioikoyntas aytoys, kai en holē tē oreinē tēs ioydaias dielaleito panta ta hrēmata tayta,

⁶⁶ καὶ ἔθεντο πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν, λέγοντες· τί ἄρα τὸ παιδίον τοῦτο ἔσται; καὶ γὰρ χεὶρ κυρίου ἦν μετ’ αὐτοῦ. kai ethento pantes ohi akoysantes en tē kardia aytōn, legontes· ti ara to paidion toyto estai ; kai gar cheir kyrioy ēn met’ aytoy.

⁶⁷ Καὶ Ζαχαρίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐπλήσθη πνεύματος ἁγίου καὶ ἐπροφήτευσεν λέγων· kai zacharias ho patēr aytoy eplēsthē pneymatos hagioy kai eprophēteysen legōn·

⁶⁸ εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ἐπεσκέψατο καὶ ἐποίησεν λύτρωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ, eylogētos kyrios ho theos toy israēl, hoti epeskepsato kai epoiēsen lytrōsin tō laō aytoy,

⁶⁹ καὶ ἤγειρεν κέρας σωτηρίας ἡμῖν ἐν οἴκῳ Δαυεὶδ παιδὸς αὐτοῦ, kai ēgeiren keras sōtērias hēmin en oikō dayeid paidos aytoy,

⁷⁰ καθὼς ἐλάλησεν διὰ στόματος τῶν ἁγίων ἀπ’ αἰῶνος προφητῶν αὐτοῦ, kathōs elalēsen dia stomatos tōn hagiōn ap’ aiōnos prophētōn aytoy,

⁷¹ σωτηρίαν ἐξ ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν μισούντων ἡμᾶς· sōtērian ex echthrōn hēmōn kai ek cheiros pantōn tōn misoyntōn hēmas·

⁷² ποιῆσαι ἔλεος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ μνησθῆναι διαθήκης ἁγίας αὐτοῦ, poiēsai eleos meta tōn paterōn hēmōn kai mnēsthēnai diathēkēs hagias aytoy,

⁷³ ὅρκον ὃν ὤμοσεν πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ἡμῶν, τοῦ δοῦναι ἡμῖν horkon hon ōmosen pros abraam ton patera hēmōn, toy doynai hēmin

⁷⁴ ἀφόβως ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ῥυσθέντας λατρεύειν αὐτῷ aphobōs ek cheiros echthrōn hrysthentas latreyein aytō

⁷⁵ ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ ἐνώπιον αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ἡμῶν. en hosiotēti kai dikaiosynē enōpion aytoy pasas tas hēmeras hēmōn.

⁷⁶ καὶ σὺ δέ παιδίον, προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ· προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ, kai sy de paidion, prophētēs hypsistoy klēthēsē· proporeysē gar pro prosōpoy kyrioy hetoimasai hodoys aytoy,

⁷⁷ τοῦ δοῦναι γνῶσιν σωτηρίας τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐν ἀφέσει ἁμαρτιῶν αὐτῶν toy doynai gnōsin sōtērias tō laō aytoy en aphesei hamartiōn aytōn

⁷⁸ διὰ σπλάγχνα ἐλέους θεοῦ ἡμῶν, ἐν οἷς ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἀνατολὴ ἐξ ὕψους, dia splagchna eleoys theoy hēmōn, en ohis epeskepsato hēmas anatolē ex hypsoys,

⁷⁹ ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις, τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδὸν εἰρήνης. epiphanai tois en skotei kai skia thanatoy kathēmenois, toy kateythynai toys podas hēmōn eis hodon eirēnēs.

⁸⁰ Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανεν καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, καὶ ἦν ἐν ταῖς ἐρήμοις ἕως ἡμέρας ἀναδείξεως αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰσραήλ. to de paidion ēyxanen kai ekrataioyto pneymati, kai ēn en tais erēmois heōs hēmeras anadeixeōs aytoy pros ton israēl.