1 Ἔκρινα δὲ ἐμαυτῷ τοῦτο, τὸ μὴ πάλιν ἐν λύπῃ πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν· ekrina de emaytō toyto, to mē palin en lypē pros hymas elthein·
2 εἰ γὰρ ἐγὼ λυπῶ ὑμᾶς, καὶ τίς ὁ εὐφραίνων με εἰ μὴ ὁ λυπούμενος ἐξ ἐμοῦ; ei gar egō lypō hymas, kai tis ho eyphrainōn me ei mē ho lypoymenos ex emoy ;
3 καὶ ἔγραψα τοῦτο αὐτὸ ἵνα μὴ ἐλθὼν λύπην σχῶ ἀφ’ ὧν ἔδει με χαίρειν, πεποιθὼς ἐπὶ πάντας ὑμᾶς ὅτι ἡ ἐμὴ χαρὰ πάντων ὑμῶν ἐστιν. kai egrapsa toyto ayto hina mē elthōn lypēn schō aph’ hōn edei me chairein, pepoithōs epi pantas hymas hoti hē emē chara pantōn hymōn estin.
4 ἐκ γὰρ πολλῆς θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδίας ἔγραψα ὑμῖν διὰ πολλῶν δακρύων, οὐχ ἵνα λυπηθῆτε ἀλλὰ τὴν ἀγάπην ἵνα γνῶτε ἣν ἔχω περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς. ek gar pollēs thlipseōs kai synochēs kardias egrapsa hymin dia pollōn dakryōn, oych hina lypēthēte alla tēn agapēn hina gnōte hēn echō perissoterōs eis hymas.
5 Εἰ δέ τις λελύπηκεν, οὐκ ἐμὲ λελύπηκεν, ἀλλὰ ἀπὸ μέρους, ἵνα μὴ ἐπιβαρῶ, πάντας ὑμᾶς. ei de tis lelypēken, oyk eme lelypēken, alla apo meroys, hina mē epibarō, pantas hymas.
6 ἱκανὸν τῷ τοιούτῳ ἡ ἐπιτιμία αὕτη ἡ ὑπὸ τῶν πλειόνων, hikanon tō toioytō hē epitimia ahytē hē hypo tōn pleionōn,
7 ὥστε τοὐναντίον μᾶλλον ὑμᾶς χαρίσασθαι καὶ παρακαλέσαι, μήπως τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθῇ ὁ τοιοῦτος. hōste toynantion mallon hymas charisasthai kai parakalesai, mēpōs tē perissotera lypē katapothē ho toioytos.
8 διὸ παρακαλῶ ὑμᾶς κυρῶσαι εἰς αὐτὸν ἀγάπην· dio parakalō hymas kyrōsai eis ayton agapēn·
9 εἰς τοῦτο γὰρ καὶ ἔγραψα ἵνα γνῶ τὴν δοκιμὴν ὑμῶν, εἰ εἰς πάντα ὑπήκοοί ἐστε. eis toyto gar kai egrapsa hina gnō tēn dokimēn hymōn, ei eis panta hypēkooi este.
10 ᾧ δέ τι χαρίζεσθε, κἀγώ· καὶ γὰρ ἐγὼ ὃ κεχάρισμαι, εἴ τι κεχάρισμαι, δι’ ὑμᾶς ἐν προσώπῳ Χριστοῦ, hō de ti charizesthe, kagō· kai gar egō ho kecharismai, ei ti kecharismai, di’ hymas en prosōpō christoy,
11 ἵνα μὴ πλεονεκτηθῶμεν ὑπὸ τοῦ σατανᾶ· οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν. hina mē pleonektēthōmen hypo toy satana· oy gar aytoy ta noēmata agnooymen.
12 Ἐλθὼν δὲ εἰς τὴν Τρῳάδα εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, καὶ θύρας μοι ἀνεῳγμένης ἐν κυρίῳ, elthōn de eis tēn trōada eis to eyaggelion toy christoy, kai thyras moi aneōgmenēs en kyriō,
13 οὐκ ἔσχηκα ἄνεσιν τῷ πνεύματί μου τῷ μὴ εὑρεῖν με Τίτον τὸν ἀδελφόν μου, ἀλλὰ ἀποταξάμενος αὐτοῖς ἐξῆλθον εἰς Μακεδονίαν. oyk eschēka anesin tō pneymati moy tō mē ehyrein me titon ton adelphon moy, alla apotaxamenos aytois exēlthon eis makedonian.
14 Τῷ δὲ θεῷ χάρις τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι’ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ· tō de theō charis tō pantote thriambeyonti hēmas en tō christō kai tēn osmēn tēs gnōseōs aytoy phaneroynti di’ hēmōn en panti topō·
15 ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ θεῷ ἐν τοῖς σῳζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, hoti christoy eyōdia esmen tō theō en tois sōzomenois kai en tois apollymenois,
16 οἷς μὲν ὀσμὴ ἐκ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ἐκ ζωῆς εἰς ζωήν. καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; ohis men osmē ek thanatoy eis thanaton, ohis de osmē ek zōēs eis zōēn. kai pros tayta tis hikanos ;
17 οὐ γάρ ἐσμεν ὡς οἱ πολλοὶ καπηλεύοντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, ἀλλ’ ὡς ἐξ εἰλικρινίας, ἀλλ’ ὡς ἐκ θεοῦ κατέναντι θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν. oy gar esmen hōs ohi polloi kapēleyontes ton logon toy theoy, all’ hōs ex eilikrinias, all’ hōs ek theoy katenanti theoy en christō laloymen.