1 Οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος; οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος; οὐχὶ Ἰησοῦν τὸν κύριον ἡμῶν ἑόρακα; οὐ τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστὲ ἐν κυρίῳ; oyk eimi eleytheros ; oyk eimi apostolos ; oychi iēsoyn ton kyrion hēmōn heoraka ; oy to ergon moy hymeis este en kyriō ;
2 εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμί· ἡ γὰρ σφραγίς μου τῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστὲ ἐν κυρίῳ. ei allois oyk eimi apostolos, alla ge hymin eimi· hē gar sphragis moy tēs apostolēs hymeis este en kyriō.
3 ἡ ἐμὴ ἀπολογία τοῖς ἐμὲ ἀνακρίνουσίν ἐστιν αὕτη. hē emē apologia tois eme anakrinoysin estin ahytē.
4 μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν φαγεῖν καὶ πεῖν; mē oyk echomen exoysian phagein kai pein ;
5 μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν γυναῖκα περιάγειν, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ κυρίου καὶ Κηφᾶς; mē oyk echomen exoysian adelphēn gynaika periagein, hōs kai ohi loipoi apostoloi kai ohi adelphoi toy kyrioy kai kēphas ;
6 ἢ μόνος ἐγὼ καὶ Βαρναβᾶς οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν μὴ ἐργάζεσθαι; ē monos egō kai barnabas oyk echomen exoysian mē ergazesthai ;
7 τίς στρατεύεται ἰδίοις ὀψωνίοις ποτέ; τίς φυτεύει ἀμπελῶνα καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ οὐκ ἐσθίει; ἢ τίς ποιμαίνει ποίμνην καὶ ἐκ τοῦ γάλακτος τῆς ποίμνης οὐκ ἐσθίει; tis strateyetai idiois opsōniois pote ; tis phyteyei ampelōna kai ton karpon aytoy oyk esthiei ; ē tis poimainei poimnēn kai ek toy galaktos tēs poimnēs oyk esthiei ;
8 μὴ κατὰ ἄνθρωπον ταῦτα λαλῶ, ἢ καὶ ὁ νόμος ταῦτα οὐ λέγει; mē kata anthrōpon tayta lalō, ē kai ho nomos tayta oy legei ;
9 ἐν γὰρ τῷ Μωϋσέως νόμῳ γέγραπται, οὐ κημώσεις βοῦν ἀλοῶντα. μὴ τῶν βοῶν μέλει τῷ θεῷ; en gar tō mōyseōs nomō gegraptai, oy kēmōseis boyn aloōnta. mē tōn boōn melei tō theō ;
10 ἢ δι’ ἡμᾶς πάντως λέγει; δι’ ἡμᾶς γὰρ ἐγράφη, ὅτι ὀφείλει ἐπ’ ἐλπίδι ὁ ἀροτριῶν ἀροτριᾶν, καὶ ὁ ἀλοῶν ἐπ’ ἐλπίδι τοῦ μετέχειν. ē di’ hēmas pantōs legei ; di’ hēmas gar egraphē, hoti opheilei ep’ elpidi ho arotriōn arotrian, kai ho aloōn ep’ elpidi toy metechein.
11 Εἰ ἡμεῖς ὑμῖν τὰ πνευματικὰ ἐσπείραμεν, μέγα εἰ ἡμεῖς ὑμῶν τὰ σαρκικὰ θερίσομεν; ei hēmeis hymin ta pneymatika espeiramen, mega ei hēmeis hymōn ta sarkika therisomen ;
12 εἰ ἄλλοι τῆς ὑμῶν ἐξουσίας μετέχουσιν, οὐ μᾶλλον ἡμεῖς; ἀλλ’ οὐκ ἐχρησάμεθα τῇ ἐξουσίᾳ ταύτῃ, ἀλλὰ πάντα στέγομεν ἵνα μή τινα ἐκκοπὴν δῶμεν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ. ei alloi tēs hymōn exoysias metechoysin, oy mallon hēmeis ; all’ oyk echrēsametha tē exoysia taytē, alla panta stegomen hina mē tina ekkopēn dōmen tō eyaggeliō toy christoy.
13 οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ τὰ ἱερὰ ἐργαζόμενοι τὰ ἐκ τοῦ ἱεροῦ ἐσθίουσιν, οἱ τῷ θυσιαστηρίῳ παρεδρεύοντες τῷ θυσιαστηρίῳ συμμερίζονται; oyk oidate hoti ohi ta hiera ergazomenoi ta ek toy hieroy esthioysin, ohi tō thysiastēriō paredreyontes tō thysiastēriō symmerizontai ;
14 οὕτως καὶ ὁ κύριος διέταξεν τοῖς τὸ εὐαγγέλιον καταγγέλλουσιν ἐκ τοῦ εὐαγγελίου ζῆν. ohytōs kai ho kyrios dietaxen tois to eyaggelion kataggelloysin ek toy eyaggelioy zēn.
15 ἐγὼ δὲ οὐ κέχρημαι οὐδενὶ τούτων. οὐκ ἔγραψα δὲ ταῦτα ἵνα οὕτως γένηται ἐν ἐμοί, καλὸν γάρ μοι μᾶλλον ἀποθανεῖν ἤ τὸ καύχημά μου οὐδεὶς κενώσει. egō de oy kechrēmai oydeni toytōn. oyk egrapsa de tayta hina ohytōs genētai en emoi, kalon gar moi mallon apothanein ē to kaychēma moy oydeis kenōsei.
16 ἐὰν γὰρ εὐαγγελίζωμαι, οὐκ ἔστιν μοι καύχημα· ἀνάγκη γάρ μοι ἐπίκειται· οὐαὶ γάρ μοί ἐστιν ἐὰν μὴ εὐαγγελίζωμαι. ean gar eyaggelizōmai, oyk estin moi kaychēma· anagkē gar moi epikeitai· oyai gar moi estin ean mē eyaggelizōmai.
17 εἰ γὰρ ἑκὼν τοῦτο πράσσω, μισθὸν ἔχω· εἰ δὲ ἄκων, οἰκονομίαν πεπίστευμαι. ei gar hekōn toyto prassō, misthon echō· ei de akōn, oikonomian pepisteymai.
18 τίς οὖν μού ἐστιν ὁ μισθός; ἵνα εὐαγγελιζόμενος ἀδάπανον θήσω τὸ εὐαγγέλιον, εἰς τὸ μὴ καταχρήσασθαι τῇ ἐξουσίᾳ μου ἐν τῷ εὐαγγελίῳ. tis oyn moy estin ho misthos ; hina eyaggelizomenos adapanon thēsō to eyaggelion, eis to mē katachrēsasthai tē exoysia moy en tō eyaggeliō.
19 Ἐλεύθερος γὰρ ὢν ἐκ πάντων πᾶσιν ἐμαυτὸν ἐδούλωσα, ἵνα τοὺς πλείονας κερδήσω· eleytheros gar ōn ek pantōn pasin emayton edoylōsa, hina toys pleionas kerdēsō·
20 καὶ ἐγενόμην τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος, ἵνα Ἰουδαίους κερδήσω· τοῖς ὑπὸ νόμον ὡς ὑπὸ νόμον, μὴ ὢν αὐτὸς ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον κερδήσω· kai egenomēn tois ioydaiois hōs ioydaios, hina ioydaioys kerdēsō· tois hypo nomon hōs hypo nomon, mē ōn aytos hypo nomon, hina toys hypo nomon kerdēsō·
21 τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος, μὴ ὢν ἄνομος θεοῦ ἀλλ’ ἔννομος Χριστοῦ, ἵνα κερδάνω τοὺς ἀνόμους· tois anomois hōs anomos, mē ōn anomos theoy all’ ennomos christoy, hina kerdanō toys anomoys·
22 ἐγενόμην τοῖς ἀσθενέσιν ἀσθενής, ἵνα τοὺς ἀσθενεῖς κερδήσω· τοῖς πᾶσιν γέγονα πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσω. egenomēn tois asthenesin asthenēs, hina toys astheneis kerdēsō· tois pasin gegona panta, hina pantōs tinas sōsō.
23 πάντα δὲ ποιῶ διὰ τὸ εὐαγγέλιον, ἵνα συνκοινωνὸς αὐτοῦ γένωμαι. panta de poiō dia to eyaggelion, hina synkoinōnos aytoy genōmai.
24 οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἐν σταδίῳ τρέχοντες πάντες μὲν τρέχουσιν, εἷς δὲ λαμβάνει τὸ βραβεῖον; οὕτως τρέχετε ἵνα καταλάβητε. oyk oidate hoti ohi en stadiō trechontes pantes men trechoysin, ehis de lambanei to brabeion ; ohytōs trechete hina katalabēte.
25 πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται, ἐκεῖνοι μὲν οὖν ἵνα φθαρτὸν στέφανον λάβωσιν, ἡμεῖς δὲ ἄφθαρτον. pas de ho agōnizomenos panta egkrateyetai, ekeinoi men oyn hina phtharton stephanon labōsin, hēmeis de aphtharton.
26 ἐγὼ τοίνυν οὕτως τρέχω ὡς οὐκ ἀδήλως, οὕτως πυκτεύω ὡς οὐκ ἀέρα δέρων· egō toinyn ohytōs trechō hōs oyk adēlōs, ohytōs pykteyō hōs oyk aera derōn·
27 ἀλλὰ ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ, μήπως ἄλλοις κηρύξας αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι. alla hypōpiazō moy to sōma kai doylagōgō, mēpōs allois kēryxas aytos adokimos genōmai.