1 Φοβηθῶμεν οὖν μήποτε καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι· phobēthōmen oyn mēpote kataleipomenēs epaggelias eiselthein eis tēn katapaysin aytoy dokē tis ex hymōn hysterēkenai·
2 καὶ γάρ ἐσμεν εὐηγγελισμένοι καθάπερ κἀκεῖνοι, ἀλλ’ οὐκ ὠφέλησεν ὁ λόγος τῆς ἀκοῆς ἐκείνους, μὴ συνκεκερασμένος τῇ πίστει τοῖς ἀκούσασιν. kai gar esmen eyēggelismenoi kathaper kakeinoi, all’ oyk ōphelēsen ho logos tēs akoēs ekeinoys, mē synkekerasmenos tē pistei tois akoysasin.
3 εἰσερχόμεθα γὰρ εἰς τὴν κατάπαυσιν οἱ πιστεύσαντες, καθὼς εἴρηκεν, ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου, εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου, καίτοι τῶν ἔργων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου γενηθέντων. eiserchometha gar eis tēn katapaysin ohi pisteysantes, kathōs eirēken, hōs ōmosa en tē orgē moy, ei eiseleysontai eis tēn katapaysin moy, kaitoi tōn ergōn apo katabolēs kosmoy genēthentōn.
4 εἴρηκεν γάρ που περὶ τῆς ἑβδόμης οὕτως, καὶ κατέπαυσεν ὁ θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ· eirēken gar poy peri tēs hebdomēs ohytōs, kai katepaysen ho theos en tē hēmera tē hebdomē apo pantōn tōn ergōn aytoy·
5 καὶ ἐν τούτῳ πάλιν, εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου. kai en toytō palin, ei eiseleysontai eis tēn katapaysin moy.
6 ἐπεὶ οὖν ἀπολείπεται τινὰς εἰσελθεῖν εἰς αὐτήν, καὶ οἱ πρότερον εὐαγγελισθέντες οὐκ εἰσῆλθον δι’ ἀπείθειαν, epei oyn apoleipetai tinas eiselthein eis aytēn, kai ohi proteron eyaggelisthentes oyk eisēlthon di’ apeitheian,
7 πάλιν τινὰ ὁρίζει ἡμέραν, σήμερον, ἐν Δαυεὶδ λέγων μετὰ τοσοῦτον χρόνον, καθὼς προείρηται, σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν. palin tina horizei hēmeran, sēmeron, en dayeid legōn meta tosoyton chronon, kathōs proeirētai, sēmeron ean tēs phōnēs aytoy akoysēte, mē sklērynēte tas kardias hymōn.
8 εἰ γὰρ αὐτοὺς Ἰησοῦς κατέπαυσεν, οὐκ ἂν περὶ ἄλλης ἐλάλει μετὰ ταῦτα ἡμέρας. ei gar aytoys iēsoys katepaysen, oyk an peri allēs elalei meta tayta hēmeras.
9 ἄρα ἀπολείπεται σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ· ara apoleipetai sabbatismos tō laō toy theoy·
10 ὁ γὰρ εἰσελθὼν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ καὶ αὐτὸς κατέπαυσεν ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ ὥσπερ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὁ θεός. ho gar eiselthōn eis tēn katapaysin aytoy kai aytos katepaysen apo tōn ergōn aytoy hōsper apo tōn idiōn ho theos.
11 Σπουδάσωμεν οὖν εἰσελθεῖν εἰς ἐκείνην τὴν κατάπαυσιν, ἵνα μὴ ἐν τῷ αὐτῷ τις ὑποδείγματι πέσῃ τῆς ἀπειθείας. spoydasōmen oyn eiselthein eis ekeinēn tēn katapaysin, hina mē en tō aytō tis hypodeigmati pesē tēs apeitheias.
12 ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον καὶ διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος, ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν, καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας· zōn gar ho logos toy theoy kai energēs kai tomōteros hyper pasan machairan distomon kai diiknoymenos achri merismoy psychēs kai pneymatos, harmōn te kai myelōn, kai kritikos enthymēseōn kai ennoiōn kardias·
13 καὶ οὐκ ἔστιν κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ, πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ, πρὸς ὃν ἡμῖν ὁ λόγος. kai oyk estin ktisis aphanēs enōpion aytoy, panta de gymna kai tetrachēlismena tois ophthalmois aytoy, pros hon hēmin ho logos.
14 Ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας· echontes oyn archierea megan dielēlythota toys oyranoys, iēsoyn ton yhion toy theoy, kratōmen tēs homologias·
15 οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συνπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειρασμένον δὲ κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας. oy gar echomen archierea mē dynamenon synpathēsai tais astheneiais hēmōn, pepeirasmenon de kata panta kath’ homoiotēta chōris hamartias.
16 προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεος καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν. proserchōmetha oyn meta parrēsias tō thronō tēs charitos, hina labōmen eleos kai charin ehyrōmen eis eykairon boētheian.