1 Πόθεν πόλεμοι καὶ πόθεν μάχαι ἐν ὑμῖν; οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν; pothen polemoi kai pothen machai en hymin ; oyk enteythen, ek tōn hēdonōn hymōn tōn strateyomenōn en tois melesin hymōn ;
2 ἐπιθυμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε· φονεύετε καὶ ζηλοῦτε, καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν· μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε. καὶ οὐκ ἔχετε διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς· epithymeite, kai oyk echete· phoneyete kai zēloyte, kai oy dynasthe epitychein· machesthe kai polemeite. kai oyk echete dia to mē aiteisthai hymas·
3 αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε. aiteite kai oy lambanete, dioti kakōs aiteisthe, hina en tais hēdonais hymōn dapanēsēte.
4 μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα ἐστὶν τῷ θεῷ; ὃς ἐὰν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ θεοῦ καθίσταται. moichalides, oyk oidate hoti hē philia toy kosmoy echthra estin tō theō ; hos ean oyn boylēthē philos einai toy kosmoy, echthros toy theoy kathistatai.
5 ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει, πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκισεν ἐν ἡμῖν; ē dokeite hoti kenōs hē graphē legei, pros phthonon epipothei to pneyma ho katōkisen en hēmin ;
6 μείζονα δὲ δίδωσιν χάριν· διὸ λέγει, ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν. meizona de didōsin charin· dio legei, ho theos hyperēphanois antitassetai, tapeinois de didōsin charin.
7 ὑποτάγητε οὖν τῷ θεῷ· ἀντίστητε δὲ τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ’ ὑμῶν· hypotagēte oyn tō theō· antistēte de tō diabolō, kai pheyxetai aph’ hymōn·
8 ἐγγίσατε τῷ θεῷ, καὶ ἐγγιεῖ ὑμῖν. καθαρίσατε χεῖρας, ἁμαρτωλοί, καὶ ἁγνίσατε καρδίας, δίψυχοι. eggisate tō theō, kai eggiei hymin. katharisate cheiras, hamartōloi, kai hagnisate kardias, dipsychoi.
9 ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε, κλαύσατε· ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μετατραπήτω καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν. talaipōrēsate kai penthēsate, klaysate· ho gelōs hymōn eis penthos metatrapētō kai hē chara eis katēpheian.
10 ταπεινώθητε ἐνώπιον κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς. tapeinōthēte enōpion kyrioy, kai hypsōsei hymas.
11 Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί· ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ ἢ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον· εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου ἀλλὰ κριτής. mē katalaleite allēlōn, adelphoi· ho katalalōn adelphoy ē krinōn ton adelphon aytoy katalalei nomoy kai krinei nomon· ei de nomon krineis, oyk ei poiētēs nomoy alla kritēs.
12 εἷς ἐστιν ὁ νομοθέτης καὶ κριτής, ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι· σὺ δὲ τίς εἶ, ὁ κρίνων τὸν πλησίον; ehis estin ho nomothetēs kai kritēs, ho dynamenos sōsai kai apolesai· sy de tis ei, ho krinōn ton plēsion ;
13 Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες, σήμερον ἢ αὔριον πορευσόμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσομεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν καὶ ἐμπορευσόμεθα καὶ κερδήσομεν· age nyn ohi legontes, sēmeron ē ayrion poreysometha eis tēnde tēn polin kai poiēsomen ekei eniayton kai emporeysometha kai kerdēsomen·
14 οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τὸ τῆς αὔριον ποία γὰρ ἡ ζωὴ ὑμῶν. ἀτμὶς γάρ ἐστε ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη, ἔπειτα καὶ ἀφανιζομένη· ohitines oyk epistasthe to tēs ayrion poia gar hē zōē hymōn. atmis gar este hē pros oligon phainomenē, epeita kai aphanizomenē·
15 ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς· ἐὰν ὁ κύριος θελήσῃ, καὶ ζήσομεν καὶ ποιήσομεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο. anti toy legein hymas· ean ho kyrios thelēsē, kai zēsomen kai poiēsomen toyto ē ekeino.
16 νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονίαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν. nyn de kaychasthe en tais alazoniais hymōn· pasa kaychēsis toiaytē ponēra estin.
17 εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν. eidoti oyn kalon poiein kai mē poioynti, hamartia aytō estin.