1 Εἴ τις οὖν παράκλησις ἐν Χριστῷ, εἴ τι παραμύθιον ἀγάπης, εἴ τις κοινωνία πνεύματος, εἴ τις σπλάγχνα καὶ οἰκτιρμοί, ei tis oyn paraklēsis en christō, ei ti paramythion agapēs, ei tis koinōnia pneymatos, ei tis splagchna kai oiktirmoi,
2 πληρώσατέ μου τὴν χαρὰν ἵνα τὸ αὐτὸ φρονῆτε, τὴν αὐτὴν ἀγάπην ἔχοντες, σύνψυχοι, τὸ ἓν φρονοῦντες, plērōsate moy tēn charan hina to ayto phronēte, tēn aytēn agapēn echontes, synpsychoi, to hen phronoyntes,
3 μηδὲν κατ’ ἐριθείαν μηδὲ κατὰ κενοδοξίαν, ἀλλὰ τῇ ταπεινοφροσύνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν, mēden kat’ eritheian mēde kata kenodoxian, alla tē tapeinophrosynē allēloys hēgoymenoi hyperechontas heaytōn,
4 μὴ τὰ ἑαυτῶν ἕκαστοι σκοποῦντες, ἀλλὰ καὶ τὰ ἑτέρων ἕκαστοι. mē ta heaytōn hekastoi skopoyntes, alla kai ta heterōn hekastoi.
5 τοῦτο φρονεῖτε ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, toyto phroneite en hymin ho kai en christō iēsoy,
6 ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ, hos en morphē theoy hyparchōn oych harpagmon hēgēsato to einai isa theō,
7 ἀλλὰ ἑαυτὸν ἐκένωσεν μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος· καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος alla heayton ekenōsen morphēn doyloy labōn, en homoiōmati anthrōpōn genomenos· kai schēmati ehyretheis hōs anthrōpos
8 ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ. etapeinōsen heayton genomenos hypēkoos mechri thanatoy, thanatoy de stayroy.
9 διὸ καὶ ὁ θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, dio kai ho theos ayton hyperypsōsen kai echarisato aytō to onoma to hyper pan onoma,
10 ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων, hina en tō onomati iēsoy pan gony kampsē epoyraniōn kai epigeiōn kai katachthoniōn,
11 καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν θεοῦ πατρός. kai pasa glōssa exomologēsētai hoti kyrios iēsoys christos eis doxan theoy patros.
12 Ὥστε, ἀγαπητοί μου, καθὼς πάντοτε ὑπηκούσατε, μὴ ὡς ἐν τῇ παρουσίᾳ μου μόνον ἀλλὰ νῦν πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μου, μετὰ φόβου καὶ τρόμου τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν κατεργάζεσθε· hōste, agapētoi moy, kathōs pantote hypēkoysate, mē hōs en tē paroysia moy monon alla nyn pollō mallon en tē apoysia moy, meta phoboy kai tromoy tēn heaytōn sōtērian katergazesthe·
13 θεὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν ὑπὲρ τῆς εὐδοκίας. theos gar estin ho energōn en hymin kai to thelein kai to energein hyper tēs eydokias.
14 πάντα ποιεῖτε χωρὶς γογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν, panta poieite chōris goggysmōn kai dialogismōn,
15 ἵνα γένησθε ἄμεμπτοι καὶ ἀκέραιοι, τέκνα θεοῦ ἄμωμα μέσον γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης, ἐν οἷς φαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ, hina genēsthe amemptoi kai akeraioi, tekna theoy amōma meson geneas skolias kai diestrammenēs, en ohis phainesthe hōs phōstēres en kosmō,
16 λόγον ζωῆς ἐπέχοντες, εἰς καύχημα ἐμοὶ εἰς ἡμέραν Χριστοῦ, ὅτι οὐκ εἰς κενὸν ἔδραμον οὐδὲ εἰς κενὸν ἐκοπίασα. logon zōēs epechontes, eis kaychēma emoi eis hēmeran christoy, hoti oyk eis kenon edramon oyde eis kenon ekopiasa.
17 ἀλλὰ εἰ καὶ σπένδομαι ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν, χαίρω καὶ συνχαίρω πᾶσιν ὑμῖν· alla ei kai spendomai epi tē thysia kai leitoyrgia tēs pisteōs hymōn, chairō kai synchairō pasin hymin·
18 τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συνχαίρετέ μοι. to de ayto kai hymeis chairete kai synchairete moi.
19 Ἐλπίζω δὲ ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ Τιμόθεον ταχέως πέμψαι ὑμῖν, ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν. elpizō de en kyriō iēsoy timotheon tacheōs pempsai hymin, hina kagō eypsychō gnoys ta peri hymōn.
20 οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει, oydena gar echō isopsychon hostis gnēsiōs ta peri hymōn merimnēsei,
21 οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ Χριστοῦ Ἰησοῦ. ohi pantes gar ta heaytōn zētoysin, oy ta christoy iēsoy.
22 τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε, ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ εὐαγγέλιον. tēn de dokimēn aytoy ginōskete, hoti hōs patri teknon syn emoi edoyleysen eis to eyaggelion.
23 τοῦτον μὲν οὖν ἐλπίζω πέμψαι ὡς ἂν ἀφίδω τὰ περὶ ἐμὲ ἐξαυτῆς· toyton men oyn elpizō pempsai hōs an aphidō ta peri eme exaytēs·
24 πέποιθα δὲ ἐν κυρίῳ ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι. pepoitha de en kyriō hoti kai aytos tacheōs eleysomai.
25 Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν καὶ συνεργὸν καὶ συνστρατιώτην μου, ὑμῶν δὲ ἀπόστολον καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου, πέμψαι πρὸς ὑμᾶς, anagkaion de hēgēsamēn epaphroditon ton adelphon kai synergon kai synstratiōtēn moy, hymōn de apostolon kai leitoyrgon tēs chreias moy, pempsai pros hymas,
26 ἐπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ὑμᾶς, καὶ ἀδημονῶν διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησεν. epeidē epipothōn ēn pantas hymas, kai adēmonōn dioti ēkoysate hoti ēsthenēsen.
27 καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον θανάτῳ· ἀλλὰ ὁ θεὸς ἠλέησεν αὐτόν, οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπην σχῶ. kai gar ēsthenēsen paraplēsion thanatō· alla ho theos ēleēsen ayton, oyk ayton de monon alla kai eme, hina mē lypēn epi lypēn schō.
28 σπουδαιοτέρως οὖν ἔπεμψα αὐτὸν ἵνα ἰδόντες αὐτὸν πάλιν χαρῆτε κἀγὼ ἀλυπότερος ὦ. spoydaioterōs oyn epempsa ayton hina idontes ayton palin charēte kagō alypoteros ō.
29 προσδέχεσθε οὖν αὐτὸν ἐν κυρίῳ μετὰ πάσης χαρᾶς, καὶ τοὺς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε, prosdechesthe oyn ayton en kyriō meta pasēs charas, kai toys toioytoys entimoys echete,
30 ὅτι διὰ τὸ ἔργον Χριστοῦ μέχρι θανάτου ἤγγισεν, παραβολευσάμενος τῇ ψυχῇ ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸ ὑμῶν ὑστέρημα τῆς πρός με λειτουργίας. hoti dia to ergon christoy mechri thanatoy ēggisen, paraboleysamenos tē psychē hina anaplērōsē to hymōn hysterēma tēs pros me leitoyrgias.