1 Ἔλεγεν δὲ καὶ πρὸς τοὺς μαθητάς· ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος ὃς εἶχεν οἰκονόμον, καὶ οὗτος διεβλήθη αὐτῷ ὡς διασκορπίζων τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ. elegen de kai pros toys mathētas· anthrōpos tis ēn ploysios hos eichen oikonomon, kai ohytos dieblēthē aytō hōs diaskorpizōn ta hyparchonta aytoy.
2 καὶ φωνήσας αὐτὸν εἶπεν αὐτῷ· τί τοῦτο ἀκούω περὶ σοῦ; ἀπόδος τὸν λόγον τῆς οἰκονομίας σου· οὐ γὰρ δύνῃ ἔτι οἰκονομεῖν. kai phōnēsas ayton eipen aytō· ti toyto akoyō peri soy ; apodos ton logon tēs oikonomias soy· oy gar dynē eti oikonomein.
3 εἶπεν δὲ ἐν ἑαυτῷ ὁ οἰκονόμος· τί ποιήσω, ὅτι ὁ κύριός μου ἀφαιρεῖται τὴν οἰκονομίαν ἀπ’ ἐμοῦ; σκάπτειν οὐκ ἰσχύω, ἐπαιτεῖν αἰσχύνομαι. eipen de en heaytō ho oikonomos· ti poiēsō, hoti ho kyrios moy aphaireitai tēn oikonomian ap’ emoy ; skaptein oyk ischyō, epaitein aischynomai.
4 ἔγνων τί ποιήσω, ἵνα ὅταν μετασταθῶ ἐκ τῆς οἰκονομίας δέξωνταί με εἰς τοὺς οἴκους ἑαυτῶν. egnōn ti poiēsō, hina hotan metastathō ek tēs oikonomias dexōntai me eis toys oikoys heaytōn.
5 καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα ἕκαστον τῶν χρεοφειλετῶν τοῦ κυρίου ἑαυτοῦ ἔλεγεν τῷ πρώτῳ· πόσον ὀφείλεις τῷ κυρίῳ μου; kai proskalesamenos hena hekaston tōn chreopheiletōn toy kyrioy heaytoy elegen tō prōtō· poson opheileis tō kyriō moy ;
6 ὁ δὲ εἶπεν· ἑκατὸν βάτους ἐλαίου. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· δέξαι σου τὰ γράμματα καὶ καθίσας ταχέως γράψον πεντήκοντα. ho de eipen· hekaton batoys elaioy. ho de eipen aytō· dexai soy ta grammata kai kathisas tacheōs grapson pentēkonta.
7 ἔπειτα ἑτέρῳ εἶπεν· σὺ δὲ πόσον ὀφείλεις; ὁ δὲ εἶπεν· ἑκατὸν κόρους σίτου. λέγει αὐτῷ· δέξαι σου τὰ γράμματα καὶ γράψον ὀγδοήκοντα. epeita heterō eipen· sy de poson opheileis ; ho de eipen· hekaton koroys sitoy. legei aytō· dexai soy ta grammata kai grapson ogdoēkonta.
8 καὶ ἐπῄνεσεν ὁ κύριος τὸν οἰκονόμον τῆς ἀδικίας ὅτι φρονίμως ἐποίησεν· ὅτι οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροι ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τοῦ φωτὸς εἰς τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῶν εἰσίν. kai epēnesen ho kyrios ton oikonomon tēs adikias hoti phronimōs epoiēsen· hoti ohi yhioi toy aiōnos toytoy phronimōteroi hyper toys yhioys toy phōtos eis tēn genean tēn heaytōn eisin.
9 καὶ ἐγὼ ὑμῖν λέγω, ἑαυτοῖς ποιήσατε φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας, ἵνα ὅταν ἐκλίπῃ δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς. kai egō hymin legō, heaytois poiēsate philoys ek toy mamōna tēs adikias, hina hotan eklipē dexōntai hymas eis tas aiōnioys skēnas.
10 ὁ πιστὸς ἐν ἐλαχίστῳ καὶ ἐν πολλῷ πιστός ἐστιν, καὶ ὁ ἐν ἐλαχίστῳ ἄδικος καὶ ἐν πολλῷ ἄδικός ἐστιν. ho pistos en elachistō kai en pollō pistos estin, kai ho en elachistō adikos kai en pollō adikos estin.
11 εἰ οὖν ἐν τῷ ἀδίκῳ μαμωνᾷ πιστοὶ οὐκ ἐγένεσθε, τὸ ἀληθινὸν τίς ὑμῖν πιστεύσει; ei oyn en tō adikō mamōna pistoi oyk egenesthe, to alēthinon tis hymin pisteysei ;
12 καὶ εἰ ἐν τῷ ἀλλοτρίῳ πιστοὶ οὐκ ἐγένεσθε, τὸ ὑμέτερον τίς δώσει ὑμῖν; kai ei en tō allotriō pistoi oyk egenesthe, to hymeteron tis dōsei hymin ;
13 οὐδεὶς οἰκέτης δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ. oydeis oiketēs dynatai dysi kyriois doyleyein· ē gar ton hena misēsei kai ton heteron agapēsei, ē henos anthexetai kai toy heteroy kataphronēsei. oy dynasthe theō doyleyein kai mamōna.
14 Ἤκουον δὲ ταῦτα πάντα οἱ Φαρισαῖοι φιλάργυροι ὑπάρχοντες, καὶ ἐξεμυκτήριζον αὐτόν. ēkoyon de tayta panta ohi pharisaioi philargyroi hyparchontes, kai exemyktērizon ayton.
15 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς ἐστε οἱ δικαιοῦντες ἑαυτοὺς ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ὁ δὲ θεὸς γινώσκει τὰς καρδίας ὑμῶν· ὅτι τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλὸν βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. kai eipen aytois· hymeis este ohi dikaioyntes heaytoys enōpion tōn anthrōpōn, ho de theos ginōskei tas kardias hymōn· hoti to en anthrōpois hypsēlon bdelygma enōpion toy theoy.
16 ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται μέχρι Ἰωάννου· ἀπὸ τότε ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ εὐαγγελίζεται καὶ πᾶς εἰς αὐτὴν βιάζεται. ho nomos kai ohi prophētai mechri iōannoy· apo tote hē basileia toy theoy eyaggelizetai kai pas eis aytēn biazetai.
17 εὐκοπώτερον δέ ἐστιν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν παρελθεῖν ἢ τοῦ νόμου μίαν κεραίαν πεσεῖν. eykopōteron de estin ton oyranon kai tēn gēn parelthein ē toy nomoy mian keraian pesein.
18 πᾶς ὁ ἀπολύων τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμῶν ἑτέραν μοιχεύει, καὶ ὁ ἀπολελυμένην ἀπὸ ἀνδρὸς γαμῶν μοιχεύει. pas ho apolyōn tēn gynaika aytoy kai gamōn heteran moicheyei, kai ho apolelymenēn apo andros gamōn moicheyei.
19 Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς. anthrōpos de tis ēn ploysios, kai enedidysketo porphyran kai bysson eyphrainomenos kath’ hēmeran lamprōs.
20 πτωχὸς δέ τις ὀνόματι Λάζαρος ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ εἱλκωμένος ptōchos de tis onomati lazaros ebeblēto pros ton pylōna aytoy ehilkōmenos
21 καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἐπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ. kai epithymōn chortasthēnai apo tōn piptontōn apo tēs trapezēs toy ploysioy· alla kai ohi kynes erchomenoi epeleichon ta helkē aytoy.
22 ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανεν δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. egeneto de apothanein ton ptōchon kai apenechthēnai ayton hypo tōn aggelōn eis ton kolpon abraam· apethanen de kai ho ploysios kai etaphē.
23 καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ Ἀβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. kai en tō hadē eparas toys ophthalmoys aytoy, hyparchōn en basanois, hora abraam apo makrothen kai lazaron en tois kolpois aytoy.
24 καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπεν· πάτερ Ἀβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. kai aytos phōnēsas eipen· pater abraam, eleēson me kai pempson lazaron hina bapsē to akron toy daktyloy aytoy hydatos kai katapsyxē tēn glōssan moy, hoti odynōmai en tē phlogi taytē.
25 εἶπεν δὲ Ἀβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι. eipen de abraam· teknon, mnēsthēti hoti apelabes ta agatha soy en tē zōē soy, kai lazaros homoiōs ta kaka· nyn de hōde parakaleitai, sy de odynasai.
26 καὶ ἐν πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν. kai en pasi toytois metaxy hēmōn kai hymōn chasma mega estēriktai, hopōs ohi thelontes diabēnai enthen pros hymas mē dynōntai, mēde ohi ekeithen pros hēmas diaperōsin.
27 εἶπεν δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· eipen de· erōtō oyn se, pater, hina pempsēs ayton eis ton oikon toy patros moy·
28 ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς, ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. echō gar pente adelphoys, hopōs diamartyrētai aytois, hina mē kai aytoi elthōsin eis ton topon toyton tēs basanoy.
29 λέγει δὲ αὐτῷ Ἀβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. legei de aytō abraam· echoysi mōysea kai toys prophētas· akoysatōsan aytōn.
30 ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ Ἀβραάμ, ἀλλ’ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. ho de eipen· oychi, pater abraam, all’ ean tis apo nekrōn poreythē pros aytoys, metanoēsoysin.
31 εἶπεν δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται. eipen de aytō· ei mōyseōs kai tōn prophētōn oyk akoyoysin, oyde ean tis ek nekrōn anastē peisthēsontai.