1 Ἐπειδὴ ἐπλήρωσεν πάντα τὰ ῥήματα αὐτοῦ εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ λαοῦ, εἰσῆλθεν εἰς Καφαρναούμ. epeidē eplērōsen panta ta hrēmata aytoy eis tas akoas toy laoy, eisēlthen eis kapharnaoym.

2 Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλεν τελευτᾶν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος. hekatontarchoy de tinos doylos kakōs echōn ēmellen teleytan, hos ēn aytō entimos.

3 ἀκούσας δὲ περὶ τοῦ Ἰησοῦ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων, ἐρωτῶν αὐτὸν ὅπως ἐλθὼν διασώσῃ τὸν δοῦλον αὐτοῦ. akoysas de peri toy iēsoy apesteilen pros ayton presbyteroys tōn ioydaiōn, erōtōn ayton hopōs elthōn diasōsē ton doylon aytoy.

4 οἱ δὲ παραγενόμενοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν ἠρώτων αὐτὸν σπουδαίως, λέγοντες ὅτι ἄξιός ἐστιν ᾧ παρέξῃ τοῦτο· ohi de paragenomenoi pros ton iēsoyn ērōtōn ayton spoydaiōs, legontes hoti axios estin hō parexē toyto·

5 ἀγαπᾷ γὰρ τὸ ἔθνος ἡμῶν, καὶ τὴν συναγωγὴν αὐτὸς ᾠκοδόμησεν ἡμῖν. agapa gar to ethnos hēmōn, kai tēn synagōgēn aytos ōkodomēsen hēmin.

6 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπορεύετο σὺν αὐτοῖς. ἤδη δὲ αὐτοῦ οὐ μακρὰν ἀπέχοντος τῆς οἰκίας ἔπεμψεν φίλους ὁ ἑκατοντάρχης λέγων· κύριε, μὴ σκύλλου· οὐ γὰρ ἱκανός εἰμι ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην μου εἰσέλθῃς· ho de iēsoys eporeyeto syn aytois. ēdē de aytoy oy makran apechontos tēs oikias epempsen philoys ho hekatontarchēs legōn· kyrie, mē skylloy· oy gar hikanos eimi hina hypo tēn stegēn moy eiselthēs·

7 διὸ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἠξίωσα πρὸς σὲ ἐλθεῖν· ἀλλὰ εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήτω ὁ παῖς μου. dio oyde emayton ēxiōsa pros se elthein· alla eipe logō, kai iathētō ho pais moy.

8 καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν τασσόμενος, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ, πορεύθητι, καὶ πορεύεται, καὶ ἄλλῳ· ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου· ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ. kai gar egō anthrōpos eimi hypo exoysian tassomenos, echōn hyp’ emayton stratiōtas, kai legō toytō, poreythēti, kai poreyetai, kai allō· erchoy, kai erchetai, kai tō doylō moy· poiēson toyto, kai poiei.

9 ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασεν αὐτόν, καὶ στραφεὶς τῷ ἀκολουθοῦντι αὐτῷ ὄχλῳ εἶπεν· λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον. akoysas de tayta ho iēsoys ethaymasen ayton, kai strapheis tō akoloythoynti aytō ochlō eipen· legō hymin, oyde en tō israēl tosaytēn pistin ehyron.

10 καὶ ὑποστρέψαντες εἰς τὸν οἶκον οἱ πεμφθέντες εὗρον τὸν δοῦλον ὑγιαίνοντα. kai hypostrepsantes eis ton oikon ohi pemphthentes ehyron ton doylon hygiainonta.

11 Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἑξῆς ἐπορεύθη εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν, καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. kai egeneto en tē hexēs eporeythē eis polin kaloymenēn nain, kai syneporeyonto aytō ohi mathētai aytoy hikanoi kai ochlos polys.

12 ὡς δὲ ἤγγισεν τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς μονογενὴς υἱὸς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὴ ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. hōs de ēggisen tē pylē tēs poleōs, kai idoy exekomizeto tethnēkōs monogenēs yhios tē mētri aytoy, kai aytē ēn chēra, kai ochlos tēs poleōs hikanos ēn syn aytē.

13 καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτὴν καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε. kai idōn aytēn ho kyrios esplagchnisthē ep’ aytēn kai eipen aytē· mē klaie.

14 καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπεν· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. kai proselthōn hēpsato tēs soroy, ohi de bastazontes estēsan, kai eipen· neaniske, soi legō, egerthēti.

15 καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ. kai anekathisen ho nekros kai ērxato lalein, kai edōken ayton tē mētri aytoy.

16 ἔλαβεν δὲ φόβος ἅπαντας, καὶ ἐδόξαζον τὸν θεὸν λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἠγέρθη ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ. elaben de phobos hapantas, kai edoxazon ton theon legontes hoti prophētēs megas ēgerthē en hēmin, kai hoti epeskepsato ho theos ton laon aytoy.

17 καὶ ἐξῆλθεν ὁ λόγος οὗτος ἐν ὅλῃ τῇ Ἰουδαίᾳ περὶ αὐτοῦ καὶ πάσῃ τῇ περιχώρῳ. kai exēlthen ho logos ohytos en holē tē ioydaia peri aytoy kai pasē tē perichōrō.

18 Καὶ ἀπήγγειλαν Ἰωάννει οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ πάντων τούτων. kai apēggeilan iōannei ohi mathētai aytoy peri pantōn toytōn.

19 καὶ προσκαλεσάμενος δύο τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὁ Ἰωάννης ἔπεμψεν πρὸς τὸν κύριον λέγων· σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἄλλον προσδοκῶμεν; kai proskalesamenos dyo tinas tōn mathētōn aytoy ho iōannēs epempsen pros ton kyrion legōn· sy ei ho erchomenos ē allon prosdokōmen ;

20 παραγενόμενοι δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ ἄνδρες εἶπαν· Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἀπέσταλκεν ἡμᾶς πρὸς σὲ λέγων· σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος, ἢ ἄλλον προσδοκῶμεν; paragenomenoi de pros ayton ohi andres eipan· iōannēs ho baptistēs apestalken hēmas pros se legōn· sy ei ho erchomenos, ē allon prosdokōmen ;

21 ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ ἐθεράπευσεν πολλοὺς ἀπὸ νόσων καὶ μαστίγων καὶ πνευμάτων πονηρῶν, καὶ τυφλοῖς πολλοῖς ἐχαρίσατο βλέπειν. en ekeinē tē hōra etherapeysen polloys apo nosōn kai mastigōn kai pneymatōn ponērōn, kai typhlois pollois echarisato blepein.

22 καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννει ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε, ὅτι τυφλοὶ ἀναβλέπουσιν, χωλοὶ περιπατοῦσιν, λεπροὶ καθαρίζονται κωφοὶ ἀκούουσιν, νεκροὶ ἐγείρονται, πτωχοὶ εὐαγγελίζονται· kai apokritheis eipen aytois· poreythentes apaggeilate iōannei ha eidete kai ēkoysate, hoti typhloi anablepoysin, chōloi peripatoysin, leproi katharizontai kōphoi akoyoysin, nekroi egeirontai, ptōchoi eyaggelizontai·

23 καὶ μακάριός ἐστιν ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί. kai makarios estin hos ean mē skandalisthē en emoi.

24 Ἀπελθόντων δὲ τῶν ἀγγέλων Ἰωάννου ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς ὄχλους περὶ Ἰωάννου· τί ἐξεληλύθατε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον; apelthontōn de tōn aggelōn iōannoy ērxato legein pros toys ochloys peri iōannoy· ti exelēlythate eis tēn erēmon theasasthai ; kalamon hypo anemoy saleyomenon ;

25 ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον; ἰδοὺ οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν. alla ti exelēlythate idein ; anthrōpon en malakois himatiois ēmphiesmenon ; idoy ohi en himatismō endoxō kai tryphē hyparchontes en tois basileiois eisin.

26 ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; προφήτην; ναί, λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον προφήτου. alla ti exelēlythate idein ; prophētēn ; nai, legō hymin, kai perissoteron prophētoy.

27 οὗτός ἐστιν περὶ οὗ γέγραπται· ἰδοὺ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου. ohytos estin peri ohy gegraptai· idoy apostellō ton aggelon moy pro prosōpoy soy, hos kataskeyasei tēn hodon soy emprosthen soy.

28 λέγω ὑμῖν, μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφήτης Ἰωάννου οὐδείς ἐστιν· ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ μείζων αὐτοῦ ἐστιν. legō hymin, meizōn en gennētois gynaikōn prophētēs iōannoy oydeis estin· ho de mikroteros en tē basileia toy theoy meizōn aytoy estin.

29 καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν θεόν, βαπτισθέντες τὸ βάπτισμα Ἰωάννου· kai pas ho laos akoysas kai ohi telōnai edikaiōsan ton theon, baptisthentes to baptisma iōannoy·

30 οἱ δὲ Φαρισαῖοι καὶ οἱ νομικοὶ τὴν βουλὴν τοῦ θεοῦ ἠθέτησαν εἰς ἑαυτούς, μὴ βαπτισθέντες ὑπ’ αὐτοῦ. ohi de pharisaioi kai ohi nomikoi tēn boylēn toy theoy ēthetēsan eis heaytoys, mē baptisthentes hyp’ aytoy.

31 Τίνι οὖν ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν ὅμοιοι; tini oyn homoiōsō toys anthrōpoys tēs geneas taytēs, kai tini eisin homoioi ;

32 ὅμοιοί εἰσίν παιδίοις τοῖς ἐν ἀγορᾷ καθημένοις καὶ προσφωνοῦσιν ἀλλήλοις, λέγοντες· ηὐλήσαμεν ὑμῖν καὶ οὐκ ὠρχήσασθε, ἐθρηνήσαμεν καὶ οὐκ ἐκλαύσατε. homoioi eisin paidiois tois en agora kathēmenois kai prosphōnoysin allēlois, legontes· ēylēsamen hymin kai oyk ōrchēsasthe, ethrēnēsamen kai oyk eklaysate.

33 ἐλήλυθεν γὰρ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς μὴ ἐσθίων ἄρτον μηδὲ πίνων οἶνον, καὶ λέγετε· δαιμόνιον ἔχει. elēlythen gar iōannēs ho baptistēs mē esthiōn arton mēde pinōn oinon, kai legete· daimonion echei.

34 ἐλήλυθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγετε· ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, φίλος τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν. elēlythen ho yhios toy anthrōpoy esthiōn kai pinōn, kai legete· idoy anthrōpos phagos kai oinopotēs, philos telōnōn kai hamartōlōn.

35 καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς πάντων. kai edikaiōthē hē sophia apo tōn teknōn aytēs pantōn.

36 Ἠρώτα δέ τις αὐτὸν τῶν Φαρισαίων ἵνα φάγῃ μετ’ αὐτοῦ· καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Φαρισαίου κατεκλίθη. ērōta de tis ayton tōn pharisaiōn hina phagē met’ aytoy· kai eiselthōn eis ton oikon toy pharisaioy kateklithē.

37 καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἥτις ἦν ἐν τῇ πόλει ἁμαρτωλός, καὶ ἐπιγνοῦσα ὅτι κατάκειται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου, κομίσασα ἀλάβαστρον μύρου kai idoy gynē hētis ēn en tē polei hamartōlos, kai epignoysa hoti katakeitai en tē oikia toy pharisaioy, komisasa alabastron myroy

38 καὶ στᾶσα ὀπίσω παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ κλαίουσα, τοῖς δάκρυσιν ἤρξατο βρέχειν τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ταῖς θριξὶν τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξεν, καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἤλειφεν τῷ μύρῳ. kai stasa opisō para toys podas aytoy klaioysa, tois dakrysin ērxato brechein toys podas aytoy kai tais thrixin tēs kephalēs aytēs exemaxen, kai katephilei toys podas aytoy kai ēleiphen tō myrō.

39 ἰδὼν δὲ ὁ Φαρισαῖος ὁ καλέσας αὐτὸν εἶπεν ἐν ἑαυτῷ λέγων· οὗτος εἰ ἦν προφήτης, ἐγίνωσκεν ἂν τίς καὶ ποταπὴ ἡ γυνὴ ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστιν. idōn de ho pharisaios ho kalesas ayton eipen en heaytō legōn· ohytos ei ēn prophētēs, eginōsken an tis kai potapē hē gynē hētis haptetai aytoy, hoti hamartōlos estin.

40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν· Σίμων, ἔχω σοί τι εἰπεῖν. ὁ δέ· διδάσκαλε, εἰπέ, φησίν. kai apokritheis ho iēsoys eipen pros ayton· simōn, echō soi ti eipein. ho de· didaskale, eipe, phēsin.

41 Δύο χρεοφειλέται ἦσαν δανιστῇ τινι· ὁ εἷς ὤφειλεν δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα. dyo chreopheiletai ēsan danistē tini· ho ehis ōpheilen dēnaria pentakosia, ho de heteros pentēkonta.

42 μὴ ἐχόντων αὐτῶν ἀποδοῦναι ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο. τίς οὖν αὐτῶν πλεῖον ἀγαπήσει αὐτόν; mē echontōn aytōn apodoynai amphoterois echarisato. tis oyn aytōn pleion agapēsei ayton ;

43 ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν· ὑπολαμβάνω ὅτι ᾧ τὸ πλεῖον ἐχαρίσατο. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· ὀρθῶς ἔκρινας. apokritheis simōn eipen· hypolambanō hoti hō to pleion echarisato. ho de eipen aytō· orthōs ekrinas.

44 καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα τῷ Σίμωνι ἔφη· βλέπεις ταύτην τὴν γυναῖκα; εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν οἰκίαν, ὕδωρ μου ἐπὶ τοὺς πόδας οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέν μου τοὺς πόδας καὶ ταῖς θριξὶν αὐτῆς ἐξέμαξεν. kai strapheis pros tēn gynaika tō simōni ephē· blepeis taytēn tēn gynaika ; eisēlthon soy eis tēn oikian, hydōr moy epi toys podas oyk edōkas· ahytē de tois dakrysin ebrexen moy toys podas kai tais thrixin aytēs exemaxen.

45 φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ ἀφ’ ἧς εἰσῆλθον οὐ διέλειπεν καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας. philēma moi oyk edōkas· ahytē de aph’ hēs eisēlthon oy dieleipen kataphiloysa moy toys podas.

46 ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας· αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψεν μου τοὺς πόδας. elaiō tēn kephalēn moy oyk ēleipsas· ahytē de myrō ēleipsen moy toys podas.

47 οὗ χάριν, λέγω σοι, ἀφέωνται αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι αἱ πολλαί, ὅτι ἠγάπησεν πολύ· ᾧ δὲ ὀλίγον ἀφίεται, ὀλίγον ἀγαπᾷ. ohy charin, legō soi, apheōntai aytēs ahi hamartiai ahi pollai, hoti ēgapēsen poly· hō de oligon aphietai, oligon agapa.

48 εἶπεν δὲ αὐτῇ· ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι. eipen de aytē· apheōntai soy ahi hamartiai.

49 καὶ ἤρξαντο οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν ἑαυτοῖς· τίς οὗτός ἐστιν, ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν; kai ērxanto ohi synanakeimenoi legein en heaytois· tis ohytos estin, hos kai hamartias aphiēsin ;

50 εἶπεν δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα· ἡ πίστις σου σέσωκέν σε, πορεύου εἰς εἰρήνην. eipen de pros tēn gynaika· hē pistis soy sesōken se, poreyoy eis eirēnēn.