2 Corinthiens 9

¹ Περὶ μὲν γὰρ τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους περισσόν μοί ἐστιν τὸ γράφειν ὑμῖν, peri men gar tēs diakonias tēs eis toys hagioys perisson moi estin to graphein hymin,

² οἶδα γὰρ τὴν προθυμίαν ὑμῶν ἣν ὑπὲρ ὑμῶν καυχῶμαι Μακεδόσιν ὅτι Ἀχαΐα παρεσκεύασται ἀπὸ πέρυσι, καὶ τὸ ὑμῶν ζῆλος ἠρέθισεν τοὺς πλείονας. oida gar tēn prothymian hymōn hēn hyper hymōn kaychōmai makedosin hoti achaia pareskeyastai apo perysi, kai to hymōn zēlos ērethisen toys pleionas.

³ ἔπεμψα δὲ τοὺς ἀδελφούς, ἵνα μὴ τὸ καύχημα ἡμῶν τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κενωθῇ ἐν τῷ μέρει τούτῳ, ἵνα καθὼς ἔλεγον παρεσκευασμένοι ἦτε, epempsa de toys adelphoys, hina mē to kaychēma hēmōn to hyper hymōn kenōthē en tō merei toytō, hina kathōs elegon pareskeyasmenoi ēte,

⁴ μήπως ἐὰν ἔλθωσιν σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες καὶ εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς, ἵνα μὴ λέγωμεν ὑμεῖς, ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ. mēpōs ean elthōsin syn emoi makedones kai ehyrōsin hymas aparaskeyastoys kataischynthōmen hēmeis, hina mē legōmen hymeis, en tē hypostasei taytē.

⁵ ἀναγκαῖον οὖν ἡγησάμην παρακαλέσαι τοὺς ἀδελφοὺς ἵνα προέλθωσιν εἰς ὑμᾶς καὶ προκαταρτίσωσιν τὴν προεπηγγελμένην εὐλογίαν ὑμῶν, ταύτην ἑτοίμην εἶναι οὕτως ὡς εὐλογίαν, μὴ ὡς πλεονεξίαν. anagkaion oyn hēgēsamēn parakalesai toys adelphoys hina proelthōsin eis hymas kai prokatartisōsin tēn proepēggelmenēn eylogian hymōn, taytēn hetoimēn einai ohytōs hōs eylogian, mē hōs pleonexian.

⁶ Τοῦτο δέ, ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων ἐπ’ εὐλογίαις ἐπ’ εὐλογίαις καὶ θερίσει. toyto de, ho speirōn pheidomenōs pheidomenōs kai therisei, kai ho speirōn ep’ eylogiais ep’ eylogiais kai therisei.

⁷ ἕκαστος καθὼς προῄρηται τῇ καρδίᾳ, μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης, ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ θεός. hekastos kathōs proērētai tē kardia, mē ek lypēs ē ex anagkēs, hilaron gar dotēn agapa ho theos.

⁸ δυνατεῖ δὲ ὁ θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς, ἵνα ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν, dynatei de ho theos pasan charin perisseysai eis hymas, hina en panti pantote pasan aytarkeian echontes perisseyēte eis pan ergon agathon,

⁹ καθὼς γέγραπται, ἐσκόρπισεν, ἔδωκεν τοῖς πένησιν, ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. kathōs gegraptai, eskorpisen, edōken tois penēsin, hē dikaiosynē aytoy menei eis ton aiōna.

¹⁰ ὁ δὲ ἐπιχορηγῶν σπέρμα τῷ σπείροντι καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν χορηγήσει καὶ πληθυνεῖ τὸν σπόρον ὑμῶν καὶ αὐξήσει τὰ γενήματα τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν· ho de epichorēgōn sperma tō speironti kai arton eis brōsin chorēgēsei kai plēthynei ton sporon hymōn kai ayxēsei ta genēmata tēs dikaiosynēs hymōn·

¹¹ ἐν παντὶ πλουτιζόμενοι εἰς πᾶσαν ἁπλότητα, ἥτις κατεργάζεται δι’ ἡμῶν εὐχαριστίαν τῷ θεῷ en panti ploytizomenoi eis pasan haplotēta, hētis katergazetai di’ hēmōn eycharistian tō theō

¹² ὅτι ἡ διακονία τῆς λειτουργίας ταύτης οὐ μόνον ἐστὶν προσαναπληροῦσα τὰ ὑστερήματα τῶν ἁγίων, ἀλλὰ καὶ περισσεύουσα διὰ πολλῶν εὐχαριστιῶν τῷ θεῷ hoti hē diakonia tēs leitoyrgias taytēs oy monon estin prosanaplēroysa ta hysterēmata tōn hagiōn, alla kai perisseyoysa dia pollōn eycharistiōn tō theō

¹³ διὰ τῆς δοκιμῆς τῆς διακονίας ταύτης δοξάζοντες τὸν θεὸν ἐπὶ τῇ ὑποταγῇ τῆς ὁμολογίας ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καὶ ἁπλότητι τῆς κοινωνίας εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς πάντας, dia tēs dokimēs tēs diakonias taytēs doxazontes ton theon epi tē hypotagē tēs homologias hymōn eis to eyaggelion toy christoy kai haplotēti tēs koinōnias eis aytoys kai eis pantas,

¹⁴ καὶ αὐτῶν δεήσει ὑπὲρ ὑμῶν ἐπιποθούντων ὑμᾶς διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν χάριν τοῦ θεοῦ ἐφ’ ὑμῖν. kai aytōn deēsei hyper hymōn epipothoyntōn hymas dia tēn hyperballoysan charin toy theoy eph’ hymin.

¹⁵ χάρις τῷ θεῷ ἐπὶ τῇ ἀνεκδιηγήτῳ αὐτοῦ δωρεᾷ. charis tō theō epi tē anekdiēgētō aytoy dōrea.