1 Ἦν δέ τις ἀσθενῶν, Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας, ἐκ τῆς κώμης τῆς Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς. ēn de tis asthenōn, lazaros apo bēthanias, ek tēs kōmēs tēs marias kai marthas tēs adelphēs aytēs.
2 ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν κύριον μύρῳ καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς θριξὶν αὐτῆς, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει. ēn de maria hē aleipsasa ton kyrion myrō kai ekmaxasa toys podas aytoy tais thrixin aytēs, hēs ho adelphos lazaros ēsthenei.
3 ἀπέστειλαν οὖν αἱ ἀδελφαὶ πρὸς αὐτὸν λέγουσαι· κύριε, ἴδε ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ. apesteilan oyn ahi adelphai pros ayton legoysai· kyrie, ide hon phileis asthenei.
4 ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστιν πρὸς θάνατον ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ θεοῦ, ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ δι’ αὐτῆς. akoysas de ho iēsoys eipen· ahytē hē astheneia oyk estin pros thanaton all’ hyper tēs doxēs toy theoy, hina doxasthē ho yhios toy theoy di’ aytēs.
5 ἠγάπα δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν Μάρθαν καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ τὸν Λάζαρον. ēgapa de ho iēsoys tēn marthan kai tēn adelphēn aytēs kai ton lazaron.
6 ὡς οὖν ἤκουσεν ὅτι ἀσθενεῖ, τότε μὲν ἔμεινεν ἐν ᾧ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας· hōs oyn ēkoysen hoti asthenei, tote men emeinen en hō ēn topō dyo hēmeras·
7 ἔπειτα μετὰ τοῦτο λέγει τοῖς μαθηταῖς· ἄγωμεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν πάλιν. epeita meta toyto legei tois mathētais· agōmen eis tēn ioydaian palin.
8 λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί· ῥαββεί, νῦν ἐζήτουν σε λιθάσαι οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ πάλιν ὑπάγεις ἐκεῖ; legoysin aytō ohi mathētai· hrabbei, nyn ezētoyn se lithasai ohi ioydaioi, kai palin hypageis ekei ;
9 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· οὐχὶ δώδεκα ὧραί εἰσίν τῆς ἡμέρας; ἐάν τις περιπατῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, οὐ προσκόπτει, ὅτι τὸ φῶς τοῦ κόσμου τούτου βλέπει· apekrithē iēsoys· oychi dōdeka hōrai eisin tēs hēmeras ; ean tis peripatē en tē hēmera, oy proskoptei, hoti to phōs toy kosmoy toytoy blepei·
10 ἐὰν δέ τις περιπατῇ ἐν τῇ νυκτί, προσκόπτει, ὅτι τὸ φῶς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ. ean de tis peripatē en tē nykti, proskoptei, hoti to phōs oyk estin en aytō.
11 ταῦτα εἶπεν, καὶ μετὰ τοῦτο λέγει αὐτοῖς· Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται· ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν. tayta eipen, kai meta toyto legei aytois· lazaros ho philos hēmōn kekoimētai· alla poreyomai hina exypnisō ayton.
12 εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ κύριε, εἰ κεκοίμηται σωθήσεται. eipon oyn aytō ohi mathētai kyrie, ei kekoimētai sōthēsetai.
13 εἰρήκει δὲ ὁ Ἰησοῦς περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ. ἐκεῖνοι δὲ ἔδοξαν ὅτι περὶ τῆς κοιμήσεως τοῦ ὕπνου λέγει. eirēkei de ho iēsoys peri toy thanatoy aytoy. ekeinoi de edoxan hoti peri tēs koimēseōs toy hypnoy legei.
14 τότε οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς παρρησίᾳ· Λάζαρος ἀπέθανεν, tote oyn eipen aytois ho iēsoys parrēsia· lazaros apethanen,
15 καὶ χαίρω δι’ ὑμᾶς, ἵνα πιστεύσητε, ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ· ἀλλὰ ἄγωμεν πρὸς αὐτόν. kai chairō di’ hymas, hina pisteysēte, hoti oyk ēmēn ekei· alla agōmen pros ayton.
16 εἶπεν οὖν Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος τοῖς συνμαθηταῖς· ἄγωμεν καὶ ἡμεῖς ἵνα ἀποθάνωμεν μετ’ αὐτοῦ. eipen oyn thōmas ho legomenos didymos tois synmathētais· agōmen kai hēmeis hina apothanōmen met’ aytoy.
17 Ἐλθὼν οὖν ὁ Ἰησοῦς εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ. elthōn oyn ho iēsoys ehyren ayton tessaras hēmeras echonta en tō mnēmeiō.
18 ἦν δὲ Βηθανία ἐγγὺς τῶν Ἱεροσολύμων ὡς ἀπὸ σταδίων δεκαπέντε. ēn de bēthania eggys tōn hierosolymōn hōs apo stadiōn dekapente.
19 πολλοὶ δὲ ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐληλύθεισαν πρὸς τὰς περὶ Μάρθαν καὶ Μαριάμ, ἵνα παραμυθήσωνται αὐτὰς περὶ τοῦ ἀδελφοῦ. polloi de ek tōn ioydaiōn elēlytheisan pros tas peri marthan kai mariam, hina paramythēsōntai aytas peri toy adelphoy.
20 ἡ οὖν Μάρθα ὡς ἤκουσεν ὅτι Ἰησοῦς ἔρχεται, ὑπήντησεν αὐτῷ· Μαρία δὲ ἐν τῷ οἴκῳ ἐκαθέζετο. hē oyn martha hōs ēkoysen hoti iēsoys erchetai, hypēntēsen aytō· maria de en tō oikō ekathezeto.
21 εἶπεν οὖν ἡ Μάρθα πρὸς Ἰησοῦν· κύριε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἂν ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός μου· eipen oyn hē martha pros iēsoyn· kyrie, ei ēs hōde, oyk an apethanen ho adelphos moy·
22 καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν θεόν, δώσει σοι ὁ θεός. kai nyn oida hoti hosa an aitēsē ton theon, dōsei soi ho theos.
23 λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου. legei aytē ho iēsoys· anastēsetai ho adelphos soy.
24 λέγει αὐτῷ ἡ Μάρθα· οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. legei aytō hē martha· oida hoti anastēsetai en tē anastasei en tē eschatē hēmera.
25 εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή· ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ κἂν ἀποθάνῃ ζήσεται, eipen aytē ho iēsoys· egō eimi hē anastasis kai hē zōē· ho pisteyōn eis eme kan apothanē zēsetai,
26 καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα· πιστεύεις τοῦτο; kai pas ho zōn kai pisteyōn eis eme oy mē apothanē eis ton aiōna· pisteyeis toyto ;
27 λέγει αὐτῷ· ναί, κύριε· ἐγὼ πεπίστευκα ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος. legei aytō· nai, kyrie· egō pepisteyka hoti sy ei ho christos ho yhios toy theoy ho eis ton kosmon erchomenos.
28 καὶ τοῦτο εἰποῦσα ἀπῆλθεν καὶ ἐφώνησεν Μαριὰμ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρᾳ εἰποῦσα· ὁ διδάσκαλος πάρεστιν καὶ φωνεῖ σε. kai toyto eipoysa apēlthen kai ephōnēsen mariam tēn adelphēn aytēs lathra eipoysa· ho didaskalos parestin kai phōnei se.
29 ἐκείνη ὡς ἤκουσεν, ἐγείρεται ταχὺ καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτόν· ekeinē hōs ēkoysen, egeiretai tachy kai erchetai pros ayton·
30 οὔπω δὲ ἐληλύθει ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν κώμην, ἀλλ’ ἦν ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ὑπήντησεν αὐτῷ ἡ Μάρθα. oypō de elēlythei ho iēsoys eis tēn kōmēn, all’ ēn en tō topō hopoy hypēntēsen aytō hē martha.
31 οἱ οὖν Ἰουδαῖοι οἱ ὄντες μετ’ αὐτῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ παραμυθούμενοι αὐτήν, ἰδόντες τὴν Μαριὰμ ὅτι ταχέως ἀνέστη καὶ ἐξῆλθεν, ἠκολούθησαν αὐτῇ, δόξαντες ὅτι ὑπάγει εἰς τὸ μνημεῖον ἵνα κλαύσῃ ἐκεῖ. ohi oyn ioydaioi ohi ontes met’ aytēs en tē oikia kai paramythoymenoi aytēn, idontes tēn mariam hoti tacheōs anestē kai exēlthen, ēkoloythēsan aytē, doxantes hoti hypagei eis to mnēmeion hina klaysē ekei.
32 ἡ οὖν Μαριὰμ ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν Ἰησοῦς, ἰδοῦσα αὐτὸν ἔπεσεν αὐτοῦ πρὸς τοὺς πόδας, λέγουσα αὐτῷ· κύριε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἄν μου ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός. hē oyn mariam hōs ēlthen hopoy ēn iēsoys, idoysa ayton epesen aytoy pros toys podas, legoysa aytō· kyrie, ei ēs hōde, oyk an moy apethanen ho adelphos.
33 Ἰησοῦς οὖν ὡς εἶδεν αὐτὴν κλαίουσαν καὶ τοὺς συνελθόντας αὐτῇ Ἰουδαίους κλαίοντας, ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν, iēsoys oyn hōs eiden aytēn klaioysan kai toys synelthontas aytē ioydaioys klaiontas, enebrimēsato tō pneymati kai etaraxen heayton,
34 καὶ εἶπεν· ποῦ τεθείκατε αὐτόν; λέγουσιν αὐτῷ· κύριε, ἔρχου καὶ ἴδε. kai eipen· poy tetheikate ayton ; legoysin aytō· kyrie, erchoy kai ide.
35 ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς. edakrysen ho iēsoys.
36 ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι· ἴδε πῶς ἐφίλει αὐτόν. elegon oyn ohi ioydaioi· ide pōs ephilei ayton.
37 τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον· οὐκ ἐδύνατο οὗτος ὁ ἀνοίξας τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ ποιῆσαι ἵνα καὶ οὗτος μὴ ἀποθάνῃ; tines de ex aytōn eipon· oyk edynato ohytos ho anoixas toys ophthalmoys toy typhloy poiēsai hina kai ohytos mē apothanē ;
38 Ἰησοῦς οὖν πάλιν ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτῷ ἔρχεται εἰς τὸ μνημεῖον· ἦν δὲ σπήλαιον, καὶ λίθος ἐπέκειτο ἐπ’ αὐτῷ. iēsoys oyn palin embrimōmenos en heaytō erchetai eis to mnēmeion· ēn de spēlaion, kai lithos epekeito ep’ aytō.
39 λέγει ὁ Ἰησοῦς· ἄρατε τὸν λίθον. λέγει αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ τοῦ τετελευτηκότος Μάρθα· κύριε, ἤδη ὄζει· τεταρταῖος γάρ ἐστιν. legei ho iēsoys· arate ton lithon. legei aytō hē adelphē toy teteleytēkotos martha· kyrie, ēdē ozei· tetartaios gar estin.
40 λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· οὐκ εἶπόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς ὄψῃ τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ; legei aytē ho iēsoys· oyk eipon soi hoti ean pisteysēs opsē tēn doxan toy theoy ;
41 ἦραν οὖν τὸν λίθον· ὁ δὲ Ἰησοῦς ἦρεν τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω καὶ εἶπεν· πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου. ēran oyn ton lithon· ho de iēsoys ēren toys ophthalmoys anō kai eipen· pater, eycharistō soi hoti ēkoysas moy.
42 ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις· ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. egō de ēdein hoti pantote moy akoyeis· alla dia ton ochlon ton periestōta eipon, hina pisteysōsin hoti sy me apesteilas.
43 καὶ ταῦτα εἰπὼν φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασεν· Λάζαρε, δεῦρο ἔξω. kai tayta eipōn phōnē megalē ekraygasen· lazare, deyro exō.
44 ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκὼς δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας κειρίαις, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· λύσατε αὐτὸν καὶ ἄφετε αὐτὸν ὑπάγειν. exēlthen ho tethnēkōs dedemenos toys podas kai tas cheiras keiriais, kai hē opsis aytoy soydariō periededeto. legei aytois ho iēsoys· lysate ayton kai aphete ayton hypagein.
45 Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν Ἰουδαίων, οἱ ἐλθόντες πρὸς τὴν Μαριὰμ καὶ θεασάμενοι ἃ ἐποίησεν, ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν· polloi oyn ek tōn ioydaiōn, ohi elthontes pros tēn mariam kai theasamenoi ha epoiēsen, episteysan eis ayton·
46 τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν ἀπῆλθον πρὸς τοὺς Φαρισαίους καὶ εἶπαν αὐτοῖς ἃ ἐποίησεν Ἰησοῦς. tines de ex aytōn apēlthon pros toys pharisaioys kai eipan aytois ha epoiēsen iēsoys.
47 Συνήγαγον οὖν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι συνέδριον, καὶ ἔλεγον· τί ποιοῦμεν, ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος πολλὰ ποιεῖ σημεῖα; synēgagon oyn ohi archiereis kai ohi pharisaioi synedrion, kai elegon· ti poioymen, hoti ohytos ho anthrōpos polla poiei sēmeia ;
48 ἐὰν ἀφῶμεν αὐτὸν οὕτως, πάντες πιστεύσουσιν εἰς αὐτόν, καὶ ἐλεύσονται οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ἀροῦσιν ἡμῶν καὶ τὸν τόπον καὶ τὸ ἔθνος. ean aphōmen ayton ohytōs, pantes pisteysoysin eis ayton, kai eleysontai ohi hrōmaioi kai aroysin hēmōn kai ton topon kai to ethnos.
49 εἷς δέ τις ἐξ αὐτῶν Καϊάφας, ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου, εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδέν, ehis de tis ex aytōn kaiaphas, archiereys ōn toy eniaytoy ekeinoy, eipen aytois· hymeis oyk oidate oyden,
50 οὐδὲ λογίζεσθε ὅτι συμφέρει ὑμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἀπόληται. oyde logizesthe hoti sympherei hymin hina ehis anthrōpos apothanē hyper toy laoy kai mē holon to ethnos apolētai.
51 τοῦτο δὲ ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐκ εἶπεν, ἀλλὰ ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου ἐπροφήτευσεν ὅτι ἤμελλεν Ἰησοῦς ἀποθνῄσκειν ὑπὲρ τοῦ ἔθνους, toyto de aph’ heaytoy oyk eipen, alla archiereys ōn toy eniaytoy ekeinoy eprophēteysen hoti ēmellen iēsoys apothnēskein hyper toy ethnoys,
52 καὶ οὐχ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ τὰ διεσκορπισμένα συναγάγῃ εἰς ἕν. kai oych hyper toy ethnoys monon, all’ hina kai ta tekna toy theoy ta dieskorpismena synagagē eis hen.
53 ἀπ’ ἐκείνης οὖν τῆς ἡμέρας ἐβουλεύσαντο ἵνα ἀποκτείνωσιν αὐτόν. ap’ ekeinēs oyn tēs hēmeras eboyleysanto hina apokteinōsin ayton.
54 Ἰησοῦς οὖν οὐκέτι παρρησίᾳ περιεπάτει ἐν τοῖς Ἰουδαίοις, ἀλλὰ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν εἰς τὴν χώραν ἐγγὺς τῆς ἐρήμου, εἰς Ἐφραὶμ λεγομένην πόλιν, κἀκεῖ διέτριβεν μετὰ τῶν μαθητῶν. iēsoys oyn oyketi parrēsia periepatei en tois ioydaiois, alla apēlthen ekeithen eis tēn chōran eggys tēs erēmoy, eis ephraim legomenēn polin, kakei dietriben meta tōn mathētōn.
55 ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβησαν πολλοὶ εἰς Ἱεροσόλυμα ἐκ τῆς χώρας πρὸ τοῦ πάσχα, ἵνα ἁγνίσωσιν ἑαυτούς. ēn de eggys to pascha tōn ioydaiōn, kai anebēsan polloi eis hierosolyma ek tēs chōras pro toy pascha, hina hagnisōsin heaytoys.
56 ἐζήτουν οὖν τὸν Ἰησοῦν καὶ ἔλεγαν μετ’ ἀλλήλων ἐν τῷ ἱερῷ ἑστηκότες· τί δοκεῖ ὑμῖν, ὅτι οὐ μὴ ἔλθῃ εἰς τὴν ἑορτήν; ezētoyn oyn ton iēsoyn kai elegan met’ allēlōn en tō hierō hestēkotes· ti dokei hymin, hoti oy mē elthē eis tēn heortēn ;
57 δεδώκεισαν δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἐντολὰς ἵνα ἐάν τις γνῷ ποῦ ἔστιν μηνύσῃ, ὅπως πιάσωσιν αὐτόν. dedōkeisan de ohi archiereis kai ohi pharisaioi entolas hina ean tis gnō poy estin mēnysē, hopōs piasōsin ayton.