1 Ἦν δὲ ἄνθρωπος ἐκ τῶν Φαρισαίων, Νικόδημος ὄνομα αὐτῷ, ἄρχων τῶν Ἰουδαίων· ēn de anthrōpos ek tōn pharisaiōn, nikodēmos onoma aytō, archōn tōn ioydaiōn·
2 οὗτος ἦλθεν πρὸς αὐτὸν νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ῥαββεί, οἴδαμεν ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐλήλυθας διδάσκαλος· οὐδεὶς γὰρ δύναται ταῦτα τὰ σημεῖα ποιεῖν ἃ σὺ ποιεῖς, ἐὰν μὴ ᾖ ὁ θεὸς μετ’ αὐτοῦ. ohytos ēlthen pros ayton nyktos kai eipen aytō· hrabbei, oidamen hoti apo theoy elēlythas didaskalos· oydeis gar dynatai tayta ta sēmeia poiein ha sy poieis, ean mē ē ho theos met’ aytoy.
3 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ. apekrithē iēsoys kai eipen aytō· amēn amēn legō soi, ean mē tis gennēthē anōthen, oy dynatai idein tēn basileian toy theoy.
4 λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Νικόδημος· πῶς δύναται ἄνθρωπος γεννηθῆναι γέρων ὤν; μὴ δύναται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ δεύτερον εἰσελθεῖν καὶ γεννηθῆναι; legei pros ayton ho nikodēmos· pōs dynatai anthrōpos gennēthēnai gerōn ōn ; mē dynatai eis tēn koilian tēs mētros aytoy deyteron eiselthein kai gennēthēnai ;
5 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. apekrithē iēsoys· amēn amēn legō soi, ean mē tis gennēthē ex hydatos kai pneymatos, oy dynatai eiselthein eis tēn basileian tōn oyranōn.
6 τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστιν, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος πνεῦμά ἐστιν. to gegennēmenon ek tēs sarkos sarx estin, kai to gegennēmenon ek toy pneymatos pneyma estin.
7 μὴ θαυμάσῃς ὅτι εἶπόν σοι· δεῖ ὑμᾶς γεννηθῆναι ἄνωθεν. mē thaymasēs hoti eipon soi· dei hymas gennēthēnai anōthen.
8 τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ’ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶν πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ πνεύματος. to pneyma hopoy thelei pnei, kai tēn phōnēn aytoy akoyeis, all’ oyk oidas pothen erchetai kai poy hypagei· ohytōs estin pas ho gegennēmenos ek toy pneymatos.
9 ἀπεκρίθη Νικόδημος καὶ εἶπεν αὐτῷ· πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι; apekrithē nikodēmos kai eipen aytō· pōs dynatai tayta genesthai ;
10 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· σὺ εἶ ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ταῦτα οὐ γινώσκεις; apekrithē iēsoys kai eipen aytō· sy ei ho didaskalos toy israēl kai tayta oy ginōskeis ;
11 ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ὃ οἴδαμεν λαλοῦμεν καὶ ὃ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν, καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐ λαμβάνετε. amēn amēn legō soi hoti ho oidamen laloymen kai ho heōrakamen martyroymen, kai tēn martyrian hēmōn oy lambanete.
12 εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε; ei ta epigeia eipon hymin kai oy pisteyete, pōs ean eipō hymin ta epoyrania pisteysete ;
13 καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ. kai oydeis anabebēken eis ton oyranon ei mē ho ek toy oyranoy katabas, ho yhios toy anthrōpoy ho ōn en tō oyranō.
14 καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσεν τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, kai kathōs mōysēs hypsōsen ton ophin en tē erēmō, ohytōs hypsōthēnai dei ton yhion toy anthrōpoy,
15 ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων ἐν αὐτῷ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. hina pas ho pisteyōn en aytō echē zōēn aiōnion.
16 οὕτως γὰρ ἠγάπησεν ὁ θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. ohytōs gar ēgapēsen ho theos ton kosmon, hōste ton yhion ton monogenē edōken, hina pas ho pisteyōn eis ayton mē apolētai all’ echē zōēn aiōnion.
17 οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ. oy gar apesteilen ho theos ton yhion eis ton kosmon hina krinē ton kosmon, all’ hina sōthē ho kosmos di’ aytoy.
18 ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν οὐ κρίνεται· ὁ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται, ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ. ho pisteyōn eis ayton oy krinetai· ho mē pisteyōn ēdē kekritai, hoti mē pepisteyken eis to onoma toy monogenoys yhioy toy theoy.
19 αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ αὐτῶν πονηρὰ τὰ ἔργα. ahytē de estin hē krisis, hoti to phōs elēlythen eis ton kosmon kai ēgapēsan ohi anthrōpoi mallon to skotos ē to phōs· ēn gar aytōn ponēra ta erga.
20 πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ· pas gar ho phayla prassōn misei to phōs kai oyk erchetai pros to phōs, hina mē elegchthē ta erga aytoy·
21 ὁ δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὅτι ἐν θεῷ ἐστιν εἰργασμένα. ho de poiōn tēn alētheian erchetai pros to phōs, hina phanerōthē aytoy ta erga, hoti en theō estin eirgasmena.
22 Μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὴν Ἰουδαίαν γῆν, καὶ ἐκεῖ διέτριβεν μετ’ αὐτῶν καὶ ἐβάπτιζεν. meta tayta ēlthen ho iēsoys kai ohi mathētai aytoy eis tēn ioydaian gēn, kai ekei dietriben met’ aytōn kai ebaptizen.
23 ἦν δὲ καὶ Ἰωάννης βαπτίζων ἐν Αἰνὼν ἐγγὺς τοῦ Σαλείμ, ὅτι ὕδατα πολλὰ ἦν ἐκεῖ, καὶ παρεγίνοντο καὶ ἐβαπτίζοντο· ēn de kai iōannēs baptizōn en ainōn eggys toy saleim, hoti hydata polla ēn ekei, kai pareginonto kai ebaptizonto·
24 οὔπω γὰρ ἦν βεβλημένος εἰς τὴν φυλακὴν Ἰωάννης. oypō gar ēn beblēmenos eis tēn phylakēn iōannēs.
25 ἐγένετο οὖν ζήτησις ἐκ τῶν μαθητῶν Ἰωάννου μετὰ Ἰουδαίου περὶ καθαρισμοῦ. egeneto oyn zētēsis ek tōn mathētōn iōannoy meta ioydaioy peri katharismoy.
26 καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ εἶπον αὐτῷ· ῥαββεί, ὃς ἦν μετὰ σοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ᾧ σὺ μεμαρτύρηκας, ἴδε οὗτος βαπτίζει καὶ πάντες ἔρχονται πρὸς αὐτόν. kai ēlthon pros ton iōannēn kai eipon aytō· hrabbei, hos ēn meta soy peran toy iordanoy, hō sy memartyrēkas, ide ohytos baptizei kai pantes erchontai pros ayton.
27 ἀπεκρίθη Ἰωάννης καὶ εἶπεν· οὐ δύναται ἄνθρωπος λαμβάνειν οὐδέν ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. apekrithē iōannēs kai eipen· oy dynatai anthrōpos lambanein oyden ean mē ē dedomenon aytō ek toy oyranoy.
28 αὐτοὶ ὑμεῖς μοι μαρτυρεῖτε ὅτι εἶπον· οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός, ἀλλ’ ὅτι ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου. aytoi hymeis moi martyreite hoti eipon· oyk eimi egō ho christos, all’ hoti apestalmenos eimi emprosthen ekeinoy.
29 ὁ ἔχων τὴν νύμφην νυμφίος ἐστίν· ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου, ὁ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ, χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου. αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται. ho echōn tēn nymphēn nymphios estin· ho de philos toy nymphioy, ho hestēkōs kai akoyōn aytoy, chara chairei dia tēn phōnēn toy nymphioy. ahytē oyn hē chara hē emē peplērōtai.
30 ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι. ekeinon dei ayxanein, eme de elattoysthai.
31 ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν· ὁ ὢν ἐκ τῆς γῆς ἐκ τῆς γῆς ἐστιν καὶ ἐκ τῆς γῆς λαλεῖ. ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος ho anōthen erchomenos epanō pantōn estin· ho ōn ek tēs gēs ek tēs gēs estin kai ek tēs gēs lalei. ho ek toy oyranoy erchomenos
32 ὃ ἑώρακεν καὶ ἤκουσεν μαρτυρεῖ, καὶ τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ οὐδεὶς λαμβάνει. ho heōraken kai ēkoysen martyrei, kai tēn martyrian aytoy oydeis lambanei.
33 ὁ λαβὼν αὐτοῦ τὴν μαρτυρίαν ἐσφράγισεν ὅτι ὁ θεὸς ἀληθής ἐστιν. ho labōn aytoy tēn martyrian esphragisen hoti ho theos alēthēs estin.
34 ὃν γὰρ ἀπέστειλεν ὁ θεός, τὰ ῥήματα τοῦ θεοῦ λαλεῖ· οὐ γὰρ ἐκ μέτρου δίδωσιν τὸ πνεῦμα. hon gar apesteilen ho theos, ta hrēmata toy theoy lalei· oy gar ek metroy didōsin to pneyma.
35 ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. ho patēr agapa ton yhion, kai panta dedōken en tē cheiri aytoy.
36 ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον· ὁ ἀπειθῶν τῷ υἱῷ οὐκ ὄψεται ζωήν, ἀλλ’ ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ μένει ἐπ’ αὐτόν, ho pisteyōn eis ton yhion echei zōēn aiōnion· ho apeithōn tō yhiō oyk opsetai zōēn, all’ hē orgē toy theoy menei ep’ ayton,