1 Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις πάλιν πόλλου ὄχλου ὄντος καὶ μὴ ἐχόντων τί φάγωσιν, προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς λέγει αὐτοῖς· en ekeinais tais hēmerais palin polloy ochloy ontos kai mē echontōn ti phagōsin, proskalesamenos toys mathētas legei aytois·
2 σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμένουσίν μοι καὶ οὐκ ἔχουσιν τί φάγωσιν. splagchnizomai epi ton ochlon, hoti ēdē hēmerai treis prosmenoysin moi kai oyk echoysin ti phagōsin.
3 καὶ ἐὰν ἀπολύσω αὐτοὺς νήστις εἰς οἶκον αὐτῶν, ἐκλυθήσονται ἐν τῇ ὁδῷ· καί τινες αὐτῶν ἀπὸ μακρόθεν ἥκασιν. kai ean apolysō aytoys nēstis eis oikon aytōn, eklythēsontai en tē hodō· kai tines aytōn apo makrothen hēkasin.
4 καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι πόθεν τούτους δυνήσεταί τις ὧδε χορτάσαι ἄρτων ἐπ’ ἐρημίας; kai apekrithēsan aytō ohi mathētai aytoy hoti pothen toytoys dynēsetai tis hōde chortasai artōn ep’ erēmias ;
5 καὶ ἠρώτα αὐτούς· πόσους ἔχετε ἄρτους; οἱ δὲ εἶπαν· ἑπτά. kai ērōta aytoys· posoys echete artoys ; ohi de eipan· hepta.
6 καὶ παραγγέλλει τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα παρατιθῶσιν· καὶ παρέθηκαν τῷ ὄχλῳ. kai paraggellei tō ochlō anapesein epi tēs gēs· kai labōn toys hepta artoys eycharistēsas eklasen kai edidoy tois mathētais aytoy hina paratithōsin· kai parethēkan tō ochlō.
7 καὶ εἶχαν ἰχθύδια ὀλίγα· καὶ εὐλογήσας αὐτὰ παρέθηκέν. kai eichan ichthydia oliga· kai eylogēsas ayta parethēken.
8 καὶ ἔφαγον καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν περισσεύματα κλασμάτων ἑπτὰ σπυρίδας. kai ephagon kai echortasthēsan, kai ēran perisseymata klasmatōn hepta spyridas.
9 ἦσαν δὲ ὡς τετρακισχίλιοι· καὶ ἀπέλυσεν αὐτούς. ēsan de hōs tetrakischilioi· kai apelysen aytoys.
10 Καὶ εὐθὺς ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἦλθεν εἰς τὰ μέρη Δαλμανουθά. kai eythys embas eis to ploion meta tōn mathētōn aytoy ēlthen eis ta merē dalmanoytha.
11 καὶ ἐξῆλθον οἱ Φαρισαῖοι καὶ ἤρξαντο συζητεῖν αὐτῷ, ζητοῦντες παρ’ αὐτοῦ σημεῖον ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, πειράζοντες αὐτόν. kai exēlthon ohi pharisaioi kai ērxanto syzētein aytō, zētoyntes par’ aytoy sēmeion apo toy oyranoy, peirazontes ayton.
12 καὶ ἀναστενάξας τῷ πνεύματι αὐτοῦ λέγει· τί ἡ γενεὰ αὕτη ζητεῖ σημεῖον; ἀμὴν λέγω ὑμῖν εἰ δοθήσεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον. kai anastenaxas tō pneymati aytoy legei· ti hē genea ahytē zētei sēmeion ; amēn legō hymin ei dothēsetai tē genea taytē sēmeion.
13 καὶ ἀφεὶς αὐτοὺς πάλιν ἐμβὰς ἀπῆλθεν εἰς τὸ πέραν. kai apheis aytoys palin embas apēlthen eis to peran.
14 Καὶ ἐπελάθοντο λαβεῖν ἄρτους, καὶ εἰ μὴ ἕνα ἄρτον οὐκ εἶχον μεθ’ ἑαυτῶν ἐν τῷ πλοίῳ. kai epelathonto labein artoys, kai ei mē hena arton oyk eichon meth’ heaytōn en tō ploiō.
15 καὶ διεστέλλετο αὐτοῖς λέγων· ὁρᾶτε, βλέπετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ τῆς ζύμης Ἡρῴδου. kai diestelleto aytois legōn· horate, blepete apo tēs zymēs tōn pharisaiōn kai tēs zymēs hērōdoy.
16 καὶ διελογίζοντο πρὸς ἀλλήλους ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχομεν. kai dielogizonto pros allēloys hoti artoys oyk echomen.
17 καὶ γνοὺς λέγει αὐτοῖς· τί διαλογίζεσθε ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε; οὔπω νοεῖτε οὐδὲ συνίετε; ἔτι πεπωρωμένην ἔχετε τὴν καρδίαν ὑμῶν; kai gnoys legei aytois· ti dialogizesthe hoti artoys oyk echete ; oypō noeite oyde syniete ; eti pepōrōmenēn echete tēn kardian hymōn ;
18 ὀφθαλμοὺς ἔχοντες οὐ βλέπετε, καὶ ὦτα ἔχοντες οὐκ ἀκούετε, καὶ οὐ μνημονεύετε, ophthalmoys echontes oy blepete, kai ōta echontes oyk akoyete, kai oy mnēmoneyete,
19 ὅτε τοὺς πέντε ἄρτους ἔκλασα εἰς τοὺς πεντακισχιλίους, καὶ πόσους κοφίνους κλασμάτων πλήρεις ἤρατε; λέγουσιν αὐτῷ· δώδεκα. hote toys pente artoys eklasa eis toys pentakischilioys, kai posoys kophinoys klasmatōn plēreis ērate ; legoysin aytō· dōdeka.
20 ὅτε καὶ τοὺς ἑπτὰ εἰς τοὺς τετρακισχιλίους, πόσων σπυρίδων πληρώματα κλασμάτων ἤρατε; καὶ λέγουσιν· ἑπτά. hote kai toys hepta eis toys tetrakischilioys, posōn spyridōn plērōmata klasmatōn ērate ; kai legoysin· hepta.
21 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· οὔπω συνίετε; kai elegen aytois· oypō syniete ;
22 Καὶ ἔρχονται εἰς Βηθσαϊδάν. καὶ φέρουσιν αὐτῷ τυφλὸν, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα αὐτοῦ ἅψηται. kai erchontai eis bēthsaidan. kai pheroysin aytō typhlon, kai parakaloysin ayton hina aytoy hapsētai.
23 καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ τυφλοῦ ἐξήνεγκεν αὐτὸν ἔξω τῆς κώμης, καὶ πτύσας εἰς τὰ ὄμματα αὐτοῦ, ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτῷ, ἐπηρώτα αὐτόν, εἴ τι βλέπει; kai epilabomenos tēs cheiros toy typhloy exēnegken ayton exō tēs kōmēs, kai ptysas eis ta ommata aytoy, epitheis tas cheiras aytō, epērōta ayton, ei ti blepei ;
24 καὶ ἀναβλέψας ἔλεγεν· βλέπω τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι ὡς δένδρα ὁρῶ περιπατοῦντας. kai anablepsas elegen· blepō toys anthrōpoys, hoti hōs dendra horō peripatoyntas.
25 εἶτα πάλιν ἐπέθηκεν τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ διέβλεψεν, καὶ ἀπεκατέστη, καὶ ἐνέβλεπεν δηλαυγῶς ἅπαντα. eita palin epethēken tas cheiras epi toys ophthalmoys aytoy, kai dieblepsen, kai apekatestē, kai eneblepen dēlaygōs hapanta.
26 καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν εἰς οἶκον αὐτοῦ λέγων· μὴ εἰς τὴν κώμην εἰσέλθῃς. kai apesteilen ayton eis oikon aytoy legōn· mē eis tēn kōmēn eiselthēs.
27 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὰς κώμας Καισαρείας τῆς Φιλίππου· καὶ ἐν τῇ ὁδῷ ἐπηρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων αὐτοῖς· τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι; kai exēlthen ho iēsoys kai ohi mathētai aytoy eis tas kōmas kaisareias tēs philippoy· kai en tē hodō epērōta toys mathētas aytoy legōn aytois· tina me legoysin ohi anthrōpoi einai ;
28 οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ λέγοντες ὅτι Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν, καὶ ἄλλοι, Ἡλείαν, ἄλλοι δὲ ὅτι εἷς τῶν προφητῶν. ohi de eipan aytō legontes hoti iōannēn ton baptistēn, kai alloi, hēleian, alloi de hoti ehis tōn prophētōn.
29 καὶ αὐτὸς ἐπηρώτα αὐτούς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ· σὺ εἶ ὁ Χριστός. kai aytos epērōta aytoys· hymeis de tina me legete einai ; apokritheis ho petros legei aytō· sy ei ho christos.
30 καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ λέγωσιν περὶ αὐτοῦ. kai epetimēsen aytois hina mēdeni legōsin peri aytoy.
31 Καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν, καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν γραμματέων καὶ ἀποκτανθῆναι καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστῆναι. kai ērxato didaskein aytoys hoti dei ton yhion toy anthrōpoy polla pathein, kai apodokimasthēnai hypo tōn presbyterōn kai tōn archiereōn kai tōn grammateōn kai apoktanthēnai kai meta treis hēmeras anastēnai.
32 καὶ παρρησίᾳ τὸν λόγον ἐλάλει. καὶ προσλαβόμενος ὁ Πέτρος αὐτὸν ἤρξατο ἐπιτιμᾶν αὐτῷ. kai parrēsia ton logon elalei. kai proslabomenos ho petros ayton ērxato epitiman aytō.
33 ὁ δὲ ἐπιστραφεὶς καὶ ἰδὼν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐπετίμησεν Πέτρῳ καὶ λέγει· ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων. ho de epistrapheis kai idōn toys mathētas aytoy epetimēsen petrō kai legei· hypage opisō moy, satana, hoti oy phroneis ta toy theoy alla ta tōn anthrōpōn.
34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι. kai proskalesamenos ton ochlon syn tois mathētais aytoy eipen aytois· hostis thelei opisō moy akoloythein, aparnēsasthō heayton kai aratō ton stayron aytoy kai akoloytheitō moi.
35 ὃς γὰρ ἐὰν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσει τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, σώσει αὐτήν. hos gar ean thelē tēn psychēn aytoy sōsai, apolesei aytēn· hos d’ an apolesei tēn heaytoy psychēn heneken emoy kai toy eyaggelioy, sōsei aytēn.
36 τί γὰρ ὠφελεῖ ἄνθρωπον κερδῆσαι τὸν κόσμον ὅλον καὶ ζημιωθῆναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ti gar ōphelei anthrōpon kerdēsai ton kosmon holon kai zēmiōthēnai tēn psychēn aytoy ;
37 τί γὰρ δοῖ ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; ti gar doi anthrōpos antallagma tēs psychēs aytoy ;
38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν, ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων. hos gar ean epaischynthē me kai toys emoys logoys en tē genea taytē tē moichalidi kai hamartōlō, kai ho yhios toy anthrōpoy epaischynthēsetai ayton, hotan elthē en tē doxē toy patros aytoy meta tōn aggelōn tōn hagiōn.