1 Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν, ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον. agapētoi, mē panti pneymati pisteyete, alla dokimazete ta pneymata ei ek toy theoy estin, hoti polloi pseydoprophētai exelēlythasin eis ton kosmon.

2 ἐν τούτῳ γινώσκετε τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν, en toytō ginōskete to pneyma toy theoy· pan pneyma ho homologei iēsoyn christon en sarki elēlythota ek toy theoy estin,

3 καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ ἔστιν· καὶ τοῦτό ἐστιν τὸ τοῦ ἀντιχρίστου, ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη. kai pan pneyma ho mē homologei ton iēsoyn ek toy theoy oyk estin· kai toyto estin to toy antichristoy, ho akēkoate hoti erchetai, kai nyn en tō kosmō estin ēdē.

4 Ὑμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστέ, τεκνία, καὶ νενικήκατε αὐτούς, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ ἐν ὑμῖν ἢ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ. hymeis ek toy theoy este, teknia, kai nenikēkate aytoys, hoti meizōn estin ho en hymin ē ho en tō kosmō.

5 αὐτοὶ ἐκ τοῦ κόσμου εἰσίν· διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ κόσμου λαλοῦσιν καὶ ὁ κόσμος αὐτῶν ἀκούει. aytoi ek toy kosmoy eisin· dia toyto ek toy kosmoy laloysin kai ho kosmos aytōn akoyei.

6 ἡμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐσμεν· ὁ γινώσκων τὸν θεὸν ἀκούει ἡμῶν, ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ ἀκούει ἡμῶν. ἐκ τούτου γινώσκομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης. hēmeis ek toy theoy esmen· ho ginōskōn ton theon akoyei hēmōn, hos oyk estin ek toy theoy oyk akoyei hēmōn. ek toytoy ginōskomen to pneyma tēs alētheias kai to pneyma tēs planēs.

7 Ἀγαπητοί, ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται καὶ γινώσκει τὸν θεόν. agapētoi, agapōmen allēloys, hoti hē agapē ek toy theoy estin, kai pas ho agapōn ek toy theoy gegennētai kai ginōskei ton theon.

8 ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν θεόν, ὅτι ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν. ho mē agapōn oyk egnō ton theon, hoti ho theos agapē estin.

9 ἐν τούτῳ ἐφανερώθη ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ ἐν ἡμῖν, ὅτι τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ θεὸς εἰς τὸν κόσμον ἵνα ζήσωμεν δι’ αὐτοῦ. en toytō ephanerōthē hē agapē toy theoy en hēmin, hoti ton yhion aytoy ton monogenē apestalken ho theos eis ton kosmon hina zēsōmen di’ aytoy.

10 ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν θεόν, ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς καὶ ἀπέστειλεν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν. en toytō estin hē agapē, oych hoti hēmeis ēgapēsamen ton theon, all’ hoti aytos ēgapēsen hēmas kai apesteilen ton yhion aytoy hilasmon peri tōn hamartiōn hēmōn.

11 Ἀγαπητοί, εἰ οὕτως ὁ θεὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾶν. agapētoi, ei ohytōs ho theos ēgapēsen hēmas, kai hēmeis opheilomen allēloys agapan.

12 θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται· ἐὰν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν μένει καὶ ἡ ἀγάπη αὐτοῦ τετελειωμένη ἐν ἡμῖν ἐστιν. theon oydeis pōpote tetheatai· ean agapōmen allēloys, ho theos en hēmin menei kai hē agapē aytoy teteleiōmenē en hēmin estin.

13 ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἡμῖν. en toytō ginōskomen hoti en aytō menomen kai aytos en hēmin, hoti ek toy pneymatos aytoy dedōken hēmin.

14 καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέσταλκεν τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου. kai hēmeis tetheametha kai martyroymen hoti ho patēr apestalken ton yhion sōtēra toy kosmoy.

15 ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν τῷ θεῷ. hos an homologēsē hoti iēsoys estin ho yhios toy theoy, ho theos en aytō menei kai aytos en tō theō.

16 καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην ἣν ἔχει ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν. ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ θεῷ μένει καὶ ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει. kai hēmeis egnōkamen kai pepisteykamen tēn agapēn hēn echei ho theos en hēmin. ho theos agapē estin, kai ho menōn en tē agapē en tō theō menei kai ho theos en aytō menei.

17 Ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ’ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστιν καὶ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ. en toytō teteleiōtai hē agapē meth’ hēmōn, hina parrēsian echōmen en tē hēmera tēs kriseōs, hoti kathōs ekeinos estin kai hēmeis esmen en tō kosmō toytō.

18 φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ. phobos oyk estin en tē agapē, all’ hē teleia agapē exō ballei ton phobon, hoti ho phobos kolasin echei, ho de phoboymenos oy teteleiōtai en tē agapē.

19 ἡμεῖς ἀγαπῶμεν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς. hēmeis agapōmen, hoti aytos prōtos ēgapēsen hēmas.

20 ἐάν τις εἴπῃ ὅτι ἀγαπῶ τὸν θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, Ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ὃν ἑώρακεν, τὸν θεὸν ὃν οὐχ ἑώρακεν οὐ δύναται ἀγαπᾶν. ean tis eipē hoti agapō ton theon, kai ton adelphon aytoy misē, pseystēs estin· ho gar mē agapōn ton adelphon aytoy hon heōraken, ton theon hon oych heōraken oy dynatai agapan.

21 καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ’ αὐτοῦ, ἵνα ὁ ἀγαπῶν τὸν θεὸν ἀγαπᾷ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. kai taytēn tēn entolēn echomen ap’ aytoy, hina ho agapōn ton theon agapa kai ton adelphon aytoy.