Luc 9

¹ Συνκαλεσάμενος δὲ τοὺς δώδεκα ἔδωκεν αὐτοῖς δύναμιν καὶ ἐξουσίαν ἐπὶ πάντα τὰ δαιμόνια καὶ νόσους θεραπεύειν, synkalesamenos de toys dōdeka edōken aytois dynamin kai exoysian epi panta ta daimonia kai nosoys therapeyein,

² καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς κηρύσσειν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ καὶ ἰᾶσθαι, kai apesteilen aytoys kēryssein tēn basileian toy theoy kai iasthai,

³ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· μηδὲν αἴρετε εἰς τὴν ὁδόν, μήτε ῥάβδον μήτε πήραν μήτε ἄρτον μήτε ἀργύριον, μήτε ἀνὰ δύο χιτῶνας ἔχειν. kai eipen pros aytoys· mēden airete eis tēn hodon, mēte hrabdon mēte pēran mēte arton mēte argyrion, mēte ana dyo chitōnas echein.

⁴ καὶ εἰς ἣν ἂν οἰκίαν εἰσέλθητε, ἐκεῖ μένετε καὶ ἐκεῖθεν ἐξέρχεσθε. kai eis hēn an oikian eiselthēte, ekei menete kai ekeithen exerchesthe.

⁵ καὶ ὅσοι ἂν μὴ δέχωνται ὑμᾶς, ἐξερχόμενοι ἀπὸ τῆς πόλεως ἐκείνης καὶ τὸν κονιορτὸν ἀπὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν ἀποτινάσσετε εἰς μαρτύριον ἐπ’ αὐτούς. kai hosoi an mē dechōntai hymas, exerchomenoi apo tēs poleōs ekeinēs kai ton koniorton apo tōn podōn hymōn apotinassete eis martyrion ep’ aytoys.

⁶ ἐξερχόμενοι δὲ διήρχοντο κατὰ τὰς κώμας εὐαγγελιζόμενοι καὶ θεραπεύοντες πανταχοῦ. exerchomenoi de diērchonto kata tas kōmas eyaggelizomenoi kai therapeyontes pantachoy.

⁷ Ἤκουσεν δὲ Ἡρώδης ὁ τετραάρχης τὰ γινόμενα πάντα, καὶ διηπόρει διὰ τὸ λέγεσθαι ὑπό τινων ὅτι Ἰωάννης ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν, ēkoysen de hērōdēs ho tetraarchēs ta ginomena panta, kai diēporei dia to legesthai hypo tinōn hoti iōannēs ēgerthē ek nekrōn,

⁸ ὑπό τινων δὲ ὅτι Ἡλείας ἐφάνη, ἄλλων δὲ ὅτι προφήτης τις τῶν ἀρχαίων ἀνέστη. hypo tinōn de hoti hēleias ephanē, allōn de hoti prophētēs tis tōn archaiōn anestē.

⁹ εἶπεν δὲ Ἡρώδης· Ἰωάννην ἐγὼ ἀπεκεφάλισα· τίς δέ ἐστιν οὗτος περὶ οὗ ἀκούω τοιαῦτα; καὶ ἐζήτει ἰδεῖν αὐτόν. eipen de hērōdēs· iōannēn egō apekephalisa· tis de estin ohytos peri ohy akoyō toiayta ; kai ezētei idein ayton.

¹⁰ Καὶ ὑποστρέψαντες οἱ ἀπόστολοι διηγήσαντο αὐτῷ ὅσα ἐποίησαν. καὶ παραλαβὼν αὐτοὺς ὑπεχώρησεν κατ’ ἰδίαν εἰς πόλιν καλουμένην Βηθσαϊδά. kai hypostrepsantes ohi apostoloi diēgēsanto aytō hosa epoiēsan. kai paralabōn aytoys hypechōrēsen kat’ idian eis polin kaloymenēn bēthsaida.

¹¹ οἱ δὲ ὄχλοι γνόντες ἠκολούθησαν αὐτῷ, καὶ ἀποδεξάμενος αὐτοὺς ἐλάλει αὐτοῖς περὶ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ, καὶ τοὺς χρείαν ἔχοντας θεραπείας ἰᾶτο. ohi de ochloi gnontes ēkoloythēsan aytō, kai apodexamenos aytoys elalei aytois peri tēs basileias toy theoy, kai toys chreian echontas therapeias iato.

¹² ἡ δὲ ἡμέρα ἤρξατο κλίνειν· προσελθόντες δὲ οἱ δώδεκα εἶπον αὐτῷ· ἀπόλυσον τὸν ὄχλον, ἵνα πορευθέντες εἰς τὰς κύκλῳ κώμας καὶ ἀγροὺς καταλύσωσιν καὶ εὕρωσιν ἐπισιτισμόν, ὅτι ὧδε ἐν ἐρήμῳ τόπῳ ἐσμέν. hē de hēmera ērxato klinein· proselthontes de ohi dōdeka eipon aytō· apolyson ton ochlon, hina poreythentes eis tas kyklō kōmas kai agroys katalysōsin kai ehyrōsin episitismon, hoti hōde en erēmō topō esmen.

¹³ εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς· δότε αὐτοῖς φαγεῖν ὑμεῖς. οἱ δὲ εἶπαν. οὐκ εἰσὶν ἡμῖν πλεῖον ἢ ἄρτοι πέντε καὶ ἰχθύες δύο, εἰ μήτι πορευθέντες ἡμεῖς ἀγοράσωμεν εἰς πάντα τὸν λαὸν τοῦτον βρώματα. eipen de pros aytoys· dote aytois phagein hymeis. ohi de eipan. oyk eisin hēmin pleion ē artoi pente kai ichthyes dyo, ei mēti poreythentes hēmeis agorasōmen eis panta ton laon toyton brōmata.

¹⁴ ἦσαν δὲ ὡσεὶ ἄνδρες πεντακισχίλιοι. εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ· κατακλίνατε αὐτοὺς κλισίας ἀνὰ πεντήκοντα. ēsan de hōsei andres pentakischilioi. eipen de pros toys mathētas aytoy· kataklinate aytoys klisias ana pentēkonta.

¹⁵ καὶ ἐποίησαν οὕτως καὶ κατέκλιναν ἅπαντας. kai epoiēsan ohytōs kai kateklinan hapantas.

¹⁶ λαβὼν δὲ τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησεν αὐτοὺς καὶ κατέκλασεν, καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς παραθεῖναι τῷ ὄχλῳ. labōn de toys pente artoys kai toys dyo ichthyas, anablepsas eis ton oyranon eylogēsen aytoys kai kateklasen, kai edidoy tois mathētais paratheinai tō ochlō.

¹⁷ καὶ ἔφαγον καὶ ἐχορτάσθησαν πάντες, καὶ ἤρθη τὸ περισσεῦσαν αὐτοῖς κλασμάτων, κόφινοι δώδεκα. kai ephagon kai echortasthēsan pantes, kai ērthē to perisseysan aytois klasmatōn, kophinoi dōdeka.

¹⁸ Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν προσευχόμενον κατὰ μόνας συνῆσαν αὐτῷ οἱ μαθηταί, καὶ ἐπηρώτησεν αὐτοὺς λέγων· τίνα με οἱ ὄχλοι λέγουσιν εἶναι; kai egeneto en tō einai ayton proseychomenon kata monas synēsan aytō ohi mathētai, kai epērōtēsen aytoys legōn· tina me ohi ochloi legoysin einai ;

¹⁹ οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπαν· Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ Ἡλείαν, ἄλλοι δὲ ὅτι προφήτης τις τῶν ἀρχαίων ἀνέστη. ohi de apokrithentes eipan· iōannēn ton baptistēn, alloi de hēleian, alloi de hoti prophētēs tis tōn archaiōn anestē.

²⁰ εἶπεν δὲ αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; Πέτρος δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ. eipen de aytois· hymeis de tina me legete einai ; petros de apokritheis eipen· ton christon toy theoy.

²¹ ὁ δὲ ἐπιτιμήσας αὐτοῖς παρήγγειλεν μηδενὶ λέγειν τοῦτο, ho de epitimēsas aytois parēggeilen mēdeni legein toyto,

²² εἰπὼν ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων καὶ ἀποκτανθῆναι καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι. eipōn hoti dei ton yhion toy anthrōpoy polla pathein kai apodokimasthēnai apo tōn presbyterōn kai archiereōn kai grammateōn kai apoktanthēnai kai tē tritē hēmera egerthēnai.

²³ Ἔλεγεν δὲ πρὸς πάντας· εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἔρχεσθαι, ἀρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν, καὶ ἀκολουθείτω μοι. elegen de pros pantas· ei tis thelei opisō moy erchesthai, arnēsasthō heayton kai aratō ton stayron aytoy kath’ hēmeran, kai akoloytheitō moi.

²⁴ ὃς γὰρ ἐὰν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ, οὗτος σώσει αὐτήν. hos gar ean thelē tēn psychēn aytoy sōsai, apolesei aytēn· hos d’ an apolesē tēn psychēn aytoy heneken emoy, ohytos sōsei aytēn.

²⁵ τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος κερδήσας τὸν κόσμον ὅλον, ἑαυτὸν δὲ ἀπολέσας ἢ ζημιωθείς; ti gar ōpheleitai anthrōpos kerdēsas ton kosmon holon, heayton de apolesas ē zēmiōtheis ;

²⁶ ὃς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους, τοῦτον ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται, ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ τοῦ πατρὸς καὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων. hos gar an epaischynthē me kai toys emoys logoys, toyton ho yhios toy anthrōpoy epaischynthēsetai, hotan elthē en tē doxē aytoy kai toy patros kai tōn hagiōn aggelōn.

²⁷ λέγω δὲ ὑμῖν ἀληθῶς, εἰσίν τινες τῶν αὐτοῦ ἑστηκότων οἳ οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσιν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ. legō de hymin alēthōs, eisin tines tōn aytoy hestēkotōn ohi oy mē geysōntai thanatoy heōs an idōsin tēn basileian toy theoy.

²⁸ Ἐγένετο δὲ μετὰ τοὺς λόγους τούτους, ὡσεὶ ἡμέραι ὀκτώ, καὶ παραλαβὼν Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι. egeneto de meta toys logoys toytoys, hōsei hēmerai oktō, kai paralabōn petron kai iōannēn kai iakōbon anebē eis to oros proseyxasthai.

²⁹ καὶ ἐγένετο ἐν τῷ προσεύχεσθαι αὐτὸν τὸ εἶδος τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἕτερον καὶ ὁ ἱματισμὸς αὐτοῦ λευκὸς ἐξαστράπτων. kai egeneto en tō proseychesthai ayton to eidos toy prosōpoy aytoy heteron kai ho himatismos aytoy leykos exastraptōn.

³⁰ καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο συνελάλουν αὐτῷ, οἵτινες ἦσαν Μωϋσῆς καὶ Ἡλείας, kai idoy andres dyo synelaloyn aytō, ohitines ēsan mōysēs kai hēleias,

³¹ οἳ ὀφθέντες ἐν δόξῃ ἔλεγον τὴν ἔξοδον αὐτοῦ, ἣν ἤμελλεν πληροῦν ἐν Ἱερουσαλήμ. ohi ophthentes en doxē elegon tēn exodon aytoy, hēn ēmellen plēroyn en hieroysalēm.

³² ὁ δὲ Πέτρος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἦσαν βεβαρημένοι ὕπνῳ· διαγρηγορήσαντες δὲ εἶδαν τὴν δόξαν αὐτοῦ καὶ τοὺς δύο ἄνδρας τοὺς συνεστῶτας αὐτῷ. ho de petros kai ohi syn aytō ēsan bebarēmenoi hypnō· diagrēgorēsantes de eidan tēn doxan aytoy kai toys dyo andras toys synestōtas aytō.

³³ καὶ ἐγένετο ἐν τῷ διαχωρίζεσθαι αὐτοὺς ἀπ’ αὐτοῦ εἶπεν ὁ Πέτρος πρὸς τὸν Ἰησοῦν· ἐπιστάτα, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι, καὶ ποιήσωμεν σκηνὰς τρεῖς, μίαν σοὶ καὶ μίαν Μωϋσεῖ καὶ μίαν Ἡλείᾳ, μὴ εἰδὼς ὃ λέγει. kai egeneto en tō diachōrizesthai aytoys ap’ aytoy eipen ho petros pros ton iēsoyn· epistata, kalon estin hēmas hōde einai, kai poiēsōmen skēnas treis, mian soi kai mian mōysei kai mian hēleia, mē eidōs ho legei.

³⁴ ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος ἐγένετο νεφέλη καὶ ἐπεσκίαζεν αὐτούς· ἐφοβήθησαν δὲ ἐν τῷ εἰσελθεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν νεφέλην. tayta de aytoy legontos egeneto nephelē kai epeskiazen aytoys· ephobēthēsan de en tō eiselthein aytoys eis tēn nephelēn.

³⁵ καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἐκλελεγμένος, αὐτοῦ ἀκούετε. kai phōnē egeneto ek tēs nephelēs legoysa· ohytos estin ho yhios moy ho eklelegmenos, aytoy akoyete.

³⁶ καὶ ἐν τῷ γενέσθαι τὴν φωνὴν εὑρέθη Ἰησοῦς μόνος. καὶ αὐτοὶ ἐσίγησαν καὶ οὐδενὶ ἀπήγγειλαν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις οὐδὲν ὧν ἑώρακαν. kai en tō genesthai tēn phōnēn ehyrethē iēsoys monos. kai aytoi esigēsan kai oydeni apēggeilan en ekeinais tais hēmerais oyden hōn heōrakan.

³⁷ Ἐγένετο δὲ τῇ ἑξῆς ἡμέρᾳ κατελθόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους συνήντησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς. egeneto de tē hexēs hēmera katelthontōn aytōn apo toy oroys synēntēsen aytō ochlos polys.

³⁸ καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ὄχλου ἐβόησεν λέγων· διδάσκαλε, δέομαί σου ἐπιβλέψαι ἐπὶ τὸν υἱόν μου, ὅτι μονογενής μοί ἐστιν, kai idoy anēr apo toy ochloy eboēsen legōn· didaskale, deomai soy epiblepsai epi ton yhion moy, hoti monogenēs moi estin,

³⁹ καὶ ἰδοὺ πνεῦμα λαμβάνει αὐτόν καὶ ἐξαίφνης κράζει καὶ σπαράσσει αὐτὸν μετὰ ἀφροῦ, καὶ μόγις ἀποχωρεῖ ἀπ’ αὐτοῦ συντρῖβον αὐτόν. kai idoy pneyma lambanei ayton kai exaiphnēs krazei kai sparassei ayton meta aphroy, kai mogis apochōrei ap’ aytoy syntribon ayton.

⁴⁰ καὶ ἐδεήθην τῶν μαθητῶν σου ἵνα ἐκβάλωσιν αὐτό, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν. kai edeēthēn tōn mathētōn soy hina ekbalōsin ayto, kai oyk ēdynēthēsan.

⁴¹ ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι πρὸς ὑμᾶς καὶ ἀνέξομαι ὑμῶν; προσάγαγε ὧδε τὸν υἱόν σου. apokritheis de ho iēsoys eipen· ō genea apistos kai diestrammenē, heōs pote esomai pros hymas kai anexomai hymōn ; prosagage hōde ton yhion soy.

⁴² ἔτι δὲ προσερχομένου αὐτοῦ ἔρρηξεν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον καὶ συνεσπάραξεν· ἐπετίμησεν δὲ ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ, καὶ ἰάσατο τὸν παῖδα καὶ ἀπέδωκεν αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ. eti de proserchomenoy aytoy errēxen ayton to daimonion kai synesparaxen· epetimēsen de ho iēsoys tō pneymati tō akathartō, kai iasato ton paida kai apedōken ayton tō patri aytoy.

⁴³ ἐξεπλήσσοντο δὲ πάντες ἐπὶ τῇ μεγαλειότητι τοῦ θεοῦ. Πάντων δὲ θαυμαζόντων ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐποίει, εἶπεν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ· exeplēssonto de pantes epi tē megaleiotēti toy theoy. pantōn de thaymazontōn epi pasin ohis epoiei, eipen pros toys mathētas aytoy·

⁴⁴ θέσθε ὑμεῖς εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν τοὺς λόγους τούτους· ὁ γὰρ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. thesthe hymeis eis ta ōta hymōn toys logoys toytoys· ho gar yhios toy anthrōpoy mellei paradidosthai eis cheiras anthrōpōn.

⁴⁵ οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα τοῦτο, καὶ ἦν παρακεκαλυμμένον ἀπ’ αὐτῶν ἵνα μὴ αἴσθωνται αὐτό, καὶ ἐφοβοῦντο ἐρωτῆσαι αὐτὸν περὶ τοῦ ῥήματος τούτου. ohi de ēgnooyn to hrēma toyto, kai ēn parakekalymmenon ap’ aytōn hina mē aisthōntai ayto, kai ephoboynto erōtēsai ayton peri toy hrēmatos toytoy.

⁴⁶ Εἰσῆλθεν δὲ διαλογισμὸς ἐν αὐτοῖς, τὸ τίς ἂν εἴη μείζων αὐτῶν. eisēlthen de dialogismos en aytois, to tis an eiē meizōn aytōn.

⁴⁷ ὁ δὲ Ἰησοῦς εἰδὼς τὸν διαλογισμὸν τῆς καρδίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενος παιδίου ἔστησεν αὐτὸ παρ’ ἑαυτῷ, ho de iēsoys eidōs ton dialogismon tēs kardias aytōn, epilabomenos paidioy estēsen ayto par’ heaytō,

⁴⁸ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὃς ἐὰν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται· καὶ ὃς ἂν ἐμὲ δέξηται, δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με· ὁ γὰρ μικρότερος ἐν πᾶσιν ὑμῖν ὑπάρχων οὗτός ἐστιν μέγας. kai eipen aytois· hos ean dexētai toyto to paidion epi tō onomati moy, eme dechetai· kai hos an eme dexētai, dechetai ton aposteilanta me· ho gar mikroteros en pasin hymin hyparchōn ohytos estin megas.

⁴⁹ Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶπεν· ἐπιστάτα, εἴδομέν τινα ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια, καὶ ἐκωλύσαμεν αὐτόν, ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ μεθ’ ἡμῶν. apokritheis de ho iōannēs eipen· epistata, eidomen tina epi tō onomati soy ekballonta daimonia, kai ekōlysamen ayton, hoti oyk akoloythei meth’ hēmōn.

⁵⁰ εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὸν Ἰησοῦς· μὴ κωλύετε· ὃς γὰρ οὐκ ἔστιν καθ’ ὑμῶν, ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν. eipen de pros ayton iēsoys· mē kōlyete· hos gar oyk estin kath’ hymōn, hyper hymōn estin.

⁵¹ Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὰς ἡμέρας τῆς ἀναλήμψεως αὐτοῦ καὶ αὐτὸς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐστήρισεν τοῦ πορεύεσθαι εἰς Ἱερουσαλήμ, egeneto de en tō symplēroysthai tas hēmeras tēs analēmpseōs aytoy kai aytos to prosōpon aytoy estērisen toy poreyesthai eis hieroysalēm,

⁵² καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸ προσώπου αὐτοῦ. καὶ πορευθέντες εἰσῆλθον εἰς πόλιν Σαμαριτῶν, ὥστε ἑτοιμάσαι αὐτῷ· kai apesteilen aggeloys pro prosōpoy aytoy. kai poreythentes eisēlthon eis polin samaritōn, hōste hetoimasai aytō·

⁵³ καὶ οὐκ ἐδέξαντο αὐτόν, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἦν πορευόμενον εἰς Ἱερουσαλήμ. kai oyk edexanto ayton, hoti to prosōpon aytoy ēn poreyomenon eis hieroysalēm.

⁵⁴ ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης εἶπαν· κύριε, θέλεις εἴπωμεν πῦρ καταβῆναι ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀναλῶσαι αὐτούς; idontes de ohi mathētai iakōbos kai iōannēs eipan· kyrie, theleis eipōmen pyr katabēnai apo toy oyranoy kai analōsai aytoys ;

⁵⁵ στραφεὶς δὲ ἐπετίμησεν αὐτοῖς. strapheis de epetimēsen aytois.

⁵⁶ καὶ ἐπορεύθησαν εἰς ἑτέραν κώμην. kai eporeythēsan eis heteran kōmēn.

⁵⁷ Καὶ πορευομένων αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ εἶπέν τις πρὸς αὐτόν, ἀκολουθήσω σοι ὅπου ἂν ἀπέρχῃ. kai poreyomenōn aytōn en tē hodō eipen tis pros ayton, akoloythēsō soi hopoy an aperchē.

⁵⁸ καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσιν καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ. kai eipen aytō ho iēsoys· ahi alōpekes phōleoys echoysin kai ta peteina toy oyranoy kataskēnōseis, ho de yhios toy anthrōpoy oyk echei poy tēn kephalēn klinē.

⁵⁹ εἶπεν δὲ πρὸς ἕτερον· ἀκολούθει μοι. ὁ δὲ εἶπεν· ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθόντι θάψαι τὸν πατέρα μου. eipen de pros heteron· akoloythei moi. ho de eipen· epitrepson moi prōton apelthonti thapsai ton patera moy.

⁶⁰ εἶπεν δὲ αὐτῷ· ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς, σὺ δὲ ἀπελθὼν διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ. eipen de aytō· aphes toys nekroys thapsai toys heaytōn nekroys, sy de apelthōn diaggelle tēn basileian toy theoy.

⁶¹ εἶπεν δὲ καὶ ἕτερος· ἀκολουθήσω σοι, κύριε· πρῶτον δὲ ἐπίτρεψόν μοι ἀποτάξασθαι τοῖς εἰς τὸν οἶκόν μου. eipen de kai heteros· akoloythēsō soi, kyrie· prōton de epitrepson moi apotaxasthai tois eis ton oikon moy.

⁶² εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· οὐδεὶς ἐπιβαλὼν τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ’ ἄροτρον καὶ βλέπων εἰς τὰ ὀπίσω εὔθετός ἐστιν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ. eipen de pros ayton ho iēsoys· oydeis epibalōn tēn cheira aytoy ep’ arotron kai blepōn eis ta opisō eythetos estin tē basileia toy theoy.