1 Ταῦτα εἰπὼν Ἰησοῦς ἐξῆλθεν σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάρρου τοῦ κέδρου, ὅπου ἦν κῆπος, εἰς ὃν εἰσῆλθεν αὐτὸς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. tayta eipōn iēsoys exēlthen syn tois mathētais aytoy peran toy cheimarroy toy kedroy, hopoy ēn kēpos, eis hon eisēlthen aytos kai ohi mathētai aytoy.
2 ᾔδει δὲ καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν τὸν τόπον, ὅτι πολλάκις συνήχθη Ἰησοῦς ἐκεῖ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. ēdei de kai ioydas ho paradidoys ayton ton topon, hoti pollakis synēchthē iēsoys ekei meta tōn mathētōn aytoy.
3 ὁ οὖν Ἰούδας λαβὼν τὴν σπεῖραν καὶ ἐκ τῶν ἀρχιερέων καὶ ἐκ τῶν Φαρισαίων ὑπηρέτας ἔρχεται ἐκεῖ μετὰ φανῶν καὶ λαμπάδων καὶ ὅπλων. ho oyn ioydas labōn tēn speiran kai ek tōn archiereōn kai ek tōn pharisaiōn hypēretas erchetai ekei meta phanōn kai lampadōn kai hoplōn.
4 Ἰησοῦς οὖν εἰδὼς πάντα τὰ ἐρχόμενα ἐπ’ αὐτὸν ἐξῆλθεν καὶ λέγει αὐτοῖς· τίνα ζητεῖτε; iēsoys oyn eidōs panta ta erchomena ep’ ayton exēlthen kai legei aytois· tina zēteite ;
5 ἀπεκρίθησαν αὐτῷ Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. λέγει αὐτοῖς Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι. εἱστήκει δὲ καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν μετ’ αὐτῶν. apekrithēsan aytō iēsoyn ton nazōraion. legei aytois iēsoys· egō eimi. ehistēkei de kai ioydas ho paradidoys ayton met’ aytōn.
6 ὡς οὖν εἶπεν αὐτοῖς· ἐγώ εἰμι, ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἔπεσαν χαμαί. hōs oyn eipen aytois· egō eimi, apēlthon eis ta opisō kai epesan chamai.
7 πάλιν οὖν αὐτούς ἐπηρώτησεν· τίνα ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον· Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. palin oyn aytoys epērōtēsen· tina zēteite ; ohi de eipon· iēsoyn ton nazōraion.
8 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι· εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε, ἄφετε τούτους ὑπάγειν. apekrithē iēsoys· eipon hymin hoti egō eimi· ei oyn eme zēteite, aphete toytoys hypagein.
9 ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὃν εἶπεν, ὅτι οὓς δέδωκάς μοι, οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν οὐδένα. hina plērōthē ho logos hon eipen, hoti ohys dedōkas moi, oyk apōlesa ex aytōn oydena.
10 Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτὴν καὶ ἔπαισεν τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτάριον τὸ δεξιόν· ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος. simōn oyn petros echōn machairan ehilkysen aytēn kai epaisen ton toy archiereōs doylon kai apekopsen aytoy to ōtarion to dexion· ēn de onoma tō doylō malchos.
11 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ· βάλε τὴν μάχαιραν εἰς τὴν θήκην· τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέν μοι ὁ πατήρ, οὐ μὴ πίω αὐτό; eipen oyn ho iēsoys tō petrō· bale tēn machairan eis tēn thēkēn· to potērion ho dedōken moi ho patēr, oy mē piō ayto ;
12 Ἡ οὖν σπεῖρα καὶ ὁ χιλίαρχος καὶ οἱ ὑπηρέται τῶν Ἰουδαίων συνέλαβον τὸν Ἰησοῦν καὶ ἔδησαν αὐτόν, hē oyn speira kai ho chiliarchos kai ohi hypēretai tōn ioydaiōn synelabon ton iēsoyn kai edēsan ayton,
13 καὶ ἤγαγον πρὸς Ἅνναν πρῶτον· ἦν γὰρ πενθερὸς τοῦ Καϊάφα, ὃς ἦν ἀρχιερεὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου· kai ēgagon pros hannan prōton· ēn gar pentheros toy kaiapha, hos ēn archiereys toy eniaytoy ekeinoy·
14 ἦν δὲ Καϊάφας ὁ συμβουλεύσας τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι συμφέρει ἕνα ἄνθρωπον ἀποθανεῖν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. ēn de kaiaphas ho symboyleysas tois ioydaiois hoti sympherei hena anthrōpon apothanein hyper toy laoy.
15 Ἠκολούθει δὲ τῷ Ἰησοῦ Σίμων Πέτρος καὶ ἄλλος μαθητής. ὁ δὲ μαθητὴς ἐκεῖνος ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ συνεισῆλθεν τῷ Ἰησοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως, ēkoloythei de tō iēsoy simōn petros kai allos mathētēs. ho de mathētēs ekeinos ēn gnōstos tō archierei, kai syneisēlthen tō iēsoy eis tēn aylēn toy archiereōs,
16 ὁ δὲ Πέτρος εἱστήκει πρὸς τῇ θύρᾳ ἔξω. ἐξῆλθεν οὖν ὁ μαθητὴς ὁ ἄλλος ὁ γνωστὸς τοῦ ἀρχιερέως καὶ εἶπεν τῇ θυρωρῷ, καὶ εἰσήγαγεν τὸν Πέτρον. ho de petros ehistēkei pros tē thyra exō. exēlthen oyn ho mathētēs ho allos ho gnōstos toy archiereōs kai eipen tē thyrōrō, kai eisēgagen ton petron.
17 λέγει οὖν τῷ Πέτρῳ ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρός, μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; λέγει ἐκεῖνος· οὐκ εἰμί. legei oyn tō petrō hē paidiskē hē thyrōros, mē kai sy ek tōn mathētōn ei toy anthrōpoy toytoy ; legei ekeinos· oyk eimi.
18 εἱστήκεισαν δὲ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ὑπηρέται ἀνθρακιὰν πεποιηκότες, ὅτι ψῦχος ἦν, καὶ ἐθερμαίνοντο· ἦν δὲ καὶ ὁ Πέτρος μετ’ αὐτῶν ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος. ehistēkeisan de ohi doyloi kai ohi hypēretai anthrakian pepoiēkotes, hoti psychos ēn, kai ethermainonto· ēn de kai ho petros met’ aytōn hestōs kai thermainomenos.
19 Ὁ οὖν ἀρχιερεὺς ἠρώτησεν τὸν Ἰησοῦν περὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶ περὶ τῆς διδαχῆς αὐτοῦ. ho oyn archiereys ērōtēsen ton iēsoyn peri tōn mathētōn aytoy kai peri tēs didachēs aytoy.
20 ἀπεκρίθη αὐτῷ Ἰησοῦς· ἐγὼ παρρησίᾳ λελάληκα τῷ κόσμῳ· ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου πάντες οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν. apekrithē aytō iēsoys· egō parrēsia lelalēka tō kosmō· egō pantote edidaxa en synagōgē kai en tō hierō, hopoy pantes ohi ioydaioi synerchontai, kai en kryptō elalēsa oyden.
21 τί με ἐρωτᾷς; ἐρώτησον τοὺς ἀκηκοότας τί ἐλάλησα αὐτοῖς· ἴδε οὗτοι οἴδασιν ἃ εἶπον ἐγώ. ti me erōtas ; erōtēson toys akēkootas ti elalēsa aytois· ide ohytoi oidasin ha eipon egō.
22 ταῦτα δὲ αὐτοῦ εἰπόντος εἷς παρεστηκὼς τῶν ὑπηρετῶν ἔδωκεν ῥάπισμα τῷ Ἰησοῦ εἰπών· οὕτως ἀποκρίνῃ τῷ ἀρχιερεῖ; tayta de aytoy eipontos ehis parestēkōs tōn hypēretōn edōken hrapisma tō iēsoy eipōn· ohytōs apokrinē tō archierei ;
23 ἀπεκρίθη αὐτῷ Ἰησοῦς· εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις; apekrithē aytō iēsoys· ei kakōs elalēsa, martyrēson peri toy kakoy· ei de kalōs, ti me dereis ;
24 ἀπέστειλεν οὖν αὐτὸν ὁ Ἅννας δεδεμένον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα. apesteilen oyn ayton ho hannas dedemenon pros kaiaphan ton archierea.
25 Ἦν δὲ Σίμων Πέτρος ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος. εἶπον οὖν αὐτῷ· μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶ; ἠρνήσατο ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· οὐκ εἰμί. ēn de simōn petros hestōs kai thermainomenos. eipon oyn aytō· mē kai sy ek tōn mathētōn aytoy ei ; ērnēsato ekeinos kai eipen· oyk eimi.
26 λέγει εἷς ἐκ τῶν δούλων τοῦ ἀρχιερέως, συγγενὴς ὢν οὗ ἀπέκοψεν Πέτρος τὸ ὠτίον· οὐκ ἐγώ σε εἶδον ἐν τῷ κήπῳ μετ’ αὐτοῦ; legei ehis ek tōn doylōn toy archiereōs, syggenēs ōn ohy apekopsen petros to ōtion· oyk egō se eidon en tō kēpō met’ aytoy ;
27 πάλιν οὖν ἠρνήσατο Πέτρος· καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν. palin oyn ērnēsato petros· kai eytheōs alektōr ephōnēsen.
28 Ἄγουσιν οὖν τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ τοῦ Καϊάφα εἰς τὸ πραιτώριον· ἦν δὲ πρωΐ· καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον, ἵνα μὴ μιανθῶσιν ἀλλὰ φάγωσιν τὸ πάσχα. agoysin oyn ton iēsoyn apo toy kaiapha eis to praitōrion· ēn de prōi· kai aytoi oyk eisēlthon eis to praitōrion, hina mē mianthōsin alla phagōsin to pascha.
29 ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πειλᾶτος ἔξω πρὸς αὐτοὺς καὶ φησίν· τίνα κατηγορίαν φέρετε τοῦ ἀνθρώπου τούτου; exēlthen oyn ho peilatos exō pros aytoys kai phēsin· tina katēgorian pherete toy anthrōpoy toytoy ;
30 ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπαν αὐτῷ· εἰ μὴ ἦν οὗτος κακὸν ποιῶν, οὐκ ἄν σοι παρεδώκαμεν αὐτόν. apekrithēsan kai eipan aytō· ei mē ēn ohytos kakon poiōn, oyk an soi paredōkamen ayton.
31 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Πειλᾶτος· λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ κατὰ τὸν νόμον ὑμῶν κρίνατε. εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι· ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι οὐδένα. eipen oyn aytois ho peilatos· labete ayton hymeis kai kata ton nomon hymōn krinate. eipon oyn aytō ohi ioydaioi· hēmin oyk exestin apokteinai oydena.
32 ἵνα ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ πληρωθῇ, ὃν εἶπεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνῄσκειν. hina ho logos toy iēsoy plērōthē, hon eipen sēmainōn poiō thanatō ēmellen apothnēskein.
33 Εἰσῆλθεν οὖν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν ὁ Πειλᾶτος καὶ ἐφώνησεν τὸν Ἰησοῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ· σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; eisēlthen oyn eis to praitōrion palin ho peilatos kai ephōnēsen ton iēsoyn kai eipen aytō· sy ei ho basileys tōn ioydaiōn ;
34 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· ἀφ’ ἑαυτοῦ σὺ τοῦτο λέγεις, ἢ ἄλλοι σοι εἶπόν περὶ ἐμοῦ; apekrithē iēsoys· aph’ heaytoy sy toyto legeis, ē alloi soi eipon peri emoy ;
35 ἀπεκρίθη ὁ Πειλᾶτος· μήτι ἐγὼ Ἰουδαῖός εἰμι; τὸ ἔθνος τὸ σὸν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς παρέδωκάν σε ἐμοί· τί ἐποίησας; apekrithē ho peilatos· mēti egō ioydaios eimi ; to ethnos to son kai ohi archiereis paredōkan se emoi· ti epoiēsas ;
36 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου· εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμή, οἱ ὑπηρέται ἂν οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο, ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις· νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν. apekrithē iēsoys· hē basileia hē emē oyk estin ek toy kosmoy toytoy· ei ek toy kosmoy toytoy ēn hē basileia hē emē, ohi hypēretai an ohi emoi ēgōnizonto, hina mē paradothō tois ioydaiois· nyn de hē basileia hē emē oyk estin enteythen.
37 εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Πειλᾶτος· οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ; ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς· σὺ λέγεις, ὅτι βασιλεύς εἰμι. ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ· πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς. eipen oyn aytō ho peilatos· oykoyn basileys ei sy ; apekrithē ho iēsoys· sy legeis, hoti basileys eimi. egō eis toyto gegennēmai kai eis toyto elēlytha eis ton kosmon, hina martyrēsō tē alētheia· pas ho ōn ek tēs alētheias akoyei moy tēs phōnēs.
38 λέγει αὐτῷ ὁ Πειλᾶτος· τί ἐστιν ἀλήθεια; καὶ τοῦτο εἰπὼν πάλιν ἐξῆλθεν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, καὶ λέγει αὐτοῖς· ἐγὼ οὐδεμίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν. legei aytō ho peilatos· ti estin alētheia ; kai toyto eipōn palin exēlthen pros toys ioydaioys, kai legei aytois· egō oydemian ehyriskō en aytō aitian.
39 ἔστιν δὲ συνήθεια ὑμῖν ἵνα ἕνα ἀπολύσω ὑμῖν ἐν τῷ πάσχα· βούλεσθε οὖν ἀπολύσω ὑμῖν τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων; estin de synētheia hymin hina hena apolysō hymin en tō pascha· boylesthe oyn apolysō hymin ton basilea tōn ioydaiōn ;
40 ἐκραύγασαν οὖν πάλιν λέγοντες· μὴ τοῦτον, ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν. ἦν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής. ekraygasan oyn palin legontes· mē toyton, alla ton barabban. ēn de ho barabbas lēstēs.